Wegwijs in de chaos van kleertjes kopen voor je premature baby

Mijn moeder vertelde me dat ze vroeger niet eens zulke kleine kleertjes maakten en dat ik haar gewoon in een wikkeldoek moest stoppen tot ze wat spek op de botten had. De neonatologieverpleegkundige vertelde me dat ik mijn man onmiddellijk op pad moest sturen om vijf specifieke overslagrompertjes te kopen, anders kregen we te maken met een gevaarlijke kluwen van draden. En mijn schoonmoeder, schat van een mens, verscheen in de wachtkamer van het ziekenhuis met een miniatuur driedelig pak van stijf denim dat een gemiddelde eekhoorn perfect zou passen. Daar zat ik dan in mijn ongemakkelijke ziekenhuisbed, volgepompt met zware pijnstillers, starend naar mijn piepkleine dochtertje van krap twee kilo in haar plastic couveuse. Ik probeerde wanhopig te bedenken hoe ik een mensje moest aankleden dat eigenlijk nog een maand in mijn buik had moeten zitten.

Mijn oudste zoon zag er bij zijn geboorte uit als een peuter die klaar was om belasting te betalen en vast voedsel te eten. Hij woog ruim vier kilo, een flinke Hollandse baby, en ik heb hem precies drie dagen in standaardmaten kunnen wurmen voordat zijn dijen eruit barstten. Dus toen ik ineens piepkleine spulletjes nodig had voor mijn te vroeg geboren dochter, had ik absoluut geen referentiekader. Daar zat ik dan, in het donker paniekerig te scrollen op mijn telefoon. Ik had zo'n slaapgebrek dat ik steeds "de bby" intypte in de zoekbalk in plaats van "de baby", en geloof me, het internet is een rare plek om drie uur 's nachts. Het paniekshoppen dat daarop volgde was chaotisch, bizar duur en bestond uit heel veel vallen en opstaan.

De medische realiteit van ze warm houden

Onze arts, dokter Miller, ging uiteindelijk naast mijn berg met slecht gekozen aankopen uit de ziekenhuiswinkel zitten. Hij legde rustig uit waarom de garderobe van een premature baby in feite een serieuze medische noodzaak is, in plaats van een modeshow. Ik dacht altijd dat die piepkleine mutsjes en babysokjes alleen maar bedoeld waren voor schattige geboortekaartjes, maar hij keek me strak aan en zei dat ze warmte verliest als een slecht geïsoleerd huis in een sneeuwstorm.

Omdat deze ieniemienie baby's gewoon nog niet dat heerlijke babyvet hebben om hun eigen temperatuur te regelen, zijn sokjes en krabwantjes eigenlijk cruciale medische hulpmiddelen om te overleven. Het stabiel houden van hun kerntemperatuur is een constante strijd in die eerste dagen. Bovendien liet onze verpleegkundige zien hoe mijn dochter als een kleine rockster die een hotelkamer kort en klein slaat, probeerde haar eigen voedingssonde uit haar neus te trekken. Haar handjes bedekken met wantjes was dus een absolute must om te voorkomen dat ze haar eigen levensreddende slangetjes eruit zou trekken.

Mag ik even klagen over wat conventioneel katoen doet met het huidje van een prematuurtje? Ik weet vrij zeker dat de artsen iets zeiden over hun opperhuid die een hele beschermlaag mist omdat ze te vroeg kwamen, maar voor ons als ouders komt het erop neer dat hun huidje eigenlijk zo kwetsbaar is als nat, enkellaags toiletpapier. Ik maakte de fout om haar een goedkoop, felgekleurd rompertje aan te trekken dat we cadeau hadden gekregen, en binnen twee uur zag ze eruit alsof ze door de brandnetels was gerold. De agressieve chemische kleurstoffen en de pesticiden die ze tegenwoordig op goedkoop katoen spuiten, hielden de warmte vast en trokken bacteriën aan. Dit veroorzaakte een vreselijke rode uitslag die pas na een hele week smeren met voorgeschreven zalf verdween. Daarna hebben we alles weggegooid wat niet gemaakt was van pure, ongekleurde natuurlijke vezels. Als je dan toch je strakke budget ergens aan moet uitgeven, doe het dan aan de kwaliteit van de stof. Leuke printjes doen er echt niet toe als je kindje zich ellendig voelt.

Oh, en babyschoentjes zijn compleet zinloos, dus haal die maar meteen van je geboortelijstje.

Wegwijs worden in de chaos van aankleden in het ziekenhuis

Als je naar een baby op de NICU kijkt, zie je meer draden en slangetjes dan op een ouderwetse telefooncentrale. Outfits die over het hoofdje moeten, zijn in dit scenario dan ook echt onbegonnen werk. Je kunt niet zomaar een strakke, stugge kraag over een piepklein hoofdje trekken dat is aangesloten op een zuurstofmeter, zonder dat er drie verpleegkundigen de kamer komen binnenrennen om de alarmen uit te zetten die je zojuist hebt geactiveerd.

Dit is het moment waarop envelophalsjes en slimme knoopjes je allerbeste vrienden worden. Ik overdrijf niet als ik zeg dat het Biologisch Katoenen Baby Rompertje met Lange Mouwen van Kianao min of meer mijn redding was in de tweede week. Ik weet dat dertig euro veel lijkt voor een kledingstuk ter grootte van een opgevouwen servet. Maar door de elastische envelophals van dit ding kon ik de halsopening zo wijd oprekken dat ik het hele pakje vanaf haar voetjes omhoog kon trekken, in plaats van over haar kwetsbare hoofdje. We konden het soepeltjes langs de sensoren op haar buikje wurmen zonder ook maar één monitor los te koppelen. En het biologische katoen was zo boterzacht dat het geen van die vreselijke rode striemen op haar tere huidje achterliet.

Ik zal ook meteen helemaal eerlijk tegen je zijn over het Biologisch Katoenen Rompertje met Roffelmouwtjes. Ik kocht het omdat het schuldgevoel enorm toesloeg op een dinsdagmiddag, terwijl ik probeerde mijn Etsy-shop te runnen vanuit een plastic ziekenhuisstoel. Ik wilde gewoon wanhopig graag dat ze er voor vijf minuutjes uit zou zien als een "normaal" klein meisje, in plaats van een wetenschappelijk experiment. Het pakje is absoluut prachtig en de stof is net zo fantastisch als de basic varianten. Maar de realiteit is dat die schattige roffelmouwtjes de verpleegkundigen alleen maar in de weg zaten toen ze haar infuuslijntjes wilden vasttapen en haar vitale functies wilden controleren. Bewaar de kleding met ruches voor de dag dat ze je eindelijk de ontslagpapieren overhandigen en je door de hoofdingang naar buiten wandelt.

Uitvogelen welke maat je nou eigenlijk moet kopen

Als je in de winkel naar een label kijkt waarop "Newborn" (of maat 50) staat, en denkt dat het je prematuurtje van nog geen twee kilo gaat passen, kom je zwaar bedrogen uit als je het aantrekt. Standaard pasgeborenen-kleertjes beginnen meestal rond de drie tot vier kilo. Dus mijn kleine meid in een standaard babypakje stoppen, was alsof je een aardappel in een slaapzak stopt. Het leverde allemaal losse vouwen stof op die zich ophoopten rond haar gezichtje en me doodsbang maakten.

Er is een hele geheime taal van maten, waaronder Micro, Teeny en de standaard Prematuur, die gebaseerd is op hun gecorrigeerde leeftijd en gewicht, in plaats van op de dag dat ze daadwerkelijk zijn geboren. Mijn advies? Sla niet door in het kopen van de allerkleinste Micro-maten, tenzij je letterlijk bevalt met zesentwintig weken. Ze komen namelijk verbazingwekkend snel aan zodra ze doorkrijgen hoe ze zonder sonde moeten drinken. Voor je het weet knipper je met je ogen en heb je die maat alweer overgeslagen. Een paar goede prematuurmaatjes, bedoeld voor baby's tot een kilo of tweeënhalf, komen veel beter van pas en geven ze ook de ruimte om die stijve kleine beentjes te strekken.

Als je een voorraad pure, ademende basics wilt opbouwen, bekijk dan een paar biologische must-haves die hun huidje niet verpesten, voordat je jezelf midden in de nacht verliest in een eindeloze bol.com of Amazon-zoektocht.

Een praktische voorraad opbouwen zonder blut te raken

Je hebt geen hele kast vol miniatuurkleertjes nodig, vooral niet omdat je waarschijnlijk toch al elke euro omdraait die je uitgeeft aan de ziekenhuiskantine en de dure parkeergarage. Ik ben er helemaal voor om op de kleintjes te letten, dus dit is wat je écht nodig hebt om het ziekenhuisverblijf en die huiveringwekkende eerste paar weken thuis te overleven.

Zorg voor vijf tot zeven rompertjes met een wijde hals of overslag, zodat de verpleging overal makkelijk bij kan. Zelf was ik uiteindelijk enorm fan van de Biologische Babyromper Henley met Knoopjes. Dankzij de drie kleine knoopjes aan de voorkant konden de verpleegkundigen met hun stethoscoop makkelijk bij haar borstkas, zonder dat ze helemaal uitgekleed hoefde te worden en zo haar lichaamswarmte verloor. Je wilt ook een paar trappelzakken (slaapjurkjes met open onderkant) hebben voor de vier miljoen luierwissels die je gaat doen, en vergeet niet dat je speciale luiers voor prematuren nodig hebt als ze minder dan drie kilo wegen. Voeg daar nog drie of vier paar goed passende sokjes en ultrazachte mutsjes met platte naden aan toe, en je bent eigenlijk helemaal klaar voor deze periode.

Hoe je alles wast zonder gek te worden

De pure hoeveelheid wasgoed die een wezentje van iets meer dan twee kilo produceert is verbazingwekkend. Maar je kunt de kleertjes niet zomaar bij de bezwete sportkleding van je man gooien en maar hopen op het beste. Omdat hun huid zo extreem gevoelig reageert op alles in hun omgeving, moet je bijna obsessief bezig zijn met welke chemicaliën er met hun kleding in aanraking komen.

Ik heb mezelf compleet opnieuw moeten aanleren hoe ik de was deed. Ik zorgde ervoor dat ik elk ieniemienie babykledingstukje waste voordat ze het ooit aanhad, en gebruikte daarbij uitsluitend parfumvrij en hypoallergeen wasmiddel. Tegelijkertijd verbood ik mijn schoonmoeder stellig om stiekem haar zwaar geparfumeerde wasverzachter in mijn wasmachine te gieten. Wasverzachters laten een raar chemisch laagje achter op de vezels dat het huidje van een vroege baby absoluut zal ruïneren. Sla het dus gewoon helemaal over en laat het natuurlijke katoen z'n werk doen om ze behaaglijk warm te houden.

Voordat je uit pure paniek de hele baby-afdeling van je lokale warenhuis leegkoopt, onthoud dit: less is more, natuurlijke vezels zijn je beste vriend, en deze angstaanjagende ziekenhuisfase duurt echt niet eeuwig.

Vragen die je waarschijnlijk te moe bent om te stellen