De nachtmerrie van verborgen reflux (en hoe wij het overleefden)

"Het is de fenegriek in je dal," verkondigde mijn schoonmoeder via een korrelige WhatsApp-videobel. "Leg twee dikke telefoonboeken onder zijn matras," zwoer een willekeurige moeder in mijn lokale Facebookgroep. "Hij moet gewoon langer aanhappen om bij de achtermelk te komen," hield de lactatiekundige in het ziekenhuis vol, terwijl ze mijn linkerborst agressief kneedde alsof het pizzadeeg was.

Ik zat om drie uur 's nachts in het donker. Mijn acht weken oude zoon strekte zich over mijn schouder naar achteren, zo stijf als een houten plank. Hij spuugde niet. Hij slikte alleen maar met een nat, gulpend geluid, gevolgd door een schorre kreet alsof hij een pakje per dag rookte.

Er was geen troep om op te ruimen. Er was alleen die onmiskenbare, zure geur van maagzuur in zijn adem. Dat is het wrede van een baby met verborgen reflux. Je kunt het probleem niet zien, waardoor iedereen denkt dat je je gewoon aanstelt over de normale onrust van een pasgeborene.

Het onzichtbare, brandende maagzuur

Op de kinderafdeling is triage vrij eenvoudig. Een botbreuk is overduidelijk. Koorts is af te lezen op een thermometer. Maar onzichtbare pijn is een nachtmerrie om in kaart te brengen. Verborgen reflux, wat in mijn oude studieboeken voor verpleegkunde laryngofaryngeale reflux werd genoemd, is eigenlijk een loodgietersprobleem.

Het kleine spiertje bovenaan de maag van een baby, de onderste slokdarmsfincter, werkt bij de geboorte eigenlijk nog niet goed. Het is slap. Wanneer een baby drinkt, mengt de melk zich met maagzuur. Bij een normale baby vliegt die zure melk eruit, recht op je favoriete shirt. We noemen ze blije spugers. Bij een baby met de verborgen variant van reflux kruipt het zuur omhoog in de slokdarm, brandt het in de keel en vervolgens slikt de baby het krampachtig weer door.

Het brandt op de weg naar boven, en het brandt op de weg naar beneden.

Ik heb duizenden van dit soort gevallen gezien in het ziekenhuis, meestal uitgeputte ouders die binnenkomen met een gillende baby omdat ze denken dat het een keelontsteking heeft. De keel is schraal, ja. Maar dat komt door hun eigen maagsappen. Het ergste is dat het meestal rond de vier maanden zijn hoogtepunt bereikt, precies op het moment dat je denkt de pasgeboren fase te hebben overleefd.

Het speurwerk bij een huilbaby

Mensen strooien maar al te graag met de term darmkrampjes. Krampjes is een makkelijke verzamelnaam voor een baby die huilt zonder dat we weten waarom. Maar een baby met reflux laat aanwijzingen achter, als je maar weet waar je op moet letten.

Het is zelden afhankelijk van het tijdstip. Het is een kwestie van zwaartekracht. Je legt ze plat neer om ze te verschonen, en plotseling beginnen ze te gillen. Je bent klaar met voeden en in plaats van de bekende melk-dronken zaligheid, trekken ze zich ruw terug en slaan ze wild om zich heen. Misschien hoesten ze chronisch een beetje, of hebben ze constant de hik. Mijn zoon klonk altijd alsof hij verkouden was, maar zijn neus was helemaal vrij. Het zuur irriteerde gewoon zijn neusholtes van binnenuit.

De constante natte boertjes zijn ook een duidelijke aanwijzing. Omdat ze steeds gal doorslikken, kwijlen ze een giftige, zure mix die zich ophoopt in hun nekplooitjes. Dit leidt tot vreselijke uitslag als je niet geobsedeerd hun kleding verwisselt.

Ik verwisselde misschien wel acht keer per dag zijn outfit. De meeste synthetische stoffen hielden het vocht vast, waardoor zijn nekje leek op rauw vlees. Uiteindelijk heb ik alle polyester kraamcadeaus weggegooid en wisselde ik gewoon tussen drie Baby Rompertjes van Biologisch Katoen van Kianao. Het biologische katoen was het enige dat de natte boertjes daadwerkelijk absorbeerde zonder contacteczeem te veroorzaken. Ze zijn zacht en hebben geen kriebelende labeltjes die een onrustige baby nóg bozer maken. Bovendien kun je ze heet wassen om de zure melkgeur eruit te krijgen, zonder dat ze uit elkaar vallen.

Bouw alsjeblieft geen schans in het ledikant

Ik moet het even hebben over dat telefoonboekenadvies. Of de slaapkussens. Of de opgerolde handdoeken onder het matras. Het lijkt wel of elke moeder uit de jaren negentig je zal vertellen dat je je baby schuin moet leggen om te voorkomen dat het maagzuur omhoogkomt.

Dit is levensgevaarlijk. Als verpleegkundige is het aantal wankele, zelfgemaakte schansen dat ik ouders in ledikantjes heb zien bouwen angstaanjagend. Als je een matras verhoogt, glijdt de baby onvermijdelijk naar beneden. Omdat hun hoofdjes buitenproportioneel zwaar zijn, eindigen ze opgefrommeld onder in het bedje met hun kin stijf tegen hun borst gedrukt.

Dit drukt hun luchtwegen dicht. Het veroorzaakt positionele verstikking. Het maagzuur blijft misschien wel in hun maagje, maar ze stoppen met ademen. Mijn huisarts smeekte me bijna om mijn bevriende moeders eraan te herinneren dat baby's altijd volledig plat op een stevige ondergrond moeten slapen, hoe erg de reflux ook is. Het risico op wiegendood is een paar uur extra slaap simpelweg niet waard.

Gripe water (krampjeswater) is sowieso gewoon duur, suikerhoudend placebosap, dus dat kun je ook achterwege laten.

Dingen die écht helpen tegen het maagzuur

Luister, hiermee omgaan is voor het grootste deel gewoon fysiek werk. Je wordt een soort menselijke standaard. Je moet ze rechtop voeden en ze daarna na elke voeding dertig minuten lang volledig verticaal vasthouden.

Twaalf uur 's middags is dit vermoeiend. Om drie uur 's nachts is het een marteling. Je zit daar gewoon in het donker op de babykamer en bidt dat je je kind niet laat vallen terwijl je eigen ogen dichtvallen. Ik sloeg vaak het Biologisch Katoenen Babydekentje met IJsbeerprint om mijn schouders, want je kunt het midden in de nacht behoorlijk koud krijgen als je slaaptekort hebt. Het is een heerlijk dekentje. Het hield ons warm terwijl ik naar de muur staarde en de minuten aftelde tot ik hem eindelijk mocht neerleggen.

In plaats van voeden op schema, geef je gewoon vaker kleinere beetjes. Een volle maag gaat immers overstromen. Wij gaven hem gewoon 60 milliliter per twee uur in plaats van een volle fles. Je moet ze constant laten boeren. Dan bedoel ik: na elke dertig milliliter stoppen om de lucht eruit te kloppen, want vastzittende lucht duwt het zuur naar boven.

Dan is er nog het dieet. Mijn arts zei dat koemelkeiwitten en soja in moedermelk reflux kunnen nabootsen of ernstig kunnen verergeren. Ik heb een maand lang geen kaas, melk of soja gegeten. Het was een zwaar bestaan, met zwarte koffie en droge toast, maar het leek het overstrekken na een paar weken wel te verminderen. Als je kunstvoeding gebruikt, eindig je misschien met die voorverteerde, hypoallergene voeding die naar oude koperen muntjes ruikt. Je doet gewoon wat nodig is om het gillen te stoppen.

Rond de vier maanden beginnen ook de tandjes door te komen, wat echt een vreselijke biologische grap is. Het kwijl van het tandenkrijgen mengt zich met het kwijl van de reflux. We gaven hem de Siliconen Panda Bijtring om op te kauwen. Een prima ding. Het leidde hem misschien vijf minuten per keer af. Het gedeelte met de bamboestructuur leek wel fijn aan te voelen voor zijn tandvlees, ook al gooide hij het meestal gewoon op de grond.

Als je momenteel vastzit onder een overstrekkende, oncomfortabele baby en je je afvraagt of je ooit nog horizontaal zult slapen, haal dan even diep adem. Bekijk de biologische babykleding van Kianao om een voorraadje ademende laagjes in te slaan voor de onvermijdelijke kledingwissels.

Wanneer je in paniek moet raken en wanneer je gewoon moet zuchten

Meestal is dit gewoon een probleem van veel wassen en slaapgebrek. Je zucht, je wast wéér een rompertje en je wacht tot ze zelfstandig leren zitten, wat de hele boel meestal geneest.

Maar soms overschrijdt het de grens van een wasprobleem naar een medische noodsituatie. Je gaat naar de eerste hulp als ze hevig beginnen te braken met groene of gele gal. Je gaat als hun lippen blauw worden tijdens een stikincident. Je gaat als ze een hele dag absoluut weigeren te eten omdat slikken te veel pijn doet.

Wij gingen wekelijks naar het consultatiebureau om te wegen. Zolang mijn zoon zijn groeicurve volgde, maakte de arts zich geen zorgen over het huilen. Niet goed groeien is de echte rode vlag. Als ze aankomen, geeft de medische wereld je over het algemeen een schouderklopje en wensen ze je veel succes.

Het gaat voorbij. Op een dag zijn ze zes maanden oud, eten ze gepureerde zoete aardappels, zitten ze rechtop op een vloerkleed, en komt het maagzuur gewoon niet meer omhoog. Langzaam besef je dat je al een week geen zure melk meer hebt geroken.

Als je er nu middenin zit, overleef dan gewoon de nachtdiensten. Pak wat koffie, accepteer dat je shirt voorlopig nat zal zijn, en bekijk onze babykamer essentials om je omgeving een beetje comfortabeler te maken.

De vragen die je wakker houden

Zal overstappen op andere voeding de verborgen reflux doen verdwijnen?

Waarschijnlijk niet helemaal, maar het kan wel de scherpe randjes eruit halen. Mijn arts vertelde me dat als er sprake is van een koemelkeiwitallergie, hypoallergene voeding de ernstige zwelling in de darmen kan stoppen. Maar de slappe spier bovenin de maag blijft slap. Ze zullen nog steeds natte boertjes laten, ze schreeuwen er misschien alleen minder hard om.

Hoe overleef ik het om mijn baby 's nachts dertig minuten lang rechtop te houden?

Je zoekt een hele goede podcast en investeert in een stoel met stevige armleuningen. Doe dit niet in bed. Je zult in slaap vallen met je baby op je borst, en dat is levensgevaarlijk. Ik liep de eerste tien minuten vaak op de gang heen en weer, om de resterende twintig minuten in de schommelstoel op de babykamer te zitten. Het is zwaar, echt waar. Er is geen magische truc om het minder uitputtend te maken.

Is het verborgen reflux of zijn het krampjes?

Als ze alleen maar gillen wanneer je ze plat neerlegt, of als ze zich hevig overstrekken en kokhalzen tijdens een voeding, is het hoogstwaarschijnlijk reflux. Krampjes treden meestal op tijdens dat beruchte huiluurtje van vijf tot acht uur 's avonds, waarbij het niet uitmaakt wat je doet. Reflux is gebonden aan de fysieke handeling van het verteren.

Wanneer stopt deze nachtmerrie nou echt?

Voor de meeste baby's wordt het drastisch beter rond de zes maanden, wanneer ze hun wakkere uren zittend beginnen door te brengen. De zwaartekracht begint eindelijk zijn werk te doen. Tegen hun eerste verjaardag is de sluitspier van de slokdarm meestal volwassen genoeg om gesloten te blijven. Jullie komen er wel.

Moet ik medicatie eisen van mijn arts?

Je kunt erom vragen, maar verwacht geen wondermiddel. Artsen zijn tegenwoordig erg terughoudend met het voorschrijven van maagzuurremmers voor baby's, tenzij ze afvallen. De medicatie zorgt er niet voor dat de vloeistof stopt met omhoogkomen, het maakt de vloeistof alleen minder zuur. Wij hebben het twee weken geprobeerd en het maakte zijn spijsvertering eerlijk gezegd alleen maar slechter. Soms is tijd simpelweg het enige medicijn.