Het was 02:14 uur 's nachts. Ik weet de exacte tijd omdat de felrode cijfers van de magnetron in mijn netvlies brandden terwijl ik heen en weer wiegde met die wanhopige zombiemoeder-bounce. Ik droeg de veel te grote flanellen pyjamabroek van mijn man Mark, die ik weiger terug te geven, en een voedingstopje dat absoluut betere tijden had gekend. Ik had een krijsende, tandenkrijgende baby van tien maanden genaamd Leo in mijn armen, en functioneerde op precies drie uur slaap en de zure restjes van de cafetièrekoffie van gisteren.
Maya, toen vier jaar oud, was op dat moment geobsedeerd door Batman. Dus natuurlijk dacht ik in mijn door slaapgebrek geteisterde waan: Hé, zou het niet hilarisch zijn als we met Halloween als Gotham-familie gingen en de baby de Joker maakten?
Ik balanceerde Leo op mijn heup, pakte mijn telefoon en typte de zin "I'm the joker baby" in Google, in de hoop een schattig, zachtpaars smokingpakje of zoiets te vinden. In plaats daarvan knalde er direct een korrelige, bizarre YouTube-video uit 2010 uit mijn telefoon van een tiener met slordige, angstaanjagende schmink die een tenenkrommende imitatie van Heath Ledger deed. Het geluid galmde door onze stille keuken. Leo stopte uit pure shock precies twee seconden met huilen, staarde naar het scherm en barstte toen in een gebrul uit dat waarschijnlijk de hele buurt wakker maakte.
Ik raakte in paniek. Zo van: volledige nachtelijke internet-rabbithole-paniek. Wat was dit voor video? Waarom was hij overal? Gaat mijn kleuter dit vinden op YouTube Kids? En oh god, als ik mijn baby echt als een superschurk verkleed, ga ik dan zijn tere huidje vergiftigen met goedkope schmink? Maar goed, het punt is: ouderschap is uitputtend en het internet is een mijnenveld.
Midden in de nacht is het internet een heel rare plek
Omdat ik letterlijk niets beters te doen had terwijl ik wachtte tot de paracetamol voor baby's zou inwerken, begon ik dus te lezen over deze meme. Mocht je ooit een tiener of een oudere broer of zus dramatisch horen aankondigen dat zij, jawel, de Joker baby zijn, weet dan dat hier absoluut geen duistere dark web-ondertoon aan zit.
Het is letterlijk gewoon cringe humor. Volgens de internethistorici van Know Your Meme (een site die ik veel te vaak bezoek nu ik officieel niet meer cool ben), is het gewoon een virale video van een amateur-imitatie die een onschuldige internetgrap werd. Maar in mijn uitgeputte brein opende het een angstaanjagende sluis aan vragen over digitale geletterdheid.
Mijn kinderarts, die er altijd uitziet alsof hij net zo hard een dutje nodig heeft als ik, mompelde tijdens ons laatste bezoek iets over dat we schermen niet zomaar blindelings moeten verbieden, maar dat we beter samen media kunnen kijken met onze kinderen, zodat we weten wat voor gekke digitale straattaal ze oppikken. Wat natuurlijk in theorie fantastisch klinkt, maar wie heeft de tijd om nonchalant élke YouTube Short in de gaten te houden?
Je moet eigenlijk gewoon accepteren dat je kinderen bizarre zinnen gaan herhalen die ze op het schoolplein oppikken, diep ademhalen, en ze nonchalant proberen te vragen wat het betekent zonder te klinken als een undercoveragent.
De ware superschurk is eigenlijk gewoon een opgebrande vader
Experts zeggen dat de blootstelling van jonge kinderen aan gewelddadige media kan zorgen voor meer angst en agressieve gedachten, wat, logisch. Niemand laat zijn kleuter de 16+ Joker-film uit 2019 kijken. Dat spreekt voor zich.
Maar terwijl ik diep in mijn 03:00 uur scrol-sessie zat, ontdekte ik iets waardoor ik me oprecht zó begrepen voelde. Blijkbaar heeft DC Comics onlangs een echte, officiële manga uitgebracht waarin de Joker per ongeluk gedwongen wordt om een baby Batman op te voeden. Ik verzin dit niet. De uitgever nam de grootste, ergste schurk aller tijden en brak hem met de meest angstaanjagende martelmethode die de mensheid kent: in je eentje een baby opvoeden.
- Het slaapgebrek: Hij dwaalt door Gotham met enorme wallen onder zijn ogen en vergeet zijn kwaadaardige plannen volledig, omdat hij elke twee uur wakker was.
- Het verlies van identiteit: Hij realiseert zich dat hij er niet op uit kan om de misdaad te bestrijden (of om misdaden te plegen, wat dan ook) omdat de kinderopvang stipt om 17:00 uur dichtgaat en hij anders een boete krijgt.
- De pure angst: Hij is constant doodsbang dat hij dit kwetsbare kleine mensje per ongeluk laat vallen.
Ik zat daar in de donkere keuken, lichtjes ruikend naar spuug, en lachte tot ik moest huilen. Want eerlijk? Soms voelt het opvoeden van een baby met een zéér sterke eigen mening alsof je langzaam gek wordt. Er zijn dagen dat ik niet heb gedoucht, de hond blaft, Maya een snack eist die sinds 2018 niet meer gemaakt wordt en Leo zijn gepureerde worteltjes tegen de muur gooit, waarop ik in de spiegel kijk en denk: Ik ben de schurk in dit verhaal.
Tijdens die vreselijke doorkomende-tandjes-fase, herinner ik me dat ik een schattige Bubble Tea Bijtring kocht in de vorm van een klein boba-bekertje. Hij was prima, eerlijk waar. Hij was gemaakt van voedselveilige siliconen en je kon hem in de koelkast leggen, wat mijn vermoeide brein wel kon waarderen. Maar weet je waar Leo in plaats daarvan op wilde kauwen? Mijn daadwerkelijke sleutelbeen. Hij negeerde het esthetische bijtspeeltje volkomen en ging rechtstreeks voor mijn vlees. Baby's zijn de definitie van chaotisch neutraal.
De grote schminkramp die mijn week verpestte
Terug naar het kostuumidee. Maya was er heilig van overtuigd dat Leo haar sidekick moest zijn. Uiteindelijk ging ik overstag en kocht wat goedkope schmink van de speelgoedwinkel en een voorverpakt pakje dat aanvoelde alsof het geweven was van gerecyclede plastic tassen.
Tjonge, wat een fout.
Godzijdank smeerde ik de schmink niet op zijn gezicht. Ik deed een heel klein beetje op zijn mollige armpje als test. Binnen twintig minuten leek zijn huid op een bobbelige, boze tomaat. Ik raakte in paniek en begon het er woest af te boenen met babydoekjes, wat hem alleen maar harder deed gillen. Mark kwam de trap af gerend in de veronderstelling dat er was ingebroken, om mij de baby verwoed in de gootsteen te zien wassen terwijl ik de massaproductie-industrie stond te vervloeken.
Dit is het angstaanjagende dat ik leerde:
- Ik las ergens dat de huid van een baby zo'n 20 tot 30 procent dunner is dan die van een volwassene, wat betekent dat ze letterlijk álles absorberen.
- Een rapport dat ik vond van de Campaign for Safe Cosmetics testte kinderschmink van normale, alledaagse winkels. Tien van de tien bevatten zware metalen.
- Lood. Er zat letterlijk lood in.
Ik gooide het hele plastic palet zo hard in de prullenbak dat de binnenbak scheurde. Waarom is dit spul in vredesnaam legaal? We maken ons negen maanden lang druk over het eten van vleeswaren, en zodra ze geboren zijn, proberen de winkels ons giftige smurrie te verkopen om op die doorlaatbare gezichtjes te smeren. Je zou er gek van worden.
Je kind schattig aankleden zonder ze te vergiftigen
Na het incident met de uitslag hebben we onze hele strategie omgegooid. Geen giftige schmink meer. Geen licht ontvlambare, kriebelende synthetische polyester kostuums die baby's laten zweten alsof ze een marathon in een sauna rennen.
In plaats daarvan stortte ik me op duurzame basics. Ik vond het Mouwloze Rompertje van Biologisch Katoen voor Baby's van Kianao, en eerlijk, dit kledingstuk is mijn absolute heilige graal geworden. Ik kocht er eentje in een rijke, donkere kleur en werkte met laagjes. Het is gemaakt van 95% biologisch katoen en 5% elastaan, waardoor het die perfecte, boterzachte stretch heeft die z'n vorm niet verliest, zelfs niet als je hem voor de vierhonderdste keer wast.
Het was het ENIGE dat zijn arme, geïrriteerde huid kalmeerde na mijn goedkope-kostuum-faal. Het katoen wordt verbouwd zonder al die nare synthetische pesticiden, en dat verschil voel je letterlijk. Het rompertje heeft van die envelop-halsjes, wat betekent dat toen Leo een enorme poepluier tot op zijn rug had (want natuurlijk gebeurde dat), ik het hele ding over zijn voetjes naar beneden kon trekken, in plaats van een met poep besmeurde hals over zijn gezicht te moeten schuiven. Als je dit ooit hebt meegemaakt, weet je precies wat ik bedoel.
Uiteindelijk gebruikten we gewoon die zachte, ademende biologische romper, gooiden we er een klein paars vestje overheen, en klaar was Kees. Hij zag er schattig uit, zijn huidje was veilig en hij kon tenminste zijn armpjes bewegen.
Maya vond het fantastisch. De rest van de week speelde ze dat ze hem opsloot in Arkham Asylum met haar Zachte Baby Bouwblokkenset. Ik genoot ervan om ze samen te zien spelen met die blokken, want ze zijn gemaakt van zacht rubber en zijn helemaal BPA-vrij. Bovendien hebben ze van die zachte, gedempte macaron-kleurtjes, zodat mijn woonkamer niet verandert in een nachtmerrie van primaire kleuren. Maya bouwde ze op en Leo sloeg ze vervolgens als een Godzilla direct weer omver, gierend van het lachen. Geen schmink nodig.
Dus als je kind thuiskomt met uitspraken van een of andere bizarre internetmeme, of zich wil verkleden als een schurk, probeer dan gewoon even diep in te ademen. Sla de goedkope drogisterijschmink over en trek ze iets zachts aan. We doen hier per slot van rekening ook allemaal maar ons best.
Klaar om de synthetische rommel gedag te zeggen en je baby aan te kleden in iets wat géén nachtelijke paniekaanval veroorzaakt?
Mijn ongezouten antwoorden op jullie zeer terechte vragen
Is schmink ooit écht veilig voor baby's?
Eerlijk? Na mijn ervaring vertrouw ik het goedkope spul gewoon niet meer. De meeste schmink uit de grote winkels zit vol verborgen zware metalen en agressieve kleurstoffen die de flinterdunne babyhuid onmiddellijk kunnen ruïneren. Als je écht per se hun gezichtje moet verven, liet mijn kinderarts een beetje doorschemeren dat je het beste kunt zoeken naar gecertificeerd biologische, plantaardige huidkrijtjes, maar eerlijk gezegd vermijd ik het nu gewoon helemaal. De huiduitslag is het simpelweg niet waard.
Waarom is biologisch katoen écht beter dan gewone babykleding?
Ik dacht vroeger altijd dat biologisch katoen gewoon een marketingtruc was voor rijke moeders, maar toen voelde ik het. Regulier katoen en synthetische stoffen zoals polyester worden tijdens het productieproces zwaar behandeld met pesticiden en chemicaliën. Omdat een babyhuid zo enorm doorlaatbaar is, kunnen die chemicaliën zorgen voor eczeemaanvallen en uitslag. Biologisch katoen ademt beter, houdt hun lichaamstemperatuur stabiel en sluit het zweet niet op tegen hun huidje.
Hoe was ik rompertjes van biologisch katoen zonder dat ze krimpen tot poppenkleertjes?
Oké, de truc is om je instinct te negeren dat alles op de heetste stand gewassen moet worden. Ik was onze Kianao-rompertjes in koud water (of maximaal 40°C) met een heel mild, parfumvrij wasmiddel. Gebruik GEEN wasverzachters—die ruïneren het natuurlijke absorptievermogen. Ik probeer ze aan de waslijn te drogen als ik de energie ervoor heb, waardoor het elastaan perfect rekbaar blijft.
Wat moet ik doen als mijn kind rare dingen van YouTube herhaalt?
Raak vooral niet in paniek, zoals ik wel deed. Meestal hebben ze geen flauw benul van wat ze eigenlijk zeggen en doen ze gewoon een geluid na dat ze grappig vonden. Vraag er gewoon nonchalant naar tijdens het ontbijt: "Oh, waar heb je dat gehoord?". Als het zoiets onschuldigs is als een maffe meme uit 2010, laat het dan gaan. Is het iets ergers, dan is dat jouw teken om misschien toch even hun tabletgeschiedenis te checken terwijl ze slapen.
Delen:
De baby-poezenfase overleven als je kind besluit te miauwen
Bekentenissen: mijn peuter kleden volgens de teenage dirtbag-trend