De ongezouten waarheid over een babymeisje aankleden (zonder gek te worden)

Toen ik acht maanden zwanger was van mijn oudste, zat ik op de grond in de woonkamer, omringd door een berg roze tule, microscopisch kleine spijkerjasjes en rompertjes met meer knoopjes dan een Victoriaans korset. Mijn babyshower was net afgelopen en mijn moeder – de schat – hield een stijf, glinsterend tutu-pakje omhoog. Het zag eruit alsof het de huid van een volwassene agressief zou openhalen, laat staan die van een pasgeboren baby. Ik weet nog dat ik glimlachte, iedereen bedankte en dacht: Hoe in vredesnaam moet ik een piepklein, breekbaar, wiebelig mensje in een ribbroek zonder stretch wurmen?

Spoiler alert: dat heb ik niet gedaan. Mijn oudste dochter is de reden dat ik op mijn 31e al grijze haren heb, en zij was mijn absolute stoomcursus in de realiteit van babykleding. Je hebt zo'n fantasie over hoe het aankleden van een klein meisje eruit zal zien, vooral gevoed door perfect gestylede social media feeds waar baby's blijkbaar nooit moedermelk opgeven of spuitluiers tot aan hun schouderbladen hebben. Ik zal maar gewoon eerlijk tegen je zijn: de realiteit van een baby aankleden is negentig procent overleven en tien procent proberen dat ene schone kledingstuk in de la te vinden om 3 uur 's nachts.

Het navelstreng-incident van 2019

We brachten mijn oudste naar huis in een prachtig, zwaar geborduurd rompertje met bloemetjes, waarvan mijn schoonmoeder volhield dat het een familiestuk was. Er liep een dikke naad precies over het midden. Omdat ik op precies nul uur slaap en een heleboel ziekenhuis-ibuprofen leefde, stond ik er niet bij stil dat mijn dochter nog een genezend navelstrengstompje op haar buikje had. Ik ritste haar in dat stugge pakje, en tegen de tijd dat we haar uit het autostoeltje haalden, had de ruwe stof tegen het stompje gewreven en zat er bloed op het witte katoenen 'familiestuk'.

Ik zat op de rand van de bank te huilen terwijl mijn man wanhopig googlede of we naar de spoedeisende hulp moesten. Dat hoefde niet, maar dat was wel de dag dat ik elk stijf, chique pakje inpakte en achterin de kast propte. Baby's herstellen in wezen net als wij van de bevalling, en hun huid is blijkbaar super poreus en gevoelig — ik ken niet de exacte celbiologie erachter, maar ik weet wél dat alles wat synthetisch was bij haar leidde tot kleine, boze rode bultjes waardoor ik me de slechtste moeder ter wereld voelde.

Toen leerde ik dat het vinden van fatsoenlijke, ademende kleertjes voor je kind er niet alleen om gaat dat ze er schattig uitzien voor een foto. Het gaat erom dat je geen enorme huidreactie veroorzaakt die ieders nachtrust verpest.

Dr. Evans en de kook-de-baby-niet-regel

Toen mijn tweede dochter kwam, dacht ik dat ik alles wel doorhad, maar toen werd ze geboren midden in een snikhete zomermaand. Ik had al die zachte fleece boxpakjes met voetjes van mijn oudste (wat een winterbaby was), en ik nam haar mee naar onze kinderarts, Dr. Evans, ingepakt als een eskimo, omdat de verpleegkundigen in het ziekenhuis me doodsbang hadden gemaakt dat ze het koud zou krijgen.

Dr. Evans wierp één blik op haar zweterige voorhoofdje en vertelde me dat ik mijn kind in feite aan het braden was. Ze zei dat baby's ontzettend slecht zijn in het reguleren van hun eigen lichaamswarmte — wat mij een enorme evolutionaire ontwerpfout lijkt — en dat oververhitting een grote risicofactor is voor wiegendood. Zittend in die kille onderzoekskamer, proberend om medische informatie te verwerken op drie uur slaap, herinner ik me alleen nog dat ze zei dat ik de baby precies één laagje meer aan moest doen dan ikzelf droeg, en absoluut geen losse dekentjes in het bedje mocht leggen.

Dus in plaats van haar in een zware deken te wikkelen, de airco op de hoogste stand te zetten en er maar het beste van te hopen terwijl je angstig naar de babyfoon staart: trek haar gewoon een babyslaapzak van goede kwaliteit aan over een ademend laagje, en ga lekker slapen. Ik begon een voorraadje aan te leggen van items zoals de Romper met Lange Mouwen van Biologisch Katoen. Het werd mijn absolute favoriete basislaag, omdat biologisch katoen de warmte daadwerkelijk laat ontsnappen in plaats van het vast te houden tegen hun huidje, zoals polyester doet. Bovendien heeft het van die gekke envelop-achtige plooien op de schouders, die ik pas begreep toen ze voor het eerst een spuitluier had en ik me realiseerde dat ik de hele vieze boel naar beneden over haar voetjes kon trekken in plaats van het over haar hoofd te moeten slepen.

De grote maat-misleiding

Laten we het er eens over hebben hoe de maten van babykleding een absolute, schaamteloze leugen zijn. Ik zweer je dat de mensen die deze labels maken nog nooit een echt mensenkind in het echt hebben gezien. Ik heb veel te veel tijd besteed in mijn Etsy-shop met het meten van stoffen, dus ik weet wel het een en ander over textiel, en de inconsistenties die er zijn, zijn bizar.

Je kunt drie verschillende '0-3 Maanden'-pakjes in drie verschillende winkels kopen, en de ene past een te vroeg geboren kitten, de andere een dikke kalkoen, en de derde heeft mouwen die over de grond slepen. Mijn jongste meid woog bij de geboorte precies vier kilo (negen pond). Ze heeft maatje 50 (Newborn) gewoon helemaal overgeslagen. Ik had een hele la vol piepkleine pakjes die ze grofweg twaalf minuten heeft gedragen voordat haar teentjes er aan de onderkant uitstaken.

En de schoentjes? Begin me niet over de schoentjes. Als een kledingstuk geen echte biologische functie dient voor een wezentje dat nog niet kan lopen, staan of zelfs maar zijn eigen hoofdje omhoog kan houden, gooi het dan direct in de donatiebak.

Wat ik heb geleerd, is dat je altijd, maar dan ook altijd een maatje groter koopt. Ze groeien zo snel dat je het niet kunt bijbenen, en een mouwtje oprollen van een ietwat ruimzittend shirt van biologisch katoen is oneindig veel beter dan proberen een mollig dijbeentje te persen in een broekje zonder enige stretch. Als je een garderobe vanaf nul opbouwt en wanhopig op zoek bent naar dingen waar je kind geen uitslag van krijgt, kun je eens rondneuzen in onze collectie biologische babykleding als je een minuutje over hebt tussen de was opvouwen en het sussen van ruziënde peuters door.

Schattig vs. Functioneel: De rommelige middenweg

Begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat ik het helemaal heb opgegeven om mijn meiden schattig aan te kleden. Ik hou net zoveel van een leuke esthetiek als elke andere millennial-moeder, maar mijn grens voor wat 'de moeite waard is', is drastisch veranderd.

Neem nou het Baby Rompertje met Ruches Mouwen van Biologisch Katoen. Dit is waarschijnlijk mijn favoriete kledingstuk dat ik mijn jongste ooit heb aangetrokken. Ik kocht het omdat ik wilde dat ze er een beetje netjes uitzag voor de 80ste verjaardag van mijn oma, maar ik weigerde om haar een stijf jurkje aan te doen. De zwierige mouwtjes geven het die lieve, vrouwelijke uitstraling, maar de romp van het pakje is super rekbaar en zacht. Ze kroop drie uur lang onder de tafels rond, deed een dutje in haar autostoeltje en heeft geen één keer gehuild omdat het oncomfortabel zat. Bovendien zaten er geen kriebelende labeltjes in de nek die haar huid konden irriteren.

Aan de andere kant nam ik ook de Retro Comfort Baby Shorts van Geribd Biologisch Katoen mee. Zijn ze schattig? Absoluut. Ze geven zo'n supercoole vintage sportieve vibe. Maar ik zal heel eerlijk tegen je zijn: als je een actieve kruiper hebt die momenteel de overstap maakt naar vast voedsel, koop dan misschien niet de licht turkooizen variant. Ik deed ze mijn dochter aan voor een familiebarbecue, en tussen de grasvlekken uit de tuin en de gepureerde zoete aardappel die ze hardhandig op haar eigen schoot niesde, zat het witte retro biesje langs de randjes binnen drie kwartier vol met vlekken. De kwaliteit is geweldig en met flink schrobben kwamen ze best redelijk uit de was, maar als drukke moeder raad ik je aan om het misschien bij de donkerdere 'Mokka'-kleur te houden als je je avond niet wilt besteden aan het bestrijden van vlekken met een oude tandenborstel.

Het wasadvies van mijn oma (en waarom ik de helft negeer)

Mijn oma zweert dat de enige manier om een stuk babykleding schoon te krijgen, is door het op het fornuis te koken met het een of andere agressieve wasmiddel dat ze in bulk heeft ingeslagen bij de bouwmarkt. Ik hou van haar, maar als je dat doet met moderne natuurlijke vezels, maak je ze in feite kapot. Biologisch katoen en bamboe zijn investeringen.

Als je geld uitgeeft aan fatsoenlijke kledingstukken die vrij zijn van bestrijdingsmiddelen, kun je ze niet zomaar op de heetste stand in de wasmachine gooien en ze daarna een uur lang in de droger smijten. Ik denk dat grote hitte de natuurlijke elasticiteit afbreekt, waardoor alles zo erg krimpt dat je 6 maanden oude baby eruitziet alsof hij of zij een crop top draagt. Was je goede spullen koud, gebruik een wasmiddel dat niet naar een kunstmatige lenteweide ruikt, en hang het over de rugleuning van een eetkamerstoel om te drogen als je geen waslijn hebt. Het is irritant, ja, maar daardoor gaan de kleertjes wel lang genoeg mee om door te geven aan het volgende kind, wat ideaal is als je probeert als gezin binnen een budget te blijven.

Het aankleden van een babymeisje hoeft geen ingewikkelde modeshow van oncomfortabele kleding te zijn. Blijf bij ademende stoffen, koop een maatje groter zodat je niet constant in de stress zit of dingen wel passen, en accepteer dat ze op sommige dagen 24 uur achter elkaar hetzelfde bevlekte boxpakje zal dragen omdat je uitgeput bent. En dat is helemaal, 100% prima.

Voordat we ingaan op de vragen die jullie me altijd in mijn Etsy-DM's stellen over stofsoorten en wassen: doe jezelf een plezier en ontdek onze biologische babykleding om items te vinden die jouw chaotische, prachtige leven écht zullen overleven.

Dingen die je je waarschijnlijk afvraagt (FAQ)

Moet ik echt alle nieuwe kleren wassen voordat ze ze draagt?

Ja, dat moet echt. Ik heb dit één keer overgeslagen bij mijn oudste omdat ik te zwanger en te moe was om me er druk over te maken, en ze kreeg een vreemde rode uitslag over haar hele buikje van weet-ik-veel welke chemicaliën de fabriek op de stof had gespoten om het kreukvrij te houden tijdens het transport. Gooi het gewoon allemaal in de wasmachine op een fijnwasprogramma met een parfumvrij wasmiddel voordat de baby er is, en je bespaart jezelf een hoop nachtelijke stress.

Wat kan ik haar nou het beste 's nachts aantrekken om haar warm te houden?

Mijn kinderarts heeft er bij mij in gehamerd dat losse dekentjes een enorm risico op wiegendood vormen, dus wij gebruiken uitsluitend babyslaapzakken. Onder de slaapzak trek ik mijn meiden gewoon een simpel rompertje met lange mouwen van biologisch katoen aan, als het in huis zo rond de 21 graden is. Als het hartje zomer is en de airco het niet kan bijbenen, slaapt ze gewoon in een rompertje met korte mouwen. Voel aan de achterkant van haar nekje — als het warm en zweterig is, heeft ze te veel laagjes aan.

Zijn die kleine strikjes en haarbandjes veilig?

Ze zijn super schattig voor die vijf minuten dat je een foto maakt, maar verder ben ik er doodsbang voor. Ik heb te veel verhalen gehoord over haarbandjes die over de neus of het gezichtje van een baby zakken terwijl ze in de autostoel zitten. Als ik het gezicht van mijn dochter niet goed kan zien, gaat het strikje af. Zo simpel is het.

Hoe krijg je spuitluiervlekken uit biologisch katoen?

Luister, geen enkele milde, milieuvriendelijke vlekkenverwijderaar is opgewassen tegen een spuitluier van moedermelk. Mijn ongelooflijk onwetenschappelijke methode is om het kledingstuk onmiddellijk in ijskoud water uit te spoelen in de wastafel, het agressief te schrobben met een stuk goedkope huishoudzeep of afwasmiddel, en het vervolgens in direct zonlicht te leggen. Ik weet de chemie erachter niet, maar de zon bleekt de gele vlekken er letterlijk helemaal uit bij biologisch katoen.

Hoeveel kledingstukken in elke maat heb ik oprecht nodig?

Sla maatje 50 (Newborn) bijna helemaal over, tenzij je dokter zegt dat je een prematuur baby krijgt. Voor 0-3 maanden heb je echt maar een stuk of zeven tot tien comfortabele, stretchy rompertjes en een paar boxpakjes met rits nodig. Baby's spugen constant, maar als je een degelijke wasmachine hebt, hoef je echt geen gigantische garderobe te hebben. Spaar je geld voor wanneer ze beginnen te lopen en onvermijdelijk de knieën van elke broek die ze bezitten kapotmaken.