Ik was precies vierendertig weken zwanger van mijn oudste, Tucker, en zweette me een ongeluk in een gebloemde zwangerschapsjurk die meer aanvoelde als een circustent, toen mijn oudtante Ruth me een massieve, zware, neon-gele gehaakte deken overhandigde. Precies op dat moment begon het ongevraagde advies uit alle hoeken van de zaal rond te vliegen. Ruth boog zich naar me toe en vertelde me dat ik de baby er elke nacht strak in moest wikkelen, zodat hij geen kou zou vatten van onze plafondventilatoren. Mijn moeder, schat dat ze is, snelde er meteen op af en fluisterde dat ik het gewoon moest opvouwen en tegen de zijkant van het ledikantje moest klemmen als stootrand om te voorkomen dat er speentjes op de grond zouden vallen. Vervolgens fluisterde mijn nichtje Sarah, die elke opvoedblog leest alsof het de bijbel is, theatraal dat ik in feite een verstikkingsgevaar vasthield en dat ik het op zolder moest verstoppen nog voordat de baby er was. Ik stond daar maar, met deze felgele berg pluis in mijn handen, mijn enkels die met de minuut dikker werden, bedenkend dat ik werkelijk geen idee had wat ik in hemelsnaam moest doen met een handgemaakte babydeken midden in een snikhete zomer.

Als iemand die een klein Etsy-winkeltje runt in gepersonaliseerde naambordjes voor de kinderkamer, heb ik diep respect voor handgemaakte spullen. Ik weet precies hoeveel tijd, geld en kramp in je handen erin gaat zitten om zoiets vanaf de basis te maken, dus het weggooien van een familiestuk voelt gewoon op spiritueel niveau verkeerd. Maar ik had inmiddels ook drie kinderen onder de vijf, en mijn capaciteit om bewerkelijke babyspullen te managen bevindt zich momenteel ver in de min. Ik ga gewoon eerlijk met je zijn: het schuldgevoel rondom gekregen babycadeaus moeten balanceren terwijl je probeert een klein mensje in leven te houden, is echt een heel specifiek soort postpartum-uitputting.
Wat dr. Evans zei over de regel van het lege bedje
Bij Tuckers controle na twee weken was ik eigenlijk een wandelende zombie die leefde op drie uur gebroken slaap en koude koffie. Ik flapte er uiteindelijk gewoon de vraag uit hoe ik hem 's nachts warm kon houden zonder de babyveiligheidspolitie boos te maken. Mijn arts, dr. Evans, keek me vol medelijden maar heel streng aan en gaf me haar gouden regel voor het slapen. Ze vertelde me dat als het geen strak hoeslaken of de baby zelf is, het niet in het bedje thuishoort, punt uit. De wetenschap erachter heeft schijnbaar te maken met baby's die hun eigen koolstofdioxide opnieuw inademen als er een zware stof over hun gezicht valt. Dat klinkt ronduit angstaanjagend als het drie uur 's nachts is en je toch al elke vijf minuten controleert of ze nog wel ademen.
Wat ik begrijp uit mijn eigen slaaptekort-gedreven onderzoek, is dat die ouderwetse gewoontes van laagjes dekens en stootranden een groot deel uitmaken van waar onderzoekers naar kijken als het gaat om het risico op wiegendood (SIDS). Dus ik moest er gewoon vrede mee hebben dat tante Ruths zware gele meesterwerk nooit de binnenkant van Tuckers wiegje zou zien. Als je ooit naar een enorme stapel gebreide cadeaus van goedbedoelende familieleden staart, wil je ze misschien gewoon ter decoratie over je schommelstoel draperen en het erbij laten. Niemand heeft immers de mentale energie om tijdens het kerstdiner met oma in discussie te gaan over de veiligheidsrichtlijnen voor slapen.
De absolute nachtmerrie van kleine gaatjes in breiwerk
Oké, we moeten het even hebben over de fysieke structuur van deze handgemaakte dekentjes, want niemand had me hiervoor gewaarschuwd. Veel mensen gebruiken van die grote, grove naalden om opengewerkte patronen te maken, omdat het lekker snel gaat en er mooi uitziet, maar die kleine openingen zijn eigenlijk valstrikken voor piepkleine vingertjes en teentjes. Ik ben echt paranoïde geworden over losse draden en grote gaten na een incident met Tucker.
Toen Tucker ongeveer twee maanden oud was, trok ik hem voor een familiefoto een losgebreid truitje aan. Halverwege de fotoshoot begon hij ineens in paniek keihard te gillen. Ik trok koortsachtig de trui uit, en zag dat zijn kleine duimpje door een losse steek was geduwd, verdraaid was geraakt en helemaal paars kleurde. Ik moest letterlijk met mijn naaischaar mijn kind uit zijn eigen kleren knippen, terwijl ik peentjes zweette in een fotostudio. Het was doodeng.
Nu kijk ik naar die grote, open gaten in handgemaakte dekens en zie ik alleen nog maar het gevaar van een afgeknelde bloedsomloop door een draadje, maar dan met wol. Baby's hebben die wilde, oncontroleerbare reflex waarbij hun kleine vuistjes zich omklemmen als ze iets aanraken. Als ze een losse lus wol vastpakken en draaien, kan dat hun bloedsomloop zó snel afsnijden dat je niet eens doorhebt wat er gebeurt, totdat ze het uitschreeuwen. Als je een prachtig handgemaakt stuk hebt met een heel los patroon of lange franjes, hang het dan gewoon aan de muur of berg het op totdat ze goed en wel in de peuterleeftijd zitten.
Waar die wol eigenlijk van gemaakt is
Als die wol aanvoelt als een gesmolten plastic boodschappentas en vol statische elektriciteit knettert wanneer je hem uit de droger haalt, gooi hem dan direct op de stapel voor de kringloop.

Hoe we buiktijd nu eigenlijk doorkomen
Aangezien we hadden vastgesteld dat die zware gebreide kleden verbannen waren uit het bedje, moest ik bedenken wat ik er dan wel mee aan moest. Ze blijken dus fantastische zachte kleden voor op de vloer te zijn. We hebben een houten vloer die in de winter ijskoud wordt, dus begon ik de strakker geweven katoenen exemplaren op te vouwen als een dikke ondergrond voor buiktijd. Je moet er toch naast zitten om ze in de gaten te houden, dus dat voelt als een veilig compromis.
Dit is het moment waarop ik met baby nummer drie eindelijk de perfecte opstelling voor de kinderkamer had gevonden. Tucker had al twee van die goedkope plastic speelbogen met lichtjes compleet gesloopt — hij brak letterlijk het plastic toen hij zich aan eentje probeerde op te trekken. Dus deze keer investeerde ik in de Alpaca Babygym Set. Mijn man trok absoluut een wenkbrauw op bij het prijskaartje, maar ik wilde massief hout dat niet zomaar in zou storten. Wat ik er zo geweldig aan vind, is dat er van die prachtige gehaakte speeltjes bij zitten, zoals de alpaca en de regenboog, maar dan met super strakke en dichte steken. Er zijn geen gaten waar kleine vingertjes in vast kunnen komen te zitten, dus ik kan genieten van die handgemaakte esthetiek zonder de verlammende angst voor losse draden. Hij is prachtig, is bestand tegen de agressieve grip van een baby en speelt bovendien niet datzelfde elektronische deuntje af dat nog steeds in mijn nachtmerries voorkomt.
Als je probeert uit te vogelen wat er nu echt thuishoort op een speelkleed, wat je kindje niet overprikkelt én wat ook nog eens mooi in je woonkamer past, kun je onze collectie babygyms bekijken en zien wat ik bedoel.
Het compromis van de wandeling met de kinderwagen
De andere plek waar deze cadeaus goed van pas komen, is buiten. Omdat we op het platteland in Texas wonen, is ons weer totaal onvoorspelbaar. Het kan 4 graden zijn als we de oudste kinderen naar de bushalte brengen, en 30 graden tegen lunchtijd. Ik gebruik de kleinere handgemaakte kleedjes om ze tijdens die frisse ochtendwandelingen strak om de beentjes van de baby in de kinderwagen te stoppen. Je moet er alleen wel voor zorgen dat je de baby eerst in de gordels van de kinderwagen vastklikt en daarna pas de stof over hun beentjes legt. Leg nooit dikke lagen achter hun rug of onder de gordels; mijn arts waarschuwde me dat dit voor gevaarlijke speling zorgt als je over een hobbel rijdt of, god verhoede, in een auto-ongeluk terechtkomt.

Voor echt dagelijks gebruik, zeker wanneer ik gewoon iets betrouwbaars en wasbaars nodig heb, pak ik de Bamboe Babydeken met Vosje. Ik ga even heel eerlijk met je zijn: het formaat van 120x120 centimeter is een enorme lap stof om mee te worstelen als je op een winderige parkeerplaats van de supermarkt staat en hem snel over een autostoeltje probeert te draperen. Het maakt me af en toe gek als ik hem met één hand probeer op te vouwen. Maar de bamboestof is zó absurd zacht en voelt zo koel aan, dat het het enige is waarvan mijn jongste geen zweetuitslag krijgt tijdens zijn middagdutjes op mijn borst. Het ademt op een manier die dikke wol simpelweg niet kan evenaren.
Vrede vinden met de inrichting van je kinderkamer
Eerlijk gezegd moet je gewoon een balans zien te vinden tussen de grootouders tevreden houden en je baby veilig houden. Ik ben erachter gekomen dat het afwisselen van de speeltjes aan een goed houten speelrek me die perfecte mix van texturen geeft. Uiteindelijk hebben we ook de speeltjes van de Beer en Lama Babygym Set aan onze rotatie toegevoegd. Het gehaakte beertje is gemaakt van heel stevig 100% katoen, dus als mijn jongste onvermijdelijk het hele ding in zijn mond stopt, hoef ik me geen zorgen te maken dat er pluizige synthetische vezels op zijn tong achterblijven.
Moederschap is voor het grootste deel gewoon elke dag een miljoen piepkleine risico-inschattingen maken terwijl je functioneert zonder slaap. Maak dus gewoon die foto's met de geërfde deken om ze naar je tante te appen, en vouw hem daarna stilletjes over de rugleuning van de schommelstoel, waar hij thuishoort.
Voordat je weer verdergaat met het inrichten van die kinderkamer en het beleefd verstoppen van die gevaarlijke cadeaus van je babyshower, neem even de tijd om je buiktijd-plekje een upgrade te geven met iets wat veilig én mooi is. Bekijk onze collectie biologische babydekens voor laagjes waar je echt op kunt vertrouwen.
Vragen die ik hier vaak over krijg van andere moeders
Kan ik mijn baby laten slapen met een handgemaakte gehaakte deken als er veel gaatjes in zitten om door te ademen?
Eerlijk gezegd, nee. Ik dacht eerst precies hetzelfde — alsof het een gatenkaas is, daar kunnen ze toch zeker wel doorheen ademen, toch? Maar dr. Evans vertelde me dat die gaatjes eigenlijk erger zijn, omdat het gezichtje van de baby erin vast kan komen te zitten of ze er met hun vingertjes en teentjes in verstrikt kunnen raken als ze 's nachts liggen te woelen. Bewaar hem voor momenten waarop je klaarwakker bent en er op de grond met je neus bovenop zit.
Wat zeg ik tegen het familielid dat hem heeft gemaakt, als ze de deken niet in het bedje zien liggen?
Ik geef gewoon de dokter de schuld. Ik zeg dan letterlijk: "Oh wauw, tante Ruth, ik vind hem zo ontzettend mooi, maar dr. Evans is superstreng over het leeg houden van het bedje, dus we gebruiken hem als speciaal speelkleed voor in de woonkamer!" Mensen kunnen de hele dag met je in discussie gaan, maar binden meestal wel in als je een medisch professional als excuus gebruikt. Bovendien krijgen ze de baby dan op de deken te zien rollen, en dat is toch veel schattiger.
Hoe was ik een handgemaakte wollen deken zonder hem te verpesten?
Als je niet weet wat voor soort wol ze hebben gebruikt, moet je het behandelen alsof het gesponnen goud is. Ik stop ze in zo'n waszakje op een koud fijnwasprogramma met een klein beetje mild wasmiddel, en daarna leg ik ze plat op een handdoek op de eettafel om te drogen. Stop ze nooit in de droger, tenzij je er een gekrompen, vervilte lap uit wilt trekken die nog het meest wegheeft van een pannenlap.
Zijn de gehaakte speeltjes aan de houten babygyms echt veilig om op te kauwen?
Dit was ook mijn grootste zorg, want mijn kinderen zijn stiekem deels bever en kauwen op álles. Degene die wij gebruiken van Kianao zijn van super strak katoen, dus ze laten geen pluisjes achter in de mond van de baby zoals een goedkoop bolletje wol uit de hobbyshop zou doen. Zorg er wel voor dat je ze af en toe controleert om er zeker van te zijn dat er geen draden zijn losgekomen na agressieve kauwsessies, maar de onze hebben het zware tandjes-krijgen van mijn derde baby met gemak overleefd.
Vanaf welke leeftijd kunnen ze echt met dit soort dekens slapen?
De meeste richtlijnen zeggen dat je moet wachten totdat ze minstens twaalf maanden oud zijn voordat je iets los in het bedje legt, maar eerlijk gezegd liet ik Tucker pas met een echte deken slapen toen hij bijna twee was. Slaapzakken zijn gewoon zó veel makkelijker, ze kunnen ze midden in de nacht niet aftrappen, en jij hoeft niet badend in het zweet wakker te worden met de vraag of de deken misschien over hun gezicht ligt.





Delen:
Systeemcrash: Het Aankleden Van Een Babyjongen Debuggen
De babyslaapzakfase overleven zonder gek te worden