De waarheid over het overleven van je eigen babyshower

Ik was eenendertig weken zwanger en zat op de ongelofelijk stoffige vloer van mijn appartement in Chicago. Ik staarde naar een berg vloeipapier terwijl mijn schoonmoeder me vroeg waarom ik zo'n hekel had aan kleur. Zij had overal koningsblauwe ballonnen gewild. Ik had gevraagd om een thema waar ik geen migraine van zou krijgen. Ons compromis bestond eruit dat ik haar passief-agressieve gezucht over mijn neutraal-beige fase beleefd negeerde, terwijl ik het zoveelste kleine, stugge spijkerbroekje uitpakte voor een baby die pas over een jaar zou kunnen lopen.

Dertig mensen ontvangen in een driekamerappartement terwijl je enkels over de rand van je schoenen zwellen, voelt precies alsof je triage draait op de kinderafdeling tijdens een griepepidemie. Je beoordeelt de luidste dreiging als eerste, kalmeert ze met samosa's en bidt dat niemand een hartstilstand krijgt in de woonkamer. De bloedsuikerspiegel van tante Sunita was duidelijk aan het dalen, want ze werd behoorlijk strijdlustig over traditionele inbakertechnieken. Mijn nichtje uit Naperville maakte wel zeventig foto's van één cupcake. Ik wilde alleen maar even liggen en wachten tot het maagzuur wegzakte.

Het bos-thema dat een familieruzie veroorzaakte

Als het om babyshower versiering gaat, verliezen mensen echt hun verstand. Ik vertelde mijn zus dat ik gewoon wat vetplantjes in potjes wilde, en misschien een herbruikbare stoffen slinger. Niets dat nog vierhonderd jaar op een vuilnisbelt zou blijven liggen. Mijn vriendinnen uit de zorg begrepen de opdracht helemaal, maar de oudere familieleden dachten dat ik een deprimerende bosbegrafenis organiseerde. Zij komen uit een generatie waar liefde wordt afgemeten aan de enorme hoeveelheid wegwerpplastic die je bereid bent aan de muur te plakken.

Ik hield voet bij stuk wat betreft het groen en de aardetinten. Het voelde rustiger. Het hele doel van de bijeenkomst was eigenlijk om de overgang naar het moederschap te vieren, maar in werkelijkheid wordt het vaak een bizarre voorstelling van dankbaarheid. Je zit in een stoel die ineens heel oncomfortabel aanvoelt, en je glimlacht terwijl mensen je spullen overhandigen die je tegen dinsdag gegarandeerd terugbrengt naar de winkel.

De dingen die we daadwerkelijk hebben gekregen

Laten we het hebben over de fysieke realiteit van babyshower cadeaus. De enorme hoeveelheid spullen die mensen kopen voor een mensje van drieënhalve kilo is angstaanjagend. Als je op zoek bent naar babyshower cadeau ideeën, weet dan dat de ouders waarschijnlijk in paniek zijn over waar ze het allemaal moeten laten. Ik had specifiek gevraagd om babyshower cadeaus voor een jongen die niet uitschreeuwden dat ze een vrachtwagen of dinosaurus waren, omdat ik nu al uitgeput was van de agressieve genderstereotypering van babykleding.

Mijn collega's van de kinderafdeling hadden geld ingezameld en gaven me de Wild Western Houten Babygym. Dat is eerlijk gezegd het enige dat me in die eerste weken bij mijn verstand heeft gehouden. Ik heb in de wachtkamer van de spoedeisende hulp al duizend baby's gezien die overprikkeld raakten door plastic bogen met lichtjes. Iets rustigs hebben, gemaakt van FSC-gecertificeerd hout, voelt gewoon goed. Het gehaakte paardje is prachtig gemaakt, al probeert mijn zoon vooral om de houten bizon in zijn mond te stoppen. Het zingt niet tegen me en flitst geen felle primaire kleuren in mijn gezicht, en alleen dat al is elke cent waard.

Dan heb je nog de praktische cadeaus die gewoon oké zijn, zoals het Siliconen Walrus Bordje dat we van iemand kregen. Het is prima. Ze zeggen dat het volledig knoeiproof is en de zuignap is best sterk. Maar als een dreumes echt vastberaden is om spaghettisaus als oorlogskleuren te dragen, ontdekken ze uiteindelijk de nodige natuurkunde om het toch van de tafel los te wrikken. Ik waardeer het wel dat het gemaakt is van voedselveilig siliconen in plaats van goedkoop plastic dat kromtrekt in de vaatwasser, dus we gebruiken het toch maar elke dag.

Mijn favoriete zachte item was het Biologisch Katoenen Walvis Dekentje van mijn zus. Ik ben een beetje paranoïde als het om textiel gaat, omdat ik vanuit mijn ziekenhuisdiensten te veel weet over goedkope verfstoffen en huidreacties. Een vriendin die kinderarts is, liet eens terloops vallen dat ftalaten hormonen nabootsen. Ik doe niet alsof ik de exacte toxicologie begrijp, maar ik weet wel dat ik het liever vermijd. Het GOTS-gecertificeerde biologische katoen is echt een opluchting om aan te raken, en de dubbellaagse stof is ademend genoeg om mijn angst rondom het slapen van de baby een beetje te verzachten.

Als je er gek van wordt om een geboortelijst samen te stellen die er niet uitziet alsof er een plasticfabriek is ontploft, dan wil je misschien eens kijken naar de biologische babykamercollecties van Kianao.

Ongevraagd advies lezen van mensen die sinds de jaren tachtig geen baby meer hebben gehad

Het absolute dieptepunt van de dag waren de advieskaartjes. Iemand gaf me een stapel pastelkleurig karton vol met de meest agressieve, toxische positiviteit die ik ooit heb gelezen. "Koester elke seconde." "Het gaat zo snel." "Geniet van de knuffels midden in de nacht." Mijn bloeddruk schoot al omhoog toen ik ze alleen nog maar vasthield. Toen ik nog op de afdeling werkte, zag ik zoveel uitgeputte moeders die een diep, verpletterend schuldgevoel hadden omdat ze de newborn-fase vreselijk vonden, puur omdat de maatschappij ze vertelt dat ze zouden moeten huilen van geluk bij tepelkloven en slaapgebrek.

En dan was er nog het medische advies, vermomd als schattige moederwijsheden. Op de helft van de kaartjes stond dat ik de baby vanaf dag één gewoon bij me in bed moest nemen zodat we allemaal wat rust konden krijgen, of dat ik een beetje rijstebloem in zijn fles moest doen zodat hij zou doorslapen. Mijn kinderarts had me er expliciet aan herinnerd dat de Amerikaanse Academie voor Kindergeneeskunde voorschrijft dat baby's alleen op hun rug in een leeg bedje moeten slapen om het risico op verstikking te verkleinen. Ik ga geen risico's nemen met kussens en volwassenendekens in de buurt van een pasgeboren baby. Dus zelfs als de oudere generatie denkt dat ik afstandelijk ben, houd ik zijn slaapplek saai en leeg.

Luister, in plaats van je te vertellen dat je moet slapen als de baby slaapt, de afwas moet negeren en elk magisch moment moet koesteren, zeg ik je gewoon dat je moet accepteren dat je huis een jaar lang naar zure melk zal ruiken en dat je belangrijkste doel simpelweg is om te zorgen dat iedereen blijft ademhalen.

We hebben niet één spelletje gespeeld waarbij ik een gesmolten chocoladereep in een luier moest raden, want ik heb nog genoeg waardigheid over om 'nee' te zeggen tegen die onzin.

Wat er gebeurde toen de gasten eindelijk weggingen

Tegen een uur of vijf 's middags pakte de laatste tante eindelijk haar Tupperware in en vertrok. Het appartement was stil. Mijn man begon dozen naar de babykamer te slepen, terwijl ik met een bord koude samosa's op de bank zat en staarde naar de enorme hoeveelheid spullen die we nu bezaten.

Het was overweldigend. Maar verborgen onder het cadeaupapier en het misplaatste advies, lag een onmiskenbaar vangnet van mensen die genoeg om ons gaven om langs te komen. Misschien uiten ze hun liefde in de vorm van verschrikkelijke spijkerbroekjes en onveilige slaapsuggesties, maar ze wáren er wel. Dat besef maakt de troep niet makkelijker om op te ruimen, maar het zorgt er wel voor dat de naderende realiteit van een pasgeboren baby net iets minder eenzaam voelt.

Voordat je je een schuldgevoel laat aanpraten en een billendoekjesverwarmer op je geboortelijst zet die je letterlijk nooit zult inpluggen, haal even diep adem en bekijk de duurzame newborn-bundels van Kianao.

Veelgestelde vragen

Wat schrijf je nou écht op een babyshower advieskaartje?

Schrijf iets nuttigs. Vertel ze dat je langskomt om de was op te vouwen zonder oogcontact te maken. Vertel ze dat kunstvoeding prima is en dat hun waarde als moeder niet afhangt van hun melkproductie. Wat je ook doet, schrijf niet "geniet van elk moment". Daar zijn we allemaal veel te moe voor.

Wanneer hoor je een babyshower te houden?

Men zegt dat week 30 het ideale moment is. Ik had die van mij met 31 weken en ik was fysiek al te ongemakkelijk om drie uur lang rechtop te zitten. Doe het wanneer je nog de energie hebt om nep te glimlachen naar de achterneven van je man. Als dat in week 28 is, doe het dan dan.

Is esthetisch houten speelgoed echt beter voor de baby?

Het is vooral beter voor de gemoedsrust van de ouders. Baby's spelen met een lege kartonnen doos als je ze hun gang laat gaan. Maar houten speelgoed heeft geen batterijen nodig, geeft geen licht in het donker en begint niet zomaar te zingen om twee uur 's nachts als je er per ongeluk tegenaan schopt. Dat maakt het veruit superieur.

Hoe ga je om met familieleden die een hekel hebben aan je geboortelijst?

Je glimlacht, zegt heel erg bedankt en brengt het gigantische plastic gedrocht vervolgens stilletjes terug naar de winkel voor een tegoedbon. Je bent niet verplicht om je woonkamer te veranderen in een opslagruimte voor de smaak van een ander. Maak gewoon één keer een foto van de baby in de buurt van het item, stuur het naar ze door en laat het los.

Wat is nou eigenlijk het voordeel van biologisch katoen?

Ik ben geen textielchemicus, maar mijn artsenvrienden hebben me behoorlijk bang gemaakt over de manier waarop standaard katoen zwaar wordt bespoten met pesticiden en bewerkt met agressieve chemicaliën. De huid van een pasgeboren baby is flinterdun en absorbeert alles. Ik vind het gewoon een fijner idee dat de stof die de hele nacht tegen het gezichtje van mijn zoon wrijft, niet is behandeld met goedkope industriële verfstoffen.