Wat is er aan de hand, baby? De 3 uur 's nachts paniekmodus overleven

Het is 3:17 uur 's nachts en ik sta midden in een babykamer die vaag ruikt naar zure melk en wanhoop, terwijl ik mijn oudste zoon zo hard heen en weer wieg dat ik er bijna kramp in mijn scheenbenen van krijg. Hij krijst de longen uit zijn lijf. Mijn man komt binnenlopen, met slaperige ogen, precies één sok aan, wrijft in zijn gezicht en mompelt de openingszin van die vreselijke papagrap over huilende baby's die hij op de middelbare school heeft geleerd. En in mijn slaaptekort-gedreven, moordlustige bui wacht ik zowaar op de clou. Maar nee, hij wilde oprecht weten wat er aan de hand was. En de angstaanjagende waarheid die als een mokerslag bij me binnenkwam, was dat ik werkelijk geen flauw idee had wat er met mijn eigen kind aan de hand was.

De Grote Leugen over het Moederinstinct

Voordat ik kinderen kreeg, vertelde iedereen — en dan bedoel ik ook echt iedereen, van de caissière bij de buurtsuper tot mijn eigen oma — me precies dezelfde leugen over dit magische moederlijke zesde zintuig. Ze klopten dan op mijn arm, glimlachten met dat neerbuigende lachje en zeiden: "Oh lieverd, maak je geen zorgen, als ze huilen, dan weet je het gewoon." Ze doen alsof het baren van een placenta een soort telepathische walkietalkie in je hersens achterlaat die pasgeboren gekrijs vertaalt naar vloeiend Nederlands. Ik ga gewoon eerlijk tegen je zijn: het moederinstinct is de grootste oplichting die ooit aan zwangere vrouwen is verkocht, direct naast het idee dat je gaat slapen als de baby slaapt.

Toen mijn eerstgeborene de longen uit zijn lijf schreeuwde, wist ik helemaal niets, behalve dat mijn borsten pijn deden, mijn Etsy-shop drie weken achterliep met bestellingen, en ik eigenlijk ook wilde huilen. Ik bladerde verwoed door een mentale rolodex van alles wat mogelijk zijn driftbui kon veroorzaken, verlamd door de angst dat ik op dag vier al faalde in dit hele moederschapsding. Daar zit je dan in het donker, ervan overtuigd dat elke andere moeder op de planeet dit onder de knie heeft, terwijl jij eigenlijk gewoon een vermoeide vrouw bent die een hele luide, hele boze aardappel vasthoudt.

De babyadviesindustrie is een oplichterij die ontworpen is om vermoeide vrouwen zich slecht over zichzelf te laten voelen, door ze cursussen van zestig euro te verkopen over wakkertijden die letterlijk geen enkele baby daadwerkelijk volgt. Die dure barnstenen kettingen voor doorkomende tandjes waar alle Instagram-moeders bij zweren, zijn pure geldverspilling en bovendien levensgevaarlijk in verband met verstikkingsgevaar, dus sla die maar helemaal over.

De Basis Nalopen Voordat Je in Paniek Raakt

Hoe kom je er dan wel achter wat het probleem is als je kleine dictator doordraait? Mijn dokter, Dr. Evans, is zo'n oudere man die er altijd uitziet alsof hij een dutje nodig heeft, en hij gaf me het enige advies dat echt is blijven hangen in mijn paniekerige brein. Ik zat jankend in zijn kantoor omdat ik dacht dat mijn kind stuk was, en hij vertelde me dat baby's eigenlijk maar vier standen hebben: hongerig, vies, moe of overprikkeld.

Hij zei dat je gewoon dit lijstje afloopt, en als je ze alle vier hebt gehad en ze brullen nog steeds, dan pas ga je zoeken naar de engere dingen. Soms is het echt alleen maar dat ze het labeltje in hun romper haten of dat de hond te hard blafte toen ze net in slaap vielen. Omdat we hier op het platteland van Texas wonen, zijn we drie kwartier verwijderd van de dichtstbijzijnde grote winkel, laat staan een ziekenhuis met een degelijke kinderafdeling. Dus als het misgaat, voel je je ontzettend geïsoleerd. En in die leegte springen dan de stuurlui aan wal. Mijn moeder, schat van een mens, bedoelt het goed, maar haar advies is ronduit bizar.

Ze vertelde me dat een beetje koorts gewoon betekent dat ze groeien, en dat als ze jengelig zijn, ik gewoon een beetje whisky op hun tandvlees moest smeren. Ja, echt niet. Ik neem geen medisch advies aan van vrouwen die opvoedden in de jaren tachtig, toen we de helft van de tijd niet eens autostoeltjes gebruikten en niemand zonnebrandcrème opsmeerde. We moeten een middenweg zien te vinden tussen in paniek raken bij elke nies en het negeren van daadwerkelijke problemen.

Wanneer Je Écht Een Normale Broek Aan Moet Trekken En De Deur Uit Moet

Ik ben geen verpleegkundige, en de helft van de tijd kan ik me niet eens mijn eigen pincode herinneren, maar van wat ik heb begrepen uit onze gehaaste afspraken, zijn de grote alarmbellen behoorlijk lastig te missen. Dr. Evans vertelde me dat als een pasgeborene jonger dan drie maanden koorts heeft — ik geloof dat hij precies 38 graden of hoger zei — je niet gaat lopen klooien met paracetamol of in je Facebook-moedergroep gaat vragen om huismiddeltjes. Je trekt gewoon een echte broek aan en rijdt rechtstreeks naar de spoedeisende hulp.

Hetzelfde geldt als hun ademhaling er vreemd uitziet, alsof ze net een marathon hebben gerend en hun ribben intrekken, of als ze iets overgeven dat lijkt op groen slijm uit een Nickelodeon-show. Hij benadrukte ook heel duidelijk dat baby's er nooit grijs of blauw rond hun mond uit mogen zien. Al het andere is meestal gewoon krampjes of een slechte bui, maar als je onderbuikgevoel zegt dat er iets vreselijk mis is, dan laat je ze gewoon nakijken, ook al voel je je daardoor alsof je gek bent.

Als je om 4 uur 's nachts te maken hebt met een jengelende baby, is wel het laatste wat je nodig hebt kleding die je leven moeilijker maakt. Ik kocht oorspronkelijk de Biokatoenen Romper met Lange Mouwen omdat ik wat neutrale, aardse spullen nodig had voor de productfoto's van mijn Etsy-shop, maar uiteindelijk heb ik er een stuk of zes bewaard voor mijn eigen kinderen. Het heeft van die rare overlappende flapjes op de schouders. Mijn oma vertelde me dat die er serieus voor zijn gemaakt zodat je het hele ding over hun lichaam naar beneden kunt trekken in plaats van over hun hoofd als ze een gigantische poepexplosie hebben gehad. Dat stukje wijsheid verblufte me echt en heeft me meer dan eens gered van het moeten wassen van poep uit het haar van mijn kind. Bovendien is hij best betaalbaar, wat belangrijk is aangezien ze er in pakweg drie weken alweer uitgegroeid zijn.

Als je je momenteel in de voorraadkast verstopt om oude crackers te eten en wilt zien wat verder nog je verstand kan redden, bekijk dan Kianao's biologische baby must-haves als je een vrije seconde hebt tussen de weiger-te-slapen-stakingen door.

Het Gezinsauto-Incident En De Realiteit Van Tandjes Krijgen

Zodra ze voorbij het pasgeboren-aardappel-stadium zijn en agressief op hun eigen vuisten beginnen te kauwen, komt het mysterie meestal neer op het doorkomen van tandjes. Laat me je vertellen over de Siliconen Koe Bijtring, want het is oprecht de enige reden dat ik de snijtanden van mijn middelste kind heb overleefd. We waren op een roadtrip naar Dallas, hij schreeuwde de longen uit zijn lijf op de achterbank, en ik gaf hem blindelings dit koetje uit mijn luiertas.

Het is een siliconen ring met textuur, supermakkelijk vast te houden voor mollige kleine handjes, en hij ging er helemaal op los. Hij was er zo dol op, dat toen het onvermijdelijk onder de derde zitrij van onze gezinsauto viel, samen met drie gefossiliseerde frietjes en een mysterieus plakkerig plasje, ik bijna op de vluchtstrook van de snelweg stopte om het eronder vandaan te vissen, omdat ik wist dat de rust zonder dat ding niet lang zou duren. Het heeft geen rare verborgen spleetjes waar schimmel in kan groeien, en je gooit het gewoon in de vaatwasser als het vies is geworden.

Aan de andere kant hebben we ook de Waterdichte Siliconen Slab. Hij is... oké. Ik bedoel, het vangt de handenvol spaghettislierten op die mijn peuter in de rondte gooit, en het is wel fijn dat ik hem gewoon kan afvegen in plaats van weer een was te moeten draaien. Maar de sluiting in de nek is een beetje onhandig en mijn jongste trekt hem er toch gewoon af alsof hij de Hulk is die uit een dwangbuis breekt. Het doet zijn werk, áls je kind tenminste tolereert om hem te dragen, maar het lost niet het feit op dat etenstijd met een peuter op een actieve plaats delict lijkt.

Weglopen Is Eigenlijk Heel Goed Ouderschap

Als je er niet achter kunt komen wat het probleem is, sloopt dat je tot op het bot. Mijn oudste was een huilbaby vol krampjes, en er waren nachten dat ik oprecht dacht dat ik gek werd. Als de muren op je afkomen en het gehuil zich rechtstreeks in je frontale kwab boort, leg die schreeuwende aardappel dan gewoon veilig in zijn bedje en loop even een minuutje de veranda op om de benauwde Texaanse lucht in te ademen zonder je daar ook maar een greintje schuldig over te voelen.

Ik las ooit een artikel — misschien was het van de kinderartsenvereniging of een of andere site over mentale gezondheid — dat eigenlijk stelde dat jouw mentale toestand rechtstreeks doorstraalt naar het zenuwstelsel van je baby. Als je een trillend hoopje stress bent, zullen ze blijkbaar toch wel blijven huilen, aangezien hun piepkleine hersentjes weerspiegelen wat wij uitstralen. Ik ken niet de exacte wetenschap erachter, en eerlijk gezegd denk ik de helft van de tijd dat die experts ook maar wat gissen. Maar ik wéét wel dat mijn kinderen altijd sneller rustig worden als ik niet mijn kaken zo stijf op elkaar klem dat ik zowat een kies breek. We leggen onszelf zoveel druk op om de perfecte trooster te zijn, de magische fluisteraar die instant een slechte bui kan verhelpen, maar soms hebben baby's het gewoon even nodig om te klagen over het feit dat ze niet meer in de baarmoeder zitten.

Voordat we ingaan op de ingewikkelde vragen die je waarschijnlijk om 2 uur 's nachts aan het Googelen bent, haal even diep adem, bekijk de rest van Kianao's winkel, en vergeet niet dat ze vandaag in leven houden een volkomen acceptabel doel is.

Vragen Van Ouders Met Slaapgebrek

Waarom huilt mijn baby alleen als ik hem vasthoud en stopt hij bij mijn man?

Lieve help, hier kon ik me vroeger zo kwaad over maken dat het stoom uit mijn oren kwam. Van wat ik eruit heb kunnen opmaken, kunnen baby's je melk letterlijk ruiken als je borstvoeding geeft, dus als jij ze vasthoudt, verwachten ze een lopend buffet. Als ze geen honger hebben maar wel moe zijn, maakt de geur van melk ze alleen maar boos. Daarnaast is mijn man qua temperatuur een flink stuk koeler dan ik en ruikt hij niet naar hormoonzweet en stress. Geef dat kind over, ga een warme douche nemen en laat hem het maar oplossen.

Is het normaal dat pasgeborenen klinken als jonge geitjes als ze slapen?

Niemand had me gewaarschuwd hoe luidruchtig baby's slapen! Mijn eerstgeborene knorde, snoof en pufte de hele nacht door. Ik sliep wekenlang nauwelijks, omdat ik constant controleerde of hij nog wel ademde. Blijkbaar zijn hun kleine ademhalingssystemen gewoon nog onvolgroeid en brengen ze veel tijd door in actieve slaap, waarbij ze lachwekkende boerderijdiergeluiden maken. Zolang ze niet blauw aanlopen of moeite hebben om lucht binnen te krijgen, is het volkomen normaal. Oordopjes helpen.

Hoelang kan ik ze realistisch gezien laten huilen terwijl ik douch?

Als ze gevoed en geboerd zijn, een schone luier dragen en veilig in een wiegje of bedje liggen, kun je gerust een volle tien minuten douchen. Vroeger sleepte ik de wipstoel de badkamer in en gluurde ik elke dertig seconden met shampoo in mijn ogen langs het douchegordijn. Niet doen. Het geluid van het water dat het gehuil even een paar minuten overstemt, is soms de enige mentale reset die je op een dag krijgt. Zij herinneren zich echt niet dat je ze tien minuten hebt laten jengelen, maar jij herinnert het je wel als je een week lang je eigen haar niet hebt gewassen.

Waarom blijven mijn schoonouders zeggen dat de baby het koud heeft?

Ik zweer je dat oudere generaties een collectieve obsessie hebben met baby's die doodvriezen. Mijn oma probeert mijn kinderen in juli in Texas sokken aan te trekken. Voel in hun nekje — als dat warm is, is er niets aan de hand. Baby's raken serieus veel sneller oververhit dan dat ze bevriezen. Dus als je schoonmoeder een zware deken over het autostoeltje wil gooien, glimlach dan gewoon, zeg "mijn dokter heeft dat ten strengste verboden", en geef Dr. Evans de schuld. Dat vindt hij niet erg.

Werkt krampjeswater echt of ben ik gewoon wanhopig?

Ik ga gewoon eerlijk tegen je zijn: ik denk dat krampjeswater voor negentig procent een placebo-effect voor de ouders is. Ik kocht liters van dat spul bij mijn eerste kind omdat het internet me vertelde dat het een wondermiddel was tegen jengeligheid. Soms leidde het hem af omdat het zoet smaakt, maar meestal zorgde het er alleen maar voor dat zijn spuug naar venkel rook. Als je daardoor het gevoel hebt dat je iets proactiefs doet, ga er dan vooral mee door. Maar geef geen vijftig euro uit aan geïmporteerde magische druppeltjes in de hoop op een genezing voor algemene baby-chagrijnigheid.