Lil baby wham tour: waarom een rapconcert geen mijlpaal is voor je baby

Ik zat om drie uur 's nachts in het donker, bedekt met iets plakkerigs waarvan ik bad dat het gewoon spuug was, te kijken hoe de zoekresultaten op het lichtgevende scherm van mijn telefoon verschenen. De helft van de moeders in mijn lokale moedergroep had het ineens over de 'lil baby wham tour', en mijn slaaptekort-brein nam aan dat ik een of andere grote nieuwe ontwikkelingsfase had gemist. Misschien een nieuwe slaaptraining. Misschien Scandinavische druppels tegen krampjes. Het blijkt dat Lil Baby gewoon een Amerikaanse rapper is, en dat album is absoluut niet geschikt voor de babykamer. Je bent hier waarschijnlijk omdat je uitgeput bent, met één duim typt en zoekt naar concertkaartjes voor je enige vrije avond van dit jaar. Of misschien heb je gewoon een echte baby en is het internet-algoritme agressief in de war.

Luister, ik weet hoe dat zwarte gat om 3 uur 's nachts werkt. Je typt wanhopig wat in een zoekbalk om het huilen te laten stoppen, en ineens denkt Google dat je op de eerste rij wilt staan bij een trapconcert. Het internet is een mijnenveld voor kersverse ouders. Het moederschap is eigenlijk gewoon triage op de eerste hulp, maar dan zonder de comfortabele schoenen of de gevarentoeslag. Je beoordeelt het gekrijs, kijkt of er daadwerkelijk iemand bloedt en negeert de rest. Daarom trappen we in al die internettrends en misleidende zoekresultaten. We zijn gewoon wanhopig op zoek naar antwoorden.

Aangezien je nu toch al naar een scherm staart, laten we het hebben over de échte digitale valkuilen waar we als ouders in stappen, te beginnen met de iPad als oppas.

Wat mijn arts écht zei over iPads

Als je dit opzoekt op een medische website, vind je klinisch advies over het beperken van de schermtijd van je kind om cognitieve achterstanden te voorkomen. Mijn huisarts zuchtte alleen maar diep, zette haar bril af en vertelde me dat als ik mijn peuter elke keer mijn telefoon geef als we in een restaurant zitten, ik zijn hersenen in feite programmeer om een dopamineshot te verwachten zodra hij zich ook maar even verveelt. Ze liet het klinken alsof ik hem illegale snoepjes uit mijn luiertas aan het dealen was.

De officiële richtlijn van de mensen in witte jassen is nul schermtijd vóór 18 maanden, met als enige uitzondering videobellen met je schoonmoeder zodat ze kan klagen dat je baby geen sokjes aan heeft. Tussen de twee en vijf jaar zeggen ze misschien een uurtje samen kijken naar educatieve programma's. Maar de wetenschap is vaak ook maar nattevingerwerk verpakt in statistieken, en ik weet vrij zeker dat niemand écht weet wat dat blauwe licht op de lange termijn met hun netvlies doet.

Als je een krijsend kind in de supermarkt hebt, voelt het geven van zo'n lichtgevende rechthoek alsof je ze een zwaar kalmeringsmiddel toedient. Ik ken het. Ik heb het gedaan. Maar de instorting die volgt als je de tablet weer afpakt, is erger dan de oorspronkelijke driftbui. Luister, je moet die elektronica gewoon in een hoog kastje verstoppen, wat analoog speelgoed over de vloer strooien, en hopen dat pure verveling ze aanzet tot zelfstandig spelen voordat jij helemáál gek wordt.

Dit brengt me bij het enige babyspulletje waar ik momenteel écht om geef. De Houten Babygym is waarschijnlijk mijn favoriete item in onze woonkamer. Ik zal heel eerlijk zijn, ik ben in het donker vaker over dit houten A-frame gestruikeld dan ik kan tellen, en het doet verdomd veel pijn. Maar het is briljant in zijn eenvoud. Toen mijn zoon vier maanden oud was, lag hij er gewoon onder en staarde naar het houten olifantje alsof het de geheimen van het universum bevatte. Er zijn geen knipperende lampjes, geen agressieve elektronische deuntjes waarvan je oren gaan bloeden, en geen batterijen die vervangen moeten worden. Het is gewoon hout en stof. Het is ook verrassend stevig, wat ik zeker weet omdat mijn man er per ongeluk op ging zitten toen hij de was probeerde te vouwen, en het brak niet.

Als je wilt kijken naar dingen die geen stekker hebben en je oprecht twintig minuten rust kunnen geven om je koude koffie op te drinken, blader dan even door de biologische speelgoedcollectie van Kianao voordat je weer verder gaat met doomscrollen.

Kelderende bloedsuikers en borstvoeding in het donker

Er is nog een uithoek van het internet waar moeders volledig verdwalen, en dat heeft niets te maken met rappers of schermtijd. Het is de plek waar zwangerschapsdiabetes en borstvoeding samenkomen. Ik heb duizend van dit soort gevallen gezien op de kraamafdeling. Een moeder met zwangerschapsdiabetes of type 1 komt binnen, bevalt van een prachtige baby, en vergeet dan compleet dat haar lichaam op het punt staat om in een metabolische overdrive te gaan.

Mijn dienstdoende arts zei altijd dat borstvoeding geven voelt als het lopen van een marathon terwijl je muisstil op de bank zit. Je verbrandt zo'n 500 extra calorieën per dag alleen maar om een ander mens in leven te houden met je eigen lichaamsvloeistoffen. Voor een moeder met diabetes is dit een recept voor absolute chaos. Je zit daar gewoon, baby aan de borst, en opeens begint de kamer te draaien. Voor je het weet zit je te trillen, te zweten, en heb je het gevoel dat je elk moment bovenop je voedingskussen kunt flauwvallen.

Ik ben er vrij zeker van dat borstvoeding je cellen veel gevoeliger maakt voor insuline, maar eerlijk gezegd is het hormoonstelsel voor mij nog steeds een mysterie, zelfs na de verpleegkundigenopleiding. De medische realiteit is gewoon rommelig. Je glucosespiegel gaat zich gedragen als een peuter met een woedeaanval in de speelgoedwinkel. Onvoorspelbaar en heftig. Je moet daar gewoon gaan zitten met een pakje sap en een eiwitreep naast je schommelstoel, alsof je bijkomt van een uit de hand gelopen studentenfeest. Probeer geen held te zijn. Check je bloedsuiker voor het voeden, check hem erna, en leg in elke kamer van je huis een snack klaar.

Fopspenen uitkoken na elke keer dat ze op de grond vallen is een fabeltje, verzonnen door mensen die nog nooit écht moe zijn geweest.

Kleding die spuitluiers overleeft

Aangezien we het toch hebben over de realiteit van het in leven houden van baby's, laten we het even over kleding hebben. Mensen kopen voor pasgeborenen van die gedetailleerde, stugge outfits met knoopjes op de rug en tule rokjes. Het is absurd. Baby's zijn in wezen gewoon vloeistofverwerkingsmachines. Ze lekken aan alle kanten.

Wij hebben het Rompertje van Biologisch Katoen van Kianao. Het is prima. Het doet precies wat een stukje stof hoort te doen, namelijk de baby bedekken. Het biologische katoen is oprecht zacht, en het is natuurlijk heel fijn dat het niet is bespoten met de giftige chemicaliën waarin standaard fast-fashion kleding vaak is gedrenkt. Maar lieve schat, laten we eerlijk zijn. Je baby gaat het ruïneren. Binnen drie kwartier nadat je het hebt aangetrokken, volgt de eerste spuitluier al tot in de nek. De enige redding is de envelophals. Wanneer de onvermijdelijke code bruin plaatsvindt, kun je het hele kledingstuk naar beneden over hun heupjes trekken, in plaats van een mosterdkleurige vlek over hun gezichtje te slepen. Dat is in ieder geval een groot pluspunt.

We hebben ook nog ergens in huis de Zachte Babyblokken Set slingeren. De marketing beweert dat deze in bad blijven drijven. Ik heb het één keer geprobeerd, en ze dobberden een beetje zielig rond tussen de bubbels. Ze zijn rubberachtig en zacht. Mijn kind bijt er vooral op als hij last heeft van doorkomende tandjes. Als je iets wilt waar ze lekker op kunnen kauwen terwijl jij voor het eerst in een week je haar probeert te wassen, doen ze prima hun werk.

Het internet is een rare plek, joh. Je zoekt op een rapconcert en eindigt met het lezen van mijn gedachten over een lage bloedsuikerspiegel bij baby's, schuldgevoelens over schermtijd, en houten olifantjes. Maar dat is het moderne ouderschap ten voeten uit. We typen allemaal 's nachts onze angsten in een zoekbalk in de hoop dat iemand daarbuiten weet waar hij mee bezig is. Maar eigenlijk doet niemand van ons dat écht.

Voordat je weer in slaap valt met je telefoon op je borst, neem nog even een kijkje bij de duurzame baby essentials van Kianao. Ze zorgen er niet op magische wijze voor dat je baby ineens doorslaapt, maar ze staan wél heel mooi op je vloer.

Vragen die ik constant hoor

Gaat één uurtje op de tablet de hersenen van mijn baby echt frituren?

Waarschijnlijk niet, maar mijn huisarts liet me voelen als een crimineel omdat ik het überhaupt vroeg. De realiteit is dat een aflevering van Sesamstraat, zodat jij even kunt douchen, echt niet hun kansen op een universitaire studie gaat verpesten. Maak er alleen geen gewoonte van. Eerlijk gezegd is het schuldgevoel erger dan de schermtijd zelf.

Waarom word ik zo duizelig als ik mijn baby borstvoeding geef?

Dat is je bloedsuiker die keldert, meid. Je lichaam trekt al je energie en water weg om melk te maken. Het raakt je als een mokerslag, vooral als je een geschiedenis hebt van bloedsuikerproblemen of zwangerschapsdiabetes. Leg een mueslireep en een gigantische fles water neer op de plek waar je voedt. Je bent nu eigenlijk een topsporter, alleen een hele vermoeide.

Is houten speelgoed serieus beter of gewoon mooier voor Instagram?

Er hoeven geen batterijen in, het zingt geen irritante liedjes op maximaal volume, en het breekt niet in scherpe plastic scherven als je erop gaat staan. Dat alleen al maakt het voor mij superieur. Het feit dat het er mooi uitziet, is gewoon een bonus voor je esthetiek.

Kan ik veilig borstvoeding geven als ik diabetes type 2 heb?

Ik weet vrij zeker van wel, en artsen zeggen dat het op de lange termijn zelfs kan helpen bij je insulineresistentie. Maar eerlijk, overleg gewoon met je endocrinoloog, want elk lichaam is weer anders en gek. Bereid je er alleen op voor dat je bloedsuiker sneller kan dalen dan je verwacht zodra de baby aanhapt.

Hoe krijg ik die gele vlekken uit biologisch katoen?

Niet. Je wast het, het wordt een iets lichtere tint geel, en je accepteert dat baby's gewoon vies zijn. Je kunt proberen het in de zon te leggen zodat het op natuurlijke wijze bleekt, maar ik omarm meestal gewoon de rommel. Niemand oordeelt over het rompertje van je baby.