Mijn voet vond de enige verdwaalde plastic dinosaurus op het vloerkleed om 22:43 uur. Ik beet zo hard op mijn lip dat ik bloed proefde, terwijl ik in mijn linkerhand een warm flesje afgekolfde melk balanceerde en probeerde niet te hard te ademen boven het gezoem van onze krakkemikkige mobiele airco. Mijn oudste, Hunter, lag als een zeester uitgespreid in zijn ledikantje. Hij was drie maanden oud en ik had niet langer dan twee uur achter elkaar geslapen sinds de dag dat we hem mee naar huis namen uit het ziekenhuis.
Ik leunde over de rand, tikte zachtjes met de speen tegen zijn onderlip en bad voor de magie waarover ik op een of andere vage mamablog had gelezen. Maar in plaats van slaperig te drinken, vlogen zijn ogen open. Hij staarde me aan met een blik van puur, onvervalst verraad. Het oorverdovende gekrijs dat volgde maakte de hond van de buren wakker, en we ijsbeerden samen tot 3 uur 's nachts door de gang terwijl ik tranen met tuiten huilde in zijn spuugdoekje. Hunter is mijn levende waarschuwing voor letterlijk alles, en die nacht was de spectaculaire mislukking van mijn eerste poging tot een stiekeme nachtvoeding (ook wel een 'dream feed' genoemd).
Waarom we überhaupt aan deze nachtelijke waanzin beginnen
Als je nog nooit van dit concept hebt gehoord: je sluipt eigenlijk als een inbreker hun kamertje binnen om hun kleine maagje te vullen terwijl ze nog grotendeels slapen. Het hele doel is om ze af te toppen net voordat je zelf je kussen raakt, in de hoop dat hun langste slaapblok hierdoor gelijkloopt met dat van jou. Als het werkt, is het fantastisch. Als het mislukt, lig je uren wakker en heb je spijt van elke levenskeuze die je naar dit moment heeft geleid.
Instagram staat vol met van die perfect gestylede vrouwen in smetteloze beige babykamers die je vertellen dat als je maar hun PDF-cursus van 300 euro koopt, je kind twaalf uur aan een stuk doorslaapt. Mijn bloed gaat daar echt van koken. Ze doen alsof baby's programmeerbare robotstofzuigers zijn die gewoon even een snelle software-update nodig hebben om perfect te functioneren. Ze strooien met klinische termen en beloven wonderbaarlijke resultaten, terwijl ik om 2 uur 's nachts boven het aanrecht koude frietjes sta te eten en me afvraag of ik permanent kapot ben. Lief bedoeld hoor, maar die perfect samengestelde feeds laten echt niet de realiteit zien van een pasgeboren baby met krampjes die je hele shirt onder spuugt terwijl jij met één hand Etsy-bestellingen probeert in te pakken.
En begin me niet eens over de moeders die wakkertijden tot op de seconde nauwkeurig bijhouden, want niemand heeft tijd voor die onzin.
Wat de dokter me echt vertelde over verstikkingsgevaar
Mijn moeder zegt altijd dat ik gewoon wat rijstebloem door de fles moet doen, zodat ze doorslapen. Heel schattig hoor, maar we leven niet meer in 1985. Ik knik, lach, en negeer haar vervolgens volkomen, want ik weet zeker dat de arts op het consultatiebureau een rolberoerte zou krijgen als ik dat zou proberen.
Over de arts gesproken, dokter Miller is zo'n directe, oudere man die de dingen niet mooier maakt dan ze zijn. Toen ik hem vroeg over het geven van een stiekeme late fles, keek hij me strak aan en zei dat de grootste fout die uitgeputte ouders maken, is om baby's plat op hun rug te voeden. Je moet ze in een hoek van vijfenveertig graden houden, een beetje als een klein dronken persoon aan de bar. Het zal wel iets te maken hebben met hun REM-slaap en hun piepkleine luchtpijpjes, maar ik weet alleen dat ik geen risico wil nemen dat er iemand zich in mijn melk verslikt.
Hij vertelde me ook dat ik ze nog steeds moest laten boeren. Een slappe, slapende baby laten boeren is precies zo ongemakkelijk als het klinkt. Je hangt ze gewoon als een zak meel over je schouder en klopt zachtjes op hun rug, terwijl je bidt dat ze niet wakker worden.
De regels voor een succesvolle stiekeme missie
Als je dit gaat proberen, moet je het aanpakken als een militaire operatie. Dit is wat ik door schade en schande heb geleerd na maandenlang mijn eigen slaapschema te hebben verpest:

- De timing is belangrijk: Probeer ze twee tot drie uur nadat ze naar bed zijn gegaan te pakken. Voor mij is dat meestal rond 22:30 uur.
- Laat de luier met rust: Tenzij ze een gigantische poepluier hebben die door hun pyjama lekt, laat je de luier lekker zitten. Koude billendoekjes zijn de grootste vijand van slaap.
- Raak het wangetje aan: Wrijf zachtjes met de tepel of de speen van de fles tegen hun wang om de zoekreflex te stimuleren. Meestal doen ze hun mondje al open als een klein vogeltje, zonder zelfs maar hun ogen open te doen.
Doe gewoon die felle plafondlamp uit, zet de white noise machine wat harder en hou je mond dicht. Want als je ze in de ogen kijkt en ook maar één woord zegt, ben je de sjaak tot zonsopgang.
De spullen die je écht nodig hebt
Ik zal gewoon eerlijk tegen je zijn: de kleertjes en dekentjes die je 's nachts gebruikt, kunnen deze hele routine maken of breken. Mijn tweede kindje, Emma, had het altijd ontzettend warm. Als ik haar wilde voeden, was ze bezweet, boos en onmogelijk weer in slaap te krijgen. Uit pure wanhoop kocht ik de Bamboe Babydeken met Heelal Print. Het is niet het goedkoopste dekentje op het internet en ik heb zeker even getwijfeld voordat ik op 'kopen' klikte. Maar als je wanhopig op zoek bent naar slaap, geef je je creditcard aan iedereen die verlichting belooft.
Deze deken ademt echt. Hij is gemaakt van een bamboemix die haar temperatuur stabiel houdt, zodat ze niet badend in het zweet wakker wordt. De stof valt heerlijk soepel en zwaar, wat haar een veilig gevoel geeft, maar rekt tegelijkertijd genoeg mee zodat ik haar makkelijk kan manoeuvreren voor een nachtvoeding zonder verstrikt te raken in stijve stof. Het is zonder twijfel mijn favoriete item in haar kamertje.
Aan de andere kant gaf mijn moeder ons de Biologisch Katoenen IJsbeer Deken cadeau. Hij is schattig, het biologische katoen is fijn en veilig, en het is een prima budgetkeuze. Hij doet zijn werk prima tijdens wandelingetjes in de kinderwagen overdag of voor 'tummy time' op de vloer in de woonkamer. Maar hij mist gewoon die magische rekbaarheid en temperatuurregulatie van de bamboevariant, dus voor mij is hij slechts een voldoende. Ik bewaar hem in de auto voor noodgevallen.
Als je op dit moment de babykamer aan het inrichten bent en probeert uit te vogelen wat je écht nodig hebt, bekijk dan eens de biologische slaapcollectie van Kianao om te zien wat er bij jouw budget en de temperatuurvoorkeuren van je kindje past.
Uitputting overdag is rust in de nacht
Je vraagt je waarschijnlijk af waarom ik het heb over spelen overdag, terwijl we proberen uit te zoeken hoe we de nacht doorkomen. Maar de waarheid is: als ze overdag hun energie niet kwijtraken, zullen ze niet diep genoeg slapen om stiekem naar binnen te sluipen voor een voeding. Mijn oma zei altijd dat een vermoeide baby een goede slaper is, en voor één keer ben ik het daar helemaal mee eens.

Bij mijn jongste, Liam, zette ik de Eenhoorn Babygym Set op in mijn thuiskantoor terwijl ik mijn Etsy-bestellingen inpakte. Het is zo'n prachtig houten A-frame met handgemaakte gehaakte speeltjes eraan. Hij kon daar wel dertig minuten onder liggen, grijpend, meppend en die kleine spiertjes aan het werk zettend. Tegen de tijd dat het bedtijd was, was hij oprecht uitgeput. Hij sliep daarna als een roosje door zijn middernachtelijke voeding heen, want hij had er overdag letterlijk hard voor gewerkt.
Wanneer je ermee moet stoppen
Je kunt dit natuurlijk niet voor altijd blijven doen. Althans, dat zou wel kunnen, maar dan eindig je met een baby van acht maanden die weigert te slapen tenzij hij een fles in zijn mond heeft. Mijn vuistregel is dat zodra ze overdag vast voedsel eten en goed blijven aankomen in gewicht, je kunt stoppen met de stiekeme nachtvoeding.
Bij ons was dat meestal rond de zes maanden. Je bouwt gewoon de hoeveelheid melk die je geeft over een of twee weken langzaam af, totdat je er helemaal mee stopt. Natuurlijk worden ze misschien een paar dagen wat eerder wakker, maar uiteindelijk snapt hun lichaam dat het nachtrestaurant permanent gesloten is.
Voordat je je volgende nachtelijke ninjamissie probeert: scoor een ademend dekentje zodat ze zich niet kapot zweten in hun pyjama.
De nachtelijke vragen die je waarschijnlijk hebt
Moet ik ze echt laten boeren?
Ja, echt waar. Ook al zijn ze ontspannen en slikken ze minder lucht in, een boertje overslaan is vragen om een gigantisch spuugincident om 2 uur 's nachts. Doe de 'slappe noedel' boerhouding over je schouder. Als je een paar minuutjes zachtjes klopt en er komt niets, is het meestal veilig om ze weer neer te leggen.
Wat als ze helemaal wakker worden?
Breek de missie af. Serieus, als hun ogen open schieten en ze de kamer beginnen rond te kijken, probeer ze dan niet meteen weer geforceerd in slaap te sussen. Houd het licht gedimd, wieg ze zachtjes en behandel het als een normale nachtelijke ontwaking. Probeer de volgende keer dertig minuutjes eerder binnen te sluipen, voordat ze in een lichtere slaapcyclus terechtkomen.
Kan dit ook als ik borstvoeding geef?
Absoluut, al is het wel net wat lastiger om ze in het donker goed te laten aanhappen. Ik heb het bij alle drie mijn kinderen gedaan. Gebruik gewoon een voedingskussen om ze een beetje schuin rechtop te houden, zodat je je eigen rug niet overbelast tijdens het voeden. Het heeft in die eerste maanden serieus echt geholpen om mijn melkproductie op peil te houden.
Wanneer moet ik hiermee stoppen?
Zodra het consultatiebureau zegt dat ze goed groeien en ze zijn begonnen met het eten van vast voedsel, kun je de stekker eruit trekken. Meestal is dat rond de zes maanden. Als je er te lang mee doorgaat, creëer je alleen maar een gewoonte die je later weer moet zien af te leren. En echt niemand heeft de energie om een koppige peuter te moeten slaaptrainen.
Is het veilig om ze liggend te voeden?
Absoluut niet. De arts is hier altijd heel duidelijk in geweest. Voed een baby nóóit als ze plat op hun rug liggen, of ze nu wakker zijn of slapen. De melk kan zich achter in hun keel ophopen, waardoor ze zich kunnen verslikken of een oorontsteking kunnen krijgen. Houd ze altijd in een halfzittende houding.





Delen:
Ik googlede om 3 uur 's nachts "Hebben melktanden wortels?" en ben nu doodsbang
Brief aan mijn vroegere ik: een paasoutfit vinden die je babyjongen wél wil dragen