Een brief aan mijn jongere ik over het overleven van de Baby Shark-dans

Lieve Priya van zes maanden geleden.

Je staat nu in de keuken. Er ligt een half opgegeten stuk toast op het aanrecht en je chai is ijskoud. Je zestien maanden oude dochter staat midden in de woonkamer op haar knieën te wippen. Ze brengt haar wijsvinger en duim in een herhalende, happende beweging samen. Je denkt dat ze gewoon haar fijne motoriek aan het ontdekken is. Je denkt dat dit een rustige mijlpaal in haar ontwikkeling is. Je bent zo naïef, meid.

Dit is 'patient zero'-gedrag. Dit is de dageraad van het Baby Shark-danstijdperk in ons huishouden, en je leven staat op het punt te veranderen op manieren die je geestelijke gezondheid zwaar op de proef zullen stellen.

Ik schrijf je dit vanaf de andere kant. We hebben het overleefd. We zijn nog steeds moe en onze Spotify Wrapped is één grote gênante vertoning, maar we hebben het gehaald. Dit is wat je moet weten over de komende zes maanden van je leven.

De tekenen van een naderende obsessie

Op de kinderafdeling heb ik duizenden van deze besmettelijke virale trends door de kamers zien razen als een seizoensgebonden rotavirus. Eén kind komt binnen met een bepaald stuk speelgoed en ineens smeekt de hele afdeling erom. Maar dit liedje is anders. Het is een neurologische masterclass in peutermanipulatie.

Mijn huisarts noemde iets over multimodaal leren toen ik klaagde over de audiotrack die eindeloos in mijn eigen hoofd bleef hangen. Het idee is blijkbaar dat ze niet alleen passief naar een liedje luisteren. Ze kijken ernaar, horen het en voeren het tegelijkertijd fysiek uit. Het zich ontwikkelende brein is absoluut dol op die mate van betrokkenheid.

Ze vertelde me ook dat het hun emotionele beloningscentra raakt, omdat de tekst simpelweg bestaat uit de namen van vertrouwde verzorgers, herhaald totdat ze elke betekenis verliezen. Mama, papa, oma, opa. Het is in feite neurologische suiker voor een baby. Ik ben er vrij zeker van dat ze daarom niet kunnen wegkijken, hoewel ik de helft van de tijd denk dat het gewoon een lichte vorm van hypnose is.

Je gaat proberen ertegen te vechten. Je zult proberen klassieke muziek op te zetten. Je zult proberen akoestische folkcovers van kinderliedjes af te spelen. Doe geen moeite. Accepteer de haai gewoon.

Hoe we het liedje als wapen inzetten voor onze eigen overleving

Luister, in plaats van te vechten tegen de eindeloze videoverzoeken, kun je beter toegeven aan de waanzin en het liedje als hulpmiddel gebruiken tijdens de zwaarste momenten van de dag.

De triage op de spoedeisende hulp heeft me geleerd dat je elk hulpmiddel gebruikt dat werkt om de patiënt te stabiliseren. In de peutertijd ziet een 'crashende' patiënt eruit als een gillende inzinking op de badkamervloer omdat het tijd is om haren te wassen. Er zijn geen medische protocollen voor dat soort crises. Je moet gewoon improviseren.

We begonnen het liedje te gebruiken als badtimer. Je zingt gewoon het hele nummer terwijl je de havermout uit haar haren schrobt, en wanneer je bij het couplet komt waar de vissen wegzwemmen, is dat het teken om uit bad te komen. Het werkt verrassend goed, waarschijnlijk omdat peuters nog meer verlangen naar voorspelbare routines dan naar zuurstof.

Rond deze tijd kocht ik de Zachte Baby Bouwblokkenset van Kianao, uit pure wanhoop voor wat afleiding. Ze zijn momenteel echt mijn favoriete aankoop. De blokken blijven drijven in het water, dus we gooien ze in bad en doen alsof ze de haaienfamilie zijn. Er zitten geen gaatjes in, wat betekent dat er geen zwarte, giftige schimmel in groeit die me vroeger in paniek bracht telkens als ze op een badspeeltje kauwde. Het zijn gewoon zachte, veilige rubberen blokken die onze avondroutine hebben gered.

Als je een kleine dopamineboost nodig hebt van het kopen van dingen die je interieur niet verpesten maar wel de woede van een peuter overleven, bekijk dan de biologische babykledingcollectie van Kianao. Het is beter dan doemscrollen om 3 uur 's nachts.

De fysieke tol van de choreografie

Ik moet het even met je hebben over de daadwerkelijke choreografie van het Baby Shark-dansje, want ik heb daar nogal een sterke mening over.

De beweging bij het baby-couplet is prima. Het zijn gewoon twee vingers die op elkaar klappen. Zeer goed te doen voor kleine handjes. Maar dan escaleren we naar mama-haai, waarbij met beide handen geklapt moet worden. Tegen de tijd dat we bij papa-haai zijn, gooit mijn kind haar hele bovenlichaam in de strijd, alsof ze een reddingshelikopter probeert te seinen op een onbewoond eiland.

Bij het opa-haai couplet word ik helemaal gek. Waarom krullen de handen ineens naar binnen? Waarom doen we iemand na die zonder kunstgebit op een vis sabbelt? Het slaat ecologisch gezien helemaal nergens op. Haaien verliezen en vervangen hun tanden constant gedurende hun hele leven. Een opa-haai zou net zoveel vlijmscherpe tanden hebben als een papa-haai. Ik heb twintig minuten lang marien biologische artikelen op Wikipedia zitten lezen om twee uur 's nachts terwijl ik haar in slaap voedde, omdat deze onnauwkeurigheid me zo dwarszat.

Daarna komt het wegren-couplet. Dit is de gevarenzone. Ze beginnen gewoon blindelings rond de salontafel te sprinten terwijl ze in paniek met hun armen zwaaien. Ik heb op de spoedeisende hulp talloze hoofdwonden gezien van peuters die op gewone sokken over gladde hardhouten vloeren renden. Je moet direct de woonkamer leegruimen en antislipsokken kopen.

We negeren het oma-haai couplet volledig, omdat het helemaal niets toevoegt aan het verhaal.

Tijdens het hoogtepunt van deze fase stond ze erop om elke dag haar Biologisch Katoenen Baby Romper met Vlindermouwtjes te dragen tijdens haar optredens. De romper is oprecht fantastisch. De stof is zacht en de vlindermouwtjes zien er schattig uit als ze haar armen wild in de lucht gooit. Het biologische katoen is goed te wassen, wat erg belangrijk is, want aan het einde van het liedje zweet ze als een marathonloper.

Aan de andere kant, denk eens terug aan die Houten Babygym die we kochten voordat ze werd geboren. Die was gewoon oké. Ze heeft hem misschien drie maanden gebruikt voordat ze besloot dat omrollen en kruipen superieure activiteiten waren. Hij stond prachtig in de woonkamer, maar eerlijk gezegd: toen ze eenmaal ontdekte dat ze kon opstaan en dansen, had ze nul interesse meer om op haar rug naar een houten olifant te liggen kijken. Maak je niet te veel druk om dat dure mijlpaalspeelgoed.

Wat mijn huisarts zei over schermtijdschuldgevoel

Kinderartsen hebben allerlei richtlijnen over het beperken van schermtijd tot één uur hoogwaardige programma's voor peuters. Ik probeer me daaraan te houden.

Mijn eigen arts vertelde me dat het echte gevaar niet het scherm zelf is, maar wat het scherm vervangt. Als ze naar een scherm kijken in plaats van hun lichaam te bewegen, is dat een probleem. Maar met deze specifieke video kreeg mijn kind in tien minuten meer cardio dan ik in de hele week. Ik besloot me niet langer schuldig te voelen als ik twintig minuten nodig had om in alle rust de afwas te doen.

We zijn uiteindelijk wel overgestapt naar het afspelen van alleen de audioversie op de slimme luidspreker. Dat hielp om het zombie-achtige gestaar te verminderen, terwijl de fysieke activiteit intact bleef.

Licht aan het einde van de tunnel

Uiteindelijk, lieverd, bereik je een punt waarop je het liedje nog maar één keer per week hoort. De obsessie zal vervagen. Ze zal overgaan op iets anders, waarschijnlijk iets dat net zo repetitief en irritant is, maar dan is het tenminste íets anders.

Je zult leren om haar energie in goede banen te leiden. Je zult ontdekken hoe je met de driftbuien om moet gaan.

Dus haal gewoon adem. Maak nog een kop chai en drink hem ook daadwerkelijk op terwijl hij nog warm is. Laat haar de Baby Shark-dans doen midden in de keuken. Het is gewoon een rommelige, luidruchtige fase, net als alles in deze ongelooflijk lange, maar oh zo korte reis.

Voordat je helemaal gek wordt van het zoeken naar veilig speelgoed dat niet zingt of oplicht, bekijk de houten speelgoedcollectie van Kianao voor een paar rustige alternatieven.

Jouw wanhopige vragen beantwoord

Is de Baby Shark-dans eigenlijk wel goed voor peuters?

Mijn huisarts lijkt te denken dat het helpt bij de grove motoriek en het kruisen van de middellijn. Ik weet alleen dat het ze lekker moe maakt voor hun middagdutje. De handbewegingen gaan van kleine, fijne motoriek naar grote bewegingen met het hele lichaam, wat technisch gezien geweldig is voor hun fysieke ontwikkeling. Het is alleen verschrikkelijk voor je volwassen trommelvliezen.

Hoe zorg ik ervoor dat mijn kind er niet de hele dag om blijft vragen?

Je kunt ze er niet echt van weerhouden om erom te vragen, maar je kunt wel de locatie veranderen. We begonnen haar te vertellen dat de haaien alleen in de badkamer leven tijdens het badderen, of in de auto tijdens lange ritten. Grenzen stellen bij een peuter is eigenlijk gewoon met volle overtuiging liegen. Uiteindelijk accepteren ze de nieuwe regels.

Kunnen we het liedje gebruiken bij zindelijkheidstraining?

Ik heb dit zelf nog niet geprobeerd, maar ik heb bevriende verpleegkundigen die erbij zweren. Ze veranderen gewoon de tekst naar iets over op het potje zitten. De lengte van het liedje is een perfecte timer om een wiebelige peuter lang genoeg op de wc te laten zitten, zodat er daadwerkelijk iets kan gebeuren. Het is een ijzersterke strategie, mits je het aankunt om de melodie in de badkamer te horen.

Wat moet ik doen als ze beginnen te rennen tijdens het liedje?

Ruim de salontafel aan de kant en haal goede antislipsokken in huis. Serieus, het 'wegren'-couplet is een enorm struikelgevaar. Ik heb te veel gekneusde voorhoofdjes gezien van kinderen die een bocht te snel namen op een laminaatvloer. Laat ze lekker rennen, maar zorg er wel voor dat de omgeving zacht is en hun voeten wat grip hebben.