Mijn zus kreeg een babygarnaal: de waarheid over schaaldieren en baby's

Toen mijn peuter begon met vaste voeding, vertelde mijn schoonmoeder me vol overtuiging dat het geven van vis aan een baby hun interne lichaamstemperatuur permanent uit balans zou brengen. Mijn buurvrouw waarschuwde me dat zelfs het aanraken van een rauwe garnaal in mijn eigen keuken al anafylaxie zou veroorzaken bij mijn kind in de kamer ernaast. En dan was er nog mijn groepsapp, waar iemand steeds dat virale audiofragment stuurde van die schreeuwende geanimeerde vis, alleen maar omdat mijn zus zwanger was van een 'babygarnaal'.

Het was nogal veel om te verwerken, terwijl ik gewoon probeerde wat doperwtjes te pureren.

Het internet is tegenwoordig een vreemde plek. Als je zoekt op alles wat te maken heeft met baby's en schaaldieren, krijg je alleen maar filmmemes uit de vroege jaren 2000. Maar als voormalig kinderverpleegkundige die ouders helemaal in paniek heeft zien raken op de spoedeisende hulp vanwege een onschuldig uitslagje, begrijp ik volkomen waarom mensen doodsbang zijn voor zeevruchten.

We doen alsof het geven van een stukje garnaal aan een baby van zes maanden hetzelfde is als ze een granaat overhandigen. Die constante ongerustheid is slopend.

Die vreemde vroege echofase

Laten we even teruggaan naar het begin. Voordat je je druk maakt over voedselallergieën en kinderstoelen, staar je in een donkere kamer naar een korrelig scherm en bid je voor een hartslag.

Zwangerschapsapps vergelijken je groeiende foetus maar wat graag met groente en fruit. Ze vertellen je dat het een blauwe bes is, dan een linze, en daarna een kumquat. Maar rond week zes of zeven lijkt je embryo totaal niet op fruit. Het heeft een klein staartje dat uiteindelijk verdwijnt, en op het scherm ziet het er gewoon uit als een klein waterwezentje.

Toen mijn zus me haar eerste echofoto stuurde, was ze de internetmeme voor. Ze stuurde letterlijk een berichtje in de familie-app om aan te kondigen dat er een babygarnaal in haar buik groeide. Volgens mij was mijn moeder een beetje beledigd, maar het was ongelooflijk treffend.

Het is een grappige mijlpaal, maar het is ook precies het moment waarop de vermoeidheid van het eerste trimester inslaat als een bom. Je bent constant misselijk, intens moe en je probeert tijdens je ochtend-Zoom-meetings te verbergen dat je je beroerd voelt. Je voelt je geen stralende oermoeder. Je voelt je een gastheerorganisme.

De realiteit van zeevruchten bij zes maanden

Luister, het introduceren van allergenen is doodeng, zelfs als je de statistieken kent. Het oude advies was om jaren te wachten voordat je kinderen pinda's of schaaldieren gaf, maar tegenwoordig vertellen kinderartsen ons dat we het ze moeten geven zodra ze zelfstandig kunnen zitten.

Mijn dokter zei dat het uitstellen van sterk allergene voedingsmiddelen allergieën niet daadwerkelijk voorkomt en ze op de lange termijn misschien zelfs waarschijnlijker maakt. De wetenschap verandert elke vijf jaar, dus we doen gewoon ons best met de vage informatie die we vandaag de dag hebben.

Dus, bij zes maanden moet je garnalen proberen.

Ik heb op de spoedeisende hulp duizenden keren gezien dat kinderen zich verslikken, en ik kan je vertellen dat een hele, rubberachtige garnaal in feite een op maat gemaakte luchtpijpplug is. Je kunt een baby niet zomaar een cocktailgarnaal geven en hopen op het beste, hoe sterk hun kaken ook lijken.

Voor de vroege fase van de Rapley-methode (baby-led weaning) moet je dat ding in microscopisch kleine stukjes snijden. We hebben het over de grootte van een pinknagel. Ik prakte het altijd door de avocado, zodat mijn kind het daadwerkelijk kon pakken zonder overal piepkleine stukjes te laten vallen. Het ziet er vies uit, maar het werkt wel.

Zodra ze rond negen maanden de pincetgreep onder de knie hebben, moet je de garnaal in de lengte doorsnijden om de ronde vorm te breken voordat je hem in blokjes snijdt. Het is heel vervelend voorbereidend werk, maar wildgevangen garnalen zitten boordevol omega-3 en jodium. Ik herinner me vaag uit mijn opleiding tot verpleegkundige dat jodium goed is voor de ontwikkeling van de hersenen, dus ik vertel mezelf dat die extra snijplank afwassen het waard is. Sla het spul uit blik wel over, want het zoutgehalte droogt ze waarschijnlijk direct uit.

Dit is de fase waarin je huis wordt geruïneerd. Een baby gepureerde zeevruchten voeren betekent dat je maandenlang vispasta van de vloer, de kinderstoel en je eigen kleding staat te vegen.

Als ik mijn kind schoonmaak na een kliederige maaltijd, wikkel ik hem meestal in iets zachts om de zintuiglijke overprikkeling van het natte washandje te kalmeren. Ik kocht de Bamboe Babydeken met Blije Walvis in een opwelling om 2 uur 's nachts, en hij heeft warempel mijn agressieve vlekkenverwijderaar-routine overleefd. Normaal gesproken kies ik niet voor dierenprints, maar de blauwe walvissen zijn vrij subtiel en de bamboe is oprecht zachter dan mijn eigen dure beddengoed. Het is de deken die ik pak als hij jengelig is en vaag naar vis ruikt.

Ik heb ook de Effen Bamboe Babydeken in de kleur terracotta. Die is prima. Hij doet precies hetzelfde en houdt de temperatuur goed stabiel, maar hij valt een beetje weg tegen de bank. Als je een hekel hebt aan patroontjes, moet je die nemen, maar anders voelt die met de walvis gewoon net iets leuker voor een baby.

Als je een voorraadje wilt inslaan van spullen die zware wasprogramma's kunnen overleven, bekijk dan de biologische baby must-haves van Kianao voordat je kind ontdekt hoe leuk het is om eten door de keuken te gooien.

De kromme voedingsrug

Er is nog een andere manier waarop je als moeder op een garnaal gaat lijken, en het heeft helemaal niets met eten te maken.

Het internet noemt het de 'shrimp posture' (garnaalhouding). Het is die C-vormige bolling van je rug die je aanneemt als je eindeloos naar je telefoon staart op de bank. Maar in de lactatiewereld noemen we het gewoon de voedingsbochel.

Of je nu borst- of flesvoeding geeft, je eindigt er altijd mee dat je je hele ruggengraat over je kind heen buigt als een beschermende waterspuwer. Ik bracht de eerste drie maanden van het leven van mijn zoon voorovergebogen door in een donkere babykamer. Tegen de tijd dat die voorbij waren, voelde mijn nek alsof hij bestond uit knarsende tandwielen en pure spijt.

Je wordt geacht de baby naar je borst te brengen, en niet de borst naar de baby. Maar als je uitgeput bent en je buikspieren nergens meer te bekennen zijn, krul je je op en verschrompel je tot die klassieke houding.

Als je dit niet aanpakt, komen je schouders in feite een jaar lang vast te zitten in die naar voren gebogen positie. Ik moest naar een fysiotherapeut die alleen maar hard zuchtte toen ze naar mijn rug keek.

Dit is ook de reden waarom het een slecht idee is om je kind in stugge kleding te kleden. Wanneer je probeert een kronkelende baby op een voedingskussen goed te leggen, wil je niet dat ze ingesnoerd zitten in stijf spijkerstof of vreemde kleine bretels. Ze moeten kunnen bewegen, zodat jij ze in de juiste positie kunt leggen zonder door je rug te gaan.

Ik kleed mijn peuter het liefst in de Biologisch Katoenen Babyleggings, want die rekken echt ontzettend goed mee. Ze hebben een geribbelde textuur die ze genoeg ruimte geeft rond de luier, zodat ze die gekke kikkerpoot-strekking kunnen doen tijdens het eten. Het is geen magie, maar ze knellen niet om zijn middel, en dat is zo'n beetje het enige wat ik tegenwoordig van een babybroekje verlang.

De gevreesde allergie-watch

Telkens wanneer je een nieuw allergeen introduceert, breng je de volgende twintig minuten eigenlijk door met intens staren naar het gezichtje van je kind, wachtend tot er ook maar één bultje verschijnt.

Het is een milde paniekaanval vermomd als lunch.

Mijn advies is om het in de ochtend te doen. Je wilt ze echt niet voor het eerst schaaldieren geven tijdens het avondeten, vlak voordat je ze in een donker ledikantje legt waar je hun huid niet kunt zien. Je wilt dat ze wakker zijn, goed zichtbaar zijn en in de buurt spelen.

Je let in feite gewoon op plotselinge roodheid rond de mond, overgeven of overmatig hoesten. Het is stressvol, want baby's worden de hele tijd rood rond hun mond, puur door de zuurgraad van wat ze eten, waardoor je constant aan jezelf gaat twijfelen.

Als ze na een half uur nog oké lijken, kun je waarschijnlijk opgelucht ademhalen. Onthoud wel dat er herhaalde blootstelling nodig is om echt te weten of ze een allergie hebben, dus je moet ze die dure zeevruchten om de paar weken blijven geven. Ja, de boodschappenrekeningen worden behoorlijk pijnlijk tegen de tijd dat ze een jaar oud zijn.

We maken ons zo ontzettend veel zorgen over de exacte en juiste manier om deze kinderen te voeden, vast te houden en te laten opgroeien. Soms moet je gewoon achterover leunen, toekijken hoe ze avocado overal op smeren, en accepteren dat je huis de komende vijf jaar plakkerig zal zijn.

Als je je voorbereidt op de kliederige fases van het vroege ouderschap, scoor dan alvast wat zachte laagjes in de Kianao shop, voordat je merkt dat je om middernacht nog een spoedwasje staat te draaien.

Middernachtelijke Google-zoekopdrachten over schaaldieren

Zijn baby's serieus vaak allergisch voor garnalen?

Een allergie voor schaal- en schelpdieren bestaat absoluut, maar mijn dokter herinnerde me eraan dat het veel vaker voorkomt dat deze zich ontwikkelt op volwassen leeftijd dan in de babytijd. We maken ons er constant zorgen over, want áls het gebeurt, is het eng. Maar statistisch gezien maken de meeste baby's er gewoon een bende van en slikken ze het zonder problemen door. Je moet ze de eerste paar keer natuurlijk nog steeds als een havik in de gaten houden.

Kan ik mijn baby voorgekookte diepvriesgarnalen geven?

Ik heb dit één keer geprobeerd omdat ik te moe was om te koken. Het probleem is het zout. Voorgekookte diepvriesgarnalen worden meestal gepekeld in zoveel zout dat ze smaken naar de oceaan zelf. Baby's hebben kleine niertjes die nog geen enorme hoeveelheden zout aankunnen. Het is een gedoe, maar rauwe, wildgevangen garnalen kopen en ze zelf drie minuten koken is een stuk veiliger voor hun kleine lijfjes.

Wat als ze de garnaal gewoon uitspugen?

Dan spugen ze het uit. Mijn kind gooide zijn eerste stukje garnaal recht tegen mijn voorhoofd. De textuur is rubberachtig en raar, en ze zijn het niet gewend. Je veegt het gewoon op en probeert het volgende week opnieuw. Forceer het niet, anders associëren ze de kinderstoel straks alleen nog maar met jouw stress.

Hoe verbeter ik mijn voedingshouding?

Je moet een fort van kussens bouwen voordat je de baby überhaupt oppakt. Zodra je de baby in je armen hebt, zit je vast. Leg een kussen onder je elleboog, eentje in je onderrug, en dwing jezelf fysiek om naar achteren te leunen. Als je nek pijn doet, leun je te ver naar voren. In het begin voelt het onnatuurlijk, maar het redt wel je ruggengraat.