Verrassing, je hebt nu een dozijn hamsters (Zo overleef je het nestje)

"Mama, Prinses Pluizenkont is uit elkaar gevallen in kleine roze jellybeans!"

Dat is hoe mijn vierjarige op een dinsdagochtend aankondigde dat we plotseling onderdak boden aan voortvluchtigen, terwijl ik tot aan mijn ellebogen in de verpakkingstape voor mijn Etsy-shop zat en probeerde te voorkomen dat de baby de hondenvoerbak zou uitlikken. Ik liet de plakbandhouder vallen en rende naar de speelkamer, waar ik mijn oudste zoon aantrof met een plastic strandschepje, diep in gedachten verzonken over een reddingsmissie in de kooi. We hadden Prinses Pluizenkont precies zes dagen daarvoor gekocht omdat ik was gezwicht in de plaatselijke dierenwinkel, totaal onwetend van het feit dat ze blijkbaar een Trojaans paard was.

Ik zal maar gewoon eerlijk tegen jullie zijn: een nestje babyhamsters ontdekken als je dacht dat je had getekend voor één onderhoudsarm, solitair huisdier is genoeg om je eigen voordeur uit te willen lopen en te blijven lopen tot je de zee bereikt. Onze dierenarts verderop in de straat, dr. Miller, lachte me uit aan de telefoon en zei dat dit elke dag gebeurt. Dierenwinkels gooien de mannetjes en vrouwtjes gewoon in één grote bak, en aangezien die beestjes sneller zwanger worden dan je met je ogen kunt knipperen, neem je een schattig pluizenbolletje mee naar huis dat eigenlijk op het punt staat om twaalf blinde, kale wezentjes uit te persen.

De aller-, allermoeilijkste regel voor je kinderen

Mijn oudste is een wandelend waarschuwingsbord voor impulsiviteit, dus toen ik besefte wat er aan de hand was, moest ik hem letterlijk als een zak aardappelen de kamer uit tillen. Het allerbelangrijkste wat je namelijk kunt doen als je hamster bevalt, is veertien lange dagen helemaal niets doen. Als je je hand erin steekt om ze te tellen, te verplaatsen of het zaagsel te verschonen, komt de geur van je handcrème, zweet of de restjes van je ontbijt op die baby's terecht. En moederhamsters drukken letterlijk op de noodknop van het moederschap als ze een roofdier op hun jongen ruiken. Echt, hoe sneu ook, ze laten het nest volledig in de steek of ze eten ze op. En ik heb echt niet de emotionele capaciteit om knaagdierkannibalisme uit te leggen aan een kleuter.

We moesten de snoeiharde regel instellen dat de kooi eigenlijk radioactief was. Je moet je kinderen dreigen hun iPad een eeuw lang af te pakken, hun handen aan hun zij vastplakken en de moedernatuur gewoon haar gang laten gaan in het donker. Dit druist in tegen elk moederinstinct dat ik ooit heb gehad. Mijn oma zei altijd dat dieren precies weten wat ze doen als mensen ze maar gewoon met rust laten. Normaal gesproken rol ik met mijn ogen bij haar volkswijsheden, maar hier had ze absoluut gelijk in.

Uiteindelijk sleepte ik de Houten Regenboog Babygym naar de gang, net buiten de speelkamer, zodat de baby iets te doen had terwijl de oudste twee op hun handen zaten en van een meter afstand naar de kooi staarden. Ik ben oprecht dol op die babygym, want hij knippert niet en schreeuwt geen elektronische liedjes naar me. Hij heeft gewoon van die rustige houten diertjes waar de baby tegenaan slaat, terwijl ik op de grond zit en probeer te voorkomen dat iemand de veiligheidszone rondom het hamsterverblijf doorbreekt.

De absolute viezigheid omarmen

Je mag de kooi niet schoonmaken.

Ik ben iemand die tijdens stress strakke stofzuigerlijnen in het tapijt trekt, dus twee weken lang staren naar een plastic bak die zich vulde met poep en nat zaagsel dreef me bijna tot waanzin. Maar dr. Miller zwoer dat het vervangen van de bodembedekking Prinses Pluizenkont zoveel stress zou bezorgen dat ze in paniek zou raken. Je moet gewoon accepteren dat je huis een halve maand lang vaag naar een kinderboerderij ruikt en af en toe wat extra ongebleekt wc-papier in de kooi gooien, zodat ze dat kan verscheuren om haar baby's voor de wereld te verbergen. Koop in geen geval die pluizige hamsterwatten uit de dierenwinkel; blijkbaar wikkelt dat zich om de pootjes van de baby's en knijpt het de bloedsomloop af. Gewoon weer iets angstaanjagends om aan je lijstje met zorgen toe te voegen.

Wat de temperatuur in de kamer betreft: houd het gewoon normaal in huis, zodat je ze niet bevriest of roostert. Ik denk echt niet dat er een thermostaat aan te pas hoeft te komen.

Als je zelf worstelt met de stress van het staren naar een vieze kooi terwijl je voor een pasgeborene zorgt, kun je net zo goed eens kijken naar de biologische babykleding van Kianao. Dan is er tenminste één wezen in je huis schoon en gekleed in ademende stof.

Koken voor een knaagdier

Rond dag vier beginnen de baby's een beetje dons te krijgen en komen hun tandjes door. Geloof me, dat is best een afschuwelijk gezicht door die plastic tralies. De moeder heeft een enorme hoeveelheid calorieën nodig om een leger aan kronkelende roze wezentjes te voeden. Dat betekende dat ik eieren stond te koken en ongezouten kipfilet stond te braden voor een huisdier van vijf euro uit de dierenwinkel, terwijl mijn eigen mensenkinderen vissticks aten. Ik geloof dat haar eiwitbehoefte met wel zestig procent of zoiets absurds toeneemt, dus ik gooide gewone kip, stukjes kaas en vette zonnebloempitten door de tralies alsof ik een piepkleine gevangene aan het voeren was.

Tijdens al dat hectische voeren en bewaken van de kooi, wiegde ik mijn baby van acht maanden op de heup in haar Romper van Biologisch Katoen met Vlindermouwtjes. Ik ga hier heel eerlijk zijn: dit rompertje is mijn absolute favoriete kledingstuk dat we van Kianao hebben. Het katoen is bizar zacht en door de kleine ruches op de schouders ziet ze er toch verzorgd uit, zelfs als ik al twee dagen niet heb gedoucht en naar hamsterzaagsel ruik. Bovendien zijn de drukknoopjes verstevigd, waardoor ze het gewoon houden als de baby haar beruchte krokodillenrol op de commode uitvoert, terwijl ik word afgeleid door gepiep uit de speelkamer. Het enige nadeel is dat de ruches een beetje kreuken als je het te lang in de wasmand laat liggen, maar daar kan ik wel mee leven.

Tijdens dit hele drama zat ze ook nog eens agressief te kauwen op haar Panda Bijtring. Prima ding. Het is een volkomen degelijk stukje siliconen van voedingskwaliteit dat zo de vaatwasser in kan als het vies is. Maar laten we eerlijk zijn: ze laat hem vijf keer per dag op het hondenkussen vallen en kauwt liever op de rand van de kartonnen Amazon-doos waar het dierenvoer in zat. Koop hem als je een leuke toevoeging voor je luiertas zoekt, maar het gaat de doorkomende tandjes niet op magische wijze verhelpen.

De magische lepel-truc

Rond dag tien zijn de baby's nog steeds blind, maar beginnen ze rond te dwalen als kleine dronken zeemannen. Hier slaat de paniek pas echt toe, want ze tuimelen uit het nest en blijven dan gewoon midden in de kooi liggen. Elke vezel in je lichaam schreeuwt dat je de baby moet oppakken en terug bij zijn moeder moet leggen.

Gebruik niet je handen. Ik kan dit niet vaak genoeg benadrukken. De receptioniste van dr. Miller vertelde me dat ik een schone metalen lepel uit de keuken moest pakken, deze over het vuile zaagsel in de hoek van de kooi moest wrijven zodat hij naar de hamsters ruikt, en het afgedwaalde jong voorzichtig moest opscheppen om hem weer in het nest te deponeren. Ik heb met succes drie afgedwaalde jellybeans terug in het nest gelepeld, terwijl ik mijn adem inhield en bad dat de moeder het niet zou merken. Als de moeder ze serieus verstoot, moet je ze blijkbaar elk uur van de dag met een heel klein pipetje puppymelk voeren. Ik heb mijn man al verteld dat als het zover zou komen, hij de nachtdienst kreeg; ik heb mijn tijd met pasgeboren mensenbaby's er al op zitten.

De vier-weken-paniek

Als ze twee weken oud zijn, gaan hun oogjes open en kun je eindelijk je handen in de kooi steken en beginnen ze te laten wennen aan mensen. Het is oprecht best wel magisch om te zien hoe je kinderen een piepklein pluizig babyhamstertje vasthouden nadat ze zo lang geduldig hebben gewacht. Het voelt als een enorme overwinning in de opvoeding: ze leren uitgestelde behoeftebevrediging, grenzen respecteren en al dat soort goede dingen.

Maar die overwinning is van extreem korte duur. Ik geloof dat mijn dierenarts zei dat deze beestjes met vier weken oud in de puberteit komen, wat ingaat tegen alles wat ik begrijp van de biologie. Maar als je de mannetjes en vrouwtjes niet voor week vier scheidt, beginnen ze nog meer baby's te maken met hun eigen broertjes en zusjes. De gedachte aan een exponentieel groeiende hamsterpopulatie in mijn woonkamer op het platteland van Texas bezorgde me gewoon uitslag. Je hebt praktisch een vergrootglas nodig om erachter te komen welke mannetjes en welke vrouwtjes zijn. Daarna moet je een heleboel extra kooien aanschaffen óf ze heel agressief aansmeren bij je vrienden en buren voordat de deadline verstrijkt.

Uiteindelijk hebben we één meisje gehouden, er drie weggegeven aan een heel dappere moeder in de carpoolgroep van de kleuterschool, en de rest naar een knaagdierenopvang twee dorpen verderop gebracht. Het was een wilde, rommelige en stinkende maand in mijn leven, maar we hebben het overleefd en er is niemand opgegeten.

Voordat je je stort op paniekerige Google-zoekopdrachten over de verzorging van hamsters, haal even diep adem en bekijk onze collectie met biologische baby essentials om iets zachts en simpels te vinden voor je echte mensenbaby.

Veelgestelde vragen

Waarom stopt de moederhamster haar baby's in haar mond?
Oké, ik kreeg bijna een hartaanval toen ik dit zag, maar ze eet ze dus niet op. Als ze schrikt, stopt ze de baby's letterlijk in haar wangzakken om ze naar een veiligere plek in de kooi te dragen. Het ziet eruit als een scène uit een horrorfilm, maar het is gewoon haar vreemde manier om de gezinsauto in te pakken. Neem gewoon een stapje terug en gun haar wat rust.

Wat als ik per ongeluk een baby heb aangeraakt vóór de 14 dagen voorbij waren?
Luister, het kan gebeuren. Als je peuter toch stiekem een hand in de kooi heeft gestoken, moet je onmiddellijk een lepel door het vuile zaagsel wrijven. Schep de baby ermee op, wrijf zachtjes over de baby met wat vies wc-papier uit het nest om de mensengeur te verdoezelen en leg het beestje terug. Kruis daarna je vingers en loop weg. Eromheen blijven hangen levert de moeder alleen maar meer stress op.

Kan ik de vader niet gewoon uit de kooi halen?
Als je dat nog niet gedaan had: haal hem er het liefst gisteren nog uit. Mannelijke hamsters hebben nul vaderinstinct. Ze eten óf de baby's op, óf ze maken de moeder letterlijk op de dag van haar bevalling meteen weer zwanger. Zet hem direct over in zijn eigen vrijgezellenwoning.

Hoe erg stinkt die kooi nou echt aan het einde van de twee weken?
Ik ga niet tegen je liegen: het ruikt naar een kinderboerderij in een sauna. Het is goor. Maar het is tijdelijk. Je mag een klein hoekje schoonmaken als ze maar op één plek plassen, maar raak het nestgedeelte niet aan. Steek aan de andere kant van de kamer een geurkaars aan en even door de zure appel heen bijten.

Wat moet ik met al die hamsters doen in week vier?
Je kunt ze absoluut niet allemaal bij elkaar houden. Syrische hamsters zijn extreem territoriaal als ze opgroeien, en ze zullen op leven en dood vechten als je ze in dezelfde kooi laat zitten. Je moet ze met vier weken op geslacht scheiden, en uiteindelijk hebben ze allemaal hun eigen solitaire kooi nodig. Bel je lokale knaagdierenopvang, plaats een berichtje in de buurtapp, of smeek je familieleden om er eentje in huis te nemen.