De zwangerschap van Claire Saffitz en de waarheid over bakken voor twee

De grootste fabel in de bakwereld is dat rauwe eieren de grote boosdoener zijn voor zwangere vrouwen.

Luister. Ik heb zes jaar op de spoedeisende hulp voor kinderen gewerkt en ik zal je een geheimpje verklappen. Met die eieren zit het meestal wel goed. Het is de rauwe bloem die je naar het ziekenhuis stuurt. Mensen focussen zich op salmonella omdat het eng klinkt, maar onbehandelde tarwe brengt E. coli rechtstreeks van het veld naar je mengkom.

Iedereen werd gek toen Claire Saffitz haar grote nieuws deelde. Een beroemde patissier die op haar achtendertigste haar eerste kindje verwachtte. Het hele internet begon direct zijn eigen angsten over 'oudere' moeders en gevaren in de keuken op haar te projecteren.

Het deed me denken aan mijn eigen derde trimester. Ik was vijfendertig, stond in mijn keuken in Chicago en had een enorme trek in zelfgemaakte kaneelbroodjes, maar was doodsbang om de beslagkom uit te likken.

De waarheid over een baby krijgen op je achtendertigste

De medische wereld noemt het een 'gevorderde maternale leeftijd'. Mijn oude hoofdverpleegkundige noemde het 'eerst je leven op de rit hebben'. Mijn eigen gynaecoloog keek op de dag dat ik vijfendertig werd naar mijn dossier en deed alsof mijn baarmoeder een stoffig museumstuk was. Ze behandelen je alsof je van porselein bent zodra je dat willekeurige getal aantikt.

Maar de statistieken die mijn arts uiteindelijk met me deelde, waren eigenlijk ontzettend saai. Voornamelijk gezonde moeders krijgen voornamelijk gezonde baby's. Ja, je krijgt wat extra bloedonderzoeken voor je kiezen. Je krijgt de vroege glucosetest omdat je alvleesklier net iets sneller moe is dan die van een twintigjarige.

Het idee dat je een soort wandelende tijdbom bent met een hoog risico, puur omdat je nog weet wat inbellen voor internet is, is hartstikke vermoeiend. Echt hoor, we hebben al genoeg aan ons hoofd zonder dat de medische wereld geschokt reageert dat onze lichamen nog steeds werken.

We zijn sneller moe. Onze gewrichten doen wat meer pijn. Maar ik deal liever met de fysieke uitputting van een latere zwangerschap dan met de mentale chaos van een kind krijgen toen ik vijfentwintig was en geen cent te makken had.

De échte gevaren in de bakkeuken

Check gewoon het etiket van je brie in de supermarkt, aangezien bijna alle commerciële zuivel tegenwoordig toch al gepasteuriseerd is. Dat is alles wat ik kwijt wil over de hele kaasdiscussie.

Laten we het hebben over de échte gevaren als je van plan bent om tijdens je zwangerschap door te bakken. Een zwangerschap onderdrukt blijkbaar je immuunsysteem zodat je lichaam de baby niet afstoot. Ik doe niet alsof ik de exacte cellulaire werking ervan begrijp, maar het komt erop neer dat je werkelijk álles oppikt. Een simpel buikgriepje dat normaal gesproken alleen je dinsdag verpest, kan nu de placenta passeren.

Daarom adviseerde mijn kinderarts me om alle bloem die ik wilde voorproeven eerst te verhitten. Gooi het gewoon een paar minuten in de oven op 175 graden. Het doodt alle bacteriën van het veld die zich in de zak verstoppen.

Listeria is dat andere spook dat zwangere thuiskoks de stuipen op het lijf jaagt. Ik heb het gezien in het ziekenhuis. Het is zeldzaam, maar de gevolgen zijn verschrikkelijk. Het frustrerende is dat het zich verstopt in dingen waar je het niet verwacht, zoals voorgesneden meloen of zakjes sla, in plaats van in de verse ingrediënten waar je actief mee kookt. En als je een hartige taart bakt, maakt de hitte van de oven het toch wel kapot.

De fysieke tol van deeg rollen

Je denkt dat croissants maken zwaar is? Probeer het maar eens met vijftien kilo extra die rechtstreeks op je blaas drukt.

Bakken vereist een onbeschofte hoeveelheid staand werk. Je bent deeg aan het toeren, meringue aan het kloppen, of je staat te wachten tot suiker karamelliseert. Mijn fysiotherapeut vertelde me dat mijn houding mijn onderrug ruïneerde. Pak een kruk en ga zitten terwijl je groenten snijdt, want drie uur lang met overstrekte knieën aan het kookeiland staan, vernietigt wat er nog over is van je bekkenbodem.

De zwellingen zijn bizar. In maand acht leken mijn voeten wel op gerezen focacciabroden. Als je uren in de keuken gaat doorbrengen, leg dan een antivermoeidheidsmat neer. Het geneest je ischias niet, maar het haalt wel de scherpe randjes af van de pijn die uitstraalt naar je bovenbenen.

Spullen die een foodie-huishouden écht overleven

Zodra de kleine er is, moet er nog steeds gekookt worden. Je doet het alleen met een piepkleine, onvoorspelbare toeschouwer.

Een baby integreren in een culinaire levensstijl betekent accepteren dat je keuken er nooit meer als een plaatje uit een tijdschrift uit zal zien. Maar je kunt wel spullen vinden die je interieur niet compleet ruïneren. Je kunt snuffelen door Kianao's biologische baby-essentials voor een paar fantastische opties die wél bestand zijn tegen de chaos.

Mijn absolute redding was de Regenboog Babygym Set. Ik zette hem net buiten de gevarenzone van de keuken. Het houten frame is ontzettend stevig, de dierenspeeltjes hebben geen schreeuwerige kleuren en het gaf me precies twintig minuten om wat boter te bruinen voordat mijn kind mijn onverdeelde aandacht eiste. Hij zingt geen irritante elektronische liedjes, wat een zegen is als je je probeert te concentreren op een ingewikkeld recept.

En dan is er nog de Mouwloze Romper van Biologisch Katoen. Luister, als je je eigen zoete aardappels pureert of ze laat knabbelen op een zelfgemaakt tandjeskoekje, worden ze vies. Ik was gek op deze romper omdat hij super rekbaar is. Hij overleefde braamvlekken, spuitluiers en eindeloze hete wasbeurten zonder in schuurpapier te veranderen. Het katoen is dik genoeg om knoeipartijen te absorberen, maar ademend genoeg zodat mijn kind het niet te warm kreeg terwijl we in de hete keuken zaten.

Ik heb trouwens ook het Panda Bijtspeeltje van Bamboe en Siliconen geprobeerd. Het is prima. Het ziet er schattig uit en de siliconen zijn precies zacht genoeg. Mijn kind kauwde er een week op en besloot toen dat een standaard houten pollepel veel beter was. Maar als je iets zoekt dat speciaal ontworpen is voor het tandvlees en waar geen schimmel in kan trekken, doet dit perfect zijn werk.

De druk om je eigen doperwten te pureren

We moeten het even hebben over de bizarre druk op foodie-ouders om alles helemaal zelf te maken.

Ik dacht dat, omdat ik wist hoe ik chocolade moest tempereren, ik elke wortel die mijn kind at moest stomen en pureren. Geloof me, dat hield ik precies drie weken vol.

Je bent uren bezig met het vullen van prachtige siliconen ijsblokjesvormen met biologische doperwten. Je vriest ze in tot perfecte kleine blokjes. Je warmt ze op tot exact de juiste lichaamstemperatuur. Je kind neemt één hapje, trekt een gezicht alsof je het probeert te vergiftigen, en smeert het vervolgens uit over de muren.

Potjes uit de winkel zijn heus prima. De rapporten over zware metalen zijn angstaanjagend, absoluut. Ik heb de onderzoeken gelezen en begreep de wiskunde over al die 'parts per billion' nauwelijks, maar het klinkt alsof alles wat in de aarde groeit sporen van elementen bevat. Wissel gewoon de groenten af die je ze geeft en stop met je schuldig te voelen. Het smaakpalet van je kind wordt echt niet verpest omdat ze een commerciële puree hebben gegeten in plaats van jouw lokaal geteelde pompoenreductie.

Als je kleine culinair recensent alles haat

De hele trend van de Rapley-methode (waarbij baby's zelf stukjes eten) maakt ouders doodsbang.

Ik heb op de spoedeisende hulp duizend van dit soort gevallen gezien, waarbij ouders in paniek raken omdat hun kind kokhalst van een stukje broccoli. Kokhalzen is een compleet normale reflex. Stikken is stil en levensgevaarlijk. Het is doodeng om je kind rood te zien aanlopen en een stukje toast te zien opgeven, maar mijn kinderarts herinnerde me eraan dat hun kokhalsreflex heel ver voorin op hun tong ligt om ze te beschermen.

De rommel is eigenlijk nog het zwaarste deel. Je geeft ze een stukje geroosterde pompoen en het eindigt in hun wimpers, in de kieren van de kinderstoel geprakt, en is voorgoed versmolten met je houten vloer.

Je bent je halve dag kwijt aan het opvegen van kruimels. Je vindt opgedroogde rijst die aan je sokken vastplakt. Maar uiteindelijk leren ze hoe ze moeten doorslikken. Uiteindelijk gaan ze het eten dat je maakt misschien zelfs wel waarderen.

Als je je eigen culinair verantwoorde babyzone gaat inrichten, bekijk dan onze volledige collectie duurzame babyspullen voordat het slaaptekort toeslaat.

Lastige vragen over veiligheid in de keuken en 'oudere' moeders

Kan ik tijdens mijn zwangerschap nog steeds mijn eigen brood bakken?

Luister. Je kunt doen waar je de energie voor hebt. Zorg er gewoon voor dat de bloem goed gaar is en stop met het eten van rauw deeg. Ik probeerde met zesendertig weken zuurdesem te kneden en mijn rug voelde alsof hij in tweeën spleet. Koop een keukenmachine en laat dat apparaat het zware werk doen.

Is het veilig om zachte kaas te eten als het in een hartige taart is meegebakken?

Als je het verhit tot het bubbelt, is de listeria dood. Mijn arts zei dat de hitte de bacteriën doodt, dus je gebakken brie is veilig. Eet het alleen liever niet koud en rechtstreeks uit de koelkast als je je toch een beetje zorgen maakt.

Waarom krijgen 'oudere' moeders zo veel extra echo's?

Ze willen gewoon de placenta in de gaten houden. Blijkbaar kan de placenta, naarmate we ouder worden, iets sneller in kwaliteit achteruitgaan tegen het einde van het derde trimester. Ik vond die extra echo's stiekem wel leuk, want zo kon ik het gigantische hoofd van mijn baby vaker zien. Het is vermoeiend om naar al die afspraken te gaan, maar het is simpelweg uit voorzorg.

Moet ik echt mijn eigen babyvoeding maken?

Nee. Ik heb één keer een avocado geprakt en vond het wel mooi geweest. Koop gewoon die handige knijpzakjes als je moe bent. De biologische varianten in de supermarkt bevatten exact dezelfde ingrediënten die je thuis zou gebruiken, maar dan zonder de twee uur aan schoonmaakwerk erachteraan.

Wat is de beste manier om een baby veilig in de keuken te houden?

Houd ze ver weg van de ovendeur. Ik heb een tijdje een stevige draagzak gebruikt, maar op een gegeven moment wilde mijn kind alles grijpen en probeerde hij een hete pan aan te raken. Leg ze op een speelkleed op de grond in een veilige hoek met wat houten pollepels. Ze zijn hartstikke blij als ze met pannen tegen elkaar kunnen slaan terwijl jij kookt.