Wat ik had willen weten voordat ik afgelopen zomer de Baby Bogg Bag kocht

Lieve Sarah van afgelopen juni. Je staat momenteel op de grindparkeerplaats van het gemeentelijk zwembad, in dat versleten spijkerbroekje waarvan je zwoer dat je het in 2019 zou weggooien. Je hebt een doorweekte canvas tas vast die zojuist agressief omviel en de volledige inhoud overal uitkotste. Er ligt een half opgegeten kaassnack bedekt met zand. Er is een plasje ijskoffie met vanille dat razendsnel in Leo's reserve-zwemluier trekt.

Je zweet. Je huilt om gemorste melk, letterlijk, en mompelt dat er toch een betere manier moet zijn om de gigantische hoeveelheid zooi te vervoeren die nodig is om twee kinderen in leven te houden in de buurt van een waterplas.

Ik schrijf je vanuit de toekomst om je te vertellen: koop gewoon die verdomde plastic mand.

Ik weet dat je dat niet wilt. Ik weet dat Tom vanochtend in de keuken stond, over zijn cafetière-koffie naar je telefoonscherm starend—want hij is het type mens dat daadwerkelijk het geduld heeft om om 7 uur 's ochtends een cafetière te gebruiken—en zoiets had van: "Overweeg je nou serieus om zeventig dollar te betalen voor een wasmand met gaten erin?"

Hij snapt het niet. Hij draagt een verstandige zwarte rugzak. Hij begrijpt niets van de pure, onvervalste woede die je voelt voor een canvas tas die vertikt om rechtop te blijven staan in de kofferbak van een Honda Pilot. Hoe dan ook, het punt is: ik ben gezwicht, ik heb de tas gekocht en ik heb er zóveel gevoelens over die ik nu even een plekje moet geven.

Waarom de naam echt nergens op slaat

De grootste psychologische drempel waar ik overheen moest, was de naam zelf. Hij heet de "baby bogg", wat gewoon zo ontzettend stom is, want je stopt er geen baby in en het is technisch gezien niet eens een luiertas. Er zijn geen geïsoleerde vakken voor flesjes of handige openingen voor babydoekjes. Het is letterlijk gewoon een rubberen bak met hengsels.

Ik heb een uur op de website zitten kijken om erachter te komen waarom ze hem zo genoemd hebben. Blijkbaar is het gewoon hun maatvoering. De gigantische, waar-je-een-heftruck-voor-nodig-hebt-om-te-tillen versie is de Original. De middelste is de Baby. De piepkleine is de Bitty. En trouwens, de Bitty-maat is compleet nutteloos tenzij je een chihuahua bent, maar goed, we dwalen af.

Waarom noem je ze niet gewoon Large, Medium en Small? Waarom moet je zuigelingen betrekken bij de naamgeving van een strandtas? Het voelt heel raar om hem te kopen als je kinderen 4 en 7 zijn. Ik dacht echt: is er een of ander geheim babyvakje dat ik over het hoofd zie? Nee dus. Het is gewoon een middelgrote tas waar toevallig precies 20 kilo past aan wat voor troep je kinderen je gedurende de dag ook in je handen duwen. Stenen. Halflege pakjes sap. Natte handdoeken. Er past van alles in.

Wat in vredesnaam is ethyleenvinylacetaat?

Het grote verkoopargument, naast het feit dat hij door de platte bodem nooit omvalt, is dus het materiaal. Hij is gemaakt van EVA-plastic. Ethyleenvinylacetaat. Wat klinkt als een giftig bestrijdingsmiddel dat ze in de grootschalige landbouw gebruiken, maar eigenlijk is het precies het materiaal waarvan ze die zachte speelmatten met het alfabet maken.

Mijn kinderarts, dr. Evans—zo'n ongelooflijk rustige man die altijd vaag naar pepermunt ruikt—was degene die hier eigenlijk over begon tijdens Leo's controle voor zijn vierde jaar. Hij keek in Leo's oren, en mijn smoezelige canvas boodschappentas stond op de vloer van de behandelkamer, waar hij letterlijk een vochtige kring van zwembadwater en wanhoop achterliet op het linoleum. Hij merkte terloops op dat canvas vocht vasthoudt en een broedplaats voor bacteriën is, terwijl EVA-plastic van nature ftalaatvrij is en schimmel geen kans geeft.

Ik bedoel, ik ken de exacte wetenschap achter hoe plastic schimmel weert niet. Het heeft vast iets te maken met dat het niet poreus is of zo? Ik denk dat het er in de basis op neerkomt dat water er niet in kan trekken. Maar dr. Evans heeft medicijnen gestudeerd, dus ik geloof hem op zijn woord. Het betekent gewoon dat je, in plaats van je hele zondag te besteden aan het agressief uit een geweven canvas tas schrobben van ingesmeerde zonnebrandcrème en geplette zoutjes terwijl je huilt boven de wasmachine, je die plastic mand gewoon met de tuinslang kunt afspuiten op de oprit en koffie kunt gaan drinken.

Magisch.

Dingen die ik serieus in de gaten prop

De tas heeft dus gaten, een beetje zoals Crocs. Dit betekent dat hij ademt, waardoor je natte zwemkleding tegen de tijd dat je thuiskomt niet als een moeras ruikt. Maar het betekent ook dat je er dingen aan kunt bevestigen. En dat is weer een compleet ander financieel wespennest.

Toen Leo jonger was en we diep in de hel van de doorkomende tandjes zaten, nam ik het Panda Bijtspeeltje van Siliconen en Bamboe echt overal mee naartoe. Ik heb er letterlijk net weer een gekocht voor de babyshower van mijn zus, want het is echt een uitvinding. De siliconen met bamboetextuur reiken serieus helemaal tot achterin waar de kiezen doorkomen, en door de platte vorm konden de onhandige kleine handjes van Leo het vasthouden zonder het elke vijf seconden in het zand te laten vallen. Ik haalde gewoon een speenkoord door een van de gaten van de bogg bag en bevestigde de panda aan de buitenkant. Als hij vies werd, gooide ik hem in de vaatwasser. Ideaal.

Recent heb ik ook het Bamboe Babydekentje Colored Universe aangeschaft om in de tas te bewaren voor frisse avonden. Het is... oké. Eerlijk gezegd is het ongelooflijk zacht en het ruimtepatroon is prachtig, maar het voelt bijna té delicaat voor mijn wildebrassen. Het is van bamboe en hypoallergeen, wat fantastisch is voor Leo's eczeem, maar ik ben doodsbang om het op de grond te laten vallen in het park, omdat ik het gevoel heb dat het dan verpest is. Dus eigenlijk ligt hij vooral netjes opgevouwen achterin de auto. Het is een dekentje voor binnen. Ik zou hem niet meeslepen naar het strand.

Oh, en ik heb ook het Eekhoorn Bijtspeeltje aan het hengsel vastgeklikt voor als mijn piepjonge nichtje op bezoek is. Het is een stevige ringvorm met een schattig klein eikeltje eraan, wat perfect is voor kleine baby's die net leren om dingen vast te grijpen. Het heeft niet dezelfde magische krachten voor de achterste kiezen als de panda, maar het houdt haar stil in de rij voor de kassa, en dat is eerlijk gezegd het enige wat me boeit.

Als je momenteel ook de fase van doorkomende tandjes overleeft en spullen nodig hebt die je letterlijk gewoon tegelijk met je plastic tas kunt afspuiten, bekijk dan hier al het Kianao speelgoed voordat je helemaal gek wordt.

De grote jacht op korting die mijn leven verwoestte

Omdat ik van nature een krent ben en er allergisch voor ben om voor wat dan ook de volle mep te betalen, weigerde ik om die tas gewoon te kopen toen ik hem net wilde hebben. Ik ben drie nachten achter elkaar tot 2 uur 's nachts wakker gebleven, terwijl ik lauwe filterkoffie dronk en wanhopig op zoek was naar een baby bogg bag in de uitverkoop.

Laat me je het slaaptekort besparen. Die ga je niet vinden.

Ze zijn nooit in de aanbieding. Echt nooit. Het is net als met Apple-producten of Birkenstocks. De verkoopprijs is zeventig dollar, en dat is het gewoon. Als je een Facebook-advertentie ziet die beweert dat je er eentje krijgt met zestig procent korting, dan is het oplichting. Ik heb bijna mijn creditcardgegevens ingevoerd op een website die duidelijk ergens vanuit een kelder werd gehost, alleen maar om twintig dollar te besparen. Als je een neppe koopt, krijg je waarschijnlijk een miniatuur plastic vingerhoedje in de brievenbus, of erger nog, een giftige knock-off die intens naar benzine ruikt en in de augustuszon vastsmelt aan je autostoelen.

Uiteindelijk ben ik bezweken en heb ik de echte gekocht voor de volle prijs, en ik ben woedend over hoeveel ik van dat ding houd. Hij is onverwoestbaar. Hij heeft het overleefd dat Leo hem als opstapje gebruikte om bij de waterijsjes te komen. Hij heeft het overleefd dat Maya hem tot de rand toe vulde met nat zand om de "fundering van een kasteel" te bouwen. Hij incasseert de mishandeling gewoon en vraagt om meer.

Dus accepteer je lot maar gewoon. Stop met proberen die canvas tas te laten werken, geef de illusie van korting op en koop de tas die je gewoon met een hogedrukreiniger kunt schoonmaken. En mocht je op zoek zijn naar oprecht veilige, niet-giftige, prachtig gemaakte essentials om in je nieuwe, onverwoestbare tas te stoppen, bekijk dan Kianao's volledige collectie van baby- en peuterspullen.

Vragen die ik letterlijk om 2 uur 's nachts heb gegoogeld

Is de baby-maat echt groot genoeg voor twee kinderen?

Eerlijk gezegd, ja, tenzij je inpakt alsof je het land ontvlucht. Er passen drie opgerolde handdoeken in, zonnebrandcrème, een angstaanjagende hoeveelheid snacks, twee waterflessen en mijn portemonnee. Als je ook opblaasbare zwembandjes en een draagbare ventilator meeneemt, heb je misschien de Original nodig, maar de Baby-maat klapt niet tegen mijn been als ik loop, wat echt een gigantisch pluspunt is.

Hoe in vredesnaam repareer je de hengsels als ze in de knoop zitten?

Oh god, dit gebeurt zó vaak. De hengsels worden voor verzending naar beneden gevouwen en soms raken ze in de knoop rond de kleine knopjes. Je moet letterlijk de basis van de riem vastpakken en hem met bruut geweld terugdraaien op zijn plek. Het voelt alsof je het plastic gaat breken, maar dat gebeurt niet. Gebruik gewoon wat agressieve kracht.

Blijft zand er écht buiten?

Min of meer? De onderste helft is dicht, dus als je hem in het zand zet, komt het er niet via de bodem doorheen zoals bij geweven tassen. Maar de bovenste helft heeft wel gaten. Als je vierjarige er actief een handje zand tegenaan gooit—wat Leo doet, constant—komt er zand in. Maar omdat het glad plastic is, houd je hem gewoon ondersteboven en het zand valt er zo uit. Het blijft niet in de vezels vastzitten.

Kun je hem in de vaatwasser stoppen om hem schoon te maken?

Tja, ik zou het afraden. Ik gok dat EVA-plastic technisch gezien best een hoog smeltpunt heeft, maar mijn vaatwasser wordt heet genoeg om Tupperware te vervormen, dus ik ga mijn investering van zeventig dollar niet op het spel zetten. Ik gebruik gewoon antibacteriële doekjes of neem hem mee onder de douche. Ja, ik heb gedoucht met mijn zwembadtas. Het moederschap is ongelooflijk glamoureus.

Is hij zwaar om te dragen als hij vol is?

De tas zelf weegt leeg letterlijk minder dan een kilo. Hij is lichter dan mijn leren handtas. Maar als je hem vult met 17 kilo aan natte handdoeken en pakjes drinken, dan ja, is hij zwaar. De hengsels zijn gelukkig best wel breed, dus ze snijden niet venijnig in je schouder zoals van die dunne touwbandjes aan maritieme strandtassen wel doen.