Lieve Jess uit oktober.
Je staat momenteel om 3 uur 's nachts in de keuken in een te groot, ondergespuugd t-shirt, starend in het felle tl-licht van de open koelkast. De baby schreeuwt hard genoeg om de doden te wekken, de peuter is net wakker geworden en vraagt om een kaasstengel, en je zoekt wanhopig naar dat ene specifieke koude speeltje waarvan je zeker wist dat je het had afgewassen. Ik schrijf je vanuit de toekomst om je te vertellen: leg die bevroren bagel die je hem wilde geven neer, haal diep adem en luister goed. Ik ga namelijk even heel eerlijk met je zijn over deze hele doorkomende-tandjes-nachtmerrie.
Je hebt nu drie kinderen onder de vijf en cumulatief gezien ben je toch weer vergeten hoe vreselijk deze fase is. Overdag je Etsy-shop runnen en 's nachts voor amateurtandarts spelen, gaat je helemaal slopen. Maar je gaat dit overleven, vooral omdat je er eindelijk achter komt wat écht werkt en wat gewoon dure, zwaar in de markt gezette onzin is.
De tijdlijn is echt een complete loterij
Op dit moment check je obsessief zijn tandvlees elke keer als hij zijn mondje opendoet, ervan overtuigd dat er een tandje vlak onder het oppervlak zit. Spoiler alert: dit ga je nog wekenlang doen. Lang voordat die vlijmscherpe melktandjes überhaupt doorkomen, begint het kwijlen en jengelen al, waardoor je denkt dat je gek wordt.
Bij onze oudste zweer ik dat hij al met vier maanden een tandje kreeg, en ik heb de twee jaar daarna in een staat van constante paniek doorgebracht. De kinderarts vertelde me bij ons laatste bezoek dat de hele beproeving gemiddeld acht dagen per tand duurt, wat denk ik neerkomt op vier dagen ellende voordat het door het tandvlees breekt en vier dagen jengelen erna. Maar eerlijk: elke keer voelt het als een volle maand chaos. En weet je nog hoe je met de oudste naar de huisartsenpost racete omdat hij ruim 39 graden koorts en vreselijke diarree had, en je zwoer dat het gewoon doorkomende tandjes waren? De dokter keek me aan alsof ik twee hoofden had en legde vriendelijk uit dat echte koorts of buikgriep nooit echt door doorkomende tandjes wordt veroorzaakt, dus we moeten echt stoppen met elke ziekte af te schuiven op die doorkomende witte melktandjes.
Gooi de helft van de rotzooi die oma ons aanraadde maar weg
Superlief van haar hoor, maar mijn moeder kwam gisteren langs met een handvol adviezen uit 1988 waar we absoluut niets mee kunnen. En we moeten het even hebben over die barnstenen kettingen voor doorkomende tandjes die nu overal op mijn social media feed opduiken.

Ik weet dat ze er schattig uitzien, en elke influencer-moeder die in een beige huis woont, lijkt haar kind er een te laten dragen zodat ze eruitzien als een mini-surfertje. Maar onze kinderarts heeft me hierover flink de les gelezen. Blijkbaar waarschuwen beroepsverenigingen voor kinderartsen ten strengste tegen het dragen van kralenkettingen of speenkoorden rond het nekje van een baby. Het brengt een enorm risico op wurging en verstikking met zich mee, en geen enkele zogenaamde mystiek genezende hars is dat soort angst waard als je toch al een chronisch slaaptekort hebt.
Daarnaast wil ik dat je nu naar de vriezer loopt en die goedkope plastic, met vloeistof gevulde ringen weggooit die je bij de kassa in de supermarkt hebt gekocht. Onze dokter vertelde dat baby's ze daadwerkelijk kunnen doorprikken zodra ze een scherp tandje hebben, waardoor ze dat rare chemische water doorslikken. Bovendien maakt invriezen ze zo hard als steen, wat letterlijk blauwe plekken op hun tere tandvlees kan veroorzaken. In plaats van die vreemde gelringen in te vriezen (die waarschijnlijk toch knappen) of drogist-gelletjes te gebruiken waarvan toezichthouders zeggen dat ze een angstaanjagende, fatale bloedaandoening kunnen veroorzaken, kun je beter gewoon een massief siliconen bijtspeeltje in de koelkast leggen naast de kliekjes van gisteren. Probleem opgelost.
Ze kauwen eerlijk gezegd met een echte reden
Ik dacht altijd dat we ze iets om op te kauwen gaven alleen om ze stil te krijgen en de pijn te verdoven. Maar de logopedist die ik online volg, deelde iets wat me echt verraste. Blijkbaar is deze hele fase, waarin ze alles in hun mond stoppen, uiterst belangrijk voorwerk voor het eten van vast voedsel.
Pasgeborenen hebben een supergevoelige kokhalsreflex helemaal voor in hun mond om te voorkomen dat ze stikken. Door alles wat ze vast kunnen houden in hun mond te proppen, duwen ze die reflex eigenlijk verder naar achteren. Het is alsof ze hun mond trainen om rond de zes maanden met vast voedsel om te gaan, waarbij ze de op-en-neer kauwbeweging oefenen die uiteindelijk verandert in echt kauwen. En aangezien hun kleine mondjes meer zenuwuiteinden hebben dan waar dan ook, helpt kauwen op siliconen met textuur hen om vormen en maten in hun hersenen in kaart te brengen. Dat klinkt voor mij als wilde sciencefiction, maar het is ineens heel logisch als je ziet hoe geobsedeerd ze raken door verschillende bobbeltjes en randjes.
Als je nu wanhopig op je telefoon scrolt op zoek naar een reddingsboei, kun je Kianao's baby bijtspeeltjes bekijken terwijl de baby schreeuwt. Maar laat me je wat tijd besparen en je direct vertellen wat wij uiteindelijk écht hebben gebruikt.
Waar ik ons geld serieus aan heb uitgegeven
Kijk, ik ben ontzettend prijsbewust. Ik haat het om twintig euro uit te geven aan een babyspeeltje dat over drie dagen onder de stoel van de auto belandt. Maar bij bijtspeeltjes heb je er echt een paar goede nodig die je veel afwisselt, zodat je ze continu kunt wassen en koud uit de koelkast kunt halen.

Mijn absolute, reddende engel was uiteindelijk het Siliconen Panda Bijtspeeltje. Ik kocht hem omdat hij zo schattig was, maar het blijkt dat de platte, brede vorm precies is wat een baby van vier maanden nodig heeft. Vooral tijdens die frustrerende grijpfase, waarin ze iets willen vasthouden maar de coördinatie missen om zichzelf niet per ongeluk in het oog te slaan. De kleine bamboe details gaven hem de perfecte hobbelige textuur voor zijn voorste tandvlees. En omdat het uit één massief stuk voedselveilige siliconen bestaat, hoefde ik me geen zorgen te maken dat er speeksel in vast kwam te zitten waardoor zich giftige zwarte schimmel kan vormen, zoals bij die piepspeeltjes die mijn moeder ons probeerde te geven.
En nu ga ik even eerlijk zijn over de Handgemaakte Houten & Siliconen Bijtring. Hij is prachtig. Hij staat geweldig op het plankje in de babykamer en het natuurlijke, onbehandelde beukenhout is enorm stijlvol. Maar ik ga eerlijk met je zijn: als je op twee uur slaap leeft en de handen vol hebt aan drie kinderen, is het lichtelijk irritant dat je die houten ring voorzichtig met een vochtige doek moet afvegen, in plaats van het hele ding gewoon samen met de borden met spaghettiresten in de vaatwasser te gooien. Ik vind hem geweldig voor als we buiten de deur zijn en ik wil dat hij er verzorgd uitziet, maar voor die pure wanhoop om 3 uur 's nachts grijp ik naar het massieve siliconen spul.
Zodra hij de zes maanden aantikte en de kokhalsreflex wat verder naar achteren verschoof, probeerde hij steeds achter in zijn mond te kauwen, op de plek waar uiteindelijk de kiezen komen. Toen heb ik het Siliconen Maleise Tapir Bijtspeeltje besteld. Ten eerste: het is een tapir, wat hilarisch en op een vreemde manier best leerzaam is. Maar nog veel belangrijker is dat de vorm kleine uitstekende delen heeft, zoals de snuit en de pootjes, waardoor hij veilig helemaal achterin zijn mond kan komen zonder zichzelf te laten stikken.
Goedkope trucs om de zwaarste nachten te overleven
Je hebt niet alleen producten nodig; je hebt een actieplan nodig. Wanneer je de vierde was van de dag aan het opvouwen bent en hij alleen maar onrustig en ellendig is, probeer dan de washandjes-truc. Ik pakte een van zijn schone, biologisch katoenen washandjes, doordrenkte het met water (je kunt ook moedermelk gebruiken als je wilt, maar water plakt veel minder), kneep het heel goed uit en legde het in de koelkast. De ruwe textuur van de badstof masseert het tandvlees als het ware, terwijl de kou de zwelling vermindert.
Let daarnaast op zijn kinnetje. De hoeveelheid kwijl die dit kind produceert is verbazingwekkend, en vorige week zag zijn hele nek eruit als rauw gehakt door de irritatie en wrijving. Onze kinderarts adviseerde om het kwijl aan te pakken, en niet alleen de mond, door de huid zachtjes droog te deppen – nooit wrijven – en vóór de dutjes en het slapengaan een dikke beschermende crème, zoals gewone vaseline, op zijn kin te smeren. Zo bescherm je de huid tegen die constante nattigheid.
En als echt niets anders werkt en hij elk speeltje dat je aanbiedt afwijst: was je handen grondig en gebruik gewoon je schone wijsvinger om stevig over zijn tandvlees te wrijven. Ik dacht altijd dat dit hem pijn zou doen, maar de dokter legde uit dat deze diepe, fysieke tegendruk direct de pijnsignalen naar de hersenen onderbreekt. Ik zweer het, het is het enige dat het huilen lang genoeg stopt om hem even op adem te laten komen.
Je doet het goed, Jess. Het huis is een bende, de Etsy-bestellingen stapelen zich op en je draagt een shirt met mysterieuze vlekken, maar de baby voelt zich geliefd en is veilig. Ga een massief siliconen bijtspeeltje pakken, leg hem in de koelkast, en bekijk het gewoon dag voor dag.
Vragen die ik letterlijk om 4 uur 's nachts heb gegoogeld
Hoe lang duurt die ellendige tandjesfase nou echt?
Als je per tand bedoelt, heeft de dokter me verteld dat het ongeveer acht dagen duurt: vier dagen waarin het een nachtmerrie is voordat je de witte bobbel ziet, en vier dagen nadat het door het tandvlees heen is. Als je de hele fase bedoelt: zet je dan maar schrap, want ze hebben pas een volledige set van twintig melktandjes als ze ruim twee jaar oud zijn.
Kan ik de bijtspeeltjes gewoon in de vriezer leggen om ze kouder te maken?
Nee, doe dit niet. Ik maakte deze fout bij mijn oudste en voelde me vreselijk. De vriezer maakt siliconen en met vloeistof gevulde ringen veel te hard, en het kan echt voor blauwe plekken zorgen op hun al gezwollen tandvlees, of zelfs vrieswonden op hun lipjes veroorzaken. In de koelkast worden ze koud genoeg zonder dat ze in een wapen veranderen.
Waarom moet mijn baby steeds kokhalzen van zijn bijtspeeltje?
Omdat ze nog klein zijn en hun kokhalsreflex nog helemaal voor in hun mond zit. Het is serieus een goede zaak dat ze dit doen, want speelgoed in de mond stoppen duwt die reflex naar achteren. Zo stikken ze over een paar maanden niet in hun zoete aardappel-hapjes. Blijf wel bij ringvormige speeltjes als ze nog heel jong zijn, zodat ze een lang, stokvormig speeltje niet te ver in hun keel kunnen duwen.
Moet mijn baby overgeven door doorkomende tandjes?
Nee, en daar moest ik helaas op een pijnlijke manier achter komen bij de kinderarts. Tandjes krijgen kan zorgen voor een lichte temperatuurverhoging (tot zo'n 38 graden) en ontzettend veel kwijl, maar het veroorzaakt absoluut geen echte koorts (boven de 38,5), braken of diarree. Als ze dat wel hebben, hebben ze een virusje opgepikt van hun oudere broers of zussen en moet je de huisarts bellen.
Hoe maak ik deze dingen schoon zonder ze kapot te maken?
Als het van 100% voedselveilige siliconen is gemaakt en zonder gaatjes erin, leg ik het letterlijk gewoon in het bovenste rek van de vaatwasser, of ik was het in de gootsteen af met heet zeepsop. Als je er eentje koopt waar hout in verwerkt is, kun je die niet laten weken, anders gaat het hout splinteren en raakt het beschadigd. Die moet je dus gewoon voorzichtig afvegen.





Delen:
De harde realiteit van een baby in een snikhete kinderwagen
Speelgoed voor een 1-jarige: Wat ik dacht vs. wat écht werkt