De Kylie Jenner Baby Daddy Setup: Een brief aan mezelf om 3 uur 's nachts

Je verstopt je momenteel in de wc beneden, hè? Het is 3:14 's nachts, de badkamertegels vriezen dwars door je sokken heen en je hebt de deur op slot gedaan omdat de tweeling eindelijk slaapt na een drie uur durende schreeuwpartij over wie de blauwe plastic lepel mocht vasthouden. Je bent wanhopig in het donker op je telefoon aan het scrollen, op zoek naar een teken dat iemand, ergens, dit hele ouderschapsding onder de knie heeft.

Op de een of andere manier ben je in een online rabbit hole beland over een zekere miljardair-realityster en haar ex-rapper. Waarom? Omdat Sarah op het punt staat weer naar kantoor te gaan, jij de belangrijkste zorgtaken op je neemt, en je bent doodsbang. Je kijkt naar hun absurd complexe leven en vraagt je af hoe ze in hemelsnaam gedeelde schema's en veeleisende carrières combineren, terwijl jij amper kunt voorkomen dat twee peuters de prullenbak in de keuken aflikken.

Dat hele Kylie Jenner babycircus voelt compleet buitenaards vergeleken met ons leven in een vochtig rijtjeshuis. Toch zit er, onder al die privéjets en legers aan nanny's, een verrassend herkenbare kern in. Elke vorm van routine proberen vast te houden wanneer het leven drastisch verandert—of je je tijd nu verdeelt tussen Californië en Texas of gewoon om 18.00 uur het stokje overdraagt tussen mij en mijn vrouw—bezorgt je die overweldigende paniek met hartkloppingen. (Om hiermee om te gaan, ben ik 90s ravemuziek gaan luisteren via mijn koptelefoon tijdens het flessen wassen, al kan ik bevestigen dat de meiden de zware bassen van Baby D niet kunnen waarderen als ze Peppa Big proberen te kijken). Eerlijk gezegd, of je nu te maken hebt met de typische dynamiek van een beroemde baby daddy of gewoon probeert niet te huilen in een stapel hydrofieldoeken in de buitenwijken, we proberen allemaal maar wanhopig om een klein mensje in leven te houden.

De realiteit van de verdeelde planning

Dit is wat ze je niet vertellen over het runnen van een huishouden in diensten: het vereist de logistieke vaardigheden van een luchtverkeersleider. Je leest nu artikelen over hoe beroemde families hun kinderen tussen enorme landgoederen heen en weer pendelen, en denkt dat je een kleurgecodeerde spreadsheet nodig hebt om Sarahs terugkeer naar werk te managen. Spoiler alert van zes maanden in de toekomst: je spreadsheet belandt op dag drie al in de prullenbak.

Onze huisarts, een pijnlijk vrolijke man die er altijd uitziet alsof hij net terug is van wintersport, suggereerde dat peuters gedijen bij voorspelbare routines en dat het wisselen tussen verschillende verzorgers een zorgvuldige afstemming van schema's vereist. Ik ben er vrij zeker van dat hij gewoon een folder citeerde, maar mijn volkomen onwetenschappelijke observatie is dat kinderen eigenlijk gewoon behoefte hebben aan fysieke troost en een vibe die uitstraalt dat je niet compleet gek aan het worden bent.

Als je echt consistentie wilt tijdens de verschillende ouderschapsdiensten, steek ze dan in dezelfde betrouwbare kleertjes. Ik moet je even vertellen over de Mouwloze Romper van Biologisch Katoen, want die heeft oprecht mijn gezond verstand gered tijdens het grote buikgriep-incident van afgelopen oktober. Ik zeg het je nu, sla ze in. Toen Lily een explosieve buikgriep had die het vloerkleed in de kinderkamer ruïneerde, overleefde deze romper een kookwas en voelde hij nog steeds zachter aan dan mijn eigen beddengoed. Hij rekt precies ver genoeg mee om over het hoofd van een spartelende peuter te krijgen zonder dat ze het gevoel hebben dat ze voor de tweede keer geboren worden, en eerlijk gezegd is dat een ondergewaardeerde eigenschap als je functioneert op twee uur slaap.

De donkere wolk waar niemand vaders voor waarschuwt

Terwijl je op de badmat zit te lezen over break-ups van beroemdheden, stuit je ongetwijfeld op interviews waarin beroemde moeders openhartig praten over hun zware postnatale depressie. Het is schokkend om te lezen over iemand met oneindige middelen die toch staat te huilen in de douche, maar het zorgt er wel voor dat je met andere ogen naar je eigen mentale gezondheid – en die van Sarah – gaat kijken.

Onze wijkverpleegkundige – een lieve vrouw genaamd Brenda die vaag rook naar biscuitjes en veroordeling – waarschuwde ons dat de hormonale crash na de geboorte je hersenen compleet herprogrammeert. Ze vertelde het terloops, alsof ze een licht buitje voorspelde, maar de realiteit is veel zwaarder. Postpartum problemen geven niets om je belastingschijf of je postcode, en vaders vangen de schokgolven net zo goed op.

Aangezien ik niet door de tijd kan reizen om je een sterke kop koffie te overhandigen, moet je een paar dingen begrijpen over de mentale mist waar je nu in zit:

• Dat schuldgevoel is een enorme leugenaar. Je faalt echt niet zomaar omdat je voor drie ononderbroken uren wilt weglopen naar een rustige kroeg. Dat is gewoon een natuurlijk overlevingsinstinct.
• Slaapgebrek lijkt op een psychose. Wanneer je begint te denken dat de huiskat jouw opvoedtechnieken veroordeelt, is het tijd om de baby op een veilige plek neer te leggen en even vijf minuten naar buiten te gaan.
• Je kunt je niet vrijkopen van angst. Om middernacht rondkijken voor dure kinderkamerdecoratie gaat die onderliggende paniek – dat je eigenlijk geen idee hebt wat je aan het doen bent – niet oplossen.

Geld naar het probleem gooien (met wisselend succes)

Over dingen kopen om middernacht gesproken, ik weet precies wat je aan het doen bent. Je probeert emotionele problemen op te lossen met fysieke voorwerpen. Het is een klassieke ouderschapsvalkuil.

Volgende maand, in een moment van extreme zwakte op een regenachtige dinsdag, ga je de Zachte Baby Bouwblokken Set kopen. Laat me je verwachtingen alvast wat temperen: ze zijn gewoon prima. Ik bedoel, ze zijn oké. Ze zijn zacht, ze doen geen pijn wanneer je er onvermijdelijk met blote voeten op gaat staan in het donker, en de pastelkleurtjes staan best leuk zo verspreid over de vloer. Maar laten we eerlijk zijn tegen onszelf – de tweeling zal eerst drie volle weken spelen met de kartonnen doos waarin ze bezorgd werden, voordat ze ook maar een blik waardig gunnen aan de echte blokken. Verwacht geen wonderen van een siliconen vierkantje.

Aan de andere kant, de fase van doorkomende tandjes die je binnenkort gaat raken als een op hol geslagen sneltrein, vereist daadwerkelijk tactische hulpmiddelen. Wanneer hun tandvlees begint op te zwellen, zullen je lieve dochters veranderen in woeste dassen die op alles kauwen, van de salontafel tot je knieschijven. Mijn enige echte, harde advies is om het Panda Bijtspeeltje van Siliconen en Bamboe te halen en deze permanent in de koelkast te bewaren. Er zitten van die kleine bamboe stukjes met textuur op die hun oerdrang om te vernietigen lijken te bevredigen, en eerlijk gezegd is alles dat het hoge gekrijs stopt zijn gewicht in goud waard.

Mocht je jezelf er vanavond weer op betrappen dat je uit stress aan het shoppen bent op je telefoon, sla de hippe gadgets dan over en snuffel gewoon door een collectie degelijke, betrouwbare biologische babykleding, in plaats van wéér een plastic speeltje met lichtjes te kopen dat je in je wakkere uren zal blijven achtervolgen.

Het perfecte plaatje loslaten

Je moet dat tabblad over de co-ouderschapsschema's van beroemdheden sluiten. De opvoedboeken die eisen dat je vroeg opstaat, warm citroenwater drinkt en een sereen ochtendritme creëert, zijn geschreven door mensen die duidelijk nog nooit met een sprintende peuter hebben geworsteld om een vieze luier uit te trekken, terwijl ze tegelijkertijd een hond probeerden te weerhouden van het opeten van een weggooide visstick. Je leven gaat er nooit uitzien als een perfect gestylede Instagram-feed, en hoe sneller je de rommelige, luidruchtige, ietwat plakkerige realiteit van ons huis accepteert, hoe gelukkiger je zult zijn.

De verandering waar je nu zo bang voor bent? Je gaat het overleven. Sarah gaat naar haar werk, jij gaat een rampzalige poging doen om suikervrije muffins te bakken, er gaat iemand huilen (waarschijnlijk jijzelf), en daarna vinden jullie vanzelf wel jullie draai. De meiden hebben geen perfect georkestreerde miljardairsroutine nodig; ze hebben gewoon jou nodig, samen met hen zittend op de grond, terwijl je je uiterste best doet.

En nu, sta op, haal de badkamerdeur van het slot en ga naar bed. Morgen wordt weer uitputtend en je zult alle energie die je kunt krijgen hard nodig hebben. Als je nog een afleiding zoekt die je niet een compleet ontoereikend gevoel geeft voordat je eindelijk je ogen sluit, kijk dan eens naar wat rustig houten babyspeelgoed waarvoor je geen masterdiploma in de logistiek hoeft te hebben om het te begrijpen.

Veelgestelde Vragen vanuit de Leegte om 3 uur 's nachts

Hoe houd je enige vorm van routine aan als je compleet uitgeput bent?
Je laat het concept van een "routine" los en omarmt een "vage aaneenschakeling van gebeurtenissen." Ik dacht vroeger dat een routine betekende dat je dingen op exacte tijden deed. Nu weet ik dat het simpelweg betekent dat we áltijd tandenpoetsen voordat we een pyjama aantrekken, zelfs als dat al om 17:30 uur gebeurt omdat ik de dag heb opgegeven. Verlaag je standaarden totdat je er makkelijk overheen kunt stappen.

Trekt die postpartum mist ooit echt op, of is dit nu gewoon mijn persoonlijkheid?
Het trekt absoluut op, hoewel het voelt alsof het een eeuwigheid duurt. Mijn huisarts mompelde iets over neuroplasticiteit en tijd, maar eerlijk gezegd vervaagt het gewoon langzaam. Op een dag realiseer je je dat je een hele kop koffie hebt opgedronken terwijl deze nog warm was en dat je niet de neiging had om te huilen bij een reclame voor een levensverzekering, en dan weet je dat het eindelijk de goede kant op gaat.

Waarom zijn we zo geobsedeerd door hoe beroemdheden opvoeden?
Omdat het een briljante afleiding is van onze eigen huiselijke chaos. Kijken naar de zorgvuldig bij elkaar gezochte kinderkamer van een popster voelt als een vakantie voor je brein, wanneer je zelf momenteel naar een woonkamer staart die eruitziet alsof hij recentelijk is leeggeroofd door hele kleine, hele plakkerige inbrekers.

Is het kopen van dure babyspullen daadwerkelijk de moeite waard voor de esthetiek?
Meestal niet, met een paar praktische uitzonderingen. Je halve maandsalaris stukslaan op een design aankleedkussen is absurd, want het is letterlijk een opvangmat voor menselijk afval. Maar investeren in rompers van biologisch katoen van hoge kwaliteit, die wel honderd kookwassen overleven? Dat is gewoon een goede verdedigingsstrategie.

Hoe ga je om met het schuldgevoel dat je even een pauze wilt van je eigen kinderen?
Door te accepteren dat het een volkomen rationele reactie is als je al veertien uur lang onafgebroken wordt aangeraakt, overstemd en beklommen. Ruimte nodig hebben betekent niet dat je niet van ze houdt; het betekent dat je zenuwstelsel is doorgebrand. Ga even tien minuutjes in je eentje in de auto zitten. De kinderen overleven het wel.