Hoe je echt een blije baby opvoedt (zonder gek te worden)

Lieve Jess van precies zes maanden geleden. Je staat nu om 2:14 uur 's nachts in de keuken in een voedingsbeha met melkvlekken en een bij elkaar geraapte pyjamabroek, huilend in een koude kop koffie terwijl de baby schreeuwt alsof je zijn voorouders diep hebt beledigd. Ik weet dat je met je vrije hand krampachtig door Instagram scrolt, kijkend naar al die perfecte moeders met hun sepia-filters en volkomen serene baby's, je afvragend wat er in hemelsnaam mis is met jouw leven. De vierjarige heeft een half opgegeten pakje boter op het aanrecht laten liggen, de tweejarige gaat door een wilde bijtfase, en jij googelt waarom je nieuwste kind weigert om gewoon een normale, blije baby te zijn. Ik ga nu even heel eerlijk tegen je zijn, dus leg die telefoon weg, klik dat forum weg waar "MaanStraalMama88" opschept over haar baby die van nature veertien uur doorslaapt op een bedje van ethisch verantwoord mos, en luister naar me.

Die schuldgevoelens over voeding stoppen vandaag

Je piekert je momenteel suf over milliliters en voedingsschema's omdat je oudste, de lieverd, van niemand een fles wilde aannemen en krijste tot hij bijna twee was, waardoor je nu denkt dat je alles vlekkeloos moet doen. Weet je nog dat oma voorstelde om gewoon wat rijstebloem in zijn avondfles te doen om hem "knock-out" te laten gaan zodat we allemaal wat rust kregen? Ja, dat gaan we dus absoluut niet doen, want dat klinkt als stikkingsgevaar waar je op zit te wachten, maar ik wil ook dat je stopt met huilen elke keer dat je een flesje klaarmaakt in plaats van hem de borst te geven. Mijn dokter keek tijdens de controle van twee maanden eigenlijk gewoon naar mijn trillende, door slaapgebrek geteisterde oog en vertelde me dat een gevoede baby bij een mentaal gezonde moeder vele malen beter is dan een borstgevoede baby bij een moeder die momenteel hallucineert van pure uitputting.

Je drijft jezelf tot de rand van waanzin door elk afzonderlijk ingrediënt in het babygangpad te vergelijken, terwijl de peuter in de schappen van de supermarkt probeert te klimmen. Ik weet dat je uiteindelijk een grootverpakking van die bekende standaard babyvoeding hebt gekocht omdat het in de aanbieding was en je korting had, en eerlijk is eerlijk, dat is voor even helemaal prima. Maar als zijn maagje met een week of drie van die rare borrelende geluiden begint te maken en hij elke avond zijn knietjes naar zijn borst trekt als een boos klein gordeldier, ga je toch overstappen op een biologische voeding. Van wat ik vaag begrijp van mijn verwoede nachtelijke internetonderzoek, zit in die biologische producten gewoon minder van die bewerkte glucosestroop-rommel, wat misschien helpt tegen de krampjes, of misschien is zijn spijsvertering er gewoon ineens klaar voor. Wie zal het zeggen, eerlijk gezegd is de wetenschap rondom babybuikjes één groot raadsel en de helft van de tijd halen de dokters gewoon hun schouders op en zeggen ze dat hij er wel overheen groeit.

Waar het mij om gaat, is dat hij straks agressief met zijn mond gaat pruttelen terwijl die vol zit met zoete aardappelpuree, waardoor de muur, de hond en jouw goede oog onder de spetters komen te zitten, ongeacht wat dat hapje per gram kost. Eten is gewoon eten, en zolang hij aankomt en van die enorme spuitluiers produceert waarvoor je hem zowat in de achtertuin moet afspuiten met de tuinslang, krijgt hij zijn benodigde voedingsstoffen binnen en is die angst van jou gewoon je slaapgebrek dat aan het woord is.

Trouwens, ik weet dat je die slaaptraining-PDF van veertig euro hebt gekocht van een of andere slaapcoach, maar verwijder dat bestand maar gewoon, want zijn aanstaande slaapregressie gaat het toch compleet nutteloos maken.

De absolute lawine aan babyspullen

Laten we het even hebben over de enorme berg veel te dure spullen die je op het punt staat te kopen in een wanhopige poging om een vredig huishouden te kopen. Je zult denken dat als je precies de juiste wipstoel of de perfecte inbakerdoek vindt, het huilen op wonderbaarlijke wijze zal stoppen.

Eerlijk gezegd is mijn absolute favoriete redder in nood—en dat meen ik uit de grond van mijn hart—de Waterdichte Baby Slab met Ruimteprint. Je weet nog wel hoe dat ging met onze oudste, toch? We joegen er zo'n veertien katoenen slabbetjes per dag doorheen en deden de was alsof we een Victoriaans washuis runden, en toch zaten de meeste van zijn shirtjes alsnog onder de permanente wortelvlekken. Met deze siliconen raket-slab laat de baby letterlijk de helft van zijn voorgekauwde doperwten in het opvangbakje onderaan vallen, en ik spoel het hele ding gewoon af onder de kraan met wat Dreft. Ik geloof dat op de website staat dat het BPA-vrij of zoiets is, wat ongetwijfeld geweldig is voor zijn gezondheid, maar ik vind hem vooral zo fijn omdat hij minder kost dan mijn wekelijkse koffiebudget en hij me redt van het wegschrapen van aangekoekte havermout uit de trommel van de wasmachine.

Aan de andere kant van het spullen-spectrum: ik weet dat je zwaar beïnvloed bent om een hippe draagzak te kopen via de zwaar gefilterde reel van een of andere minimalistische blogger. Ik ga heel eerlijk met je zijn, het is op zijn best "gewoon oké". Het ziet er heel esthetisch verantwoord uit op foto's, en ja, als hij stevig op mijn borst is gebonden, kan ik technisch gezien mijn Etsy-bestellingen met twee handen inpakken, maar het is eigenlijk gewoon een mooie lap linnen waar ik vijf zweterige minuten mee sta te prutsen terwijl hij uit protest woest kopstoten tegen mijn sleutelbeen geeft. Hij pikt het zo'n twintig minuten voordat hij besluit dat hij het haat om opgesloten te zitten.

Als je echt de drang voelt om om 3 uur 's nachts geld uit te geven, kijk dan gewoon naar wat schattige bijtringen of houten babygyms waarvoor je geen universitaire studie techniek nodig hebt om te snappen hoe ze in elkaar zitten.

Over dingen gesproken die je om 3 uur 's nachts koopt: je hebt die Siliconen Bijtring Kat met Natuurlijke Houten Ring gekocht. Hij is prima, maar verwacht geen wonderen. Hij heeft een goede natuurlijke houten ring die zogenaamd helpt om de achterste tandvleesranden te bereiken waar de kiezen doorkomen, maar meestal vindt hij het gewoon leuk om dat kleine siliconen kattenhoofdje agressief naar de golden retriever te gooien. Het is ontegenzeggelijk schattig, en de hond heeft hem nog niet gesloopt, maar het geneest de pijn van doorkomende tandjes niet op een magische manier zoals de recensies beloofden.

Constant entertainen is een valkuil

Je hebt die overweldigende, verstikkende angst dat als je hem niet actief stimuleert met zwart-wit flashcards terwijl je klassieke muziek zingt in een vreemde taal, zijn hersentjes in complete moes veranderen. Mijn dokter zei dat ze juist extreem overprikkeld raken als je constant in hun gezicht loopt te zwaaien met plastic rammelaars en elk wakamoment een eenvrouws Broadway-show opvoert.

Leg het kind gewoon op de grond. Ik meen het. Gewoon op een kleedje op de vloer, midden in de chaos van de woonkamer. Zo rond de vier of vijf maanden gaat hij ontdekken dat hij voetjes heeft, en zijn kleine breintje zal compleet exploderen. Hij zal naar beneden reiken, zijn mollige teentjes vastpakken, op zijn rug rollen en die belachelijke 'happy baby'-houding aannemen die yoga-instructeurs ons altijd proberen te laten doen tijdens de warming-up. Hij zal daar letterlijk twintig minuten lang gewoon liggen, zijn voetjes tot aan zijn oksels optrekken, harde scheten laten en naar de plafondventilator lachen alsof het de grappigste cabaretier op aarde is.

Precies dát is het absolute hoogtepunt van fysieke en mentale ontwikkeling, en het kost jou nul moeite. Geen dure plastic opsluitapparaten of knipperende elektrische schommels nodig, wat een enorme zegen is aangezien onze stroomrekening in deze brute hittegolf al zowat de omvang van een tweede hypotheek heeft. Plus, op de grond liggen is de enige manier waarop hij genoeg nekspieren opbouwt om uiteindelijk weg te kunnen kruipen van zijn oudere broer die hem steeds probeert te gebruiken als schans voor zijn speelgoedauto's.

Een beetje compassie voor jezelf doet wonderen

Je moet begrijpen dat het opvoeden van een tevreden kind niet betekent dat je een kind opvoedt dat nóóit huilt. Huilen is letterlijk hun enige biologische mechanisme om bij de directie te klagen over de slechte service in dit etablissement. Soms zweten ze dwars door hun kleren heen, soms zit de rits van hun rompertje opgepropt onder hun kin, en soms zijn ze gewoon diep beledigd dat de zwaartekracht bestaat en ze hun speelgoed hebben laten vallen.

Je doet het oprecht hartstikke goed. Je houdt drie kleine mensjes in leven, runt een klein bedrijfje vanaf je eettafel, en slaagt erin om af en toe een douche te nemen die langer dan vier minuten duurt. Wanneer mam belt en me vertelt om "te genieten van elke minuut omdat het zo ongelofelijk snel gaat", wil ik haar soms door de telefoon heen bijten, maar ze heeft niet helemaal ongelijk. Het betekent alleen niet dat je een nepglimlach op je gezicht hoeft te plakken en moet genieten van de krijs-sessies om 3 uur 's nachts of de projectiel-spuugincidenten. Dus was die siliconen slab gewoon af in de gootsteen en probeer te onthouden dat je mentale gezondheid veel belangrijker is dan indruk maken op een of andere onbekende vrouw op het internet.

Klaar om te stoppen met stressen over elke kleine opvoedingsbeslissing en gewoon de basics in huis te halen die wél werken in de echte wereld? Shop Kianao's volledige collectie van no-nonsense babyspullen en krijg je verstand weer terug.

Vragen die ik letterlijk midden in de nacht heb gegoogeld

Waarom huilt mijn baby nog steeds, zelfs nadat ik hem heb gevoed en verschoond?

Omdat baby's kleine, onredelijke dictators zijn die floreren bij chaos, eerlijk gezegd. Soms huilt mijn jongste gewoon omdat hij wil dat ik ijsbeer rond het kookeiland in plaats van stil te staan bij het aanrecht. Mijn dokter opperde vaag dat het misschien de rijping van zijn zenuwstelsel is, of een normale sprong in zijn ontwikkeling of zoiets, maar ik ben er vrij zeker van dat hij gewoon de verlichting in de gang beter vindt. Controleer zijn teentjes om er zeker van te zijn dat er geen haar strak omheen gewikkeld zit, voel of zijn buikje niet keihard is door vastzittende lucht, en als al het andere faalt, loop dan gewoon met hem de achterdeur uit. De klap van de klamme buitenlucht brengt hem meestal lang genoeg in shock dat hij compleet stilvalt, zodat ik even op adem kan komen.

Is dure biologische flesvoeding dat belachelijke prijskaartje echt waard?

Kijk, ik let enorm op de kleintjes en kortingscodes zoeken is voor mij een Olympische sport, dus het doet fysiek pijn om ja te zeggen, maar soms is het echt zo. Toen we met de jongste overstapten op de biologische variant, stopte zijn explosieve, kleren-ruïnerende diarree binnen twee dagen op magische wijze. Lag het aan de voeding zelf? Was het puur toeval en had zijn darmstelsel eindelijk door hoe hij eten moest verteren? Ik heb werkelijk geen flauw idee, maar ik was absoluut niet van plan om het lot te tarten door weer over te stappen op de goedkopere versie, alleen om een tientje per week te besparen. Als je het makkelijk kunt betalen zonder stress, geweldig. Zo niet: met standaard poedermelk zijn miljoenen baby's perfect gezond grootgeworden, dus steek jezelf niet in de schulden voor babymelk.

Hoe lang moet ik ze op de grond laten liggen om alleen te spelen?

Tot ze beginnen te zeuren of tot de peuter ze probeert te berijden als een rodeopaard; wat zich maar het eerst voordoet in jouw huis. Ze hebben die ongestoorde tijd op de vloer echt nodig om de spieren in hun romp sterker te maken en uit te vogelen hoe ze hun ledematen in die yogahouding met hun voeten krijgen. Als hij lekker op zijn speelkleed ligt te chillen en intens staart naar een stofpluis of een schaduw op de muur, laat hem dan helemaal met rust. Onderbreek zijn concentratie niet. Ga je koffie drinken terwijl die nog enigszins warm is.

Werken houten bijtringen echt beter dan die plastic sleutelbos van de supermarkt?

Ik bedoel, ze staan eindeloos veel leuker op de salontafel dan fluorescerend plastic, dat geef ik je direct. Maar praktisch gezien geeft het onbewerkte hout een hele fijne, stevige tegendruk die mijn jongste actief opzoekt als zijn tandvlees erg gezwollen en rood is. Ze lijken liever op het harde hout te kauwen dan op de zachte siliconen wanneer de tandjes net onder de oppervlakte zitten. Zorg er wel voor dat je hem afneemt en hem niet voor altijd in een plas hondenspeeksel laat liggen.

Hoe ga je om met het moeder-schuldgevoel als je gewoon wanhopig behoefte hebt aan een pauze?

Ik sluit mezelf letterlijk op in de voorraadkast met een zak lichtelijk muffe tortillachips en haal diep adem in het donker. Serieus, je baby heeft een ouder nodig die emotioneel in balans is, véél meer dan een ouder die nooit uit het zicht is. Als je op het punt staat je geduld te verliezen, leg hem dan op een compleet veilige plek, zoals zijn ledikantje, doe de deur van de babykamer dicht en loop vijf minuten lang naar de andere kant van het huis. Hij zal het absoluut overleven als hij even huilt in een veilig bedje terwijl jij je eigen hersens reset, zodat je niet compleet doordraait.