De absurde zoektocht naar jongensnamen die uniek genoeg zijn om geen Henk te heten

Mijn schoonmoeder dreef me in week twaalf van de zwangerschap in het nauw bij de waterkoker om te benadrukken dat sterke, traditionele namen zoals Arthur of George de enige garantie waren om een kind te behoeden voor een leven vol kruimelcriminaliteit. Mijn lokale barista met een nek-tatoeage, die luisterde naar de naam 'Puddle', gaf me ondertussen mijn flat white en fluisterde dat de ziel van een kind wordt verwoest als het niet naar een hemellichaam wordt vernoemd. Tot slot vertelde onze lokale dominee me simpelweg dat ik alles moest vermijden wat rijmt op een lichaamsfunctie, wat eerlijk gezegd als het enige bruikbare advies van allemaal klonk.

Als je oog in oog staat met het naderende ouderschap, voelt het naamgevingsproces alsof je een mens voor het leven brandmerkt – wat natuurlijk ook zo is. Toen we er net achter kwamen dat mijn vrouw zwanger was, nog voordat de echoscopiste terloops de bom liet vallen dat er twéé baby's in zaten en het allebei meisjes waren, was ik al met een spreadsheet begonnen. Als je momenteel om 3 uur 's nachts over je telefoon gebogen zit en unieke jongensnamen baby in de zoekbalk typt, in de hoop dat Google wonderbaarlijk iets uitspuugt dat aristocratisch maar aards klinkt, ken ik je pijn als geen ander.

Ik herinner me dat ik ergens las – waarschijnlijk op een namenforum tussen aanvallen van agressief slaapgebrek en pogingen om een kinderwagen in elkaar te zetten waarvoor je een ingenieursdiploma nodig had – dat meer dan een kwart van de baby's tegenwoordig een naam buiten de top 1000 krijgt. Het lijkt erop dat moderne ouders doodsbang zijn voor het tijdperk van conformiteit, waarin er in één klas zomaar vijf Daan's en een peloton aan Luuks kunnen zitten, die allemaal strijden om de macht over de zandbak.

We zijn allemaal wanhopig op zoek naar een naam die een onderscheidende identiteit biedt, iets dat fluistert over erfgoed en de natuur, zonder te schreeuwen dat we te veel tijd op Pinterest hebben doorgebracht.

Mijn spreadsheet met afgewezen mannelijke identiteiten

Voordat de tweeling arriveerde en ik plotseling in een wereld van roze gebloemde slaappakjes werd gegooid en moest uitvogelen hoe ik microscopisch klein haar moest invlechten, was ik ervan overtuigd dat ik een jongen zou krijgen. Ik wilde iets ongewoons. Geen verzonnen naam, let wel. Niemand wil de kerel zijn die zijn zoon 'Bxrton' met een 'x' noemt, puur om stoer te doen. Ik mikte op die perfecte balans tussen ongewoon maar betekenisvol.

Namen geïnspireerd op de natuur en de aarde stonden hoog op mijn lijstje, wat perfect paste bij dat vage, milieubewuste 'vader-van-de-aarde'-persona dat ik voor mezelf had gecreëerd, totdat het daadwerkelijke ouderschap me brak. Ik had een zwak voor namen als Rowan of Silas, of misschien zelfs Hawthorn, hoewel mijn vrouw er voorzichtig op wees dat Hawthorn (meidoorn) minder klonk als een ruige buitenman en meer als een stekelige struik die je broek zou ruïneren tijdens een zondagse wandeling.

Daarna flirtte ik met het mythologische en oude. Cassian, Evander, Ozias. Ik stelde me een kind voor dat Atlas heette en het gewicht van zijn torenhoge verwachtingen droeg, hoewel de medewerker van het consultatiebureau alleen maar naar mijn lijstje keek, zuchtte en iets mompelde over dat, wat we ook kozen, ze op dag twee toch wel onder hun eigen spuug zouden zitten.

Waarom schreeuwen in een park alles verandert

Het allerbeste advies dat ik nooit heb opgevolgd, omdat ik het te druk had met het overanalyseren van lettergrepen, is de speeltuintest. Je moet fysiek naar een plaatselijk park gaan, bij de schommels gaan staan en de beoogde naam uit volle borst schreeuwen. Stel je voor hoe het klinkt wanneer je peuter actief een weggegooide sigarettenpeuk probeert te consumeren of met een duif aan het worstelen is.

Yellen: "Evander, leg die vossenpoep nu onmiddellijk neer!" verandert de hele lading van de naam. Een unieke naam geeft een kind natuurlijk een opvallende identiteit, en het voorkomt de verwarring van het delen van een naam met leeftijdsgenootjes, maar je moet de onvermijdelijke verkeerde uitspraken wel echt omarmen. Ik heb een vriend die zijn zoon Eirian noemde, een prachtige, historische naam, maar hij besteedt nu zo'n veertig procent van zijn wakkere uren aan het spellen ervan voor receptionistes bij de huisartsenpraktijk.

Het helpt ook niet dat baby's er bij de geboorte niet uitzien als een 'Evander' of een 'Atlas'. Ze komen tevoorschijn als boze, geplette aardappels. Om een majestueuze, eeuwenoude naam te geven aan een wezen dat momenteel de structurele integriteit van een kwal bezit, vergt een enorme sprong in het diepe.

Noem je kind alsjeblieft niet naar een regionale bankmanager door een achternaam als voornaam te gebruiken, dat is gewoon oprecht deprimerend.

De absolute tragedie van de souvenirwinkel aan zee

Als je voor een écht unieke naam gaat, kies je tegelijkertijd voor een leven lang je kind teleurstellen in toeristische cadeauwinkels. Wanneer jouw kleine Bodie of Kael een strandwinkeltje binnenwandelt, op zoek naar een mini-kentekenplaatje of een goedkope plastic sleutelhanger met zijn naam erop, vinden ze niets anders dan een zee van Olivers, Jacks en Noahs.

Dit is het moment waarop je onvermijdelijk op maat gemaakte, gepersonaliseerde spullen gaat kopen om te compenseren voor het feit dat de Bruna het bestaan van je kind niet erkent. Eigenlijk is het een briljant excuus om plastic prullaria te vermijden en in plaats daarvan goede, duurzame dingen te kopen.

Over duurzame dingen gesproken, en puur omdat ik niet over baby's kan praten zonder de enorme hoeveelheid kwijl te noemen die ze produceren: we moesten uiteindelijk flink investeren in bijtspeelgoed. Toen de meiden vijf maanden oud waren, veranderden ze in kleine, hondsdolle dassen. De richtlijnen van het consultatiebureau suggereren vaag dat je ze iets kouds moet aanbieden om op te kauwen, wat in theorie prachtig is, totdat je om 4 uur 's nachts kinderparacetamol staat uit te delen als een wanhopige barman.

We schaften de Handgemaakte Houten & Siliconen Bijtring aan, en ik overdrijf niet als ik zeg dat het het laatste restje van mijn geestelijke gezondheid heeft gered. Het ziet er daadwerkelijk uit als een fatsoenlijk object in plaats van een neon-plastic nachtmerrie, waarbij onbehandeld beukenhout wordt gecombineerd met heerlijk voelende siliconen kralen. De meiden hielden van de verschillende texturen, en ik vond het geweldig dat ik ze niet iets overhandigde dat in een chemisch vat was gemaakt. Het voelde gewoon stevig en veilig aan, en de houten ring schoonvegen was oneindig veel makkelijker dan geprakte banaan uit de groeven van traditioneel plastic speelgoed proberen te schrobben.

Aan de andere kant hadden we ook de Siliconen Eekhoorn Bijtring voor Baby's. Hij is absoluut prima, echt waar. Het is volledig food-grade siliconen en doet wat het moet doen: ze iets geven om op te knagen wanneer hun tandvlees opspeelt. Maar hij heeft de vorm van een felgroene eekhoorn die een eikel vasthoudt, en ik kan je niet vertellen hoe vaak ik in het donker op die verdomde eikel ben gaan staan. Het werkt perfect voor de tandjes, maar het is een absolute kwelling voor blote voeten.

Als je dan toch gepersonaliseerde spullen koopt voor je kind met zijn unieke naam, kun je je net zo goed verdiepen in dingen die écht lang meegaan. Ontdek onze biologische baby essentials, want wanneer je midden in de nacht op bent om de kleine Silas of Ozias weer in slaap te wiegen, is het hebben van spullen die je niet actief irriteren een klein wonder.

Dingen die ik had willen weten voordat de geboorteakte arriveerde

Voordat je je vastlegt op een naam, moet je nadenken over de onvermijdelijke bijnaam. Een grootse, unieke naam als Sebastian klinkt ontzettend chic, totdat iedereen op de kinderopvang besluit dat hij nu 'Seb' is, of je dat nu leuk vindt of niet. Je hebt geen controle over het ecosysteem van het schoolplein. Je kunt je kind Wolfgang noemen, maar als hij in groep 1 een worm eet, is hij 'Wormpie' tot hij naar de universiteit gaat.

Controleer ook de initialen. Ik ken een kerel die zijn zoon Pieter Anton Thomas noemde, zich er totaal niet van bewust dat zijn zoon de initialen P.A.T. zou krijgen. Dat is niet het allerergste in de wereld, maar zeker vermijdbaar. Je wilt niet per ongeluk iets tragisch spellen op een geborduurd dekentje van biologisch katoen.

Het is makkelijk om meegesleept te worden in de romantiek van het benoemen van een kind. Je kijkt naar ze terwijl ze slapen – op de zeldzame momenten dat ze écht slapen – en je wilt dat hun naam al je hoop en dromen voor hun toekomst weerspiegelt. Maar ze worden uiteindelijk ook gewoon een volwassene die een hypotheek moet aanvragen, moet klagen over de gemeentelijke belastingen en moet uitvogelen hoe hij een radiator ontlucht.

Dus mik op uniek, maar probeer ze niet op te zadelen met iets waarbij een begeleidende folder nodig is met uitleg. Vind een naam die goed voelt als je hem zachtjes voor jezelf uitspreekt in het donker, want je gaat hem nog héél vaak in het donker uitspreken.

Voordat je weer in een nieuw 'Reddit rabbit hole' duikt over eeuwenoude mythologische naamgevingsconventies, is het misschien beter om gewoon de babykamer op orde te brengen. Bekijk onze biologische babydekentjes en bereid je voor op het gekwijl.

De vragen die me altijd in de kroeg worden gesteld

Zal mijn kind het me kwalijk nemen dat ik ze een hoogst unieke naam heb gegeven?

Eerlijk gezegd is het een gok. Misschien vervloeken ze je hun hele tienertijd, telkens wanneer een invaldocent hun naam volledig verpest tijdens het ochtendappèl, of misschien omarmen ze die individualiteit volledig en bouwen ze hun hele persoonlijkheid rond het feit dat ze de enige 'Caspian' in de provincie zijn. Tieners zullen toch wel een reden vinden om je dingen kwalijk te nemen – meestal omdat je te hard ademt of de verkeerde schoenen droeg naar de supermarkt – dus je kunt net zo goed een naam kiezen die je écht mooi vindt.

Hoe ga ik om met grootouders die de naam die we kozen verafschuwen?

Mijn strategie is agressieve beleefdheid, gemengd met selectieve doofheid. Oudere generaties denken vaak dat alles buiten de koninklijke stamboom een absoluut schandaal is. Toen mijn schoonmoeder schrok van sommige van onze keuzes, glimlachte ik alleen maar, knikte en herinnerde haar eraan dat wij degenen waren die om 3 uur 's nachts de meconium moesten wegvegen, wat ons de eenzijdige, uitvoerende macht gaf over de naam. Ze komen er wel overheen zodra de baby naar ze glimlacht.

Wat als de unieke naam die ik kies volgend jaar ontzettend populair wordt?

Dit is de grote tragedie van het moderne ouderschap. Je besteedt maanden aan het opgraven van een vergeten vintage pareltje als 'Arthur', in de veronderstelling dat je ontzettend slim bent, om vervolgens een muziekles voor peuters binnen te lopen en vier andere Arthurs te zien die agressief met sambaballen schudden. De waarheid is dat trends volkomen onvoorspelbaar zijn. Als de naam ineens populair wordt, accepteer dan gewoon dat je duidelijk een trendsetter was en probeer niet te krimpen als iemand aanneemt dat je een influencer hebt gekopieerd.

Is er een verschil tussen een unieke naam en een naam die gewoon verkeerd is gespeld?

Ja, en dat is een principe waar ik voor vecht. Er is een enorm verschil tussen het vinden van een ongewone, historische naam en het nemen van een volkomen normale naam waar je keihard klinkers tegenaan gooit, puur om anders te zijn. 'Jackson' spellen als 'Jaxxsyn' maakt het niet uniek; het zorgt er alleen maar voor dat je kind de komende tachtig jaar zijn naam over de telefoon moet spellen aan energiebedrijven, terwijl hij stilletjes je ondergang plant.

Moet ik de babynaam op vreemden testen voordat ik hem definitief maak?

De barista-test is serieus best geniaal. Ga naar een luidruchtige koffietent, bestel een drankje en geef de beoogde naam op. Kijk hoe ze het op de beker spellen en luister hoe het klinkt wanneer ze het over het sissende geluid van de espressomachine schreeuwen. Als de barista de naam roept en de helft van het café zich diep in de war omdraait, of als de spelling op de beker op een medische diagnose lijkt, wil je je keuze misschien nog eens heroverwegen.