Doctor Boss Is My Baby Daddy en andere nachtelijke perikelen

Lieve Sarah van precies zes maanden geleden,

Het is 14 november, 03:14 uur 's nachts. Je zit in het ijskoude hoekje van de babykamer op die afbladderende nepleren schommelstoel. Je draagt die grijze voedingstop van de HEMA met die rare bleekvlek op het linkerbandje, en je rilt. Leo is vier maanden oud en schreeuwt momenteel de longen uit zijn lijf omdat zijn tandvlees blijkbaar uit hete lava bestaat. En jij staart letterlijk naar je telefoon om op een of andere vage app een minuut durend fragment te kijken van een verticale dramaserie genaamd "doctor boss is my baby daddy". Je brein voelt als pap. Je typt nu met je duim "doctor boss is my baby daddy full movie" in de zoekbalk van YouTube, want met écht geld digitale munten kopen op de ReelShort-app om aflevering 42 vrij te spelen, voelt als een nieuw dieptepunt.

Je bent kapot. Je bent zó moe dat je tanden er pijn van doen. Ik schrijf je dit vanuit de toekomst – zes maanden vanaf nu – om je een paar dingen te vertellen. Allereerst: stop met zoeken naar de volledige film, het is een miniserie van 64 afleveringen en nee, coassistent Molly krijgt voorlopig geen pauze. Ten tweede: leg je telefoon weg, haal diep adem, en laten we het erover hebben hoe we de komende maanden gaan overleven zonder he-le-maal gek te worden.

Waarom ben ik geobsedeerd door een fictieve miljardair-dokter?

Eerlijk? Omdat de realiteit momenteel alleen maar bestaat uit lichaamssappen en slaapregressies. In de serie heeft Molly een onenightstand, raakt ze zwanger en komt ze erachter dat de man in kwestie haar nieuwe baas in het Maple Leaf Ziekenhuis is. Het is te belachelijk voor woorden. Het script is dramatisch slecht. Het acteerwerk is, tja, nogal agressief? Maar je kijkt het omdat, wanneer je in het donker vastzit onder een drinkende baby, elk drama dat niet JOUW drama is, voelt als een kleine vakantie.

Je kijkt even naar het scherm van de babyfoon. Daar ligt je echte 'baby daddy'. Dave. Al acht jaar mijn man. Hij is geen miljardair of ziekenhuisdirecteur met wie ik een stiekeme jeugdconnectie heb. Hij is een 34-jarige accountant die zijn New Balance-sneakers draagt tijdens het grasmaaien en momenteel zó hard snurkt dat het stucwerk op de gang trilt. Eerder vandaag zette hij een kop koffie voor me, liet die op de magnetron staan, vergat hem compleet en vroeg me vervolgens of ik er wel aan gedacht had om Leo zijn vitamine D-druppels te geven. We noemen ze "baby d"-druppels omdat we te moe zijn om de hele naam uit te spreken. Maar goed, het punt is: Dave snurkt zich een weg door de apocalyps, terwijl ik wakker lig en nadenk over de plotholes van een soapserie op een mobiele app.

De doorkomende-tandjes-apocalyps die je nu probeert te overleven

Op dit moment zitten Leo's knuistjes permanent in zijn mond gepropt. Hij kwijlt als een Sint-Bernard. Je hebt die bevroren washandjes al geprobeerd, maar die maakten zijn pyjama alleen maar nat, waardoor hij nóg harder ging huilen. Oh god, het is een nachtmerrie.

Laat me je weken van ellende besparen en je vertellen over het enige dat je gezond verstand gaat redden. Het is de Siliconen Panda Bijtring met Bamboeblad van Kianao. Ik weet dat je sceptisch bent, want we hebben een hele mand vol plastic troep waar Leo een hekel aan heeft, maar dit ding is anders. Het heeft natuurlijk de vorm van een kleine panda, maar het briljante is dat het zo mooi plat en breed is. Leo kan het daadwerkelijk zélf vasthouden. Het is niet zo'n zware, lompe ring die hij meteen op zijn eigen gezicht laat vallen om het daarna uit te brullen.

Ik herinner me nog goed dat ik op een dinsdagmiddag om 4 uur in de keuken stond, in een joggingbroek die sinds het Obama-tijdperk geen wasmachine meer had gezien, en gewoon stond te huilen terwijl ik die panda-bijtring voor de vijftigste keer die dag stond af te wassen. Hij is gemaakt van 100% voedselveilige siliconen en is BPA-vrij. Normaal doe ik altijd alsof ik daar heel erg om geef, maar eerlijk gezegd kon het me op dat moment alleen maar schelen dat het werkte. Je kunt hem een minuutje of tien in de koelkast leggen, waarna de siliconen perfect koud worden zonder keihard te bevriezen, in tegenstelling tot die vreselijke met gel gevulde dingen. Als mijn baby helemaal overstuur is, geef ik hem gewoon die koude panda en is het alsof er op een mute-knop wordt gedrukt. Hij knabbelt dan gewoon op het bamboeblaadje met die nopjes en staart naar het plafond. Het is fantastisch.

Onze kinderarts, Dr. Aris, die er overigens altijd uitziet alsof hij nog meer behoefte heeft aan een dutje dan ik, mompelde bij ons laatste bezoek iets over dat de kauwdruk helpt om de tegendruk te verlichten van de tand die door het tandvlees probeert te breken. Ik weet niet of ik het zo helemaal goed uitleg, het klonk alsof hij voor de helft maar wat aan het gokken was, maar het punt is: ergens hard op kauwen helpt. Gooi die panda gewoon in de koelkast en laat hem z'n gang gaan.

Wat mijn baby draagt versus wat baby's op tv dragen

In "doctor boss is my baby daddy" worden de baby's (als ze uiteindelijk in beeld komen) waarschijnlijk in zijde gewikkeld of dragen ze mini-smokings van kasjmier. Ze spugen nóóit, en ze hebben nooit een spuitluier die een heel autostoeltje verruïneert. Terug in de realiteit is mijn baby een biologische tijdbom.

Je hebt momenteel je handen vol aan Leo's rare, vlekkerige eczeem op zijn borst. Je koopt allerlei dure crèmepjes en maakt je ontzettend druk. Stop ermee om hem in die goedkope synthetische ritskruippakjes te hijsen die je om 2 uur 's nachts op Amazon hebt besteld. Serieus. Trek hem liever dit Biologisch Katoenen Baby Rompertje aan. Het is mouwloos, waardoor je met laagjes kunt werken, maar nog belangrijker: het bestaat voor 95% uit biologisch katoen.

Ik dacht niet dat biologisch katoen echt uitmaakte, totdat we de overstap maakten. Ik dacht dat het gewoon een marketingdingetje was voor moeders die hun eigen granola maken en bij zonsopgang yoga doen op het strand. Maar Leo's huid is zo absurd gevoelig dat hij van normaal geverfd katoen uitslag krijgt met van die boze, rode bultjes. Dr. Aris mompelde vaag iets over synthetische vezels die warmte en vocht vasthouden tegen de poreuze huidbarrière van een baby. Klonk weer als een gokje op basis van Google, maar goed. De rompertjes van Kianao doen dat dus niet. Ze zijn absurd zacht. Zo zacht dat ik wilde dat ze ze in mijn maat maakten, dan kon ik erin slapen. Bovendien hebben ze van die handige envelop-halslijnen. Dat betekent dat wanneer Leo onvermijdelijk een gigantische spuitluier tot op zijn rug heeft terwijl we midden in een overvolle Starbucks zitten, je het hele ding over zijn schouders naar beneden kunt trekken, in plaats van dat je die poep over zijn hoofd moet halen. Alleen dat detail al is zijn gewicht in goud waard.

Als je er klaar mee bent om telkens kleertjes te verpesten en te dealen met rare uitslag, kun je hun collectie van biologische babykleding hier bekijken en jezelf wat hoofdpijn besparen.

De hele situatie rondom die houten babygym

Oh, ik moet trouwens ook even kwijt dat ik de Houten Regenboog Babygym heb gekocht omdat ik dacht dat het de babykamer de uitstraling van een minimalistische Scandinavische droom zou geven. Maar eerlijk gezegd staart Leo precies drie seconden naar de bungelende houten olifant voordat hij probeert om te rollen en het vloerkleed in de woonkamer te likken. Maak je dus niet te veel druk over 'esthetisch verantwoord' speelgoed.

Nog even over slapen (of het complete gebrek daaraan)

Ik weet dat je dit leest terwijl je wipt op een yogabal en je je afvraagt of je ooit nog acht uur achter elkaar zult slapen. Maya, inmiddels zeven, liep vannacht nog mijn kamer binnen om een glas water te vragen, terwijl ze klaagde dat haar sokken 'te luid' aanvoelden. Dus nee, de onderbrekingen van je slaap stoppen niet, het genre verandert gewoon.

Op dit moment ben je totaal geobsedeerd door wakkertijden. Je hebt een app op je telefoon waarmee je elke minuut bijhoudt dat Leo slaapt. Gooi hem eraf. Je wordt er helemaal gek van. Je staart naar de klok en denkt: "Als hij NU niet gaat slapen, raakt hij oververmoeid en is de hele dag verpest." Vervolgens schiet je in de stress, hij ruikt je angst en gaat nóg harder huilen. Volg gewoon zijn signalen. Als hij in zijn ogen wrijft en zich gedraagt als een dronken zeeman, leg hem dan in bed. Als hij klaarwakker is, laat hem dan lekker wakker zijn.

Je doet het goed. Je doet het fantastisch. Je huis is een puinhoop, op elk vlak oppervlak staan lege koffiemokken, en je hebt al maanden niets anders op tv gekeken dan Bluey of oppervlakkig tienerdrama. Maar Leo is geliefd. Maya bloeit op (zelfs met haar luide sokken). Dave is... tja, Dave ligt te slapen, maar hij is wél onthouden om gisteren het vuilnis buiten te zetten.

Nog even eerlijk voordat we afsluiten

Stop met jezelf de grond in te boren omdat je om 3 uur 's nachts even een ontsnapping nodig hebt. Als kijken naar een neppe miljardair-dokter met een belachelijke verhaallijn jou wakker houdt terwijl je een baby met doorkomende tandjes rechtop vasthoudt zodat hij niet stikt in zijn eigen kwijl, kijk het dan. Omarm die trash-tv. Maar koop ook spullen die je dagelijks leven oprecht makkelijker maken. Investeer in de dingen die in aanraking komen met zijn huid en de dingen die hij in zijn mond stopt. Laat de rest van die 'esthetisch verantwoorde' onzin gewoon los.

Als je me nodig hebt: ik zit hier in de toekomst, drink lauwe koffie en schraap opgedroogde havermout van het aanrecht. Het wordt echt beter. Ik beloof het. Min of meer dan.

Klaar om eindelijk wat verlichting te krijgen voor die nachten vol doorkomende tandjes? Scoor de Panda Bijtring hier voordat je écht he-le-maal gek wordt.

Chaotische FAQ's van 03:00 uur 's nachts omdat mijn brein niet meewerkt

Is biologisch katoen écht anders of gooi ik gewoon geld weg?

Ik dacht oprecht dat het een scam was, totdat Leo's borstkastje leek op een pizza pepperoni. Normaal katoen wordt blijkbaar bespoten met een hoop troep, en de kleurstoffen kunnen superagressief zijn. Toen we overstapten op de biologische kleding van Kianao, trok de roodheid binnen een dag of vier weg. Dus ja, ik geef het niet graag toe, maar het maakt oprecht een wereld van verschil als jouw kindje zo'n dramatisch gevoelige huid heeft als het mijne.

Kan ik de panda bijtring 's nachts in de vriezer leggen?

Oh god, nee, leg hem niet in de vriezer. Dat deed ik één keer en hij kwam er letterlijk als een blok ijs uit. Ik gaf hem aan Leo en hij begon te krijsen omdat het veel te koud was aan zijn handjes, en vervolgens liet hij hem op zijn voet vallen. Leg hem gewoon een minuut of tien tot vijftien in de normale koelkast. Dan wordt hij perfect koud, zonder dat het een potentieel wapen wordt.

Hoe was ik de bijtring zonder hem te verpesten?

Ik ben werkelijk de luiste persoon op aarde als het gaat om babyspullen schoonmaken. Ik kook niks uit. Ik heb geen speciale sterilisator die mijn hele aanrecht in beslag neemt. Ik spuit er letterlijk gewoon wat Dreft op, houd hem onder de hete kraan en wrijf hem schoon met mijn duimen. Soms gooi ik hem in het bovenste rek van de vaatwasser als die toch al aan moet. Het is siliconen, dus het overleeft eigenlijk alles.

Wanneer stoppen baby's eindelijk met tandjes krijgen?

Nooit? Grapje. Maar zo voelt het wel. Eerst krijgen ze die voorste ondertandjes, dan de bovenste, en precies wanneer je denkt dat je veilig bent, komen rond hun tweede jaar de kiezen door en verpesten ze je leven weer he-le-maal opnieuw. Bewaar die bijtring dus goed. Je zult hem nog lang nodig hebben.