Een realitycheck voor Patagonië met een baby: de waarheid over reizen en uitrusting

De wind in het zuiden van Chili waait niet zomaar, lieve mensen. Hij probeert letterlijk de hoop uit je hart te rukken. Daar stond ik dan, op een rotsachtig pad dat op het oppervlak van de maan leek, met mijn negen maanden oude baby, Liam, in mijn armen. Mijn man had het briljante bucketlist-idee om ons eerste kind mee te nemen naar het einde van de wereld, voordat we "vast zouden zitten" met nog meer kinderen. Ik stond te huilen achter mijn goedkope zonnebril terwijl Liam in een stugge winterjas over een simpele katoenen romper zat. Hij zweette zich een ongeluk tegen mijn borst in de draagzak, maar rilde hevig telkens als er een windvlaag in zijn gezichtje sloeg. Dat was het exacte moment waarop ik besefte dat ik geen flauw idee had hoe ik een klein mensje comfortabel kon houden in extreem weer.

Vroeger dacht ik dat je een baby voor buiten aankleedde door gewoon zo'n duur fleecejasje met dat berglogo te kopen dat iedereen op social media deelt. Je weet precies welke vibe ik bedoel. Maar je kind zomaar een chique fleece van tachtig euro aantrekken en denken dat je klaar bent, is precies hoe je op grote hoogte eindigt met een krijsende baby. Weet je hoeveel zo'n piepklein winddicht pakje eigenlijk kost? Ik verslikte me bijna in mijn thee toen ik mijn online winkelmandje begon te vullen. Het is toch bizar om zoveel geld uit te geven aan een stukje stof waar hij over zes weken weer uitgegroeid is.

Mijn moeder verklaarde me voor gek dat ik een baby mee buiten Texas nam, laat staan naar een ander halfrond. Ze zei dat baby's alleen een schoon kleed en een rammelaar nodig hebben, en de schat had eigenlijk best gelijk. Maar we hadden de niet-restitueerbare tickets al betaald, dus ik moest een manier vinden om te voorkomen dat mijn kind op een berg zou bevriezen of smelten. Ik zal maar gewoon eerlijk met je zijn: wat voor volwassenen werkt in de natuur, werkt niet automatisch ook voor een baby.

Waarom een stugge winterjas je grootste vijand is

Mijn oma zei altijd dat ik baby's moest inpakken tot ze op kleine Michelinmannetjes leken, maar dat advies valt compleet in het water als je ze op je lichaam draagt. Wanneer je een baby draagt tijdens een wandeling, ben je eigenlijk een gigantische wandelende straalkachel. Ik hees Liam in een dik, stug skipak met de gedachte dat ik hem tegen de kou beschermde, maar hij kon zijn armpjes en beentjes niet meer buigen. Hij staarde me alleen maar aan als een zeester gevangen in een marshmallow.

De echte truc voor buiten in de natuur zijn laagjes, maar je moet wel de juiste materialen gebruiken. Vroeger griste ik gewoon een goedkoop multipack katoenen rompertjes uit de schappen bij een grote winkelketen, in de veronderstelling dat een shirt gewoon een shirt is. Enorme fout. Katoen houdt vocht vast, dus als Liam tegen mijn lichaam zweette, raakte zijn shirt doorweekt en bleef nat. De koude wind veranderde hem vervolgens in een ijslolly op het moment dat ik hem uit de draagzak haalde. Uiteindelijk ben je klamme kleren van je kind aan het pellen terwijl je de wind probeert te blokkeren met je eigen lichaam.

Nu begin ik altijd met de Mouwloze Romper van Biologisch Katoen als basislaag. Ik zal heel eerlijk zijn: dit is mijn absolute favoriete kledingstuk voor outdoor trips, omdat het biologische katoen écht anders ademt dan dat goedkope synthetische spul. Er zit precies genoeg rek in om het bij een tegenspartelend kind aan te worstelen op de achterbank van een huurauto, zonder dat de naden knappen. Het houdt die vreemde, zure melkgeur niet vast als we urenlang aan het wandelen zijn, en het is de perfecte ademende laag op zijn huid voordat ik de wollen tussenlaag en het winddichte jack toevoeg.

De grote kinderwagen-fout van 2019

Probeer niet eens een kinderwagen over kasseien of rotsachtige paden te duwen, tenzij je je eigen tanden uit je schedel wilt laten trillen. We sleepten onze gigantische reiskinderwagen helemaal door drie vliegvelden, om hem vervolgens tien dagen lang in een hoek van ons vakantiehuisje te laten staan terwijl we in plaats daarvan een ergonomische draagzak gebruikten.

Zonnebrand op grote hoogte is een heel ander verhaal

Ik dacht altijd dat je je geen zorgen hoefde te maken over de zon als het buiten koud was. Blijkbaar is de ozonlaag daar aan het einde van de wereld aanzienlijk dunner dan mijn geduld rond etenstijd. Dat betekent dus dat uv-stralen je gewoon sneller roosteren, ongeacht de temperatuur.

Voor we vertrokken, haalde onze huisarts een beetje zijn schouders op bij mijn wanhopige lijst met vragen, en zei dat baby's jonger dan zes maanden eigenlijk helemaal niet in de volle zon mogen komen. Dat klinkt geweldig in een steriele dokterspraktijk, maar bergen hebben geen dak en soms zit je gewoon vast op een pad zonder enige schaduw. Hij mompelde nog iets over dat we maar gewoon minerale zonnebrand moesten gebruiken in uiterste nood. Dat zinkspul blijft dus gewoon op hun huid liggen om de stralen te blokkeren in plaats van in hun bloedbaan te trekken.

Dus daar stond ik op een dinsdagochtend, proberend dikke, witte zinkzalf op een kronkelende baby te smeren terwijl de wind mijn haar in mijn mond sloeg. Het is precies alsof je probeert een bewegende cupcake, die ook nog eens actief naar je schreeuwt, te glaceren. De rest van de dag zag hij eruit als een kleine, boze pantomimespeler, maar hij was tenminste niet verbrand.

Als je je probeert voor te bereiden op een grote reis en je hersenen he-le-maal gefrituurd zijn, doe jezelf dan een plezier en blader door de collectie babyaccessoires van Kianao. Grijp de mutsjes en spullen die je écht nodig hebt, voordat je in paniek veel te dure troep gaat kopen in een souvenirwinkel.

Speelgoed dat een modderpad écht overleeft

Je zou denken dat de majestueuze schoonheid van torenhoge gletsjers en ongerepte meren genoeg zou zijn om een baby te vermaken. Nope. Liam wilde alleen maar stenen eten en kauwen op de riemen van mijn rugzak.

Ik had het Panda Bijtspeeltje van Bamboe en Siliconen ingepakt voor de wandelingen. Kijk, het is prima. Het doet absoluut zijn werk als het tandvlees gezwollen is, en hij vond het heerlijk om op de kleine panda-oortjes te knabbelen, maar je kunt het niet makkelijk aan een draagzak klemmen. Elke keer als hij zich verveelde smeet hij het in het zand. Daardoor was ik de helft van onze wandeling bezig met het schoonvegen aan mijn spijkerbroek, biddend dat ik geen exotische bacteriën in zijn immuunsysteem aan het introduceren was. Het is een perfect bijtspeeltje voor in de woonkamer, maar misschien niet de beste keuze voor op een winderig bergpad.

Wat écht mijn redder in nood bleek, was het speelgoed dat ik achterhield in onze hut. Ik had de Zachte Baby Bouwblokken Set meegenomen en die bleken hun gewicht in goud waard. Als je vastzit in een klein huisje omdat het weer buiten te gevaarlijk is, heb je iets nodig om ze bezig te houden dat niet de helft van je koffer in beslag neemt. Deze blokken zijn zacht en kneedbaar, dus ik duwde ze gewoon in de vreemde, lege ruimtes van mijn plunjezak. Bovendien raakte er niemand gewond toen Liam oververmoeid raakte en onvermijdelijk eentje direct tegen het voorhoofd van zijn vader gooide.

Slapen is een grap als de zon nooit ondergaat

Niemand had me gewaarschuwd over de lucht. Als je in bepaalde seizoenen zo ver naar het zuiden of noorden reist, weigert de zon gewoon om onder te gaan. Het was letterlijk tien uur 's avonds en nog steeds licht genoeg om buiten op de veranda een boek te lezen.

Proberen een baby in slaap te krijgen wanneer zijn biologische klok compleet in de war is door de hoogte, vijf uur tijdsverschil en felle zon, is een speciale vorm van psychologische marteling. Ik dacht dat ik hem wel kon dwingen om zich aan zijn normale slaapschema te houden. Wat was ik naïef. Uiteindelijk hebben we stevige zwarte vuilniszakken over de ramen van het huisje geplakt om de nacht na te bootsen, zodat hij tenminste stopte met door de kamer kruipen.

Mijn oudste zoon is op dit moment eigenlijk mijn waarschuwende voorbeeld voor alles. We hebben op die reis echt elke denkbare fout gemaakt, van de katoenen kleding tot de nutteloze kinderwagen. Maar we hebben het overleefd, en als ik nu inpak voor uitstapjes in de natuur met mijn jongste twee, weet ik oprecht wat ik doe. Laagjes kleding dragen is geen discussiepunt meer, zink-zonnebrand is een rommel maar wel verplicht, en je moet gewoon accepteren dat je schema in de soep loopt.

Voordat je de wilde natuur intrekt en je kind laat bevriezen, moet je er echt zeker van zijn dat je basislaagjes hun werk doen. Bestel die ademende biologische romper uit de collectie biologische babykleding van Kianao en bedank me later maar.

Vragen die ik constant krijg over baby's in de natuur

Hoe houd je een baby warm zonder dat ze oververhit raken tijdens een wandeling?
Eerlijk gezegd is het een gokspelletje met laagjes. Ik begin met een ademende basis van biologisch katoen, voeg een wollen of fleece trui toe, en dek het af met een winddichte laag. De truc is om in hun nekje te voelen: als het heet en zweterig aanvoelt, pel ik direct een laagje af. Je moet niet vergeten dat jouw eigen lichaamswarmte ze ook opwarmt als ze in een draagzak zitten, dus ze hebben meestal minder dikke kleding nodig dan je denkt.

Is het wel de moeite waard om een baby mee te nemen op zo'n enorme outdoortrip?
Dat hangt er maar net vanaf op welke dag je het me vraagt. Op het moment zelf, wanneer de wind giert en de baby huilt, twijfel je aan alle keuzes in je leven. Maar terugkijken naar de foto's van Liam, dik ingepakt voor die bergen, is best wel geweldig. Het is geen vakantie, het is een reis. Stel je verwachtingen gewoon naar beneden bij en dan komt het helemaal goed.

Hoe zit het eigenlijk met zonnebrand voor baby's?
Dr. Miller zei eigenlijk dat we hem in de schaduw moesten houden als hij jonger dan zes maanden is. Als dat niet lukt, gebruik dan een fysieke minerale zonnebrandcrème met zinkoxide. Het smeert niet goed uit en komt overal op je donkere kleding, maar ik denk dat dat altijd nog beter is dan de zon hun gevoelige huidje te laten roosteren op grote hoogte.

Kan ik mijn gewone kinderwagen gebruiken op bospaden?
Absoluut niet. Tenzij je over een geasfalteerd pad in een botanische tuin loopt, kun je de kinderwagen beter thuis of in de kofferbak laten. Boomwortels, stenen en modder laten die kleine wieltjes meteen vastlopen. Zorg gewoon voor een comfortabele draagzak die het gewicht over je heupen verdeelt, niet over je schouders.

Hoe ga je om met middagdutjes als je ver van je hotel bent?
Ik moest het schema gewoon loslaten. Soms viel Liam in slaap in de draagzak terwijl we liepen, en bleef ik gewoon in beweging zodat hij niet wakker zou worden. Als we terug naar de kamer probeerden te haasten voor een "echt" dutje, eindigde dat meestal met stress en misten we de mooiste delen van de dag. Ze slapen vanzelf wel als ze moe genoeg zijn.