De Happiest Baby gids voor uitgeputte ouders met slaaptekort

Het was 03:17 uur midden in een benauwde Texaanse zomer, en ik stond in mijn woonkamer in een voedingshemdje dat sterk naar zure melk rook. Ik was als een bezetene kniebuigingen aan het maken, terwijl ik agressief sissende geluiden maakte in het oor van mijn zes weken oude baby. Mijn oudste zoon, die nu een vijfjarige wandelende tornado van chaos is, was op dat moment een stijve, knalrode aardappel vol pure woede. Mijn man lag in de andere kamer te slapen, de schat, compleet onwetend van het feit dat ik actief plannen aan het maken was om hem te verlaten en me bij een reizend circus aan te sluiten, puur en alleen om wat rust te krijgen. Ik stond te wippen en te wiegen terwijl ik wanhopig met mijn vrije duim happiest baby on the block op mijn telefoon probeerde in te typen. Een moeder in mijn lokale Facebook-groep zwoer namelijk dat dr. Harvey Karp de enige reden was dat ze niet volledig doorgedraaid was.

Als je dit leest terwijl je vastzit onder een gillende pasgeborene en wanhopig op zoek bent naar een magische uitknop voor het huilen: ik snap je helemaal. Ik ben jou geweest, drie keer zelfs. Ik probeerde een kleine Etsy-shop te runnen vanuit de logeerkamer, terwijl ik functioneerde op ongeveer negentig minuten onderbroken slaap. Ik ga gewoon eerlijk tegen je zijn: er is geen toverstokje, maar er zit wel degelijk een logica achter deze waanzin die me daadwerkelijk een paar kostbare uren aan rust heeft opgeleverd.

We zijn eigenlijk gewoon wandelende baarmoeders

De hele theorie achter the happiest baby on the block is iets wat het vierde trimester wordt genoemd. Kijk, ik ben geen kinderneuroloog of zoiets, maar wat ik om 4 uur 's nachts uit dat boek begreep, is dat menselijke baby's eigenlijk veel te vroeg geboren worden. Omdat onze hersenen zo groot zijn, zou niemand van ons een bevalling overleven als baby's 'in de oven' zouden blijven totdat ze écht klaar waren voor de wereld. Dus worden ze na negen maanden uit hun huisje gezet, eigenlijk nog compleet 'ongebakken', en verwachten ze min of meer van ons dat we de zintuiglijke ervaring van een baarmoeder nabootsen.

Mijn oma vertelde me vroeger altijd dat een huilende baby gewoon een beetje whisky op het tandvlees nodig had en dan alleen gelaten moest worden in een donkere, stille kamer. Dat doet me weleens afvragen hoe we de twintigste eeuw in vredesnaam overleefd hebben. Mijn kinderarts was het beleefd oneens met de whisky-methode en legde uit dat baby's eigenlijk juist verlangen naar chaos. De baarmoeder was niet stil—het was een luidruchtige, krappe, schuddende isolatietank waar de bloedsomloop van de moeder klonk als een grasmaaier. Dus als we een pasgeborene in een stille, roerloze, platte wieg leggen, raken ze in paniek omdat ze denken dat ze op een verlaten rots in de ruimte zijn achtergelaten.

Mijn rommelige poging tot de '5 S-en'

Om deze denkbeeldige kalmeringsknop om te zetten, word je geacht de "5 S-en" toe te passen. Ik zal je eerlijk zeggen: proberen vijf aparte stappen te onthouden terwijl je huilt van slaapgebrek is een hele opgave, maar dit is hoe het er in de praktijk bij ons thuis aan toe ging:

• Swaddling (Inbakeren): De verpleegkundigen in het ziekenhuis wikkelen baby's in als strakke kleine burrito's, maar zodra we thuiskwamen, brak mijn zoon als de Incredible Hulk uit mijn dunne hydrofieldoeken. Uiteindelijk kocht ik de officiële happiest baby inbakerdoek (die van Sleepea met het klittenband) omdat ik fysiek niet in staat was tot de origami die nodig was om zijn armpjes naar beneden te houden. Het werkte, maar mijn kinderarts joeg me de stuipen op het lijf bij de controle van twee maanden door te zeggen dat we moesten stoppen met inbakeren zodra hij ook maar dacht aan omrollen. Als ze namelijk in die dwangbuis op hun buik terechtkomen, is er een enorm verstikkingsgevaar. Ze maakte me ook paranoïde over zijn heupjes, dus ik besteedde de helft van mijn tijd aan controleren of zijn kleine kikkerpootjes nog wel konden buigen in die klittenbandval.
• Side or Stomach Position (Zij- of buikligging): Het boek zegt dat ze vasthouden op hun zij of buik ze direct kalmeert, en dat klopt. Maar laat me heel duidelijk zijn, voordat de internetmoeders me virtueel lynchen: dit is alleen voor als je ze vasthoudt terwijl ze wakker zijn en huilen. Mijn dokter keek me streng aan en zei dat baby's absoluut altijd plat op hun rug te slapen moeten worden gelegd om wiegendood te voorkomen. Dat betekende dat ik urenlang mijn zoon op zijn zij vasthield tot hij gekalmeerd was, om vervolgens peentjes te zweten tijdens mijn slow-motion ninja-transfer om hem plat op zijn rug in zijn ledikantje te krijgen zonder hem wakker te maken.
• Shush (Sussen): Je moet eigenlijk een 'ssshhh'-geluid maken dat zó hard is dat het pijn doet aan je eigen keel, of een white noise machine gebruiken die op het volume van een straalmotor staat.
• Swing (Wiegen): Niet een zachtjes heen en weer wiegen in een schommelstoel zoals in de films. Het is een heel specifieke, schuddende, wiebelende beweging waarbij het hoofdje zachtjes heen en weer schudt en waardoor je het gevoel krijgt dat je een drilboor bedient.
• Suck (Zuigen): Ik stopte eerlijk gezegd gewoon een speentje in zijn mond en hoopte er het beste van.

De situatie met de fancy robotwieg

Spoel een paar jaar vooruit naar kind nummer twee. Mijn Etsy-shop begon echt goed te lopen, ik had een peuter die mijn huis afbrak, en de gedachte om 's nachts weer kniebuigingen te moeten doen maakte me aan het huilen. Dus begon ik me te verdiepen in de happiest baby snoo. Lieve mensen, het prijskaartje van dat ding is in principe een hypotheekbetaling in landelijk Texas. Ik hapte letterlijk naar adem achter mijn computerscherm.

Maar in wanhopige tijden doe je belachelijke dingen, dus hebben we er uiteindelijk eentje gehuurd. Het is eigenlijk een soort robot-verpleegkundige die de baby op diens rug vastsnoert met van die kleine inklik-vleugeltjes—wat de FDA blijkbaar heeft goedgekeurd voor de veiligheid omdat het voorkomt dat ze omrollen—en die ze automatisch heen en weer schudt en white noise afspeelt als ze beginnen te huilen. Ik weet niet of het een medisch wonder is of gewoon een heel goed werkende kruk om op te leunen, maar het leverde me de meeste nachten absoluut een of twee uur extra slaap op. Dat gezegd hebbende, het voelde intens raar om vanuit mijn bed toe te kijken hoe een robot mijn baby in slaap wiegde. En het afwennen van die constante beweging toen ze er met vijf maanden was uitgegroeid, was een dramatische nachtmerrie vol tranen waar niemand me voor had gewaarschuwd.

Als je momenteel kopje-onder gaat in de pasgeborenenfase en je gewoon weer even mens wilt voelen, raad ik je ten zeerste aan om te kijken bij Kianao's baby slaap essentials voor spullen die misschien echt kunnen helpen. Al is het maar een fatsoenlijke ademende deken om diegene te vervangen waar je hond net op is gaan zitten.

Wanneer het vierde trimester eindigt en de tandjes beginnen

Dit is de wreedste grap van het ouderschap: rond de drie à vier maanden eindigt het vierde trimester. Ze ontwaken voor de wereld, hebben dat intense inbakeren en geschud niet meer nodig, en je denkt dat je eindelijk de eindstreep hebt gehaald en de happiest baby op de planeet hebt.

En dan beginnen de tandjes te komen.

Ik zweer het je, mijn derde baby veranderde van de ene op de andere dag van een lachend engeltje in een wilde das. Ze kauwde haar eigen vuistjes rauw, kwijlde vier slabbetjes per dag door, en gilde op een toonhoogte waar de hond van de buren van begon te janken. Het kalmeringsreflex werkt niet bij pijn aan het tandvlees. Je kunt sussen en schudden wat je wilt, maar als er zo'n scherp, gekarteld tandje door hun tandvlees snijdt, willen ze gewoon ergens hard in bijten.

Ik stond bij het postkantoor om mijn Etsy-bestellingen te versturen, terwijl ze in de draagzak een complete driftbui had. Uit pure wanhoop duwde ik een Siliconen & Houten Konijnen Bijtring in haar handje. Laat me je vertellen: dit is echt mijn ultieme babyproduct. Het heeft een harde houten ring waar ze echt stevig in kon bijten voor de tegendruk die ze nodig had, maar de konijnenoren zijn van zachte siliconen. Ze stopte onmiddellijk met gillen en begon er agressief op te knagen terwijl ik mijn postzegels betaalde. Het is van volledig onbehandeld hout en food-grade siliconen, dus ik hoefde me geen zorgen te maken over welke vage chemicaliën ze binnenkreeg. En je kunt het siliconen deel gewoon in de vaatwasser gooien als het, onvermijdelijk, onder de pluizen en hondenhaar komt te zitten.

Mijn man kocht later de Siliconen Avocado Bijtring, want blijkbaar zijn we wandelende millennial-stereotypes en vond hij het hilarisch. Hij is prima hoor. Het is schattig en het kleine "pitje" met structuur is vast fijn voor het tandvlees, maar het is helemaal van siliconen en mijn middelste kind gebruikte het vooral als projectiel om vanuit zijn kinderstoel naar de kat te gooien. We bewaarden hem wel in de koelkast, en de kou hielp zeker voor een minuut of vijf, totdat hij hem door de keuken smeet.

Als je een baby hebt die specifiek moeite heeft met die vreselijke achterste kiezen die doorkomen, dan is de Siliconen Vossen Bijtring echt geweldig. De kleine vossenoren zijn namelijk lang genoeg om helemaal achterin te komen, daar waar de rondere bijtringen niet bij kunnen. Hou ze wel goed in de gaten, want toekijken hoe ze een siliconen vossenoor in hun keel proberen te rammen zal je hartslag absoluut de hoogte in jagen.

De lat lager leggen om te overleven

Als er één ding is dat ik heb geleerd van het overleven van drie baby's, is het wel dat je het idee van alles perfect willen doen gewoon moet loslaten. Je huis gaat eruitzien alsof een tornado een wasmandenfabriek heeft geraakt. Je zult koude Pop-Tarts als avondeten naar binnen werken, terwijl je in het donker staat te wiegen. Je hoeft de rompertjes niet op te vouwen, je kunt de schone was gewoon op een grote hoop op het logeerbed laten liggen en erin graven als er iemand spuugt. Stel als prioriteit elk snippertje slaap dat je maar kunt meepakken.

Koop inbakerdoeken met klittenband als het je niet lukt om ze in een doek te wikkelen. Huur die robotwieg als je hallucineert van vermoeidheid. Laat ze agressief kauwen op een houten konijntje als daardoor het huilen stopt. Neem een kijkje bij Kianao's collectie bijtspeelgoed als jouw vrolijke baby plotseling in een kwijlende kleine vampier is veranderd. De juiste spullen in huis hebben maakt namelijk echt een wereld van verschil.

Vragen die ik om 3 uur 's nachts aan het internet stelde

Moet ik een slapende baby echt wakker maken voor een voeding?

Jeetje, dit leverde me vroeger zoveel stress op. Mijn kinderarts vertelde me in principe dat helemaal in het begin, wanneer ze weer op hun geboortegewicht proberen te komen, je ze als een absoluut monster elke paar uur wakker moet maken, ja. Maar zodra mijn kinderen hun gewichtsdoelen behaalden en de dokter groen licht gaf, liet ik ze zo lang slapen als menselijkerwijs mogelijk was. Overleg natuurlijk altijd eerst met je eigen dokter, maar de dag dat ik te horen kreeg dat ik kon stoppen met het zetten van nachtelijke wekkers was de beste dag van mijn leven.

Wanneer moet ik nu écht stoppen met inbakeren?

Dit moment komt veel sneller dan je zou willen. Zodra mijn tweede baby agressief haar rug kon hollen en het leek alsof ze zich zou kunnen omdraaien—wat al met ongeveer 8 weken was—moesten we stoppen met het strakke inbakeren. De overgang naar een slaapzakje is een paar dagen pittig omdat die kleine schrikreflex ervoor zorgt dat ze zichzelf in het gezicht slaan, maar de angst dat ze strak ingepakt op hun buik zouden rollen, was genoeg om me per direct te laten stoppen ('cold turkey').

Is het normaal dat mijn pasgeboren baby klinkt als een stervende dinosaurus in diens slaap?

Niemand had me gewaarschuwd voor actieve slaap! Ik heb de eerste week alleen maar in het wiegje liggen staren omdat mijn oudste knorde, piepte en om zich heen sloeg alsof hij aan het worstelen was met een geest. Blijkbaar deelt hun zenuwstelsel gewoon willekeurige stroomstootjes uit. Ik moest echt leren om een minuutje te wachten voordat ik hem oppakte, want de helft van de tijd maakte hij die verschrikkelijke boerderijdiergeluiden terwijl hij nog volkomen in dromenland was.

Kan ik mijn baby verwennen door ze in het vierde trimester te veel vast te houden?

Mijn schoonmoeder vertelde me maar al te graag dat ik slechte gewoontes kweekte door mijn kinderen de hele dag vast te houden. Maar eerlijk, alles wat ik gelezen en ervaren heb zegt dat je een pasgeborene niet kúnt verwennen. Ze hebben nog niet de hersencapaciteit om je te manipuleren. Als vasthouden terwijl je dat rare, verende loopje doet de enige manier is waarop ze stoppen met huilen: doe het gewoon. Je kunt je veel later wel druk maken over slaaptraining en het afleren van gewoontes, wanneer ze daadwerkelijk doorhebben dat ze een losstaand persoon zijn van jou.

Waarom huilt mijn baby elke avond op precies hetzelfde tijdstip?

Het gevreesde heksenuurtje. Bij alle drie mijn kinderen sloeg de klok 18:00 uur en raakten ze collectief overstuur zonder enige aanwijsbare reden. Het is alsof hun piepkleine zenuwstelseltjes tegen het einde van de dag gewoon compleet overprikkeld raken. Dit was meestal het moment dat ik de baby aan mijn man gaf, naar buiten ging om vijf minuten in stilte naar een boom te staren, en dan weer naar binnen kwam om die hele 'inbaker-en-sus'-routine weer van voren af aan te beginnen.