De waarheid over het Frida babybadje en de fabel van dagelijks wassen

Ik stond om acht uur 's avonds in mijn krappe badkamer in Chicago met een glibberige, krijsende pasgeborene die er precies uitzag als een natte babyvleermuis. Mijn schoonmoeder hing via FaceTime aan de lijn en legde luidkeels uit dat hij dit avondritueel nodig had om te kunnen slapen. Mijn man kwam binnen, struikelde over een stapel vochtige handdoeken en mompelde iets over hoe de baby duidelijk niet genoot van deze spa-ervaring. Ik staarde alleen maar naar het gigantische plastic badje dat de helft van mijn vloeroppervlak in beslag nam en vroeg me af hoe mensen dit elke dag deden zonder gek te worden.

De leugen van de dagelijkse wasbeurt

Luister, als je één advies aanneemt van mijn uitgeputte verslaglegging, laat het dan dit zijn. Je hoeft je baby echt niet elke dag te wassen. We behandelen die avondlijke schrobbeurt alsof het een verplichte graadmeter voor goed ouderschap is, maar dat is het echt niet. De verpleegsters in het ziekenhuis wassen ze één keer onder een luidruchtige kraan en geven ze dan terug alsof het een rugbybal is. Vervolgens komen we thuis en doen we ineens alsof we met breekbaar, vies porselein omgaan.

Mijn schoonmoeder, zegen haar desi-hart, denkt dat een kind dat niet naar synthetische lavendel ruikt, verwaarloosd is. Beta, zegt ze over de telefoon, je moet de dag van hem afwassen. Welke dag? Hij is twee maanden oud. Hij heeft twaalf uur op een speelkleed gelegen en naar een plafondventilator gestaard.

Mijn kinderarts begon daadwerkelijk te lachen toen ik opbiechtte dat ik meedeed aan het dagelijkse wasritueel. Ze zei dat ik moest mikken op drie keer per week. Blijkbaar tast te veel wassen de huidbarrière aan en blijf je achter met een droog, schilferig kind dat nog harder krijst. Ik neem aan dat hun huid niet op dezelfde manier talg aanmaakt als die van ons, of misschien richt het harde kraanwater in de stad gewoon een ravage aan; ik ken het exacte mechanisme ook niet. Ik weet alleen dat ik zes jaar op de kinderafdeling heb gewerkt en duizenden van dit soort droge-huid-gevallen heb gezien omdat ouders denken dat dagelijks inzepen wettelijk verplicht is. Het is gewoon een leugen die we onszelf vertellen om die rare, eindeloze tijd tussen het avondeten en bedtijd op te vullen.

De situatie met de gaashangmat

Omdat ik ontzettend gevoelig ben voor goede marketing, kocht ik het Frida-babybadje. Het beweert een vier-in-één systeem te zijn dat met je kind meegroeit, wat er eigenlijk gewoon op neerkomt dat je een stukje stof verstelt naarmate hun ruggengraat in de loop der maanden wat steviger wordt.

Het inzetstuk van gaas is waar de absolute chaos begint. Ze noemen het een hangmat-lounger voor de doelgroep van nul tot drie maanden. In de praktijk voelt het alsof je een heel breekbare, heel boze waterballon probeert te balanceren op een zwevend net. De stof haakt over de randen van het badje, wat veilig klinkt totdat je er daadwerkelijk een spartelend kind in legt.

Ik staarde naar die plastic clips en vroeg me af of ze zijn gewicht wel zouden houden. Je voegt warm water toe, en plotseling rekt de stof net genoeg uit om je diep paranoïde te maken. Je handen zijn nat, de baby huilt en je probeert je te herinneren of je de veiligheidshaken echt hebt vastgeklikt of dat je dat in je slaapgebrek alleen maar had bedacht.

Het wordt nog erger als je hun rug probeert te wassen. Je moet ze met één hand van het natte gaas tillen terwijl je met de andere hand zeep pompt. Ik heb op de spoedeisende hulp gewerkt en trauma-triage gedaan die minder stressvol voelde dan proberen de rug van een pasgeborene te wassen in dit zwevende gaasgevaarte.

Tegen de tijd dat ze negen maanden oud zijn, haal je de hangmat er gewoon helemaal uit en laat je ze in de plastic bak zitten.

Omgaan met het daadwerkelijke water

Er is veel klinisch advies te vinden over de techniek van het babybadje, maar dit is wat er daadwerkelijk gebeurt als je een pasgeborene probeert te wassen:

• De temperatuurpaniek. Ze zeggen dat het rond de 37 graden moet zijn, maar niemand gebruikt een thermometer, dus eindig je er altijd mee dat je de binnenkant van je pols gebruikt en hoopt op het beste.
• De toezicht-valkuil. De richtlijnen zeggen dat je ze nooit mag loslaten, dus uiteindelijk wring je je lichaam in allerlei bochten om met je elleboog bij de shampoofles te kunnen.
• De glibberige uittocht. Een natte baby uit een plastic teil tillen is zoiets als het vangen van een ingevet varken op een dorpsfeest.

Het badje bevat ongeveer vijfentwintig liter water. Ik weet niet precies hoeveel kilo dat is, maar ik weet wel dat het voelt alsof je een zware zak cement optilt wanneer je het post-partum probeert leeg te gooien. Het badje van Frida heeft gelukkig een afvoerstop, wat erg handig is. Luister, trek gewoon die stop eruit en laat het water rechtstreeks in je eigen grote bad lopen. Hang daarna het plastic frame aan je douchestang voordat je de natte gaashangmat bij de donkere was in de wasmachine gooit. Probeer geen badje vol vies badwater over je badkamervloer te tillen. Ik heb genoeg val- en glijpartijen op de Eerste Hulp gezien om te weten hoe dat afloopt.

De nasleep overleven

Hier is een betrouwbare exitstrategie belangrijker dan het badje zelf. Zodra je ze uit het water haalt, slaat de temperatuurdaling in en wordt het gekrijs erger. Ik ben al lang geleden gestopt met het gebruiken van die dunne, nutteloze handdoeken met zo'n capuchonnetje. Op een avond stopte de radiator in ons appartement er midden in het badritueel mee. Ik griste de Bamboe Babydeken mee, omdat die het dichtst binnen handbereik lag.

Hij is belachelijk zacht. Ik denk dat de bamboe warmte van nature anders vasthoudt dan standaard katoen, of misschien voert het het vocht sneller af van hun huid, ik ben niet helemaal op de hoogte van de textielwetenschap erachter. Ik weet alleen dat hij stopte met huilen op het moment dat ik hem erin wikkelde. Het patroon met de kleurrijke blaadjes is best leuk, maar het kan me vooral schelen dat het water absorbeert en hem warm houdt terwijl ik probeer een schone luier bij hem om te worstelen voordat hij op het vloerkleed plast. Nu weiger ik iets anders te gebruiken om hem na het badderen in te wikkelen.

Als je die kriebelende, grappig bedoelde handdoekjes ook zat bent, kun je door onze collectie babydekentjes bladeren om iets te vinden dat écht werkt.

Terwijl je hun haar probeert af te drogen, beginnen ze onvermijdelijk op hun eigen natte vuistjes te kauwen, want doorkomende tandjes nemen nooit pauze. Meestal heb ik de Siliconen & Houten Konijnenbijtring op de wastafel in de badkamer liggen. Ik geef het hem gewoon om twee minuutjes rust voor mezelf te kopen. Het is een fijne kleine afleiding met hout aan de ene kant en siliconen aan de andere kant. Hij knaagt het liefst op de houten ring, waarschijnlijk omdat hij de stevige weerstand tegen zijn pijnlijke tandvlees wel fijn vindt. Het geeft me net genoeg tijd om de drukknoopjes van zijn pyjama dicht te maken vóór de volgende meltdown.

Natuurlijk belanden we überhaupt alleen maar in bad vanwege het grote ramp-diner. We gebruiken de Waterdichte Baby-slab met Ruimteprint om de rommel vooraf zoveel mogelijk te beperken. Het is oké. Het diepe opvangbakje vangt absoluut de geprakte doperwtjes op die zich anders in zijn nekplooien zouden vastcementeren, en het raketontwerp is schattig. Maar de siliconen sluiting in de nek is een beetje stug. Het kost me drie extra seconden om hem dicht te klikken terwijl hij zijn rug kromt als een turner. Het doet zijn werk en houdt zijn kleren enigszins schoon, maar het eten belandt toch altijd in zijn haar, en dat brengt ons weer rechtstreeks naar dat badje.

Eerlijk gezegd heb je gewoon een veilige plek nodig om ze neer te zetten terwijl je de aardappelpuree van ze afveegt. Koop een badje waar je niet gek van wordt, en bekijk misschien wat van onze biologische babyspullen om de nasleep iets minder chaotisch te maken voordat je helemaal doordraait.

Vragen die mensen serieus stellen

Moet ik mijn baby echt elke dag wassen?

Nee. Ik zie wekelijks tientallen gevallen van droge huid in de kliniek omdat ouders denken dat die dagelijkse schrobbeurt verplicht is. Drie keer per week is prima. Ze rollen niet door de modder, ze liggen alleen maar op een speelkleed zichzelf onder te kwijlen. Gun jezelf wat rust en veeg gewoon hun nekplooien af met een vochtige washand als je je zorgen maakt over de melkgeur.

Is het Frida-babybadje veilig?

Het is net zo veilig als elke andere plastic emmer, zolang je je ogen er maar strak op gericht houdt. De veiligheidshaken zijn stevig genoeg, maar baby's zijn volkomen onvoorspelbaar. Je moet nog steeds de hele tijd één hand op ze houden. Draai je niet om om je telefoon of een handdoek te pakken.

Kan ik de gaashangmat wassen?

Ja, en dat zou je echt moeten doen. Ik gooi die van mij om de paar dagen in de wasmachine. Als je hem nat in het badje laat liggen, gaat hij uiteindelijk naar een vochtige kelder ruiken. Was hem gewoon in de machine met je normale was en laat hem aan de lucht drogen aan de douchestang.

Wanneer pas ik de standen van het badje aan?

De fabrikant heeft een strikte tijdlijn op de doos gedrukt, maar eerlijk gezegd hangt het gewoon af van hoe goed ze hun nekje zelf rechtop kunnen houden. Je houdt ze in het hangmatje totdat ze stoppen met knikkebollen als zo'n bobblehead op een dashboard. Mijn kinderarts vertelde me dat ik de zitstand pas mocht gebruiken als ze volledig zelfstandig rechtop kunnen zitten, wat volkomen logisch is, tenzij je wilt dat ze dubbelklappen in het water.