De ultieme, eerlijke overlevingsgids voor het eerste babybadje

Ik zat huilend op de ijskoude zeshoekige tegels van onze badkamer, in een voedingsbeha die sterk naar zure melk rook. Het was 2017, Leo was precies acht dagen oud, en mijn man Dave hield hem boven de wasbak vast alsof hij een levende granaat was die op het punt stond te ontploffen.

Leo schreeuwde. Niet zomaar huilen, maar van dat paars-aangelopen, ademloze pasgeborenen-gegil waardoor je lacterende borsten meteen beginnen te stromen en je cortisol zo hard piekt dat je wazig gaat zien. Hij was glibberig, hij was woedend, en hij had het op de een of andere manier voor elkaar gekregen om recht in het lauwe water te poepen op het moment dat zijn kleine teentjes het raakten.

Dit was ons eerste babybadje thuis. En het was een absolute ramp.

Als je voor het eerst ouder bent, is je waarschijnlijk dezelfde filmische leugen aangesmeerd als mij. Je kent hem wel. De reclames waarin de serene moeder zachtjes met lavendel geurend schuim over een kraaiende, perfect mollige baby sponst, die vervolgens meteen zijn ogen sluit en twaalf uur aan één stuk doorslaapt. Het is een prachtige fantasie.

De realiteit? Je worstelt met een ingevette watermeloen die agressief laat horen hoe erg hij het haat om naakt te zijn. Het is doodeng. Maar na twaalf jaar schrijven over ouderschap, twee eigen kinderen en veel te veel wanhopige berichtjes naar mijn huisarts midden in de nacht, kan ik je beloven dat het makkelijker wordt. Je moet alleen je verwachtingen bijstellen. Drastisch.

Wacht, waarom wassen we ze eigenlijk elke dag?

Ik weet eerlijk gezegd niet wie het gerucht de wereld in heeft geholpen dat een "gezonde bedtijdroutine" inhoudt dat je een pasgeborene elke avond in water onderdompelt, maar ik zou graag een hartig woordje met diegene spreken. Toen Leo werd geboren, was ik er heel strikt in. Elke avond om 18:30 uur, hoe uitgeput we ook waren, deden we het badje. Ik dacht dat ik een goede moeder was.

Toen ik bij zijn controle na twee maanden tegen onze arts, dokter Miller, zei dat Leo's huid aanvoelde als fijn schuurpapier en schilferde bij zijn enkels, keek ze me over haar bril aan, zuchtte en vroeg hoe vaak ik hem waste.

Toen ik trots riep "Elke avond!", vertelde ze me eigenlijk dat ik daar onmiddellijk mee moest stoppen. Echt, per direct.

Blijkbaar doen baby's geen zwaar lichamelijk werk of zweten ze niet op een loopband. Ze liggen daar maar gewoon schattige kleine hoopjes te zijn. Dokter Miller legde uit dat de babyhuid ontzettend dun is—echt, veel dunner dan die van ons—en bizar snel vocht verliest. Elke keer dat ik hem in dat warme water stopte, stripte ik zijn natuurlijke oliën weg en verstoorde ik zijn delicate huidmicrobioom. Om heel eerlijk te zijn begrijp ik de wetenschap achter het microbioom niet helemaal, maar uit wat ik begreep, leven er goede bacteriën op hun huid die we gewoon zonder reden door het putje spoelen.

Ze vertelde ons dat twee tot drie keer per week ruim voldoende is. Sterker nog, de eerste paar weken, als dat vieze kleine navelstrengstompje er nog aan zit, mogen ze zelfs helemaal niet in water worden ondergedompeld. Het is de bedoeling dat je ze gewoon een beetje onhandig afveegt met een vochtig washandje. Hoe dan ook, het punt is: het dagelijkse badje overslaan is geen lui ouderschap; het is juist beter voor ze.

De logistiek van het niet laten vallen van je glibberige kind

Mijn man Dave is een stress-googelaar. Voordat Leo überhaupt was geboren, verdwaalde hij in een enorm internetdoolhof over consumentenveiligheid en watertemperaturen, en ineens werd onze boiler zijn bepalende persoonlijkheidskenmerk.

Hij marcheerde naar de kelder en begrensde de boiler van ons huis fysiek op 49 graden Celsius. Want blijkbaar zijn onbedoelde brandwonden een van de grootste risico's voor baby's, en is er maar een seconde nodig waarin per ongeluk tegen de kraan wordt gestoten om een catastrofe te veroorzaken. Voor het daadwerkelijke badwater streef je naar lauwwarm. Rond de 37 graden Celsius. Als je niet zo'n schattig drijvend thermometertje hebt, gebruik dan gewoon de binnenkant van je pols. Als het voor jou warm aanvoelt, is het veel te heet voor hen.

Maar het belangrijkste—hetgeen wat me nog steeds de kriebels geeft als ik eraan denk—is hoe weinig water er eigenlijk nodig is om het mis te laten gaan. Dokter Miller stampte dit er bij mij in: "touch supervision" (fysiek contact). Het betekent dat je letterlijk nooit je handen van de baby haalt. Nog geen seconde. Als de telefoon gaat, laat hem rinkelen. Als je je realiseert dat je een handdoek bent vergeten, ren je niet naar de kast in de gang. Je vist die druipende, schreeuwende baby uit bad en neemt hem met je mee.

Oh, en die plastic babybadzitjes met zuignappen voor op de bodem van je grote bad? Schiet ze direct naar de maan, ze kantelen supermakkelijk en geven je een vals gevoel van veiligheid.

Dingen die je écht nodig hebt (en wat je echt, maar dan ook echt niet nodig hebt)

Als je online zoekt naar de beste badproducten voor baby's, word je overspoeld door een vloedgolf aan marketing voor dingen die je absoluut niet nodig hebt. Bruisballen voor baby's? Sterk geparfumeerd bubbelbad? Sla het allemaal over. Kinderartsen haten dat spul omdat het vreselijke huidirritatie kan veroorzaken en, vooral bij kleine meisjes, het risico op urineweginfecties vergroot. Je wilt geurvrije, kleurstofvrije, saaie babybadproducten.

Wat betreft het badje zelf, Dave heeft wekenlang onderzoek gedaan naar het perfecte niet-giftige babybadje. We kwamen uit bij een hard plastic exemplaar met een fijne, schuine rugleuning. Koop niet degenen met van die zachte schuimrubberen inzetstukken—daar groeit gewoon zwarte schimmel in, hoe hard je ook boent, en het is supervies.

Dit is hoe onze uiteindelijke opstelling er nu uitziet, na het overleven van twee kinderen:

Ten eerste: afleiding is essentieel. Toen Maya ongeveer zes maanden oud was, ging ze door een afschuwelijke fase waarin ze naar voren dook en probeerde op de rand van het babybadje te kauwen. Gewoon knagen op het zepige plastic. Ik begon haar Panda Bijtring samen met haar in het water te gooien. Eerlijk? Het werkt prima. Het is bedoeld voor doorkomende tandjes, en ze vindt het absoluut het fijnst als ik hem in de koelkast leg zodat hij koud wordt, maar door hem in bad te gooien, blijven haar handjes bezig en stopt ze met het drinken van het badwater. Omdat hij is gemaakt van 100% voedselveilige siliconen, raakt hij niet vol water of beschadigd.

Maar mijn absolute heilige graal, hetgeen ik nu serieus voor elke babyshower koop waar ik naartoe ga, is voor de seconde dat je ze uit het water haalt.

Bij Leo kocht ik al die schattige dierenhanddoeken met capuchon. Je weet wel, die handdoeken waardoor ze op een klein eendje of een beertje lijken? Ze zijn leuk voor Instagram, maar de badstof is vaak ruw, en omdat je geen wasverzachter mag gebruiken voor babykleding, voelen ze na drie wasbeurten aan als schuurpapier. Tegen de tijd dat Maya kwam, was ik helemaal afgestapt van traditionele babyhanddoeken.

In plaats daarvan begon ik haar uit bad te vissen en direct in de Kleurrijke Bladeren Bamboebabydeken te wikkelen. Ik weet dat het gek klinkt om een deken als handdoek te gebruiken, maar het is echt een gamechanger. Bamboe zuigt het vocht op natuurlijke wijze direct van hun huid zonder dat je ze agressief hoeft droog te wrijven. Het is belachelijk zacht—echt fluweelzacht—en het houdt haar lichaamstemperatuur stabiel, zodat Maya niet meer zo hartverscheurend liep te bibberen na het badderen waardoor je je de slechtste moeder ter wereld voelt. Het absorbeert gewoon het water, houdt haar warm, en daarna gooi ik het in de was. Serieus, gooi die kriebelige eendenhanddoek weg.

Wil je je overlevingspakket voor pasgeborenen een upgrade geven? Bekijk hier de volledige collectie biologische baby essentials van Kianao.

De stap-voor-stap realiteitscheck

Goed, hoe kom je hier nu écht doorheen zonder gek te worden?

Ten eerste: bereid je omgeving voor voordat je er überhaupt aan denkt om de baby uit te kleden. Vroeger liet ik het water lopen, besefte ik dat ik geen luier had, rende ik om een luier te pakken, besefte ik dat ik geen pyjama had, rende ik om een pyjama te pakken, en tegen de tijd dat ik klaar was, was het water ijskoud. Zorg dat de luier, de billendoekjes, de hypoallergene lotion en de kleertjes al helemaal klaarliggen en klaar zijn voor gebruik.

Wat kleding betreft, wil je iets dat rekt, want vochtige babyarmpjes in strakke mouwtjes worstelen is mijn persoonlijke hel. Ik heb altijd een schone Biologisch Katoenen Baby Romper klaarliggen op de commode. Er zit een klein beetje elastaan in, waardoor hij makkelijk over Maya's natte hoofdje rekt, en omdat hij biologisch is, weet ik dat ik geen hardnekkige kleurstoffen tegen haar pasgewassen, hyper-doordringbare huid aan leg. Plus, de envelophals betekent dat als ze tien minuten na het badje een explosieluier heeft (wat in 40% van de gevallen gebeurt, laten we eerlijk zijn), ik de romper naar beneden kan trekken in plaats van over haar hoofd.

Wanneer je daadwerkelijk begint met wassen, begin dan bovenaan en werk naar beneden. Eerst het gezichtje, met alleen kraanwater op een zacht washandje. Bewaar het luiergebied tot het aller-, allerlaatst.

En jongens. Je móét de nekkaas wassen.

Niemand had me gewaarschuwd voor de plooitjes. Pasgeborenen hebben niet echt nekken, ze hebben gewoon diepe, donkere spleten waar hun kin hun borst raakt. Melk, kwijl en pluisjes hopen zich daar op en het fermenteert tot een gistachtige, rode, vies ruikende toestand. Je moet die kleine rolletjes voorzichtig uit elkaar halen en ertussen schoonmaken, en er vervolgens voor zorgen dat het helemaal droog is voordat je er lotion opsmeert, anders sluit je het vocht in en maak je het alleen maar erger.

Als je baby schreeuwt omdat hij het koud heeft, pak dan een nat washandje en leg dat over zijn blote buikje terwijl je zijn haar wast. Het werkt als een klein warm kompres. Het stopt het huilen niet altijd, maar het helpt wel.

Het is een zooitje, het is chaotisch, en op een bepaald moment is er waarschijnlijk poep bij betrokken. Maar uiteindelijk worden ze iets ouder, ontdekken ze het spetteren, en ineens wordt badtijd het leuke deel van de dag in plaats van het enge deel. Je komt er wel. Pak een kop koffie, haal diep adem, en onthoud gewoon: je hoeft dit maar twee keer per week te doen.

Klaar om je routine iets minder stressvol te maken? Shop de biologisch katoenen babykleding van Kianao hier.

Vragen die je waarschijnlijk om 2 uur 's nachts in paniek aan het googelen bent

Wanneer mag ik mijn baby precies het eerste badje geven?
Als je dit vanuit je ziekenhuisbed leest, stop en wacht even! De Wereldgezondheidsorganisatie adviseert echt om het eerste badje tot minstens 24 uur na de geboorte uit te stellen. Ze worden geboren bedekt met een wit, wasachtig laagje genaamd vernix, wat vies klinkt maar serieus magisch is. Het hydrateert hun huid en vecht tegen bacteriën. Laat het lekker intrekken! Zodra je thuis bent, kun je het beste bij wassen met een washandje blijven totdat het navelstrengstompje er volledig is afgevallen.

Wat als mijn kind de hele tijd schreeuwt? Heeft hij pijn?
Eerlijk gezegd haten ze het waarschijnlijk gewoon om naakt en koud te zijn. Van een warme, knusse baarmoeder naar een tochtige badkamer gaan is een harde overgang. Zolang je het water op je pols hebt getest om er zeker van te zijn dat het niet te heet is (streef naar lauwwarm, rond de 37 graden Celsius), zijn ze waarschijnlijk gewoon geïrriteerd. Probeer de truc met het natte washandje op hun buikje om ze warm te houden, en houd het hele proces onder de 10 minuten.

Heb ik echt een speciaal badje nodig, of kan ik gewoon de wasbak gebruiken?
Je kunt absoluut een schone wasbak gebruiken! Het enige probleem met wasbakken is de harde metalen kraan—baby's zijn glibberig en trappelen wild in het rond, en hun hoofdje stoten aan de kraan is echt een grote angst van me. Daarom ben ik uiteindelijk toch overstag gegaan en heb ik een goedkoop, hard plastic babybadje gekocht. Het voelde gewoon veiliger en hield de chaos beter onder controle dan mijn aanrecht.

Moet ik ze na elk badje insmeren met lotion?
Ja, oprecht. Omdat water hun ongelooflijk dunne huid uitdroogt, wil je ze bijna direct nadat je ze drooggedept hebt, insmeren met een parfumvrije, hypoallergene babylotion of -balsem. Dit sluit het vocht in voordat het verdampt. Smeer alleen geen dikke lotion in die mollige nekplooitjes tenzij ze eerst kurkdroog zijn, anders veroorzaak je uitslag.

Hoe maak ik het navelstrenggebied schoon?
Niet! Blijf eraf. Serieus, het beste wat je voor het stompje kunt doen, is het schoon en helemaal droog houden. Wanneer je ze wast met een washandje, veeg er dan gewoon omheen. Als er een beetje plas op komt, dep het dan voorzichtig met alleen water en laat het aan de lucht drogen. Het valt er vanzelf af als het zover is, meestal na een week of twee.