Ik zat op mijn veranda in de zinderende Texaanse hitte van bijna 40 graden, zeven maanden zwanger van mijn oudste, onbedaarlijk huilend in een ringband-notitieboekje. Mijn man was net naar buiten gelopen met een glas ijswater, wierp één blik op mijn met tranen bevlekte gezicht en deinsde langzaam achteruit. Ik had me net gerealiseerd dat de ongelooflijk unieke, uiterst originele naam waar ik drie tergend lange maanden over had gedaan, perfect rijmde op een lichaamsfunctie. Ach ja, die goede oude zwangerschapshormonen.
Vroeger dacht ik dat het kiezen van een naam voor je kind betekende dat je iets moest verzinnen wat nog nooit eerder op planeet Aarde was uitgesproken. Ik wilde alle rebelse X'en, de onverwachte Y's, de koppeltekens. Ik dacht dat een traditionele naam de ultieme ouderlijke mislukking was. Maar nu, na het overleven van drie kinderen onder de vijf en het runnen van een kleine Etsy-shop vanuit mijn logeerkamer, waar ik deze namen letterlijk de hele dag op piepkleine truien borduur, is mijn hele perspectief veranderd.
Door de bestellingen in mijn shop zie ik de trends zo'n zes maanden voordat ze de speeltuinen bereiken. En als ik kijk naar wat ouders kiezen voor het komende jaar, geloof me, de vibe is compleet omgeslagen. We zijn uitgeput. We maken alles in ons leven al ingewikkeld genoeg, en we hebben collectief besloten om het onszelf niet meer zo moeilijk te maken op de geboorteaktes van onze kinderen. De populairste jongensnamen van dit moment neigen sterk naar comfort, en eerlijk gezegd ben ik er helemaal voor.
Initialen kunnen je genadeloos afstraffen
Ik moet hier even mijn hart over luchten, want niemand heeft me gewaarschuwd toen ik zwanger was, en het is het allerbelangrijkste advies dat ik kan geven aan iedereen die momenteel naar een lijst met jongensnamen staart. Je móét de volledige naam opschrijven, inclusief je achternaam, en goed kijken naar de eerste letters als ze naast elkaar staan.
Mijn schoonzus was er een paar jaar geleden heilig van overtuigd dat ze haar overleden grootvader wilde vernoemen. Nobel, toch? Prachtige gedachte. Ze koos Paul. Haar man, de schat, stond erop om de naam van zijn vader als tweede naam te gebruiken. Irving. Onze achternaam begint met een G. Ze had de babykamer al geverfd, de hoeslakens gekocht en de gepersonaliseerde muurdecoratie besteld. Ik was degene die haar tijdens een zondagse barbecue even apart moest nemen, een servetje over de terrastafel schoof en haar erop moest wijzen dat ze haar kostbare eerstgeborene voor de rest van zijn leven de initialen P.I.G. (varken) zou meegeven.
Hier in het Zuiden voorzien we alles wat los en vast zit van een monogram. Handdoeken, rugzakken, luierbroekjes, noem maar op. Als je je kind een tragische set initialen geeft, ontneem je hem in feite zijn goddelijke recht op een gepersonaliseerde weekendtas. Het P.I.G.-incident leidde tot een flinke paniekaanval en een last-minute wissel naar Peter. Crisis afgewend, maar het scheelde weinig.
Mijn oma had gelijk over die 'oude-mannen-namen'
Mijn oma zei altijd dat ik een kind een naam moest geven die hij zonder blikken of blozen kan zeggen tegen een bankmedewerker, een verkeersrechter of een vrouw met wie hij wil trouwen. Daar rolde ik vroeger altijd overdreven bij met mijn ogen. Ik wilde dat mijn kinderen klonken alsof ze uit een scifi-roman kwamen. Maar mijn oudste is een wandelend voorbeeld van de overmoed van een kersverse moeder. Ik gaf hem een uiterst ingewikkelde eerste en tweede naam van in totaal zeven lettergrepen, omdat ik wilde dat hij klonk als een verfijnde Europese dichter. Inmiddels is hij vier jaar oud, weigert hij een broek aan te trekken en eet hij een oud patatje dat hij diep in de rail van de autostoel heeft gevonden.
Dit is precies waarom de vintage revival nu de overhand neemt. Ik borduur de hele dag door namen als 'Arthur', 'Silas', 'Otis' en 'Theodore' op spuugdoekjes. Dit zijn namen die klinken alsof ze horen bij een man die weet hoe hij een carburateur moet repareren en een steengoede kop zwarte koffie zet.
Er is een enorme terugkeer naar nostalgie bij het kiezen van een jongensnaam. We willen dat onze kleine mannetjes betrouwbaar klinken. Een peuter die Henry heet, klinkt gewoon als een respectabele burger, zelfs wanneer hij een houten trein naar het hoofd van zijn broertje gooit. Het is knus, het is vertrouwd, en je hoeft het niet drie keer te spellen voor de receptioniste bij de huisarts.
Zachte klinkers vervangen de stoere macho-namen
Als je een jongen kreeg, was er lange tijd de druk om iets te kiezen dat klonk als een gladiator. Alles eindigde op harde, agressieve medeklinkers. Hunter. Striker. Gunner. Maar de lijst voor volgend jaar ziet er heel anders uit. Het draait nu allemaal om 'zachte mannelijkheid'. Namen die eindigen op een klinker domineren de hitlijsten: Mateo, Luca, Ezra, Noah.
Mijn huisarts, dokter Miller, merkte tijdens onze laatste controle op dat ze denkt dat onze hersenen na alle wereldwijde stress van de afgelopen tijd onbewust op zoek zijn naar rustgevende klanken. Ik weet vrij zeker dat ze dat in een tijdschrift in het vliegtuig heeft gelezen, en wie weet of er echt wetenschappelijk bewijs voor is, maar voor mijn vermoeide moederbrein klinkt het heel logisch. Eerlijk gezegd denk ik dat we allemaal gewoon te uitgeput zijn om scherpe medeklinkers over een drukke speeltuin te schreeuwen.
Wanneer je een zachte, kleine pasgeborene hebt, passen die namen met zachte klinkers er gewoon beter bij. Over zacht gesproken: toen mijn middelste zijn snijtanden kreeg en veranderde in een absoluut wild beest, vlogen die zachte klanken zo de deur uit. Uit pure, onvervalste wanhoop kocht ik om 3 uur 's nachts het Panda Bijtspeeltje van Siliconen en Bamboe. Ik zal eerlijk met je zijn: siliconen is een magneet voor pluisjes en hondenhaar. Als je dit ding op de grond laat vallen, kun je direct naar de wasbak lopen om hem af te spoelen, want hij ziet er meteen uit als een harige rups. Maar door die platte vorm blijft hij tenminste in zijn knuistje zitten in plaats van onder de koelkast te rollen, en hij kauwde op die bamboe ring alsof het ding hem geld schuldig was. Het heeft me gered van de waanzin tijdens het Ezra/Luca zachte-klinkertijdperk van ons huishouden.
Geïnspireerd door de natuur, maar zonder de hipster-bagage
Ik dacht altijd dat namen uit de natuur uitsluitend voorbehouden waren aan mensen die off-the-grid leven of miljoenen Instagram-volgers hebben. Als ik een baby ontmoette die River heette, nam ik aan dat zijn ouders hun eigen granola maakten en geen televisie hadden. Maar het landschap van 2025 heeft de 'buitenleven'-vibe compleet genormaliseerd. We zien de namen Sage, Forest, Ridge en Cove nu overal.
Ik snap de aantrekkingskracht nu wel. Echt waar. Het heeft iets enorm aardends om je kind te vernoemen naar een stukje natuur, vooral omdat we het grootste deel van onze dagen starend naar lichtgevende schermen doorbrengen. En laten we eerlijk zijn, aardse namen passen perfect bij de biologische babyspullen in neutrale tinten die je nu overal ziet.
Als je voor een naam als Forest gaat, kleed je hem waarschijnlijk ook in aardetinten. Ik koop zelf de Mouwloze Baby Romper van Biologisch Katoen in de kleur mokka voor mijn Etsy-shop, om daar precies die natuurnamen op te borduren. Biologisch katoen is natuurlijk geweldig voor het milieu, maar de échte, praktische reden dat ik fan ben van deze specifieke romper, is de envelophals. Wanneer je lieve kleine River een gigantische spuitluier heeft midden in de Target, kun je die romper gewoon naar beneden trekken in plaats van hem over zijn hoofd en door zijn haar te moeten sleuren. Was hem wel in koud water en hang hem op om te drogen, tenzij je wilt dat hij krimpt tot het formaat van een Barbiepop.
Nu we het toch hebben over dingen die we kopen voor de esthetiek: ik heb ook de Zachte Baby Bouwblokkenset gekocht. Ze zijn prima. De macaronkleurtjes staan mooi op de plank in de babykamer, en ze doen geen pijn als je er (wat onvermijdelijk is) in het donker op blote voeten op gaat staan. Maar laten we eerlijk zijn, ze eindigen meestal ergens onder het televisiemeubel geschopt, terwijl mijn kind drie uur lang met een lege kartonnen doos van Amazon speelt. Ze blijven wel drijven in bad, dus daar wonen ze bij ons nu permanent.
Het maximum van vier letters
Korte namen als Kai, Van en Eli zijn momenteel enorm populair omdat moderne ouders een stoere keuze willen waar geen bijnaam voor nodig is, en dat is natuurlijk prima als je een hekel hebt aan lettergrepen.
Ik vind gewoon dat een naam een beetje 'body' moet hebben. Je moet oefenen met het naar buiten schreeuwen van de hele combinatie bij de achterdeur, om te zien of het boven het geluid van de grasmaaier van de buren uitkomt. Je moet de volledige naam op de beker van een koffietentje schrijven, hem aan de barista geven en kijken of ze hem compleet verpesten terwijl jij daar je levenskeuzes staat te heroverwegen. Het vinden van de juiste jongensnaam is rommelig, stressvol en het voelt alsof het gewicht van de wereld op je schouders rust.
Maar de waarheid is: of je nu gaat voor een klassieke opa-naam, een zachte klinker of een stoere verwijzing naar de natuur, je kind luistert de eerste drie jaar waarschijnlijk toch alleen maar naar 'Maatje' of 'Hé jij'. Laat de druk de pret niet bederven. Kies iets wat je niet erg vindt om zesduizend keer per dag te herhalen wanneer ze weigeren hun schoenen aan te trekken.
Veelgestelde Vragen
Moet ik een familienaam gebruiken als ik die echt verschrikkelijk vind?
Absoluut niet. Mijn schoonmoeder heeft er hard voor gepleit om de naam van haar vader te gebruiken, die klonk als een verkouden Victoriaans spook. Je bent niemand een eerbetoon verschuldigd waarvan je ineenkrimpt elke keer als je naar je lieve baby kijkt. Vertel ze gewoon dat je het kind een eigen, unieke identiteit wilt geven, schuif de schuld af op zwangerschapshormonen als dat moet, en houd voet bij stuk.
Wat als de naam die ik prachtig vind momenteel in de top 10 staat?
Gebruik hem dan gewoon! Ik heb me zo lang zorgen gemaakt dat mijn kind een van de vijf Noahs in zijn kleuterklas zou zijn. Weet je wat? Het maakt helemaal niets uit. Die lijsten zijn niet voor niets populair — omdat de namen oprecht mooi zijn. Als je gek bent op Oliver, noem hem dan Oliver. Misschien moet hij in groep vier door het leven als Oliver M., maar hij overleeft het wel, dat beloof ik je.
Zijn unieke, creatieve spellingen helemaal 'uit' voor volgend jaar?
Ik ga even heel eerlijk tegen je zijn: blijf alsjeblieft weg van onnodige klinkers. Een ingewikkelde spelling maakt een kind niet unieker; het betekent alleen dat ze de komende tachtig jaar hun naam hardop moeten spellen aan de telefoon met medewerkers van de klantenservice. Houd het simpel. Geef ze een eerlijke kans om een gepersonaliseerde sleutelhanger te vinden op vakantie.
Hoe test ik een naam uit voordat ik hem officieel maak?
Ga naar de Starbucks, geef de barista de naam die je overweegt en kijk hoe het voelt als ze hem over de toonbank roepen. Nog belangrijker: oefen je boze-moeder-stem met de volledige combinatie van de voornaam, tweede naam en achternaam. Als je over de lettergrepen struikelt terwijl je doet alsof je tegen ze schreeuwt omdat ze op de muren hebben getekend, dan bekt het niet lekker.
Maakt de tweede naam echt zoveel uit?
Het maakt maar in twee scenario's uit: wanneer ze hun diploma halen, en wanneer ze flink in de problemen zitten. Verder is het gewoon opvulling. Het is de ideale plek om die rare familienaam te verstoppen waar je schoonmoeder om smeekt, want in het dagelijks leven gebruikt toch niemand hem. Maar check wel de initialen, in hemelsnaam, controleer de initialen.
Delen:
Vergeet de fabels uit 2001: Zo groeit je babyjongen gezond en gelukkig op
Waarom de eerste schoentjes voor je zoontje een complete medische mythe zijn