Wisselen katten hun melktandjes? Advies van een verpleegkundige

Het was 4 uur 's nachts in ons appartement in Chicago, de radiatoren sisten en ik liep op blote voeten naar de keuken voor een flesje. Ik stapte op iets scherps. Mijn eerste gedachte was een verdwaald legoblokje, maar de pijn was te specifiek. Ik pakte het op in het zwakke licht van het fornuis. Het was een hol, doorzichtig klein dolkje.

Ik heb vijf jaar op de triage van de kinderafdeling gewerkt voordat ik thuisblijfmoeder werd. Ik weet precies hoe menselijke snijtanden eruitzien, en dit was absoluut niet menselijk. Ik checkte de babyfoon. Rayan lag vast te slapen in zijn ledikantje. Toen keek ik naar het rode straatkatje dat mijn man twee weken eerder mee naar huis had genomen. Het katje knipperde naar me en leek zich nergens druk om te maken.

Ik stond daar maar met een microscopisch klein hoektandje in mijn hand en dacht: verliezen katten ook melktanden?

De ochtend dat ik alles leerde over dierentandheelkunde

Ik belde onze dierenarts zodra ze open gingen. De receptioniste nam op en ik begon aan een volledige klinische overdracht over het vinden van een losgeraakt biologisch specimen op mijn vloerkleed. Ze lachte me gewoon uit.

Blijkbaar wel dus. Ik denk dat ik die dag op de verpleegkundeopleiding heb gemist, aangezien we ons richtten op mensenbaby's, maar kittens gaan door een versneld tandjesproces dat lijkt op wat onze kinderen doormaken, alleen veel sneller en scherper. Mijn dierenarts vertelde me dat ze het bewijs meestal doorslikken tijdens het eten. Dat klinkt voor mijn moederbrein als een vreselijk verstikkingsgevaar, maar de spijsvertering van dieren zit blijkbaar gewoon anders in elkaar.

Een tand op de grond vinden is eigenlijk best zeldzaam. Meestal laten ze die in hun voerbakjes vallen of slikken ze ze in hun geheel door, waarna ze probleemloos hun systeem passeren. Het voelde volkomen oneerlijk dat mijn peuter elke twee uur gillend wakker werd vanwege één doorkomende kies, terwijl deze kat stilletjes een hele mond vol dolken verloor en gewoon doorging met zijn leven.

Kwijl op het vintage babyshirtje

Luister, je denkt dat doorkomende tandjes bij mensen een kliederboel is, totdat je tegelijkertijd een kitten hebt dat hetzelfde doormaakt. Ik had twee kleine zoogdieren in mijn woonkamer, en allebei waren ze constant klam van het kwijl.

De wisselwerking was het ergste. Op een middag had Rayan zijn favoriete babyshirtje aan, een vaal vintage bandshirtje waar ik in een tweedehandswinkel veel te veel geld aan had uitgegeven. Ik draaide me even om om door de havermout te roeren, en toen ik weer keek, zat het kitten op Rayans borst, wild kauwend op de kraag van het shirtje.

De hele halslijn was doordrenkt met dat specifieke, vies ruikende kittenspeeksel. De adem van een dier tijdens de tandenwissel is ronduit onaangenaam. Het ruikt naar oude tonijn en metalen muntjes. Ik plukte de kat van mijn zoon af, gooide het verpeste babyshirtje direct in de wasmachine, en besefte dat ik wat strenge fysieke grenzen in huis moest gaan stellen.

Je moet eigenlijk fungeren als een luchtverkeersleider: de kat omleiden naar veilige kauwzones, terwijl je een ander nat babyshirtje over het hoofd van je kind trekt om het net afgekloven exemplaar te vervangen.

Grenzen en gedeeld kauwspeelgoed

Een baby en een kitten die tegelijkertijd tandjes krijgen, betekent dat al het speelgoed op de grond ineens een doelwit is. Ik moest er echt streng op toezien wat van wie was.

Rayans absolute lievelingsspeeltje ter wereld is de Slapend Konijntje Bijtring Rammelaar van Kianao. Het heeft een onbehandelde beukenhouten ring en een gehaakt konijnenkopje van biologisch katoen. Dit was het enige dat hem kalmeerde toen zijn voorste melktandjes doorkwamen. Ik vind hem geweldig omdat ik precies weet waarvan hij is gemaakt, en hij is supermakkelijk schoon te maken.

Het probleem was alleen dat het kitten er ook dol op was. Het hout is net hard genoeg om weerstand te bieden, en het katoen absorbeert de vreemde mondpijn die de kat ervoer. Ik heb de kat wel twee keer betrapt toen hij hem onder de bank probeerde te slepen. Ik moest de konijnenrammelaar op een gegeven moment gaan behandelen als een steriel chirurgisch instrument en hem in een hoog keukenkastje opsluiten als Rayan hem niet actief gebruikte.

Ik probeerde het kitten in plaats daarvan de Panda Bijtring te geven. In mijn ogen is die oké, maar meer niet. Rayan was nooit echt weg van de platte siliconen vorm; hij geeft de voorkeur aan het voelbare reliëf van hout. Maar het kitten leek het juist wel fijn te vinden om op de kleine bamboe-textuurdetails van de panda te kauwen. Ik gooide hem gewoon elke avond in de vaatwasser op het desinfectieprogramma. Zo bleef de kat in elk geval van onze handen af.

Ontdek de volledige collectie biologische bijtringen hier als je zelf in de tandjesfase zit.

De dubbele hoektanden-situatie

Een paar dagen na het incident op het vloerkleed controleerde ik het bekje van het kitten om te kijken hoe het tandvlees eruitzag. Je weet wel, even de patiënt beoordelen.

Ik trok zijn lipje omhoog en kreeg bijna een hartaanval. Hij had twee bovenste hoektanden aan één kant. Een piepklein naaldtandje, en een dikkere volwassen tand die er vlak naast groeide. Hij leek wel een haai.

De kinderarts van mijn zoon had ooit terloops genoemd dat mensenkinderen soms 'haaientanden' krijgen wanneer de volwassen tanden doorkomen voordat de melktanden eruit vallen, maar om het bij een klein rood katje te zien was toch best zenuwslopend. Ik ging er direct vanuit dat ik ter plekke een dure chirurgische extractie moest gaan boeken.

Ik stuurde een foto naar de dierenarts. Uren later antwoordde ze met de mededeling dat ik gewoon een week moest afwachten. De volwassen tand drukt de melktand er meestal op een natuurlijke manier uit. Pfff, dat wachten is echt vreselijk. Ik heb een week lang met een zaklamp boven die kat gehangen, en zijn tandvlees gecheckt elke keer als hij gaapte. Uiteindelijk verdween het kleine tandje gewoon. Waarschijnlijk ingeslikt. Het is prima zo.

Op jacht naar fopspenen

Het ergste van de kattentandjesfase was de jacht op de fopspenen. Ik weet niet wat het precies is aan de geur of textuur van babyspenen, maar een kat die tandjes krijgt, jaagt erop alsof het prooi is.

Ik vond kapotgekauwde siliconen speentjes onder de bank, achter de radiator en in mijn eigen schoenen. Het is eigenlijk levensgevaarlijk. Als een kitten het topje van een fopspeen afbijt en doorslikt, heb je het over een levensbedreigende darmblokkade en een operatie die meer kost dan mijn auto.

We moesten ze veilig achter slot en grendel leggen. Ik ging de Fopspeenhouder van Kianao overal voor gebruiken. Het is eigenlijk gewoon een siliconen hoesje dat je aan een tassenhengsel kunt vastmaken, maar ik hing hem aan de kapstokhaak, buiten bereik. Hij sluit strak genoeg zodat de kat hem niet met zijn klauwtjes kon openwrikken. Het is een heel simpel product, maar het bespaarde me wel dertig euro per week aan weggegooide fopspenen.

Koudetherapie werkt voor iedereen

Wanneer je een gillende baby en een destructieve kat in huis hebt, grijp je alles aan wat helpt. Koudetherapie is zo ongeveer universeel over verschillende diersoorten heen.

Mijn oma vertelde me vroeger altijd dat ik natte doekjes moest invriezen voor huilerige baby's, dus ik heb die methode gewoon een beetje aangepast. Ik nam een paar goedkope washandjes, weekte de één in water voor Rayan en de ander in zoutarme kippenbouillon voor het kitten, kneep ze uit en gooide ze in de vriezer tot ze stijfbevroren waren.

Je geeft eigenlijk gewoon de waterversie aan de peuter in de kinderstoel, gooit die met bouillon op het zeil voor de kat en je koopt jezelf zo een kwartier absolute stilte.

Je moet alleen wel ontzettend goed oppassen dat je ze niet verwisselt. Een peuter een bevroren kippenbouillonwashandje geven, is een fout die je maar één keer maakt.

Ik ben ook begonnen met het toevoegen van warm water aan de brokjes van het kitten. Het wordt dan een smerig bruin prutje, maar het leek hem te helpen om te eten zonder te miauwen van de pijn. De hele fase gaat voorbij in een roes van kwijl en bezorgdheid, eigenlijk net als het menselijke ouderschap. Je ruimt gewoon de rommel op, beschermt het goede speelgoed en wacht tot het volwassen gebit zich settelt.

Als je probeert om de spulletjes van je baby schoon en uit de buurt van de huisdieren te houden, upgrade dan je uitrusting.

Shop hier de babyaccessoires en onmisbare producten voor doorkomende tandjes van Kianao.

Mijn ongefilterde antwoorden op jouw vragen over tandjes

Is het erg als mijn kat een tand inslikt?

Nee, het kan totaal geen kwaad. Ik raakte de eerste keer flink in paniek toen ik merkte dat het tandje gewoon weg was, maar mijn dierenarts stelde me gerust dat hun maagzuur dat makkelijk afbreekt. Tenzij ze echt voor je neus stikken, kun je de natuur het beste gewoon haar gekke gang laten gaan.

Kunnen baby's en kittens speelgoed voor tandjes delen?

Luister, absoluut niet. De bacteriën in de mond van een dier wil je echt niet in de buurt van het zich ontwikkelende immuunsysteem van je kind hebben. Bewaar de houten ringen en luxe gehaakte rammelaars exclusief voor de baby, en koop goedkope, duurzame rubberen dingen voor de kat. Als er toch kruisbesmetting optreedt, kook het speeltje dan uit of laat het meedraaien in een zwaar desinfectieprogramma van je vaatwasser.

Hoe lang duurt de tandjesfase bij kittens?

Schokkend kort. Ze beginnen hun tanden te verliezen rond de drie maanden en hebben meestal tegen de zes maanden een compleet volwassen gebit. In tegenstelling tot mensenkinderen, die deze marteling over twee jaar uitsmeren, beuken katten er gewoon in één seizoen doorheen.

Waarom ruikt de adem van mijn kitten momenteel zo erg?

Dat is puur het tandenwisselproces. Het tandvlees raakt ontstoken, de wortels van de melktanden breken af, en dat zorgt voor deze metaalachtige, ietwat rotte geur. Zolang ze nog gewoon eten en zich normaal gedragen, verdwijnt die geur vanzelf zodra de volwassen tanden volledig op hun plek zitten.