De eerlijke survivalgids voor de opdraagdienst van je baby

We stonden op de derde rij van die gestoffeerde stoelen, en mijn dochter zat agressief te kauwen op een vochtig kerkblad. De voorganger was drie zinnen ver in een lang gebed over spirituele erfenis, en het enige waar ik aan kon denken was de verdachte natte vlek die op mijn zijden blouse begon te ontstaan. De grootste mythe over het opdragen van je baby is dat het een sereen, engelachtig moment is waarbij de hemel openbreekt en je kind zich perfect gedraagt. Dat is het niet.

Het komt er eigenlijk op neer dat je op een verlicht podium staat onder hete lampen, met een onvoorspelbare tikkende tijdbom in je armen terwijl tweehonderd mensen naar je staren.

Ik heb al zo veel ouders zich een migraine zien bezorgen over deze ene zondagochtend. Ze willen de perfecte foto's. Ze willen dat de baby eruitziet als een porseleinen pop. Luister, ik ben jarenlang kinderverpleegkundige geweest voordat ik thuisblijfmoeder werd, en ik kan je vertellen dat baby's helemaal niets geven om jouw esthetische doelen. Ze geven om comfort, melk en slapen. Als je ze tijdens hun normale dutje het podium op sleept, maak je het jezelf bij voorbaat al ontzettend moeilijk.

De watersituatie

Laten we de theologie even ophelderen voordat de rest van de familie verwarrende vragen gaat stellen in de hal. Een baby opdragen is geen doop. Er komt geen druppel water aan te pas.

Niemand wordt ondergedompeld, overgoten of besprenkeld. In de meeste protestantse en evangelische kerken is het opdragen eigenlijk gewoon een openbare belofte van de ouders dat ze zullen proberen het kind niet al te veel te verpesten. Je belooft ze op te voeden met een soort bijbelse basis. De baby is er eigenlijk alleen als rekwisiet. Ze maken geen spirituele keuzes, want hun brein is nog maar een klompje in ontwikkeling zijnde synapsen. Mijn dokter zegt dat ze op deze leeftijd amper doorhebben dat ze handjes hebben, dus verwachten dat ze de theologie van verlossing begrijpen is nogal vergezocht.

Je staat daar, je zegt dat je je best zult doen, de kerk zegt dat ze je zullen helpen, en dan klapt iedereen. Dat is letterlijk alles.

De poppenkast van chique babykleding

De industrie achter gelegenheidskleding voor baby's is één grote oplichterij. Ze nemen deze piepkleine, kwetsbare mensjes die alleen maar willen slapen, en proppen ze in stugge, satijnen dwangbuizen. Ik snap er echt helemaal niets van.

Een comfortabele baby is een rustige baby. Als je een baby van vier maanden oud in een kriebelend tule jurkje hijst met polyester kant dat in hun nek schuurt, kies je gewoon voor ellende. Mijn schoonmoeder probeerde ons een of andere antieke witte jurk op te sturen die eruitzag alsof hij was geweven van gesponnen glas en pure misère. Ik hoefde maar één blik te werpen op de stijve kraag en het belachelijke bijpassende mutsje om te weten dat mijn kind het precies vier seconden zou volhouden voordat het krijsen zou beginnen. Je neemt ze al mee naar voren voor een menigte, in felle lichten en met een microfoon die op de achtergrond rondzingt. Daar hoef je echt niet nog een sensorische nachtmerrie aan toe te voegen.

In plaats van je druk te maken over bijpassende maillots, ruziën met stugge knoopjes en ze in antiek satijn te dwingen, kun je ze beter in zacht katoen kleden. Zo overleef je de ochtend tenminste.

Uiteindelijk heb ik mijn dochter het Rompertje van Biologisch Katoen met Vlindermouwen en Ruffles van Kianao aangetrokken. Het is mijn absolute favoriet omdat het er chic uitziet, maar aanvoelt als een pyjama. Het biologische katoen is belachelijk zacht en de kleine vlindermouwtjes geven precies die 'zondagse' look, maar dan zonder het schuren. Bovendien, als die onvermijdelijke spuitluier precies komt vlak voordat je het podium op stapt, zorgen de overlappende schoudertjes ervoor dat je het rompertje naar beneden kunt trekken, in plaats van een chemisch afvaldepot over hun hoofdje te moeten trekken.

Als je iets zoekt dat nóg simpeler is, dan is de Mouwloze Baby Romper van Biologisch Katoen wel prima. Het werkt goed als basislaagje voor als je er een mooi vestje overheen doet, maar eerlijk gezegd is het een beetje te simpel voor het moment op het podium, tenzij je het flink aankleedt met accessoires. Het doet zijn werk als je gewoon iets ademends nodig hebt voor onder een outfit waarvan je weet dat je die er twintig minuten later toch weer uittrekt.

Triage op het podium

Als je eindelijk naar voren wordt geroepen, behandel het dan als triage in het ziekenhuis. Beoordeel de directe gevaren. Zijn de handjes bezig, is de luier schoon, zit het speentje vastgeklikt aan de kraag?

Je staat daar misschien vijf tot tien minuten terwijl de voorganger praat. Je zegt "ja" tegen een paar geloften die losjes zijn gebaseerd op Spreuken. De gemeente belooft jullie gezin te steunen, wat in theorie heel mooi klinkt, maar in de praktijk meestal betekent dat ze in de hal naar je glimlachen en misschien een ovenschotel brengen als je ziek bent. Gedurende deze hele vijf minuten is jouw enige taak te voorkomen dat de baby de microfoon grijpt of de stilte aan diggelen krijst.

Wat je echt nodig hebt, is een geruisloze afleiding van medische kwaliteit.

Ik nam het Bamboe en Siliconen Bijtspeeltje Panda mee het podium op, en dat heeft letterlijk mijn leven gered. Tandjes krijgen is gewoon één constante, milde zwelling, en mijn dokter noemde ooit dat de druk op hun tandvlees de pijnsignalen naar de hersenen tijdelijk blokkeert, of iets in die trant. De wetenschap erachter is me wat vaag. Ik neem aan dat de drielingzenuw gewoon overweldigd raakt door de tegendruk. Die celbiologie kan me eigenlijk niet zoveel schelen. Ik weet alleen dat de panda plat is, geen irritante piepgeluidjes maakt, en haar volledig bezig hield terwijl de voorganger haar de handen oplegde.

Als ze het laten vallen, laat het liggen. Ga niet bukken om het op te pakken terwijl je een baby vasthoudt én op hakken op een podium staat. Laat het gewoon gaan.

Omgaan met familie

Je hebt waarschijnlijk de hele familie uitgenodigd voor dit spektakel. Sommigen van hen zijn misschien helemaal niet gelovig. Vertel ze van tevoren even dat het een echte kerkdienst is, zodat ze niet compleet in de war raken als de aanbiddingsband twintig minuten lang akoestische gitaarmuziek begint te spelen.

Na de dienst zul je overspoeld worden door mensen. Als voormalig verpleegkundige krijg ik al uitslag bij het idee dat vijftig verschillende kerkgangers de handjes van een pasgeborene aanraken, vlak voordat die handjes rechtstreeks in de mond van de baby verdwijnen. Mijn arts zei dat het immuunsysteem op die leeftijd in feite slechts een vage suggestie is, dus de hele gemeente 'doorGeef-baby' laten spelen tijdens het RS-seizoen is een verschrikkelijk idee. Draag je baby in een draagzak. Dat creëert een fysieke barrière die de lieve, goedbedoelende kerktantes ervan weerhoudt om in die wangetjes te knijpen.

Mensen zullen je ook cadeautjes willen geven. Het is een hele productie. Als je familieleden vragen wat ze moeten kopen, stuur ze dan weg van de verzilverde rammelaars die voor altijd in een doos op zolder zullen oxideren. Vertel ze dat ze iets moeten kopen dat daadwerkelijk een beetje handig is.

Mijn tante vroeg wat we wilden hebben, en ik stuurde haar een link naar de Houten Bijtring Rammelaar met Gehaakte Beer. Hij is gemaakt van hout en gehaakt katoen, dus hij ziet er enigszins traditioneel uit en voelt als een erfstuk, maar is wél functioneel voor als de tandjes van je baby een paar maanden later doorkomen. Als ze wat meer willen uitgeven, is de Houten Babygym geweldig, want dat helpt in ieder geval nog met hun ruimtelijk inzicht als ze gewoon op de grond naar het plafond liggen te staren.

Als je nog steeds aan het uitvogelen bent hoe je al deze vroege mijlpalen overleeft zonder gek te worden, kijk dan eens naar de collectie biologische babykleding van Kianao, voor kledingstukken die tenminste geen contactallergie veroorzaken.

De lunch na afloop

Wij hebben achteraf bij mij thuis lauwe quiche gegeten terwijl de baby in haar ledikantje sliep, en dat was helemaal prima.

Je hoeft geen zaaltje af te huren. Je hebt geen gecaterde zalm nodig. Koop gewoon wat afbakbroodjes, zet wat beleg op tafel en laat mensen in je woonkamer zitten. De ceremonie zelf is al uitputtend genoeg. Je bent emotioneel leeggetrokken door het uitspreken van de openbare geloften, en fysiek uitgeput van het vasthouden van tien kilo aan wriemelende baby terwijl je ongemakkelijke schoenen draagt. Houd het simpel, joh.

Shop nog even een comfortabele outfit voor het opdragen van je baby bij Kianao voordat je je zondagse plannen definitief maakt.

Vragen die je jezelf waarschijnlijk stelt

Wat als mijn baby de hele tijd krijst als we daar staan?

Dat doen ze waarschijnlijk ook. Het is luidruchtig, de lichten zijn fel en ze zijn uit hun ritme. Laat ze maar krijsen. De voorganger heeft een microfoon en jouw baby niet. Ze bidden er gewoon wel overheen. Niemand oordeelt over je, en als ze dat wel doen, hebben ze overduidelijk al heel lang geen baby meer van dichtbij meegemaakt.

Moeten we peetouders kiezen voor het opdragen?

Luister, dit is geen katholieke doop. Je hebt geen officiële peetouders op papier nodig. Wij lieten gewoon onze beste vrienden naast ons staan, voor de support én om de luiertas vast te houden. Sommige kerken noemen ze 'getuigen' of 'sponsors', maar het draait er vooral om dat je de mensen om je heen hebt die belangrijk voor je zijn.

Hoe oud moet mijn baby zijn als we dit doen?

Mijn dokter zei dat er geen enkele medische reden of ontwikkelingsmijlpaal is waarom dit op een specifiek moment zou moeten, maar de meesten doen het voordat hun kind twee jaar oud wordt. Wij hebben gewacht totdat ze haar hoofdje goed zelf overeind kon houden, want een slappe baby vasthouden op een podium maakt me ontzettend zenuwachtig. Als je wacht totdat het een peuter is, ren je de hele tijd achter ze aan over het podium, dus ik geef absoluut de voorkeur aan de 'aardappelfase'.

Moet ik per se een speciale witte outfit kopen?

Absoluut niet. Trek ze iets aan waarin ze later ook gewoon lekker kunnen slapen, anders betaal je vijftig euro voor een fotomomentje van vijf minuten dat steevast eindigt in tranen. Een leuk, neutraal rompertje of een zacht katoenen boxpakje is echt meer dan genoeg.

Wat beloven we nu eigenlijk precies te doen?

Elke kerk verwoordt het net even anders, maar meestal komt het erop neer dat je belooft dat je het goede voorbeeld geeft, ze iets bijbrengt over het geloof, en probeert om ze niet volledig te verpesten. Het is minder een juridisch contract en meer een publieke erkenning dat ouderschap doodeng is en dat je alle hulp kunt gebruiken die er is.