Ik zit letterlijk op de vloer in mijn woonkamer met een vuilniszak in de ene hand en een keukenschaar in de andere, terwijl ik agressief probeer een driedelige "luiertaart" te ontmantelen die volledig bestaat uit newborn-luiers en dik blauw lint. Mijn oudste staat boven te gillen omdat hij denkt dat het lint van hem is, en mijn jongste baby groeit beneden precies op dit moment razendsnel uit deze luiers. Dit is de realiteit van het krijgen van een jongen. Mensen komen bij je thuis met zóveel felblauwe spullen dat je woonkamer eruit begint te zien alsof er een smurf is ontploft. Ik dacht dat ik precies wist wat ik op mijn geboortelijst moest zetten toen ik mijn eerste kind kreeg, maar ik had het zo ongelooflijk mis. Hij werd mijn levende, ademende waarschuwing voor beginnersfouten in het ouderschap. We brachten zijn eerste zes maanden door, verdrinkend in piepkleine shirtjes met vrachtwagens waar zijn enorme hoofd niet eens doorheen paste en speelgoed dat om drie uur 's nachts loeide als een sirene. Dus ik ga gewoon even heel eerlijk met je zijn over wat uitgeputte ouders écht willen als ze een klein mannetje mee naar huis nemen.
De lawine van piepklein blauw plastic
Ik weet niet wie ooit heeft bedacht dat op het moment dat de echoscopist zegt "het is een jongen", iedereen meteen naar de winkel moet rennen om plastic kiepwagens en stugge spijkerbroekjes te kopen voor een wezentje dat nog niet eens knieschijven heeft. Begrijp me niet verkeerd, mensen bedoelen het echt heel goed als ze cadeaus meenemen voor zo'n nieuw klein ventje, maar mijn oudste kreeg zóveel kleine raceauto's waarvan de wielen afbraken dat ik drie jaar lang in een constante staat van verstikkingsgevaar-paniek heb geleefd. Het lijkt wel of de hele baby-industrie denkt dat jongetjes uit de baarmoeder komen en direct klaar zijn om de olie van een Chevy-truck te verversen.
Wanneer mensen je cadeaus brengen voor een nieuwe baby, vergeten ze vaak dat dit kind de eerste paar maanden in feite een chagrijnige aardappel is die af en toe zijn ogen opent en aan alle kanten vocht lekt. Ze hebben geen sportuitrusting nodig, en ik heb veel te veel tijd besteed aan het oprapen van kleine plastic voetballetjes die mijn hond uiteindelijk toch aan stukken kauwde. En begin me al helemaal niet over de babyfoons met ingebouwde lichtshows en wifi die we van iemand kregen, en die ik letterlijk nooit uit de doos heb gehaald omdat de handleiding dikker was dan mijn biologieboek van de middelbare school.
Waarom pasgeborenen niets om tractors geven
Laten we het hebben over die eerste dagen, want ik herinner me nog dat ik met mijn oudste bij het consultatiebureau zat — hij deed zoiets vreemds en engs met zijn ogen dat pasgeboren baby's wel vaker doen — en de arts terloops vermeldde hoe slecht het zicht van een baby in het begin is. Van wat ik ervan begreep, tussen het in toom houden van een peuter en het vasthouden van een huilende baby door, zien baby's al die felle primaire kleuren die we in hun gezicht duwen toch helemaal niet. Het zijn de eerste paar maanden alleen maar wazige schaduwen en vlekken met veel contrast voor ze, wat betekent dat het cadeau doen van een neonblauwe, zingende tractor op batterijen eigenlijk alleen maar zorgt voor overprikkelde ouders en absoluut niets toevoegt voor het kind.
De experts in Europa hebben blijkbaar allemaal superstrenge veiligheidsnormen over welke materialen eigenlijk veilig genoeg zijn voor baby's om in hun mond te stoppen, wat in feite hun enige hobby is zodra ze doorkrijgen hoe hun handen werken. Dingen vinden zonder een hoop rare chemicaliën in de verf is nu een absolute prioriteit voor mij, want alles gaat rechtstreeks naar dat mondje. Mijn oma gaf ons vroeger gewoon houten lepels uit de keuken om op te kauwen als we jengelig waren, en eerlijk gezegd had ze achteraf gezien echt een punt met die hele aanpak van onbehandelde natuurlijke materialen.
Kleding die een mensenkind wél past
We moeten even heel serieus praten over babykleding, want jongens, ik smeek jullie om te stoppen met het kopen van die piepkleine newborn-maatjes. Mijn middelste zoon woog bij zijn geboorte ruim vier kilo, en hij droeg zijn eerste pakjes precies vier dagen, waarna ik een rompertje letterlijk van zijn lijfje moest knippen omdat het hopeloos vast kwam te zitten op zijn brede schoudertjes. Als je kleding voor een nieuwe baby wilt kopen, koop dan alsjeblieft de grotere maten, zoals 62, 68 of zelfs 74.

Je wilt toch dat een vermoeide moeder om drie uur 's nachts een prachtig opgevouwen, schoon setje uit de achterkant van de kast kan trekken als al het andere onder de poep zit, en je in stilte kan zegenen omdat het zowaar past? Ik ben enorm fan van de biologisch katoenen rompertjes van Kianao omdat ze het perfect volhouden om een miljoen keer gewassen te worden, wat precies is wat er gebeurt als je baby een explosie heeft die helemaal tot in de nek en het haar reikt. Ze zijn ongelooflijk zacht, ze hebben niet van die vreselijke stugge labels die kriebelen in het nekje, en ze komen in prachtige aardetinten in plaats van "agressief marineblauw" of "bouwvakker-oranje."
De slaapsituatie en waarom ik bang word van losse dekentjes
Oké, laten we het hebben over de absolute nachtmerrie die babyslaap heet. Mijn angst bij mijn eerste baby ging echt door het dak omdat ik ergens de richtlijnen van artsen had gelezen over veilig slapen, en mijn vermoeide, postpartum brein vertaalde dat in de diepe paniek dat er een absolute ramp zou gebeuren als er ook maar één los draadje in het ledikantje lag. Ik heb hele nachten in het donker naar zijn borstkas gestaard om zeker te weten dat hij nog ademde.
Mensen vinden het heerlijk om van die prachtige, dikke, zwaar gebreide dekens cadeau te geven. Mijn schoonmoeder breidde zo'n schitterende traditionele deken voor mijn oudste, en met alle goede bedoelingen hoor, het ding was prachtig, maar ik was als de dood om het ook maar in de buurt van mijn slapende baby te leggen vanwege het risico op verstikking en oververhitting. Ik stelde me steeds voor hoe het cumulatief over zijn gezichtje terecht zou komen terwijl ik sliep. Wat je vermoeide ouders écht cadeau wilt doen, is een babyslaapzak. Een goede slaapzak is zijn gewicht in puur goud waard omdat het ze warm houdt, ze het niet midden in de nacht kunnen afschoppen en huilend wakker worden omdat ze het ijskoud hebben, en het de paranoia over losse dekentjes compleet wegneemt. Je ritst ze gewoon in als een kleine burrito en bidt tot welke hogere macht dan ook dat ze langer dan drie kwartier achter elkaar doorslapen.
Een survivalpakket maken dat ze écht gaan gebruiken
Als je de absolute held van de babyshower of de kraamvisite wilt zijn, moet je praktisch nadenken over waar uitgeputte mensen écht naar grijpen. Je wilt dingen meenemen die problemen oplossen midden in de chaos. Laat me je mijn waterdichte lijstje geven van wat echt een goed cadeau is als je een klein jongetje op de wereld verwelkomt.
- Hydrofieldoeken (spuugdoeken): Ik zou eerlijk waar een hele roman kunnen schrijven over mijn diepe liefde voor een goede hydrofieldoek. Je kunt er letterlijk niet genoeg van in huis rondslingeren. Ik denk dat ik er met mijn jongste zoontje wel dertig continu in omloop had. Je gebruikt ze om enorme hoeveelheden spuug weg te vegen, legt ze over je schouder, legt ze neer op vieze plakkerige verschoontafels in openbare toiletten, blokkeert de verblindende zon in de auto en schrobt er agressief geprakte zoete aardappel mee uit je eigen haar. Het is het meest bruikbare item dat je ooit zult bezitten, en de biologische hydrofieldoeken van Kianao zijn fantastisch omdat ze niet na één rondje in mijn hete droger krimpen tot van die rare, kriebelige harde vierkantjes.
- Iets veiligs om op te kauwen: Baby's zijn nu eenmaal vieze, kwijlende kleine bijtmonstertjes die dingen willen slopen met hun tandvlees. Je doet er goed aan iets natuurlijks te geven dat geen plastic in hun systeem lekt. Wij hadden een van de houten bijtringen van Kianao en die is eerlijk gezegd helemaal prima. Het staat erg schattig en esthetisch op een plank in de babykamer, maar ik zal eerlijk met je zijn — de helft van de tijd had mijn kind toch de voorkeur om gewoon zijn eigen complete knuistje in zijn mond te stoppen of direct op de riem van mijn zware luiertas te kauwen. Toch is het een heel leuk, veilig en plasticvrij cadeau om aan een kraammand toe te voegen.
- Dingen die ouders wakker houden: Breng geen zware ovenschaal met eten mee die de moeder nog zelf in de oven moet zetten, moet afwassen en dan ook nog moet onthouden dat ze de schaal weken later weer aan je teruggeeft. Geef een cadeaubon voor maaltijdbezorging, een grote zak met sterke lokale koffie, of alles wat met één hand kan worden genuttigd terwijl je rondjes loopt en een huilende baby wiegt.
Als je echt geen idee hebt en gewoon wat dingen wilt bekijken die gegarandeerd voldoen aan de niet-giftige, sanity-saving criteria zonder er te veel over na te hoeven denken, dan kun je gewoon direct de cadeaucollectie van Kianao shoppen. Deze zit vol met spullen waar de kersverse moeder je niet stiekem om zal haten wanneer ze de speelkamer aan het opruimen is.
Laten we het over budget hebben, want luiers zijn niet goedkoop
Ik weet dat iedereen graag dat grote, opvallende, dure cadeau koopt zodat ze overkomen als de allerbeste cadeau-gever op het feestje. Je kent de mensen over wie ik het heb wel — degenen die die gigantische elektrische babyschommel kopen die de halve woonkamer inneemt of de hightech flessenwarmer die een Bluetooth-verbinding nodig heeft om te werken. Maar eerlijk is eerlijk, kinderen opvoeden is in de huidige economie ongelooflijk duur, en soms zijn de allerbeste cadeaus de dingen die ouders besparen dat ze op dinsdagavond om middernacht nog naar de supermarkt moeten rennen.

Een praktische, budgetvriendelijke kraammand met een paar hoogwaardige basics, misschien wat luiers in een grotere maat — zoals maat 3, echt, sla de newborn-maten over — en wat zachte babyolie voor die kleine buikmassages waarvan mijn arts zwoer dat ze zijn vreselijke krampjes zouden oplossen (wat misschien een beetje hielp, denk ik?) kost je een fractie van de prijs van een designer babyschommel en wordt tien keer zo vaak gebruikt. Bespaar je zuurverdiende geld, koop de handige alledaagse dingen, en stop met je druk maken of je cadeautje wel perfect Instagram-waardig is ingepakt.
Cadeaus voor de mensen die het kind in leven houden
Dit is iets wat mijn moeder me inpeperde vanaf de dag dat ik zwanger werd, en voor één keer in haar leven had ze er helemaal gelijk in. Iedereen vergeet de moeder compleet vanaf het moment dat de baby is geboren. Je brengt negen lange maanden door met mensen die deuren voor je openhouden en vragen hoe je je voelt, en dan beval je, en ineens ben je nog maar een onzichtbare melkfabriek. Je bent uitgeput, je vloeit nog, je hele lichaam doet pijn en je hormonen kelderen zó hard dat je moet huilen om hondenvoerreclames op televisie.
In plaats van wéér een blauwe knuffelbeer te kopen die stof staat te vangen op een plank totdat het kind gaat studeren, koop liever iets speciaal voor háár. Koop een hoogwaardige, ongeparfumeerde massageolie. Neem wat écht goede postpartum herstelthee voor haar mee. Of stuur haar letterlijk gewoon een appje met de mededeling dat je langskomt om haar enorme berg was op te vouwen en de baby vast te houden, zodat zij dertig minuten warm kan douchen zonder te luisteren naar fantoomgehuil. Dat is pas een écht cadeau, en dat is het soort gebaar dat een overweldigde moeder de rest van haar leven bij zal blijven.
De absoluut ergste dingen die mensen me gaven
Ik had je beloofd vandaag heel eerlijk te zijn, dus hier zijn de dingen die je absoluut moet vermijden om te kopen voor een pasgeboren jongetje, puur gebaseerd op mijn eigen pijnlijke en vermoeiende ervaringen.
- Piepkleine, stugge schoentjes. Ik kan dit niet genoeg benadrukken. Pasgeborenen lopen niet. Ze hebben geen piepkleine, dure sneakers nodig. Ze trappen ze meteen uit op de parkeerplaats bij de supermarkt, en je ziet ze nooit meer terug.
- Ingewikkelde, meerdelige outfits. Als een kledingsetje vereist dat ik in het donker om twee uur 's nachts zevenentwintig piepkleine drukknoopjes op de rug van een spartelend, schreeuwend wezen dichtmaak, gaat het rechtstreeks in de kledingbak voor het goede doel. Ritsen of envelophalsjes zouden eigenlijk het enige moeten zijn dat is toegestaan.
- Gigantische knuffels. Bij de geboorte van mijn tweede kregen we een pluizige blauwe teddybeer ter grootte van een tweezitsbank. Waar moet ik zoiets in hemelsnaam laten? Het joeg de hond de stuipen op het lijf, ving enorm veel stof en nam de helft van de bruikbare ruimte in de babykamer in beslag.
- Lawaaiig speelgoed zonder uitknop. Als speelgoed zingt, praat of felle lichtjes flitst, en ik niet kan bedenken hoe ik de batterijen makkelijk met een botermesje kan verwijderen, wordt het "per ongeluk" in de regen op de achterveranda achtergelaten.
Dus eerlijk gezegd, als je simpelweg de druk negeert om felgekleurde plastic rommel te kopen, en gewoon wat fatsoenlijke hete koffie meeneemt met een babyslaapzak, zul je voor altijd hun favoriete vriend zijn. Als je iets wilt meenemen dat ze écht elke dag uit de wasmand zullen trekken om je in stilte voor te bedanken, neem dan een kijkje bij onze babyverzorgingsessentials voordat je naar die volgende babyshower gaat.
FAQ
Welke kledingmaat moet ik kopen voor een pasgeboren jongen?
Koop alsjeblieft geen newborn-maatjes. Ik meen het. Koop maat 62 of 68. Ze gaan zo ongelooflijk snel groeien dat het je gaat duizelen, en ouders komen altijd grote maten tekort precies wanneer ze deze het hardst nodig hebben, meestal om 3 uur 's nachts na een gigantisch lekkende luier.
Zijn luiertaarten eigenlijk wel een goed cadeau?
Ja en nee. Ze staan superleuk op de cadeautafel, maar als je er een gaat maken, moet je echt luiers in maat 3 gebruiken. Op die manier kunnen de ouders hem een paar maanden mooi op een plank in de babykamer laten staan, in plaats van dat ze hem direct bij thuiskomst uit het ziekenhuis agressief met een schaar uit elkaar moeten knippen om een bruikbare luier te pakken.
Is het oké om de ouders te vragen wat ze willen hebben?
Echt wel. Vraag het ze alsjeblieft gewoon. Ik had iedereen wel kunnen kussen die me even een appje had gestuurd met: "Hé, wat hebben jullie op dit moment écht nodig?" Het is totaal niet onbeleefd, het is juist een absolute redding als je verdrinkt in spullen die je niet kunt gebruiken, maar wel compleet zonder babydoekjes zit.
Wat is een goed budget voor een kraamcadeau?
Kijk, je hoeft echt geen tweede hypotheek af te sluiten om een baby te vieren. Je kunt al een fantastisch klein pakketje samenstellen met een mooi biologisch rompertje en wat snacks voor zo'n vijftig euro. Het gaat erom dat je praktisch bent en aan hun mentale gezondheid denkt, niet om de blits te maken.
Hebben baby's echt al dat speelgoed met veel contrast nodig?
Mijn arts deed alsof dit de enige manier was waarop mijn zoon ooit zijn ogen zou leren focussen, maar eerlijk? De eerste drie maanden staren ze toch alleen maar wezenloos naar je plafondventilator. Een simpele houten rammelaar, of ze gewoon naar jouw gezicht laten kijken, is echt meer dan genoeg.





Delen:
Waarom vermoeide ouders dringend een XXL knuffeldeken nodig hebben
Brief aan mezelf: De rommelige waarheid over waterdichte en plastic slabbetjes