Lieve Jess: Stop met die fluwelen feestjurkjes voor je baby

Het is momenteel juli, je zweet dwars door je zwangerschapsshorts heen in de meedogenloze hitte, en om een of andere onverklaarbare reden scrol je over het internet, starend naar een stijf, synthetisch, rood fluwelen gedrocht met tweeëntachtig pailletten erop. Ik wil dat je dat tabblad nu meteen sluit en even diep ademhaalt, want je zwangerschapshormonen houden je op dit moment genadeloos voor de gek. Ik ben jou van zes maanden in de toekomst, en ik schrijf dit vanuit de loopgraven van Tweede Kerstdag terwijl ik opgedroogde zoete aardappelpuree van de kinderstoel schraap. Ik smeek je om naar me te luisteren voordat je tachtig euro verspilt aan een kledingstuk dat je derde kind zo hard laat krijsen dat de buren denken dat we een illegale tandartspraktijk runnen.

Ik weet dat je door het dolle heen bent dat je eindelijk een meisje krijgt, na het overleven van twee wilde jongens. Je hebt dit perfecte plaatje in je hoofd: haar kleine strikjes matchen met haar maillot en je maakt van die onberispelijke gouden uurtje-foto's bij de boom, terwijl de jongens rustig op de achtergrond een boekje zitten te lezen of wat je dan ook denkt dat er gaat gebeuren. Ach, gossie.

Het lijkt erop dat je voor het gemak even vergeten bent wat er tijdens de eerste kerst van je oudste zoon is gebeurd. Weet je dat driedelige tweedpakje nog? Dat pakje dat je kocht omdat een of andere tweeëntwintigjarige influencer een foto postte van haar kind dat erin zat terwijl hij peinzend uit een beslagen raam staarde? Weet je nog hoe hij een hele fles flesvoeding over het giletje heen spuugde, en omdat de broek echte werkende miniknoopjes had in plaats van een elastische tailleband, bracht hij zijn eerste kerstavond door in niets anders dan een luier en een paar rendiersokken die mijn moeder bij het benzinestation had gekocht.

Ik ga gewoon eerlijk tegen je zijn: negentig procent van de kerstoutfits voor babymeisjes die je online ziet, is ontworpen door mensen die nog nooit een tegenspartelende, huilende baby in een autostoeltje hebben moeten proppen.

Die fluwelen nachtmerrie is een valstrik

Laten we het even over tule en taftzijde hebben, want ik heb de afgelopen weken een diepe, vurige haat voor beide stoffen ontwikkeld. Je denkt dat ze eruit zal zien als een klein suikerboontje in die enorme rok met laagjes die nu in je winkelmandje zit. Wat er in werkelijkheid gaat gebeuren, is dat de kriebelige stof langs haar mollige beentjes schuurt tot ze uitslag krijgt, en jij de hele kerstnachtdienst in de kerk bezig bent om de stof uit haar luiertape te peuteren terwijl ze als een kleine alligator om zich heen slaat.

En de drukknoopjes. Lieve help, de drukknoopjes. Je zou denken dat kledingfabrikanten snappen dat baby's in een alarmerend tempo lichaamsvloeistoffen produceren, maar om de een of andere reden worden drukknoopjes in het kruis plotseling illegaal verklaard zodra een outfit het label 'feestkleding' krijgt. In plaats daarvan plaatsen ze van die minuscule, onzichtbare parelknoopjes achter in de nek. Dus wanneer ze onvermijdelijk een gigantische spuitluier heeft precies op het moment dat je schoonmoeder de woonkamer binnenstapt, kun je het pakje niet gewoon naar beneden schuiven. Je moet de bevuilde jurk over haar hoofdje uittrekken, waarbij je een mosterdkleurige ramp over haar oren en in haar haartjes smeert.

Hier ben ik met Thanksgiving op de harde manier achter gekomen. Ik moest haar in de wasbak in de bijkeuken afspoelen terwijl de kalkoen koud werd.

Dokter Davis en de grote zweet-check

De week voor kerst sleepte ik haar naar de kinderarts omdat ze zo'n rare rode uitslag in haar nek had waarvan ik zeker wist dat het de pest was. Maar dokter Davis keek maar één keer naar de zwaar geborduurde feesttrui waarin ik haar had gehesen en zuchtte. Hij vertelde me dat de meeste van deze chique feestkleding eigenlijk kleine baby-oventjes zijn, omdat baby's blijkbaar vreselijk slecht zijn in het reguleren van hun eigen lichaamstemperatuur.

Hij mompelde iets over het controleren van de achterkant van hun nekje of hun buik om te zien of ze zweten, in plaats van aan hun ijskoude handjes en voetjes te voelen om de temperatuur te bepalen. De wetenschap erachter is blijkbaar dat hun bloedsomloop nog moet uitvinden hoe het bloed helemaal tot in de tenen gepompt moet worden, waardoor hun handjes altijd als ijsklompjes aanvoelen, zelfs als ze op dat moment in een synthetische polyestermix liggen te braden. Als haar nek bezweet aanvoelt, wordt ze levend gekookt door haar outfit.

Hij verpestte ook meteen al mijn Pinterest-dromen door te wijzen op het feit dat de vastgelijmde pareltjes en pailletten op dat fluwelen jurkje waarnaar je zit te kijken, eigenlijk gewoon levensgevaarlijk zijn. Zoals hij het uitlegde: alles wat een verveelde baby van vier maanden tussen haar vingertjes kan vastpakken en lostrekken, verdwijnt rechtstreeks in haar mond. En ik heb eerlijk gezegd noch de fysieke kracht noch de mentale veerkracht om een baby te reanimeren terwijl ik tegelijkertijd de kerstham probeer te bedruipen. Dus die pailletten vallen af.

Wat het familiediner wél heeft overleefd

In plaats van in die fluwelen valstrik te trappen, wil ik dat je even kijkt naar het Rompertje met lange mouwen van biologisch katoen. Ik kocht dit in totale paniek drie dagen voor onze familiefoto's, toen ik besefte dat geen van de chique kleertjes die ik had gekocht echt zou gaan werken, en het heeft uiteindelijk mijn verstand gered.

Het is gewoon een heel simpel, ongelooflijk zacht rompertje met knoopjes voorop dat niet uitschreeuwt: "Ik ben drie uur bezig geweest met aankleden." Maar als je het combineert met een fluwelen strikje in haar haar en een mooie geribbelde maillot, ziet ze er prachtig en feestelijk uit zonder dat ze zich gedraagt alsof ze vastzit in een dwangbuis. Ik zweer bij dit ding, omdat biologisch katoen écht ademt. Ze kreeg geen last van die vreemde rode vlekken die ze wel krijgt van goedkope kleding uit het winkelcentrum, en toen ze halverwege het cadeautjes uitpakken een mondje teruggaf, was de stof makkelijk schoon te vegen zonder een gigantische vlek achter te laten.

Bovendien heeft het gewoon werkende knoopjes aan de onderkant. Toen ze midden in een chaotische woonkamer vol inpakpapier en gillende peuters een schone luier nodig had, maakte ik de knoopjes los, deed wat ik moest doen, en klikte de boel weer vast zonder ook maar één kledingstuk uit te hoeven trekken. Het was een heus kerstwonder.

Ik let veel te veel op de kleintjes om zestig euro uit te geven aan een kledingstuk dat ze precies vier uur gaat dragen voordat ze er voor altijd uitgegroeid is. Het beste van het kopen van een degelijk kledingstuk van hoge kwaliteit biologisch katoen zoals dit, is dat ze het op een willekeurige dinsdag in februari gewoon naar de supermarkt kan dragen. Het ziet er niet uit als een overgebleven kerstmannenpak.

Omgaan met de speentjes-chaos en het weer in Texas

Je zult ook haar speentje aan haar shirt moeten vastklemmen, want het speentje kwijtraken onder de auto van mijn oom op de oprit tijdens het afscheid nemen is een beginnersfout die je bij kind nummer drie echt niet meer zou moeten maken. Wij hebben uiteindelijk een van die Houten & Siliconen Speenkoorden gebruikt.

Ik zal heel eerlijk tegen je zijn, soms voelt die hele 'houten kralen'-look een beetje te veel als *geitenwollensokken-moeder* wanneer je haar probeert op te doffen voor chique foto's bij de open haard, en kan het een beetje vloeken met de traditionele kerstsfeer. Maar het maakt me oprecht niks meer uit, want de metalen clip heeft een fantastische grip op de stof zonder gaten achter te laten in het katoen. Toen ze op kerstochtend dreinerig begon te worden, kauwde ze gewoon op de siliconen kralen in plaats van dat ze mijn mooie ketting probeerde op te eten. Het hield de speen van de grond af, precies daar waar de hond net een stuk inpakpapier had uitgespuugd, dus wat mij betreft is dat een overwinning.

Vergeet alsjeblieft ook niet dat we in Texas wonen, wat betekent dat er een kans van vijftig procent is dat het op eerste kerstdag dertig graden en broeierig is. Mijn moeder vertelde me altijd dat ik baby's warm moest aankleden om te voorkomen dat ze kou vatten, maar mijn moeder voedde ons ook op in de jaren tachtig, toen iedereen nog binnen rookte, dus haar medisch advies nemen we met een korreltje zout. Mocht het weer ineens compleet omslaan en heet worden, dan raad ik je ten zeerste aan om de Romper met Vlindermouwtjes van Biologisch Katoen achter de hand te houden.

Dit rompertje heeft van die kleine, delicate ruffeltjes op de schouders waardoor het er veel gekleder uitziet dan een standaard effen rompertje. Je kunt haar daar gewoon in rond laten kruipen als de temperatuur in huis de pan uitrijst omdat er twintig mensen in de woonkamer gepropt zitten en de oven al de hele dag aan staat. Als de wind opsteekt of de airco aanslaat, gooi je gewoon een gebreid vestje over de vlindermouwtjes en je bent klaar.

Als je écht van de feestdagen wilt genieten in plaats van een strijd te leveren met knoopjes en te luisteren naar een baby die huilt omdat haar huid pijn doet, blader dan eens door deze natuurlijke, ademende babykleding die met een paar accessoires ook perfect als feestkleding dient.

De realiteit van babymaillots en schoentjes

Laat me je iets vertellen over babymaillots wat niemand ooit op Instagram deelt. Ze zijn ontworpen door sadisten. Tenzij je de hele goede, dikke, geribbelde exemplaren koopt, rollen ze gewoon over haar kleine buikje naar beneden elke keer dat ze rechtop gaat zitten, waarbij ze zich ophopen rond haar knietjes en haar eruit laten zien als een klein, ontevreden oud mannetje. Je zult de helft van de dag bezig zijn om ze weer over haar romp omhoog te hijsen.

Steek haar voetjes gewoon in een paar warme, feestelijke sokjes en accepteer dat elke schoen met een harde zool aan de voeten van een baby van vier maanden niet meer is dan een totaal nutteloos projectiel dat erom vraagt om door de lucht te vliegen en in het oog van je schoonmoeder te belanden.

Dus alsjeblieft, juli-versie van mezelf. Leg die creditcard weg. Stop met staren naar fluweel. Stop met kijken naar tule. Koop iets zachts, koop iets met drukknoopjes in het kruis, en bereid je er mentaal op voor dat de oudste jongen in elk geval vóór twaalf uur 's middags al minstens één kerstbal sneuvelt.

Als je er klaar voor bent om de kriebelende jurkjes op te geven en kledingstukken zoekt waarin ze eerlijk waar kan slapen, spelen en eten zonder te huilen, zoek dan een feestoutfit voor haar uit die niet je hele dag verpest.

De rommelige vragen die je jezelf waarschijnlijk stelt

Hoe kleed ik mijn babymeisje aan voor kerst zonder dat ze het ijskoud krijgt?
Het geheim is werken met laagjes die je gemakkelijk kunt uittrekken als je eenmaal binnen bent. Geef haar een goede, ademende romper met lange mouwen van biologisch katoen als basislaag, voeg een dikke, geribbelde maillot toe en neem een vestje mee. In het huis van oma is het waarschijnlijk toch al opgestookt tot de temperatuur van het oppervlak van de zon, dus je wilt je baby tot alleen die katoenen romper kunnen uitkleden zodra ze een rood hoofd begint te krijgen.

Zijn die pailletten en kralen echt zo gevaarlijk?
Ja, eigenlijk wel. Zelfs als het voelt alsof ze super stevig vastzitten, krijgt een vastberaden baby die niets beters te doen heeft tijdens een lange kerkdienst ze wel losgepeuterd. Zodra ze loslaten, verdwijnen ze direct in de mond. Het is die constante spanning, waarbij je haar elke seconde als een havik in de gaten moet houden alleen maar zodat haar jurk een beetje schittert op de foto's, simpelweg niet waard.

Kan ik haar niet gewoon de hele dag in feestelijke pyjama's laten lopen?
Natuurlijk kan dat, en eerlijk gezegd zou je dat ook moeten doen als je gewoon thuis blijft. Zorg er alleen wel voor dat de pyjama's goed aansluiten of specifiek gelabeld zijn als brandvertragend als je in de buurt van open haarden of een miljoen aangestoken kaarsen bent. De brandveiligheidsnormen voor nachtkleding van baby's zijn niet voor niets enorm streng, en veel van die goedkope fast-fashion kerstpyjama's die je via willekeurige websites koopt, voldoen daar niet aan.

Wat als ze haar dure outfit al voor het avondeten verpest?
Ze gáát het verpesten. Accepteer dit nu alvast. Ze gaat spugen, ze krijgt een spuitluier, of een peuter smeert een chocoladekoekje aan haar schouder af. Dit is precies de reden waarom ik ben gestopt met het kopen van babykleding die naar de stomerij moet of gemaakt is van dure, delicate stoffen. Als ze een kledingstuk van hoge kwaliteit katoen draagt, kun je de vlek gewoon even behandelen in de wasbak met wat afwasmiddel, het tien minuten in de droger gooien en het weer bij haar aantrekken.

Moet ik echt voor elk feestelijk moment een andere outfit kopen?
Lieve help, nee. Niemand let er zo goed op wat je baby draagt behalve jij. Koop één heel comfortabel, effen rood of diepgroen biologisch setje. Doe er een gouden strik bij voor de kerstnachtdienst, wissel dit af met een rood slabbetje voor kerstochtend, en trek haar een kleine rendiertrui aan voor het familiediner. Het is dezelfde basisoutfit, en je bespaart jezelf zo'n honderd euro en een hoop wasgoed.