Is de Ikea kinderstoel van €25 echt veilig voor de eerste hapjes?

Het was bloedheet eind juli, de luchtvochtigheid was om te snijden, en ik stond in mijn voortuin op teenslippers een wit plastic kinderstoeltje af te spuiten met de hardste straal van mijn tuinslang. Knaloranje zoete aardappelpuree kaatste af op het plastic en spetterde op mijn scheenbenen. Mijn oudste dochter — de arme schat, mijn eeuwige proefkonijn voor elke opvoedfout — zat op de veranda te krijsen omdat ze elke seconde van het avondeten ronduit verschrikkelijk had gevonden. Ze was de afgelopen twintig minuten als een treurige, onderuitgezakte slappe vaatdoek langzaam weggegleden in de enorme diepte van die beroemde kinderstoel van vijfentwintig euro, totaal niet in staat om bij haar eten te komen.

Mijn oma had me er natuurlijk nog zo voor gewaarschuwd. Ze wierp één blik op het minimalistische onding toen ik het mee naar huis nam en mompelde dat het eruitzag als een martelwerktuig voor een plastic pop. Ik rolde met mijn ogen, want ik was een hoogopgeleide kersverse moeder die minimalistische blogs las, en ik wilde een strak design dat geen rib uit mijn lijf kostte. Ik zal maar gewoon eerlijk met je zijn: oma had helemaal gelijk, en ik ben er op de harde manier achter gekomen dat goedkope babymeubels meestal flink wat creativiteit en ellebogenwerk vereisen om ze daadwerkelijk te laten werken.

Waarom vermoeide moeders in de val van goedkoop plastic trappen

Kijk, ik snap het wel. Tussen het inpakken van bestellingen voor mijn kleine Etsy-shop en het voorkomen dat drie kinderen onder de vijf mijn huis compleet afbreken, heb ik gewoonweg de tijd en de mentale ruimte niet om aangekoekte havermout uit een gewatteerd stoffen stoelkussen te peuteren. Dat is de ware lokroep van dit specifieke meubelstuk.

Voordat we het gaan hebben over alles wat er fundamenteel mis mee is, moeten we erkennen waarom letterlijk iedereen die je kent er een heeft. De gemaksfactor spreekt enorm in het voordeel van dit stoeltje. Als je functioneert op drie uur slaap en je baby net heeft ontdekt hoe leuk het is om een mond vol geprakte doperwten in je gezicht te pruttelen, wil je simpelweg de makkelijkst mogelijke schoonmaak.

• Het weegt praktisch niets. Je kunt het hele gevaarte met één hand optillen terwijl je op je andere heup een krijsende baby in evenwicht houdt.
• Er zijn nul verborgen kieren. Geen naden, geen stiksels, geen gekke plastic vouwen waar melk in kan blijven staan om gedurende een hete middag lekker te gaan schiften.
• De poten klik je er zo af. We hebben het hele zootje vaker dan ik kan tellen achterin de auto gegooid als we op weg waren naar de schoonfamilie voor het zondagse diner.

Je koopt het omdat het je leven makkelijker maakt wat betreft het opruimen. Maar als het gaat om de daadwerkelijke mechanica van het voeden van een mensenkindje dat net vaste voeding leert doorslikken, is het rechtstreeks uit de doos een structurele ramp.

Wat mijn dokter op een plakbriefje krabbelde

Ik herinner me vaag dat onze arts iets mompelde over een hoek van 90 graden voor de heupen, knieën en enkels toen ze groen licht gaf voor de eerste hapjes van mijn oudste. Ze tekende een klein harkpoppetje op een gele Post-it, gaf het aan mij en wenste me succes. Ik plakte het ergens onderin mijn handtas en vergat het direct, totdat mijn dochter zich verslikte in een stukje zachte avocado.

Het absoluut grootste minpunt van deze stoel is het totale gebrek aan een voetensteun. Ik kan er echt niet bij dat ze een stoel produceren die bedoeld is om in te eten, en de beentjes van baby's gewoon in de lucht laten bungelen alsof ze in een skilift zitten. Probeer zelf maar eens een half uur lang je avondeten naar binnen te werken terwijl je met je benen vanaf een hoge barkruk bungelt, zonder je voeten om de poten van de kruk te haken. Dat kun je niet comfortabel volhouden. Je rompstabiliteit verdwijnt. Je zakt in elkaar. Je wordt wiebelig en verliest je focus.

Stel je nu eens voor dat je zes maanden oud bent en amper snapt hoe je eigen nek werkt, laat staan hoe je veilig een stukje eten naar de achterkant van je keel moet verplaatsen. Van wat ik van de wetenschap begrijp — en ik ben geen expert, gewoon een vermoeide moeder die om twee uur 's nachts dingen googelt — is dat wanneer een baby geen stevige ondergrond onder de voeten heeft, hun kleine breintje alle neurologische energie verbruikt om alleen maar te proberen het lichaampje rechtop te houden. Ze missen simpelweg de spierkracht in hun romp om hun zithouding vast te houden en zich tegelijkertijd te concentreren op het kauwen. Zonder voetensteun werk je eigenlijk ademhalings- en slikproblemen in de hand.

Het is om gek van te worden dat een enorm, wereldwijd merk niet gewoon een stukje plastic van vijf euro aan de onderkant van de stoel heeft toegevoegd om dit probleem op te lossen. Dit dwingt moeders zoals ik om het internet af te struinen naar houten voetenplankjes van externe bedrijfjes, die we zelf met rubberen O-ringen moeten bevestigen. Ook qua riempjes is het geen volwaardige vijfpuntsgordel, maar eerlijk gezegd: als je de heupriempjes strak genoeg aantrekt en niet naar de andere kamer loopt om de was op te vouwen, gaan ze echt nergens heen.

Het kuipstoeltje dat ze in hun geheel opslokt

Als je je eenmaal over de bungelende beentjes hebt heengezet, krijg je te maken met de enorme omvang van het zitje zelf. Ze hebben dit ding ontworpen op het formaat van peuters, wat betekent dat als je er een baby in zet die net zelfstandig kan zitten, ze eruitzien als een eenzaam doperwtje dat rondrolt in een reusachtig soepblik. Het is veel te breed en veel te diep.

Toen mijn middelste kind aan de eerste hapjes begon, zat ik ernaast en zag ik hem binnen drie minuten compleet naar de linkerkant wegzakken. Wanneer een baby onderuitzakt, wordt hun luchtweg belemmerd. Probeer zelf maar eens een mondvol water door te slikken terwijl je kin tegen je borst is gedrukt en je ruggengraat krom is als een letter C. Het is onveilig, en het verpest hun concentratie op het eten volledig.

• Ze glijden constant onderuit. Hun kleine billetjes glijden zo naar voren op het gladde plastic, waardoor het eetblad bij hun kin eindigt in plaats van bij hun navel.
• Ze leunen naar één kant. Zonder zijdelingse ondersteuning vallen ze direct om op het moment dat ze proberen te reiken naar een glibberig stukje banaan.
• Ze raken sneller gefrustreerd. Het kost zoveel fysieke inspanning om rechtop te blijven zitten dat ze het eten maar gewoon helemaal opgeven.

Uiteindelijk kocht ik zo'n goedkoop opblaasbaar steunkussen-geval én propte ik een opgerolde badhanddoek in zijn rug, alleen maar om hem ver genoeg naar voren te duwen zodat hij daadwerkelijk bij zijn bordje kon. Het zag er werkelijk belachelijk uit, maar het werkte wel.

Bordjes die de chaos wél overleven

Als het je eenmaal is gelukt om de stoel te upgraden met een aangepaste voetensteun en genoeg opvulling om ze mooi rechtop te houden, moet je nog een manier vinden om het eten daadwerkelijk op het blad te houden. Het plastic eetblad van deze stoel is namelijk licht gestructureerd. Dat betekent dat de meeste goedkope zuignapkommetjes na zo'n dertig seconden alweer los ploppen, waardoor de maaltijd ontaardt in een agressief potje frisbee.

Ik heb een belachelijke hoeveelheid kommetjes versleten voordat ik er een paar vond die daadwerkelijk aan het plastic vastzogen. Ik ben inmiddels groot fan van de Siliconen Beer Zuignap Kom, want mijn middelste heeft dit product echt tot het absolute uiterste getest. Hij is een kind dat draait op pure chaos, en hij heeft met de oerkracht van een bezeten peuter geprobeerd om dit kommetje van het eetblad te rukken. Hij kreeg hem niet los. Ik vind het geweldig dat de randen hoog genoeg zijn, zodat hij er zelfstandig havermout uit kan scheppen zonder alles direct over de rand te duwen. Het is zonder twijfel mijn favoriete item in de keukenkastjes.

Daarnaast heb ik het Siliconen Kattenbordje gekocht, wat — om eerlijk te zijn — voor mij gewoon een krappe voldoende scoort. De vakjes in de vorm van oortjes zijn superschattig voor kleine snacks zoals blauwe bessen of een kloddertje yoghurt, maar ze zijn nogal irritant om met de hand af te wassen als er iets plakkerigs in de hoekjes is aangekoekt. Als je hem in de vaatwasser stopt is er niks aan de hand, maar als je met een sponsje aan de gootsteen staat, moet je letterlijk je duimnagel in die oortjes drukken om de havermoutresten los te peuteren.

Als je een vakjesbord wilt, kan ik je oprecht eerder het Siliconen Walrusbordje aanraden. De vakken zijn net wat ruimer, waardoor mijn jongste er makkelijk met haar knuistjes in kan zonder gefrustreerd te raken. Alhoewel ze soms wel afgeleid is en vooral naar de slagtanden zit te wijzen in plaats van braaf haar roerei te eten.

Mocht je momenteel in de overlevingsmodus zitten en op zoek zijn naar spulletjes voor je pas gehackte babystoel die daadwerkelijk muurvast op het blad blijven zitten, neem dan hier even een kijkje voor wat echt goede voedingsspullen.

Mijn eindoordeel over de plastic troon

Dus in plaats van de hele plastic boel bij het grofvuil te zetten en driehonderd euro van je boodschappenbudget stuk te slaan op een chique houten kinderstoel die op moderne kunst lijkt, kun je beter gewoon een bamboe voetensteuntje van een mede-moeder op Etsy kopen. Blaas een steunkussentje op voor in hun onderrug om hun houding te fixen, en laat dat belachelijk stugge plastic eetblad gewoon permanent op de stoel geklikt zitten, zodat je niet elke avond je vingers bezeert als je hem eraf probeert te wrikken.

Heel eerlijk: het voeden van baby's is een rommelige, stressvolle bedoening en gaat meestal gepaard met véél meer huilbuien (van jullie allebei) dan de perfecte moeders op Instagram je doen geloven. Je hoeft geen fortuin uit te geven om je kleintje veilig en gevoed te houden, maar je kunt er absoluut niet zomaar van uitgaan dat een stukje plastic van vijfentwintig euro in zijn standaardvorm het probleem wel eventjes voor je oplost.

Voordat je je halsoverkop stort in de chaotische realiteit van de Rapley-methode (Baby-Led Weaning), neem even de tijd om spullen in huis te halen die serieus je mentale gesteldheid én je keukenvloer gaan beschermen. Check onze baby-essentials om het avondeten te overleven zonder je gevoel voor humor te verliezen.

Antwoorden op je nachtelijke voedingspaniek