Toen Leo ongeveer vier maanden oud was, stond ik om 3:14 uur 's nachts in de keuken in een oud universiteits-T-shirt dat agressief rook naar zure melk en moederlijke wanhoop. Mijn man Greg zette zijn derde slow coffee van de nacht — want stel je voor dat we gewoon een koffiecupmachine zouden gebruiken terwijl ons leven in duigen valt — terwijl ik wezenloos naar een plastic bak generieke Amerikaanse babymelk staarde. Leo lag te krijsen in zijn wiegje. Hij had al drie dagen niet gepoept, zijn buikje voelde letterlijk aan als een baksteen en ik stond te huilen boven het maatschepje.

Heel lang geloofde ik de grootste leugen die ze aan kersverse ouders verkopen. De leugen die stelt dat alle commerciële babyvoeding precies hetzelfde is omdat de FDA (de Amerikaanse warenautoriteit) het controleert, en je dus gewoon de goedkoopste optie bij de Target kunt inslaan om daarna snel te gaan slapen. Pure onzin.

Als je denkt dat je gewoon kunt kopen wat er in de aanbieding is, in de veronderstelling dat de overheid de kwetsbare darmflora van je baby wel begrepen heeft, dan kom je om 3 uur 's nachts bedrogen uit. Want wat blijkt? Europese flesvoeding speelt in een heel andere divisie. En zo werd ik een moeder uit de buitenwijken die Duits melkpoeder importeert alsof het smokkelwaar is.

De wetenschap die wél logisch klonk

Uiteindelijk brak ik en sleepte ik een krijsende Leo naar onze huisarts, dokter Evans. Zij is eigenlijk een soort heilige die mijn door WebMD veroorzaakte paniekaanvallen geduldig verdraagt. Ik vroeg haar waarom mijn kind zich zo ellendig voelde door het standaard Amerikaanse spul. Ze hield geen preek over dat "borstvoeding het beste is", omdat ze weet dat ik na zes weken moest stoppen voor mijn eigen mentale gezondheid. In plaats daarvan begon ze over koeien.

Blijkbaar heeft gewone koemelk een bepaalde eiwitverhouding — ongeveer 80% caseïne en 20% wei. Caseïne is een zwaar, klonterig eiwit dat enorm lang duurt om te verteren. Maar moedermelk ligt dichter bij 40% caseïne en 60% wei. Dokter Evans legde uit dat veel standaard flesvoedingen niet de moeite nemen om deze verhouding voldoende aan te passen, en dat is precies de reden waarom baby's zo verstopt raken. Ze stelde voorzichtig voor om eens te kijken naar HiPP. Zij passen hun eiwitmix specifiek aan om de menselijke verhouding na te bootsen, zodat het wél goed verteerbaar is. Mijn mond viel open.

Ze vertelde me ook over het suikerprobleem. In de VS gebruiken veel merken glucosestroop of maltodextrine als koolhydraatbasis. Begrijp me niet verkeerd, ik hou op z'n tijd best van een suikerrush als ik goedkoop snoep eet, maar voor een pasgeboren baby? HiPP gebruikt uitsluitend 100% biologische lactose, wat de natuurlijke suiker in moedermelk is. Hoe dan ook, ik realiseerde me opeens dat ik mijn kleine baby van vier maanden oud het voedings-equivalent gaf van een proteïneshake gemengd met pannenkoekenstroop. Het schuldgevoel sloeg in als een bom.

Mijn absolute redder in nood tijdens voedertijd

Voordat ik verderga over de nachtmerrie om te kiezen *welk* specifieke pak HiPP ik moest kopen, moet ik even een kleine omweg maken. Het oplossen van Leo's spijsverteringsproblemen leidde namelijk uiteindelijk tot de volgende horrortrip: beginnen met vaste voeding. Toen zijn buikje eindelijk rustig was, konden we die rust weer compleet verstoren met gepureerde worteltjes.

My Holy Grail Feeding Savior — The Messy Truth About HiPP And Why I Smuggled European Milk

Als je in de buurt komt van de overgang naar vaste voeding, móét je het Siliconen Babybordje | Beervorm & Zuignap van Kianao kennen. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit bordje mijn huwelijk heeft gered. Leo zat in een fase waarin "lanceer de spaghetti" zijn favoriete spelletje was. Greg heeft de zuignap letterlijk getest op ons kookeiland en scheurde nog net geen schouderspier bij een poging om het eraf te trekken. Het is ONGEKEND sterk. De berenoortjes hebben het perfecte formaat voor kleine stukjes fruit, en het krijgt in de vaatwasser niet die vieze zeepsmaak die je bij plastic bordjes wel vaak hebt. Het is briljant. Koop er meteen drie.

De situatie rondom prebiotica en foliumzuur

Maar terug naar de melk. Naast het hele koemelkeiwit-verhaal, zit er een ingrediënt in HiPP dat Metafolin heet. Ik ga proberen dit uit te leggen zonder als een scheikundeboek te klinken, maar het is eigenlijk een biologisch beschikbare vorm van foliumzuur (folaat). Dokter Evans legde uit dat standaard synthetisch foliumzuur bij sommige baby's gewoon ongebruikt het lichaam weer verlaat, omdat ze letterlijk het enzym missen om het te verwerken. Dat klinkt toch angstaanjagend? Metafolin is al afgebroken, waardoor hun kleine lijfjes het daadwerkelijk kunnen opnemen voor de ontwikkeling van de hersentjes.

Dan zijn er nog de prebiotica en probiotica. Blijkbaar gebruiken ze een probioticastam die oorspronkelijk is geïsoleerd uit echte moedermelk. Ik weet dat dit een beetje sci-fi en gek klinkt, maar dat is de reden waarom borstgevoede baby's naar verluidt minder vaak last hebben van buikgriepjes. Ze stoppen het gewoon direct in het poeder. Het is eigenlijk kombucha voor baby's, maar dan zonder die irritante hipsterverpakking.

En nu we het toch hebben over dingen die in babymondjes verdwijnen, moet ik het even over bijtspeeltjes hebben. Want precies rond de tijd dat we het voeding-probleem hadden opgelost, kreeg Maya (mijn oudste) tandjes. We gaven haar het Siliconen Bijtspeeltje Cactus | BPA-vrij voor Pijnlijk Tandvlees. Eerlijk gezegd? Het is prima. Het ziet er heel schattig uit, de siliconen zijn zacht en het is 100% veilig, maar Maya vond het hooguit drie dagen interessant en ging toen gewoon weer verder met kauwen op haar eigen knuistjes. Ik denk dat de vorm voor haar net iets onhandig was om vast te houden toen ze zo superklein was.

Maar de Panda Bijtring | Siliconen Bamboe Bijtspeeltje? Dat is pas een voltreffer. De platte vorm is veel makkelijker voor ze om vast te pakken en je kunt hem zo in de koelkast leggen. Leo heeft zijn panda maandenlang overal mee naartoe gesleept als een klein, met kwijl bedekt knuffeldoekje.

De Grote Zetmeelpaniek van 2018

Als je besluit de sprong te wagen naar Europese flesvoeding, zul je al snel ontdekken dat HiPP verschillende varianten maakt voor verschillende landen. Hier bereikte mijn paniek echt een hoogtepunt.

The Great Starch Panic of 2018 — The Messy Truth About HiPP And Why I Smuggled European Milk

Laat me je vertellen over de zetmeelpaniek. De Duitse versie van HiPP bevat biologisch zetmeel in fase 1 en 2. Zetmeel! Zoals in aardappels! Ik heb letterlijk op een avond drie uur lang met ijskoude koffie op de badkamervloer gezeten om vertaalde Duitse moederforums te lezen. Allemaal om te begrijpen waarom ze in vredesnaam zetmeel aan melk toevoegen. Blijkbaar maakt het de melk romiger en zorgt het ervoor dat baby's langer een vol gevoel hebben, zodat ze beter doorslapen. Maar Amerikaanse moeders op het internet doen alsof het geven van zetmeel aan je baby gelijkstaat aan ze een geladen wapen overhandigen.

Ik raakte volledig in een spiraal. Ik overtuigde mezelf ervan dat Leo's kwetsbare buikje geen Duits zetmeel aankon. Dus speurde ik obsessief naar de Nederlandse versie van HiPP. Die zit in een prachtig blikje en bevat nul komma nul zetmeel. Het is pure lactose, prebiotica en probiotica. Ik heb een absurd bedrag aan verzendkosten betaald om dit zetmeelvrije, vloeibare goud bij mij thuis afgeleverd te krijgen, om me later pas te realiseren dat miljoenen Duitse baby's elke dag de zetmeelversie drinken en daar hartstikke gezond onder zijn. Wij moeders zijn allemaal gewoon een beetje gek geworden.

Oh, ze maken overigens ook een geitenmelkvariant als dat meer jouw ding is, maar daar wilde ik me al helemaal niet meer aan wagen.

De regel van 70 graden Celsius

Maar dit is het ene ding waar niemand je voor waarschuwt als je overstapt op deze melk: je kunt niet zomaar wat kraanwater op kamertemperatuur in een flesje gieten, het schudden en er klaar mee zijn.

Omdat deze babymelk niet de agressieve synthetische conserveermiddelen bevat die we in de VS gebruiken, en omdat melkpoeder nu eenmaal niet steriel is, schrijven de Europese richtlijnen voor dat je het water eerst moet koken. Daarna moet je het laten afkoelen tot precies 70 graden Celsius voordat je het poeder erbij doet. Als het te heet is, dood je de dure probiotica. Als het te koud is, dood je de eventuele bacteriën in het poeder niet.

Weet je hoe lastig het is om 's nachts om 4 uur met een schreeuwende baby uit te vogelen hoe warm 70 graden precies is? Ik kocht een vleesthermometer. Ik stond als een halve gare in mijn keuken het water te temperaturen. Uiteindelijk ontdekte ik dat als ik de waterkoker aanzette en precies 30 minuten wachtte, de temperatuur perfect was. Maar sjonge, wat een steile leercurve.

Als je zelf diep in de tropenjaren zit en probeert uit te zoeken hoe je je kind moet voeden en troosten zonder gek te worden, doe jezelf dan een plezier en bekijk de baby must-haves van Kianao. Spullen in huis hebben die ook écht werken, is het halve werk.

Was het een enorme ellende om flesvoeding uit het buitenland te bestellen, de pakken met mijn telefoon te moeten vertalen en water te koken alsof ik in de 19e eeuw leefde? Ja. Absoluut. Maar binnen vier dagen na de overstap stopte Leo met huilen. Hij poepte weer normaal. Hij sliep blokken van zes uur aan één stuk door. En ik kon eindelijk weer eens een kop koffie leegdrinken terwijl die nog warm was.

Pak lekker een kop koffie, haal diep adem en shop bij Kianao voor de spullen die dit hele ouderschapsavontuur nét even wat minder chaotisch maken.

Mijn chaotische FAQ over Europese babymelk

Waarom maakt iedereen zich zo druk over de Nederlandse versus de Duitse variant?
Omdat we allemaal bloednerveus zijn en te veel op het internet zitten. Kort samengevat: de Duitse versie bevat zetmeel om het romiger te maken en baby's een vol gevoel te geven, de Nederlandse versie niet. De Britse versie bevat dan weer geen probiotica. Ik heb de Nederlandse gebruikt omdat ik nu eenmaal paranoia ben, maar ze zijn stuk voor stuk duizend keer beter dan de met glucosestroop gevulde varianten uit de supermarkt.

Kan ik niet gewoon gefilterd kraanwater gebruiken?
Mijn huisarts vertelde me dat de kans op bacteriën in melkpoeder technisch gezien erg klein is, maar niet helemaal nul. De WHO adviseert uitdrukkelijk om water van 70°C te gebruiken om alle nare beestjes te doden zónder de goede probiotica te frituren. Het is echt onwijs irritant, maar ik heb dat hele ritueel met water koken toch de eerste zes maanden volgehouden totdat zijn immuunsysteem wat sterker was. Daarna ben ik gewoon warm water gaan gebruiken. Niet doorvertellen aan de internetpolitie hoor.

Waar koop je het zonder opgelicht te worden?
Je moet een betrouwbare importeur vinden. Koop het niet zomaar van willekeurige verkopers op eBay, tenzij je nepmelk wilt hebben. Zoek naar gevestigde webshops die Europese babyvoeding verkopen en temperatuurgecontroleerde verzending garanderen. Want geloof me, als die dozen een maand lang in een bloedheet pakhuis in Miami liggen, zijn die probiotica echt hartstikke dood.

Smaakt het écht anders?
Oh mijn hemel, ja. Ik heb oprecht het Amerikaanse huismerk geproefd en het smaakte naar metaalachtig, synthetisch krijt. Ik proefde de HiPP-voeding (want zo'n moeder ben ik nou eenmaal) en dat smaakt gewoon naar zoete, romige melk. Geen wonder dat Leo eindelijk besloot te drinken zonder zich te verzetten.

Hoe lang blijft een aangemaakte fles goed?
Op het pak staat dat je restjes direct moet weggooien, wat fysiek gewoon pijn doet als je uitrekent hoeveel elk maatschepje kost. Maar over het algemeen kun je een nog niet aangeraakte fles prima 24 uur in de koelkast bewaren. Laat het alleen niet langer dan twee uur op het aanrecht staan, want dan wordt het echt heel goor.