Daar zat ik dan, op de stoep in de vochtige hitte van Texas, proberend een krijsende baby van zes maanden uit een stug, polyester pompoenpakje te pellen dat op de een of andere manier niet één drukknoopje bij het kruis had. Mijn oudste dochter – inmiddels vijf en nog steeds heilig overtuigd dat een broek dragen slechts een suggestie is – zweette peentjes, haar gezicht precies dezelfde kleur als de feloranje synthetische stof die in haar nek sneed. We waren uitgenodigd voor een buurtfeest en ik had vijfenveertig dollar van mijn zuurverdiende Etsy-shop geld stukgeslagen op een babykostuum dat er op Instagram schattig uitzag, maar in de praktijk een niet-ademende plastic sauna bleek te zijn. Precies op het moment dat ik haar armpjes in de stijve groene mouwen wurmde voor de foto, hoorde ik het geluid. Dat onmiskenbare, aardschokkende gerommel van een spuitluier van de buitencategorie. Omdat er geen drukknoopjes waren, moest de hele outfit over haar hoofd worden uitgetrokken. Ik zal je de visuele details besparen, maar laten we zeggen dat de pompoen geruïneerd was, ik huilde, zij huilde en mijn man stilletjes achteruit het huis weer in liep.
Ik zal maar gewoon eerlijk met je zijn: ik heb die dag door schade en schande mijn lesje geleerd. De baby-industrie is echt helemaal de weg kwijt als het gaat om verkleedkleren voor de feestdagen.
De Grote Tule en Synthetische Nachtmerrie
Als je eind september een willekeurige grote winkelketen binnenloopt, word je overvallen door rekken vol goedkope, glimmende pakjes die aanvoelen als douchegordijnen. Degene die deze outfits met drie lagen kriebelende crinoline ontwerpt, heeft overduidelijk nog nooit geprobeerd om een kronkelende baby te verschonen op de achterbank van de auto met een pakje billendoekjes tussen de tanden geklemd. Het totale gebrek aan toegang tot de luier is voor mij echt onbegrijpelijk; alsof ze denken dat baby's gewoon stoppen met het verteren van melk omdat het een speciale gelegenheid is. Lieve mensen, wij eisen ritsen die van onder naar boven opengaan! En begin me niet over die bijpassende slofjes die ze bij die outfits verkopen... doe je kind gewoon normale sokken aan en ga door met je leven.
Mijn oma zei altijd dat je een baby niets moet aantrekken waarin je zelf niet zou willen slapen. Nou ben ik het niet met alles eens wat ze zegt – de schat denkt nog steeds dat een beetje rijstebloem in de fles dé remedie is tegen slapeloosheid – maar hierin heeft ze helemaal gelijk. Baby's hebben absoluut nul tolerantie voor ongemak. Het esthetische plaatje van je familiefoto interesseert ze geen biet. Als een labeltje in hun nek kriebelt, gillen ze net zolang tot de buren de politie bellen.
Als je naar de opties voor meisjeskostuums kijkt, meid, ik vertel je, het is een zee van kriebelende glitters en stijve tutu's die rode striemen achterlaten op die schattige, spekkige beentjes. En voor jongenskostuums, tjongejonge, is het niet veel beter. Dat zijn meestal zware, gewatteerde spierballenpakken of stugge pilotenjacks waardoor ze niet eens hun ellebogen kunnen buigen of fatsoenlijk in de kinderwagen kunnen zitten. Als iemand die voor haar eigen bedrijfje weleens dingen naait, weet ik wat een beetje knappe stof kost. De hoofdprijs betalen voor eenmalig te gebruiken polyester wekt bij mij spontaan een trillend ooglid op.
Waar Mijn Arts Over Mompelde
Rond diezelfde herfst ging ik met mijn oudste naar het consultatiebureau, en de arts begon een heel betoog over de veiligheid van verkleedkleren. Ik neem aan dat ze genoeg in paniek geraakte ouders had gezien die kwamen binnenrennen met vreemde huiduitslag van goedkope kleurstoffen of zoiets. Ze vertelde me eigenlijk om alles te vermijden wat over het gezichtje van de baby gaat. Die goedkope maskers en dikke, onhandige hoofddeksels zijn volgens haar een enorm risico voor de ademhaling en kunnen zuurstof blokkeren wanneer ze onvermijdelijk over het neusje van de baby zakken.

Ze mompelde ook nog iets over het checken op natuurlijke, brandvertragende materialen. Volgens mij betekent dat gewoon dat je ze beter in nauwsluitend, normaal katoen kunt kleden in plaats van in pluizige synthetische stoffen die in theorie vlam kunnen vatten als je te dicht bij een terrasverwarmer staat. Eerlijk gezegd, tussen het proberen te voorkomen dat mijn kind het knisperpapier op de onderzoekstafel opat en het verwerken van wat de arts zei, was mijn belangrijkste conclusie: doe gewoon niet zo moeilijk. Wikkel ze in iets zachts, zorg dat ze kunnen ademen en laat het daarbij.
Hoe Ik De Boel Fop Met Alledaagse Basics
Tegenwoordig, met drie kinderen die aan mijn broekspijpen trekken, weiger ik nog iets te kopen wat ze niet op een willekeurige dinsdag in februari weer kunnen dragen. De allerbeste hack die ik heb gevonden, is om gewoon hoogwaardige, effen basics te kopen en daar dingen op te spelden. Het scheelt je budget, je kind blijft comfortabel en je draagt niet bij aan de alsmaar groeiende afvalberg van plastic superheldencapes.
Mijn absolute 'holy grail' hiervoor is de Biologisch Katoenen Baby Romper van Kianao. Ik kocht er vorig jaar een in zo'n prachtige, aardse bruinrode kleur. Luister, ik pakte een oud, zacht mutsje, speldde er met veiligheidsspelden twee goedkope vilten berenoortjes op, hees mijn middelste in die ademende romper en we waren klaar. Hij zag eruit als een schattig bosdiertje, hij kon daadwerkelijk zijn knietjes buigen om te kruipen en het allerbeste: door de envelophalsluiting kon ik de boel naar beneden toe uittrekken toen hij zichzelf helemaal onder had gespuugd met melk, in plaats van die hele bende over zijn hoofd te moeten trekken. De stof is zo zacht en heeft precies genoeg stretch dat hij tot de lente zowat in die romper heeft gewoond.
Als je iets wilt dat er nét even wat chiquer uitziet zonder in te leveren op comfort, dan hebben ze ook deze Biologisch Katoenen Baby Romper met Vlindermouwtjes. Doe je baby die witte romper aan, klem een klein zacht strikje in het haar, plak misschien wat kartonnen engelenvleugels op de achterkant van de kinderwagen en boem: je hebt een engeltje. En de volgende ochtend haal je die vleugels eraf en kunnen ze er letterlijk in slapen. Dat is het soort praktische logica dat mijn oververmoeide brein aankan.
Als je het beu bent om geld weg te gooien aan outfits die ze welgeteld twee uurtjes dragen voordat een gigantische spuitluier de boel verpest, blader dan gewoon eens door de collecties van biologische, alledaagse basics in de shop en bespaar jezelf een hoop hoofdpijn.
Accessoires, Draagzakken en Andere Manieren Waarop Ik Vals Speel
In plaats van te stressen over bijpassende maillots, je halve salaris uit te geven aan synthetisch nepbont en je constant af te vragen of ze het te warm of te koud hebben, pak je gewoon een effen romper, een zacht mutsje en gebruik je je babyspullen in je voordeel.

Toen mijn jongste net was geboren, haalde ik de bekende 'draagzak-truc' uit. Ik kleedde hem gewoon in een normale, zachte broek, bond hem strak tegen mijn borst in de draagzak en gooide een groot oversized t-shirt over ons allebei heen. Met een stukje papier erop geplakt met de tekst "Bankrover en de Buit." Hij heeft de hele tijd geslapen, had het lekker warm tegen mijn lichaam, en ik hoefde geen onwillige mini-ledemaatjes in een stug pak te proppen.
Ik heb ook geprobeerd bijtspeeltjes als accessoires te gebruiken, met wisselend succes. We waren bij vrienden en mijn zoon (die net tandjes kreeg) was in het groen gekleed om door te gaan voor een klein bamboebos, dus gaf ik hem het Panda Bijtring Siliconen Baby Bamboe Kauwspeeltje. Nou, als bijtspeeltje is het fantastisch, want het is volledig afgesloten siliconen en ik kan hem zo in de vaatwasser gooien als hij vies wordt. Maar als accessoire voor onderweg? Hij gooide hem in tien minuten tijd drie keer uit de kinderwagen, zo de modder in. Het is een absolute redding voor pijnlijk tandvlees als we rustig in de woonkamer zitten, maar als je verwacht dat ze netjes een accessoire vasthouden terwijl je een rondje door de wijk loopt, ben je de hele avond aan het apporteren.
Hetzelfde geldt voor uitgebreide achtergronden. Ik heb ooit geprobeerd een hele "circus gewichtheffer" setting te bouwen met behulp van onze Regenboog Babygym Set, in de veronderstelling dat ik een schattige foto kon maken terwijl hij de houten ringen vastpakte. De gym zelf is prachtig en houdt hem op normale dagen gerust twintig minuten zoet, maar op het moment dat ik hem dwong om met een nepsnor op naar de camera te kijken, werd het één groot tranendal. Nogmaals: een baby is een baby, geen accessoire.
Doe jezelf dit seizoen een plezier. Trap niet in de goedkope polyester val, negeer de druk om een magazine-perfecte baby te hebben en scoor een paar degelijke, ademende basics waar je de rest van de winter ook nog wat aan hebt. Neem een kijkje bij de biologische rompercollectie van Kianao, behoud je geestelijke gezondheid en geef die extra vijfenveertig dollar uit aan een gigantische kop koffie voor jezelf.
Dingen Die Je Je Misschien Afvraagt (Omdat Ik Dat Zeker Deed)
Hoe pak ik het verschonen aan als ik toch een ingewikkelde outfit heb gekocht?
Eerlijk gezegd zou ik hem gewoon niet kopen, maar als je er al aan vastzit, kun je maar beter hopen dat er iemand is om de armpjes van de baby vast te houden terwijl jij het gevecht met de stof aangaat. Als er geen tweewegrits of drukknoopjes in het kruis zitten, heb ik letterlijk overwogen om er een schaar in te zetten. Zorg altijd voor een basic reserve-romper in de luiertas, want de kans is nagenoeg honderd procent dat die ingewikkelde outfit binnen het eerste uur volgepoept is.
Zijn gewone kleren niet te saai voor een feestdag of evenement?
Vertel dat maar aan mijn kind dat als 'boer' verkleed was in een gewone spijkerbroek en een geruit overhemd dat we al in de kast hadden liggen. Zet ze dertig seconden lang een strohoedje op voor de foto en ineens is het een thema. Saai betekent dat ze goed slapen en niet krijsen, wat het voor mij het meest fantastische ter wereld maakt.
Wat als het ijskoud is buiten?
Het weer in Texas geeft me zowat een whiplash, het kan hier net zo goed 30 graden als 5 graden zijn op dezelfde dag. Laagjes, lieve mensen! Een biologisch katoenen romper met lange mouwen onder een grofgebreide trui. Het mooie van het niet kopen van zo'n kant-en-klaar dun plastic pakje, is dat je er gewoon een warme broek en een zacht mutsje aan toe kunt voegen die ze wél tolereren.
Is schmink veilig voor een baby?
Toen ik dit aan mijn arts vroeg, keek ze me aan alsof ik gek was geworden. Zelfs het 'niet-giftige' spul kan enorme uitslag veroorzaken op hun supergevoelige huidje. Bovendien wrijven baby's constant in hun ogen. Tenzij je een krijsende baby met groene verf direct op z'n hoornvlies wilt, sla je dit gewoon over totdat ze een flink stuk ouder zijn.
Wat is de beste manier om vlekken uit deze biologische rompertjes te krijgen als we ze buiten gebruiken?
Het oude trucje van mijn oma werkt nog steeds het best. Ik gebruik een klein beetje blauw afwasmiddel, schrob de modder of het spuug met een oude, zachte tandenborstel, en laat het weken in koud water voordat ik het in de normale was gooi. Het biologische katoen blijft prachtig, zolang je het maar niet op extreem hoge temperaturen wast waardoor de vlek er juist inbakt.





Delen:
De Amerikaanse koperkop-paniek overleven als onwetende vader
Een ontmoeting met een baby-coyote overleven met een jetlagged peutertweeling