Haakaa tips voor doorkomende tandjes: Survivalgids voor de kwijlapocalyps

Lieve Sarah van precies zes maanden geleden.

Je staat momenteel om twee uur 's middags op een dinsdag in de keuken van je zus. Je draagt die grijze joggingbroek met die mysterieuze yoghurtvlek op de knie en je hebt je gillende, zes maanden oude neefje op de arm. Je had je vol zelfvertrouwen opgeworpen als oppas, want "Ik heb dit al twee keer gedaan met Leo en Maya, hoe moeilijk kan het zijn?"

Het is zó moeilijk. Oh god.

Ik schrijf dit nu naar je, nippend aan een kop koffie die ik vanochtend al drie keer in de magnetron heb opgewarmd, omdat het fysiek pijn deed om te zien hoe je je zus in paniek appte met de vraag of baby's 39 graden koorts kunnen krijgen van doorkomende tandjes. Je bent alles helemaal vergeten, hè? Het slaapgebrek heeft alles gewist. Het is net zwangerschapsdementie, maar dan voor kwijl.

Dus ga zitten, haal dat hard geworden spuugdoekje van de stoel en laten we even doornemen wat we eigenlijk wél weten over het overleven van de doorkomende-tandjesfase, want blijkbaar heb je een opfriscursus nodig.

Waarom is opeens alles bedekt met een laag slijm?

Weet je nog toen Leo een maand of vijf was en zijn shirtjes ineens constant doorweekt waren? Gewoon, LETTERLIJK druipend. Er gingen wel tien slabbetjes per dag doorheen. Onze huisarts, dokter Miller—die het geduld van een heilige heeft—moest me voorzichtig uitleggen dat extreem kwijlen nog maar stap één is. Het veroorzaakt zo'n vreselijke rode uitslag rond hun mond waardoor ze op een kleine, boze clown lijken.

En dan die koorts! Je was gisteren helemaal in paniek omdat je neefje aanvoelde als een kleine radiator. Dokter Miller vertelde ons jaren geleden al dat het hele "koorts betekent dat er tandjes doorkomen" vooral een enorme fabel is die moeders elkaar in de speeltuin vertellen. Ze worden misschien een heel klein beetje warmer, maar als ze echt gloeien van de koorts boven de 38 graden, is het waarschijnlijk gewoon een typisch kdv-virusje. En, shit. Dat betekent dat je neefje waarschijnlijk gewoon een oorontsteking heeft. Dat moet je je zus misschien even vertellen. Maar goed.

Ze kauwen ook op alles. De rand van het bedje. Jouw vingers. De staart van de hond als hij niet snel genoeg weg is. Ze willen gewoon tegendruk omdat hun tandvlees voelt alsof het uit elkaar wordt geduwd door kleine, botte hooivorkjes.

Alsjeblieft, in vredesnaam, koop niet van die barnstenen kettingen. Ik weet dat ze er heel bohemian en schattig uitzien, maar ik las ergens dat kinderartsen ze haten omdat er enorm stikkingsgevaar is, en bovendien laten ze je baby eruitzien alsof hij op het punt staat om met een hippieband mee op tournee te gaan. Niet doen dus.

De vriezer is je nieuwe beste vriend (en ja, je kunt siliconen invriezen)

Oké, dit is het moment waarop ik mijn excuses aan je moet aanbieden, Sarah-uit-het-verleden, want je hebt mensen echt verschrikkelijk advies gegeven.

Jarenlang vertelde ik mijn vriendinnen dat je siliconen alleen in de koelkast kon leggen, niet in de vriezer, omdat ik dacht dat het te hard zou worden en hun tandvlees zou bezeren. Ik weet niet wie me dit verteld heeft. Waarschijnlijk heb ik het zelf bedacht in een door slaaptekort veroorzaakte waas in 2018. Maar ik heb zojuist het daadwerkelijke onderzoek van het merk over het doorkomen van tandjes met een Haakaa gelezen, en raad eens? Je KUNT massieve siliconen bijtringen wél invriezen. Sterker nog, dat zou je absoluut moeten doen.

In plaats van een washandje nat te maken, in te vriezen en dat aan de baby te geven—wat er alleen maar toe leidt dat ze zuigen op ontdooiend, naar metaal smakend vriezerwater dat in hun nek druipt en ze nóg harder laat huilen—gooi je gewoon een 100% siliconen bijtring in de vriezer naast de diepvriesfriet.

Siliconen van voedingskwaliteit bevriezen niet tot een harde, massieve baksteen, zoals water dat doet. Het wordt gewoon ongelooflijk, heerlijk koud. En omdat siliconen niet poreus zijn, neemt het de geur van de vissticks op de plank erboven niet op. Het is veilig, het verdooft de pijn en het is in tien minuten koud.

De moedermelk-ijsjestruc die mijn verstand heeft gered

Als er één ding is dat ik wil dat je onthoudt van toen Maya een baby was, dan is het wel de melkijsjes-hack. Je was helemaal vergeten dit gisteren voor je neefje te doen.

Weet je nog die vreselijke sabbelzakjes die we bij de Prénatal kochten? Die met dat gaasje? Ze zijn echt ranzig. Er blijven bananenvezels en aardbeienpitjes vastzitten in die microscopisch kleine gaatjes, en hoe lang je ook schrobt met een klein borsteltje, ze ruiken altijd vaag naar oude, zure melk. Het is gewoon gevaarlijk biologisch afval.

Waar we uiteindelijk achter kwamen—en wat wél echt werkt—is een volledig siliconen speen voor vers fruit of melk gebruiken. De bijtproductenlijn van Haakaa heeft zo'n geweldige siliconen fruit- en melkspeen; het is gewoon één glad stukje magie. Je giet een klein beetje moedermelk (of kunstvoeding, of zelfs gewoon wat gepureerd water met bessen als ze oud genoeg zijn) direct in het dopje, klikt het siliconen speentje erin en vriest het in. Vervolgens geef je dit bevroren 'melkklompje' aan de baby. Het smelt langzaam door de kleine gaatjes heen, waardoor hun boze, pijnlijke tandvlees volledig wordt verdoofd en ze tegelijkertijd gehydrateerd blijven.

Het is geniaal. En als ze klaar zijn, gooi je het hele siliconen ding gewoon in de vaatwasser. Geen gaasjes. Geen geschrob. Gewoon rust en vrede, voor precies twaalf minuten.

Esthetische houten ringen versus de harde realiteit van babykaakjes

We moeten het even over Dave hebben. Mijn geweldige, zeer eigenwijze man die tijdens mijn tweede zwangerschap besloot dat we een "alleen neutrale, natuurlijke materialen"-gezin gingen worden. Hij las één artikel over overprikkeling door plastic en opeens zag ons huis eruit als een beige Scandinavisch bos.

Hij was geobsedeerd door het kopen van die prachtige, minimalistische houten bijtringen. En eerlijk is eerlijk, ze zijn ook echt prachtig. Maar je moet wel eerlijk zijn over wat baby's daadwerkelijk willen als hun mond pijn doet.

Ik kocht uiteindelijk de Handgemaakte Bijtring van Hout en Siliconen als compromis met hem. Hij is echt ontzettend mooi—het heeft zo'n gladde, onbehandelde beukenhouten ring waar Dave dol op was, gecombineerd met zachte, kneedbare siliconen kralen waarvan ik wist dat de baby ze ook écht zou gebruiken.

Hij is... best oké. De kwaliteit is fantastisch, en hij is helemaal gifvrij en veilig, maar Maya was op een rare manier nogal kieskeurig. Ze kauwde een minuutje op de siliconen kralen, staarde dan naar de houten ring alsof die haar had beledigd, en smeet hem door de woonkamer zodat de hond hem kon apporteren. Sommige baby's houden van de harde weerstand van hout tegen hun tandvlees. Die van mij smeet hem liever weg als een kleine discus. Dus ja, fantastisch voor op de foto's en geweldig voor sommige kinderen, maar je moet er echt even achter komen of jouw baby van 'hard kauwen' of 'zacht kauwen' houdt.

Degene die écht werkte (en altijd in mijn handtas zat)

Maar, als je wilt weten wat ons leven echt heeft gered, dan was het deze willekeurige, kleine Panda Bijtring. Ik kocht hem in een opwelling om drie uur 's nachts, terwijl ik Leo aan het voeden was.

Hij is plat. Dat is het geheim. Hij is plat en heeft een bamboe-textuur aan de zijkant die dun genoeg is om helemaal achterin te komen, daar waar de kiezen doorkomen. Toen Leo een maand of acht was, begonnen die achterste kiezen te rommelen en hij stak gewoon zijn hele vuist in zijn mond in een poging bij de pijn te komen. De ronde ringen kwamen niet ver genoeg naar achteren zonder dat hij ervan moest kokhalzen.

De panda-bijtring was licht genoeg voor zijn ongecoördineerde kleine handjes om echt goed vast te houden, en dan zat hij in zijn wandelwagen woest te kauwen op het oor van de panda alsof dat beest hem nog geld schuldig was. Ik heb er drie gekocht. Eén voor de luiertas, één voor in het autostoeltje en één puur voor in de vriezer. Hij is van 100% siliconen van voedingskwaliteit, dus als hij hem op de vloer van de HEMA liet vallen (wat constant gebeurde), kon ik letterlijk gewoon even naar het toilet lopen, hem wassen met warm water en zeep, en hem zo weer teruggeven.

Als je een overlevingspakket voor je zus aan het samenstellen bent, kies dan een paar dingen uit een betrouwbare collectie biologisch babyspeelgoed, maar zorg er wel voor dat er in ieder geval één tussen zit die plat is, textuur heeft en van pure siliconen is gemaakt.

De chaos van de kwijljaren omarmen

Kijk, de waarheid is, deze fase is gewoon klote. Er is geen magische remedie die de pijn helemaal wegneemt. Je moet er gewoon mee zien te dealen.

Je zult de trucjes met de bevroren melk proberen, je zult afwisselen met de siliconen speeltjes, en je zult de Eekhoorn Bijtring kopen, simpelweg omdat dat eikeltjesdetail zo schattig is en weer een nieuwe textuur heeft om te ontdekken. Je gaat oceanen van spuug en kwijl opvegen. Je zult in het donker met blote voeten op een nat, koud siliconen speeltje stappen, en je zult hardop vloeken, en de hond zal je veroordelend aankijken.

Maar dan, op een ochtend, probeer je ze een hapje zoete aardappel te geven en hoor je die kleine, scherpe *tik* tegen de lepel. En dan trek je die kleine lipjes opzij, en daar is het. Een piepklein, doorzichtig, wit rijstkorreltandje dat door het onderste tandvlees naar buiten piept.

En dan besef je dat je het hebt overleefd. Tenminste, tot de volgende doorkomt.

Maar goed, app je zus terug. Vertel haar dat ze zijn oren moet controleren, wat melk moet invriezen, en dat je nu meteen vertrekt om een ijskoffie voor haar te gaan halen. Zet 'm op.

Klaar om je eigen kwijlapocalyps-overlevingspakket samen te stellen? Bekijk Kianao’s volledige collectie van veilige, natuurlijke en ongelooflijk makkelijk schoon te maken onmisbare bijtproducten. Het tandvlees van je baby (en je mentale gezondheid) zullen je dankbaar zijn.

De Rommelige FAQ Uit Het Echte Leven

Hoe weet ik nou écht of er tandjes doorkomen of dat ze gewoon vervelend zijn?

Eerlijk? Soms weet je het pas als het tandje er is. Maar de overduidelijke signalen bij mijn kinderen waren de letterlijke rivieren van kwijl, de rode uitslag rond de kin, het trekken aan hun oren (de kaakpijn straalt naar boven uit, wat superverwarrend is want daardoor lijkt het op een oorontsteking), en de plotselinge, vurige haat voor hun favoriete vaste voedsel. Als ze alleen maar in je schouder willen bijten en huilen, zijn het waarschijnlijk tandjes.

Wacht, dus ik mag massieve siliconen bijtringen zéker invriezen?

JA. Ik heb er hierin jarenlang he-le-maal naast gezeten. Zolang het een massieve, 100% food-grade siliconen bijtring is (zoals de Panda of de Eekhoorn), mag je hem gewoon 15 tot 20 minuten in de vriezer leggen. Hij wordt dan ijskoud en dat helpt echt om het gezwollen tandvlees te verdoven. Vries alleen geen houten bijtringen in, want dan barst het hout en is hij kapot.

Wat is de beste manier om die dingen schoon te maken zonder gek te worden?

Omdat ik weiger ook maar iets met de hand af te wassen als dat niet hoeft, vind ik het geweldig dat puur siliconen bijtringen gewoon in het bovenste rek van de vaatwasser kunnen. Maar als er een houten ring aan zit, mag je hem NIET laten weken in water of in de vaatwasser doen. Je hoeft het houten gedeelte alleen maar af te nemen met een vochtig doekje en milde zeep. En natuurlijk geen bleekmiddel.

Zijn die houten bijtringen wel echt veilig? Ik ben bang voor splinters.

Ik maakte me hier ook zorgen over, maar exemplaren van goede kwaliteit (zoals het onbehandelde beukenhout dat Kianao gebruikt) zijn van nature splintervrij en verrassend duurzaam. Er worden geen chemische lakken gebruikt, dus het is veilig om op het hout te kauwen. Dat gezegd hebbende, houd altijd toezicht op je baby. Als ze hem op de een of andere manier weten te breken omdat ze de kaakkracht van een kleine haai hebben, pak hem dan meteen af.

Wanneer is deze nachtmerriefase meestal voorbij?

Ik vind het heel vervelend om je dit te moeten vertellen, maar het komt zo'n beetje... twee jaar lang in golven. De voorste ondertandjes verschijnen meestal rond de 6 maanden, daarna is het rustig, dan komen de boventandjes en uiteindelijk komen de tweejaarskiezen door om je leven nog één laatste keer te ruïneren. Sla dus nu vast die koffie in.