De échte babymijlpalen waar niemand je op voorbereidt

Het is 06:42 uur en ik heb zojuist mijn linkervoet diep opengehaald aan een plastic kinderstoeltje ter grootte van een vingerhoed. Mijn oudste dochter, de schat, had hem precies voor de badkamerdeur laten liggen zodat ik er blindelings op zou stappen. Ze is momenteel geobsedeerd door van die kleine verrassingseieren, specifiek de hele Zuru mini baby series 2-rage die ze van mijn moeder moest en zou krijgen bij de kassa in de supermarkt. Het is een heel gedoe. Ze pakt die piepkleine plastic baby's en hun levensgevaarlijke, inslikbare accessoires uit terwijl ik op de bank zit en mijn eigen, huilende echte baby zit te voeden.

De grootste mythe over de hele "baby series"-trend die nu rondgaat, is dat het ook maar iets te maken heeft met echte baby's. Marketingteams plakken simpelweg het woord "baby" op goedkope plastic troep en overtuigen je ervan dat je oudere kind absoluut een 5 surprise my mini baby series 2-bal vol afval nodig heeft. Ondertussen negeren ze de absolute loopgravenoorlog die gepaard gaat met het verwelkomen van een échte pasgeboren baby in huis. Ik zal maar eerlijk tegen je zijn: de ware reeks gebeurtenissen die je doormaakt met een nieuwe baby, past echt niet in een schattig plastic bolletje dat je kunt uitpakken voor een esthetische Instagram-reel.

De plastic speelgoedrage waar niemand om heeft gevraagd

Ik ga even klagen over deze speelgoedtrend, want het drijft me tot waanzin en ik ben kapot. Ten eerste kosten deze kleine capsules al snel een euro of acht, wat ronduit bizar is voor iets dat tegen dinsdagmiddag door de stofzuiger wordt opgezogen. Ik run een klein Etsy-winkeltje vanuit de garage om de boodschappen te kunnen betalen, dus geld uitgeven aan wegwerpplastic dat rechtstreeks naar een lokale vuilnisbelt gaat, doet gewoon fysiek pijn aan mijn hart.

Ten tweede kreeg de huisarts zowat een hartaanval toen ze mijn oudste met zo'n ding zag spelen op het kleed vlak naast het wipstoeltje van de baby. Ze herinnerde me er fijntjes aan dat mijn oudste een wandelende waarschuwing is—ze slikte ooit een muntje in toen ze twee was en we brachten zes uur door op de spoedeisende hulp—en deze piepkleine wiegjes en miniatuurflesjes zijn levensgevaarlijk om in te slikken. Je betaalt eigenlijk een hoop geld voor pure stress. Deze dingen worden verkocht voor kinderen van een jaar of vier tot acht, maar ze belanden onvermijdelijk verspreid over de vloer, precies waar je kruipende baby ze kan vinden. Als je je verstand niet wilt verliezen en op je budget wilt letten, vertel de grootouders dan gewoon dat ze het speelgoedpad moeten overslaan en in plaats daarvan luiers moeten kopen.

Hoe het vierde trimester er écht uitziet

Laten we het hebben over de echte baby series aan mijlpalen die je in die eerste maanden moet zien te overleven. Het vierde trimester is eigenlijk een spoedcursus in extreem slaapgebrek en het identificeren van vreemde lichaamsvloeistoffen. Mijn arts strooide met een of andere statistiek dat pasgeborenen ongeveer 16 uur per dag slapen. Dat klinkt als een luxe wellness-retreat, totdat je je realiseert dat het is opgedeeld in blokken van twee uur en ze er een vurige hekel aan hebben om plat te liggen.

Mijn moeder zei altijd dat ik gewoon een zware, handgemaakte deken over ze heen moest leggen in het bedje en ze in slaap moest laten huilen. Wauw, de jaren 80 waren echt een wilde tijd als het om overleven ging. Natuurlijk weten we nu wel beter, en de angst voor wiegendood houdt me 's nachts toch al wakker. We leggen ze op hun rug in een compleet leeg bedje, want de arts vertelde me dat los beddengoed een enorm risico is. Maar het is een enorme hoofdpijn om die perfecte balans te vinden waarbij ze het warm genoeg hebben, zónder gevaarlijke dekens te gebruiken. Om de temperatuur van het babybadje maak ik me niet eens druk, gewoon even een elleboog in het water steken en ik vind het prima.

Ik ben echt geobsedeerd door de Bamboe Babydeken met Blauwe Vossen in het Bos om deze fase door te komen. Dit is degene die ik voor mijn middelste kocht toen we wanhopig verlangden naar slaap, en ik heb uiteindelijk een tweede besteld omdat we hem zo vaak wasten. Het is een mix van biologische bamboe en katoen die boterzacht aanvoelt, maar de échte reden dat ik er dol op ben, is dat het ademt. Mijn kinderen hebben het altijd warm, als kleine straalkacheltjes, en deze stof reguleert op de een of andere manier hun temperatuur, zodat ze niet badend in het zweet wakker worden. Ik baker ze er strak in in voordat ze leren omrollen, en bid simpelweg tot elke hogere macht die luistert dat we een blok van drie uur rust krijgen.

Die nachtelijke huilfase

En dan is er het huilen. Ik weet niet wie het zo prachtig het "heksenuur" (oftewel het bekende huiluurtje) heeft genoemd, want het duurt meestal van 17:00 tot 23:00 uur. Dat is zes volle uren van puur, onvervalst gekrijs. Bij mijn oudste dacht ik oprecht dat ik faalde als moeder. Ik dacht dat mijn melk niet goed was, dat ze een hekel had aan mijn gezicht, of dat ik haar fundamenteel had 'stukgemaakt' door iets verkeerds te doen. Wat bleek? Het is gewoon een volkomen normale mijlpaal in de reeks ellende die het vroege ouderschap heet.

Mijn arts legde me vriendelijk uit dat baby's eigenlijk gewoon een soort van kortsluiting krijgen omdat hun zenuwstelsel nog niet volgroeid is, of iets in die wetenschappelijke trant waardoor ik me iets beter voelde terwijl ik om middernacht door de donkere gang ijsbeerde. Als jij nu ook diep in de loopgraven van deze fase zit: kleed het kind uit tot op de luier, doe zelf alles uit behalve je sportbh, en doe aan huid-op-huidcontact terwijl je ritmisch op een yogabal stuitert totdat één van jullie van uitputting in slaap valt.

Overdag heb ik de Biokatoenen Babydeken met Zacht Dubbellaags Ganzenpatroon op het kleed liggen, en hij is best oké. Het is GOTS-gecertificeerd biologisch katoen, wat geweldig is, want ik doe echt mijn best om al die zware metalen en giftige chemicaliën die in goedkope babyspullen zijn verwerkt, te vermijden. Maar ik zal eerlijk zijn: ik ben niet zo'n grote fan van de roze ganzenprint. Mijn schoonmoeder heeft hem ons gegeven, de schat. Hij is iets dikker dan de bamboevarianten, wat hem geschikt maakt voor op de harde vloer wanneer we de tummy time proberen door te komen zonder een complete driftbui. Maar het is zeker niet mijn absolute favoriete deken.

Dingen over hersenontwikkeling die ik doe alsof ik begrijp

Dan zijn er ook nog die dingen over cognitieve ontwikkeling waar niemand je echt op voorbereidt. Blijkbaar moeten baby's zo'n 21.000 woorden per dag horen om het taalcentrum in hun hersenen goed in kaart te brengen? Dat las ik in een of andere verfrommelde folder die ze me in het ziekenhuis in de handen drukten, vlak voordat ik hem in mijn luiertas propte en een half jaar lang vergat. Het klinkt als een onmogelijk dagelijks quotum als je te moe bent om überhaupt een volledige zin te vormen.

Om dat aantal te halen, praat ik meestal maar hardop tegen de baby over de enorme berg wasgoed die zich opstapelt, of ik klaag over mijn man die zijn vieze werkschoenen midden in de keuken laat staan. "Kijk eens naar papa's schoenen, daar kan mama toch vreselijk over struikelen?" Bam, weer twaalf woorden dichter bij de universiteit. De kinderartsen zeggen: nul schermtijd vóór de 18 maanden. In theorie ben ik het daar helemaal mee eens, maar ik geef ruiterlijk toe dat ik de baby soms wezenloos naar een draaiende plafondventilator laat staren terwijl mijn peuter een tekenfilm kijkt. Alleen maar zodat ik een kop koffie kan drinken die nog een beetje lauw is in plaats van ijskoud.

Als je probeert uit te vogelen wat er écht toe doet voor je kraamlijstje en je bent helemaal klaar met die eindeloze catalogi vol plastic troep, dan moet je echt eens rondkijken bij de biologische baby essentials van Kianao. Zij hebben spullen die echt bestand zijn tegen het dagelijkse leven, spuug en constant wassen.

Wat hun huid aanraakt, is belangrijk

Wat me weer terugbrengt bij mijn hele tirade over materialen. De huid van je baby is ongelooflijk dun en op een vreemde manier gevoelig voor willekeurige, angstaanjagende uitslag. Het allerlaatste wat je nodig hebt, is een goedkope polyester deken die hun lichaamswarmte vasthoudt en ze warmte-uitslag bezorgt, óók nog eens bovenop hun babyacne.

Ik ben echt enorm fan van de Bamboe Babydeken met Blauw Bloemenpatroon. Het heeft een prachtig korenbloemendesign dat niet meteen "schreeuwerige babyspullen" uitstraalt, en de 70% biologische bamboe gemixt met biologisch katoen is echt een uitkomst. Bamboe is van nature hypoallergeen. Daar gaf ik niets om, totdat mijn middelste kind uitbrak in mysterieuze eczeemplekken telkens als we bij mijn tante op bezoek waren en haar goedkope fleecekleedjes gebruikten. Het neemt vocht op zodat ze droog blijven, en het wordt na elke wasbeurt alleen maar zachter.

Luister, laat die plastic verrassingseieren voor wat ze zijn en koop iets dat je serieus drie jaar lang gaat gebruiken. De Biokatoenen Babydeken met Rustgevend Grijs Walvispatroon is tegenwoordig mijn standaard kraamcadeau voor vrienden. Voor ongeveer 40 euro heb je een prachtig, volkomen genderneutraal cadeau. De grijze walvissen zijn echt schattig, en doordat het dubbellaags is, heeft het een fijn gewicht als je in de gure winterwind van je auto naar het postkantoor moet rennen.

De daadwerkelijke baby series is geen rage van verzamelspeelgoed waar je in de winkel op jaagt. Het is de reeks nachtelijke voedingen, de spuitluiers waarbij je een rompertje moet doorknippen met een keukenschaar, en de angstaanjagende eerste keer koorts. Het is prachtig, rommelig en absoluut uitputtend. Je hebt geen zwaar gemarketeerde plastic miniatuurrommel nodig om een goede ouder te zijn. Je hebt alleen geduld, veel te veel cafeïne en een echt goed ademende deken nodig.

Ben je er klaar voor om die giftige plastic troep in te ruilen voor iets waar je baby écht iets aan heeft en van zal houden? Bekijk de volledige lijn van biologische, duurzame babydekens van Kianao om je babykamer te vullen met de juiste spullen, nog voordat het 'heksenuur' toeslaat.

Dingen die je je waarschijnlijk afvraagt (Veelgestelde vragen)

Zijn die mini baby-verrassingscapsules veilig in de buurt van een pasgeboren baby?

Absoluut niet, het is een regelrechte nachtmerrie. De accessoires in die kleine ballen hebben exact het formaat van de luchtwegen van een baby. Mijn arts vertelde me dat ik ze beter helemaal niet in huis kan halen totdat de jongste minstens drie jaar is. Maar eerlijk gezegd vermijd ik ze liever gewoon helemaal, zodat ik geen piepklein plastic kinderwagenwieltje uit de mond van mijn kind hoef te vissen.

Hoeveel dekens heb ik nu écht nodig voor een nieuwe baby?

Om heel eerlijk te zijn: je hebt maar een stuk of drie, vier écht goede nodig. Laat je door de kraamlijstjes niet gek maken om twintig goedkope fleecedekentjes te kopen die alleen maar op een stapel in de hoek van de babykamer belanden. Koop een paar biologische bamboedekens van hoge kwaliteit om in te slapen en in te bakeren, en misschien een wat dikkere katoenen variant voor tummy time op de vloer.

Is het huiluurtje medisch verklaarbaar, of heeft mijn baby gewoon een hekel aan me?

Oh, het is ontzettend echt, en nee, je baby heeft geen hekel aan jouw gezicht. Het is eigenlijk gewoon hun kleine zenuwstelsel dat compleet overprikkeld raakt doordat ze de hele dag wakker zijn geweest en lichten en geluiden hebben verwerkt. Probeer het gewoon op welke manier dan ook te overleven, meestal is dat met zachtjes wiegen, sussen en bidden.

Waarom is iedereen de laatste tijd zo geobsedeerd door bamboestof?

Omdat het eigenlijk magisch is. Het is boterzacht, maar wat veel belangrijker is: het houdt geen zweet vast zoals synthetische stoffen dat doen. Als je in een warme omgeving woont, of gewoon een baby hebt die ontzettend zweet tijdens het slapen, helpt bamboe om hun temperatuur te reguleren. Zo sta je tenminste niet om 2 uur 's nachts klamme beddenlakens te verwisselen.

Wat is het hele verhaal achter die 21.000 woorden per dag?

Mijn arts vertelde me er ooit over, en ik neem aan dat het bedoeld is om hun hersenen te helpen zich te ontwikkelen voor taalvaardigheden. Maak je vooral niet druk en probeer ze geen Shakespeare voor te lezen. Blijf gewoon letterlijk vertellen wat je aan het doen bent in je leven. Vertel ze dat je de energierekening opvouwt, klaag over de prijs van eieren... zorg er gewoon voor dat je blijft praten terwijl je je dagelijkse dingen doet.