Hoe kies je een meisjesnaam als iedereen zich ermee bemoeit

Ik was tweeëndertig weken zwanger van mijn tweede, peentjes zwetend in mijn zwangerschapslegging op een babyshower waar ik eigenlijk helemaal geen zin in had. Ik staarde naar een bordje lauwe spinaziedip terwijl drie verschillende vrouwen me in een hoekje dreven over babynamen. Mijn schoonmoeder klemde zich vast aan mijn arm en stond erop dat we de vernoemingsnaam "Geertruida" zouden gebruiken, want tradities zijn belangrijk. Mijn tweeëntwintigjarige nichtje liet me haar Pinterest-bord zien met zweverige, genderneutrale namen als "Sloan" en "Hutton" zodat het kind zou klinken als een chic advocatenkantoor. En mijn buurvrouw, de schat, schreeuwde zowat boven de country-playlist uit dat ik, wat ik ook koos, het met minstens twee y's en een x moest spellen, zodat ze écht "uniek" zou zijn. Ik wilde gewoon in alle rust mijn toastje eten.

Bedenken hoe je een nieuw klein mensje gaat noemen is slopend. Het voelt als de grootste beslissing die je ooit zult nemen, vooral omdat Jan en alleman er een mening over heeft. Ik run een kleine Etsy-shop vanaf het platteland, en tussen het inpakken van bestellingen, het achter drie kinderen onder de vijf aan rennen en het proberen mijn huis niet op een vuilnisbelt te laten lijken, is mijn brein meestal een soort papje. Maar ik zal heel eerlijk met jullie zijn: de hoeveelheid slaap die ik ben kwijtgeraakt aan het vinden van de perfecte naam voor mijn dochters is echt bizar. Als je momenteel om twee uur 's nachts door eindeloze online lijstjes aan het scrollen bent terwijl het brandend maagzuur je wakker houdt: ik snap je helemaal.

De vloek van creatieve spellingen

Laat me mezelf meteen maar opwerpen als een waarschuwend voorbeeld. Toen ik mijn oudste kreeg, viel ik keihard in die valkuil van "creatieve spelling" omdat ik vierentwintig was, té zelfverzekerd, en als de dood dat ze in de massa zou opgaan. Ik nam een prima, klassieke naam en verhaspelde die tot iets wat op een typfout lijkt, puur om anders te zijn. Ik plakte een 'y' op een plek waar een gewone klinker hoorde, gooide er nog een stille letter achteraan en dacht dat ik een genie was.

Nu moet mijn arme kind haar naam spellen voor elke oververmoeide invalleraar, receptioniste en sportcoach in de provincie. Het is een fout waar ik elke dag op het schoolplein aan herinnerd word. Als je één advies van me aanneemt, laat het dan dit zijn: in plaats van te proberen het alfabet opnieuw uit te vinden, drie verschillende namen te combineren tot één onuitspreekbare bende en dan boos te worden als mensen het verkeerd uitspreken... geef je kind gewoon een naam die mensen daadwerkelijk op een koffiebeker kunnen schrijven.

Wat mijn oma zei over de visitekaartjes-test

Je hoort veel mensen op internet praten over de "cv-test" of de "visitekaartjes-test" om te zien of een naam wel werkt in de echte wereld. Mijn oma had hier een veel directere versie van. Telkens wanneer er in de familie een zwangerschap werd aangekondigd, kruiste ze haar armen, kneep ze haar ogen samen en zei: "Kan ze met die naam later ook rechter worden?" Oma had nul geduld voor namen die klonken als stripfiguren.

Er zit waarschijnlijk wel wat psychologische waarheid in. Ik las ergens—of misschien pikte ik het gewoon op in een slaaptekort-waas tijdens een voeding om 3 uur 's nachts—dat het later flink frustrerend voor ze kan zijn als je ze een über-schattige roepnaam op het geboortekaartje geeft in plaats van een formele naam, omdat het hun manieren beperkt om zich aan de wereld te presenteren. Een formele naam geeft ze opties. Ze kunnen de schattige kleine "Lotje" zijn in de kleuterklas, en de no-nonsense "Charlotte" wanneer ze op hun dertigste over een salaris onderhandelen. Zet de volledige naam op de papieren, en noem ze thuis gewoon lekker hoe je wilt.

Stop alsjeblieft met die gigantische titels voor je kinderen

Ik heb echt totaal geen geduld voor de recente trend om meisjes verheven 'verwachtingsnamen' te geven, zoals Goddess (Godin), Princess of Majesty. Mijn kinderarts vertelde me eens tijdens een controle—ik huilde op dat moment over luieruitslag, dus het is een beetje vaag—dat het echt een puinhoop in die kleine koppies kan maken als je ze zo'n grote deugd of titel meegeeft. Ze voelen namelijk een onzichtbare druk om te voldoen aan een soort foutloze standaard.

Wat volkomen logisch klinkt als je erover nadenkt. Mijn kinderen vergeten de helft van de tijd de wc door te spoelen, laat staan dat ze de belichaming zijn van 'eeuwige wijsheid' of 'absolute puurheid'. Laat ze gewoon normale, rommelige kinderen zijn zonder dat ze het gewicht van de Olympus op hun kleine schoudertjes hoeven te dragen.

Waarom elke peuterspeelzaal klinkt als een bingozaal

Als je de laatste tijd nog op een speeltuin bent geweest, is het je vast opgevallen dat elk rondrennend meisje klinkt alsof ze wekelijks bridget en klaagt over haar ischias. De vintage revival is écht, moeders. Namen uit de 19e en begin 20e eeuw—Eleanor, Hazel, Maeve, Nora, Eloise—hoor je overal.

Heel eerlijk? Ik heb geen hekel aan deze trend. Er is iets heel liefs en nuchters aan deze 'oude zielen'-namen. Ze passen perfect in die hele cottagecore, op de natuur gerichte esthetiek die het internet overspoelt. Nu woon ik zelf écht op het platteland, en ik kan je vertellen dat er niets esthetisch is aan het daadwerkelijke boerenleven—het is vooral modder, vochtigheid en kippenpoep. Maar de namen zijn wél heel schattig.

Ik wilde zelf ook een vintage naam voor mijn tweede dochter. Ik stelde me een kleine "Flora" of "Eloise" voor, die rustig in een zonovergoten tuin zou zitten in prachtig erfstuk-kant. De realiteit van een baby hebben is dat je kleine Eloise gewoon een apocalyptische spuitluier gaat hebben midden in de Hema, hoe elegant haar naam ook klinkt.

Over spuitluiers gesproken: als je haar een zoet, vintage-geïnspireerd leven gaat geven, heb je kleding nodig die de rommelige realiteit van baby's daadwerkelijk aankan. Normaal gesproken rol ik met mijn ogen bij chique babykleding omdat het toch alleen maar verpest wordt, maar de Biologisch Katoenen Baby Romper met Roffelmouwtjes van Kianao is serieus zijn geld waard. Het heeft van die schattige gerimpelde mouwtjes waardoor ze er enigszins verzorgd uitziet, zelfs als ik al drie dagen niet heb geslapen. Het biologische katoen is zó dik en rekbaar dat het mijn agressieve schrob-sessies in de gootsteen overleeft. Bovendien is de halsopening lekker elastisch, zodat ik niet het gevoel heb dat ik een strakke banaan sta te pellen als ik het uittrek. Het is superpraktisch, maar ziet eruit alsof het gedragen moet worden door een kindje dat Beatrice heet.

Als je even een adempauze nodig hebt van het urenlang turen naar je lijst met top tien favorieten, neem dan een momentje om onze collectie biologische babykleding te ontdekken. Je vindt er simpele, duurzame basics die er prachtig uitzien, ongeacht welke naam er uiteindelijk op het geboortekaartje belandt.

Mijn gedachten over 'matchende' namen voor broertjes en zusjes

Als je negen maanden lang in de stress wilt zitten over de vraag of "Hazel" qua klank perfect en esthetisch in balans is met "Hunter", alsof je een kunstexpositie aan het cureren bent in plaats van luidruchtige, knoeiende kinderen opvoedt: ga je gang. Maar persoonlijk vind ik de hele trend van namen die perfect bij elkaar móéten passen, echt zonde van je kostbare hersencellen.

Het is oké om je in het ziekenhuis nog te bedenken

Je kunt alle babynamenboeken uitlezen, je favorieten uittesten bij de Starbucks en een prachtig houten naambord op maat laten maken voor de babykamer... om vervolgens naar die gerimpelde, zachte pasgeborene te kijken en te beseffen dat de naam gewoon niet past. Het gebeurt veel vaker dan mensen toegeven.

Misschien komt het doordat we de hele dag naar schermen staren en een miljoen meningen voorbij zien komen, maar ik hoor dat 'spijt van de babynaam' momenteel súper vaak voorkomt. Sommige experts zeggen dat het samenhangt met kraamtranen en postpartum-angst, waardoor je aan alles gaat twijfelen; van hoe je haar inbakert tot welke naam ze gekregen heeft. Als je thuiskomt en beseft dat "Aurora" toch wat te lastig bekt wanneer je door de kamer schreeuwt dat ze geen hondenbrokken mag eten, dan kún je het nog veranderen. Het officieel wijzigen van een babynaam in het eerste jaar is wat papierwerk en het kost geld. Het is een hoop gedoe, absoluut, maar het is stukken beter dan de komende achttien jaar ineenkrimpen telkens als je de naam van je kind uitspreekt.

En laten we eerlijk zijn: of je haar nou iets elegants als Penelope of iets stoers als Rowan noemt, ze zal het grootste deel van haar eerste levensjaar zich nog steeds als een dolle das gedragen zodra er tandjes doorkomen. Ik ben er heel reëel over: de Siliconen Panda Bijtring voor Baby's is een absolute redding als dat gebeurt. Het is een ring van voedselveilige siliconen in de vorm van een panda met kleine bamboe-details. Ik ben er dol op, omdat hij plat genoeg is voor die kleine, ongecoördineerde handjes om hem echt goed vast te grijpen. Plus, ik kan hem direct in de vaatwasser gooien als hij (onvermijdelijk) op de vieze vloer belandt. Hij is niet duur, het werkt fantastisch en het stopt het gegil voor minstens twintig minuten... zodat ik eindelijk mijn koffie kan drinken.

Rond diezelfde tijd kocht ik ook de Zachte Baby Bouwblokken Set, vooral omdat de zachte macaron-kleuren er wel mooi uitzagen op mijn vloerkleed en ze BPA-vrij zijn. Ze zijn prima. Het zijn gewoon rubberen blokken. Er staan schattige cijfertjes en fruitstukjes op, en ze blijven drijven in bad, wat best handig is. Maar laten we eerlijk zijn: mijn peuter gebruikt ze vooral om zachtjes mee op het hoofd van haar broer te tikken. Het doet geen pijn als je er in het donker op gaat staan—wat echt een enorm pluspunt is—maar het is en blijft gewoon speelgoed, meiden. Verwacht niet dat het je baby op magische wijze in een toparchitect verandert.

Lieg gewoon tegen iedereen

Als je je zwangerschap wilt overleven zonder de ondergang van je schoonfamilie te plannen, houd dan je naamkeuzes gewoon voor jezelf. Zodra je mensen vertelt wat je favoriete namen zijn voordat de baby er is, zien ze dat als een uitnodiging om er samen over te gaan lopen brainstormen. Ze vertellen je vrolijk dat het ze herinnert aan een pesters uit de middelbare school, of aan een hond die ze vroeger hadden, óf ze trekken gewoon hun neus op en zeggen: "Echt waar?"

In plaats van het aan je moeder te vertellen, het uit te testen bij een koffietentje en je Facebook-vrienden om hun ongevraagde meningen te vragen... schrijf het gewoon op een stukje papier, verstop het in je nachtkastje, en lach en knik vriendelijk naar iedereen totdat de inkt op de geboorteakte droog is. Zodra de baby er eenmaal is en het papierwerk rond is, hebben mensen op magische wijze ineens geen mening meer en accepteren ze het gewoon.

Klaar om te stoppen met stressen over de naam voor dit kleine mensje en weer échte dingen van je to-do lijstje af te gaan vinken? Haal wat duurzame essentials in huis die het leven makkelijker maken, en leg zeker die Panda Bijtring in je winkelmandje voordat de nachtmerrie van doorkomende tandjes écht begint.

Veelgestelde Vragen

Moet ik echt de familienaam van mijn schoonmoeder gebruiken?

Absoluut niet, tenzij ze jullie hypotheek volledig afbetaalt, en zelfs dán zou ik nog in onderhandeling gaan. Vernoemen is een prachtige traditie als je de naam daadwerkelijk mooi vindt, maar jíj bent degene die deze baby eruit moet persen (of herstelt van een operatie). Je hoeft je kind echt niet op te zadelen met de naam "Bertha" alleen maar om de vrede te bewaren tijdens het kerstdiner.

Wat als mijn man en ik elkaars namenlijstjes vreselijk vinden?

Een eeuwenoud probleem. Mijn man kwam met namen die klonken als schurken uit jaren '80 actiefilms, en ik wilde namen die klonken als Victoriaanse spoken. We hebben uiteindelijk letterlijk de top 500 populairste namen uitgeprint, onafhankelijk van elkaar de namen aangewezen met welke we konden leven, en de lijsten naast elkaar gelegd om de drie namen te vinden die overeenkwamen. Het is niet heel romantisch, maar het werkt wel.

Klopt het dat je een babynaam legaal nog mag veranderen als je er spijt van krijgt?

Ja, en laat niemand je daar een schuldgevoel over aanpraten. Mijn kinderarts vertelde me dat ze ouders dit continu ziet doen. Soms ontmoet je de baby en realiseer je je dat ze écht geen "Clementine" is. Afhankelijk van de lokale wetgeving is het wijzigen voor hun eerste verjaardag vaak gewoon een kwestie van een verzoek indienen bij de gemeente of de rechtbank en het betalen van wat verwerkingskosten.

Hoe test ik een naam zonder mijn familie erbij te betrekken?

Gebruik de koffietent-methode, maar doe dit ver uit de buurt van mensen die je echt kent. Ga naar een Starbucks in het volgende dorp of de stad verderop, bestel een drankje en geef de barista de naam die je in gedachten hebt. Kijk hoe het voelt als ze de naam keihard roepen door een drukke ruimte. Als je ineenkrimpt, of als ze de uitspraak zo verknallen dat je de naam niet eens meer herkent, streep het dan maar direct van je lijstje af.

Zijn vintage namen nu echt zo populair, of lijkt dat alleen maar zo op internet?

Het is honderd procent waar. Als ik een moeder in ons lokale park hoor roepen om "Evelyn" of "Hazel", draaien er zo vier peuters in modderige tuinbroeken om. Het zijn prachtige namen, maar als je ze specifiek kiest omdat je denkt dat ze heel zeldzaam en uniek zijn... check dan voor de zekerheid toch eerst even de huidige landelijke top 20 lijstjes.