Mijn eerlijke zoektocht naar de beste flessensterilisator

Het was 3:14 uur op een dinsdagnacht. Daar stond ik dan, gebogen over een pan met kokend water, met een metalen keukentang wanhopig te proberen een kolfschild op te vissen voordat het aan de bodem van mijn favoriete pastapan zou vastsmelten. Mijn oudste zoon lag de longen uit zijn lijf te schreeuwen in zijn wiegje in de andere kamer, er lag overal water en ik had die week al twee fopspenen verpest door ze te lang in het kokende water te laten liggen. Ik weet nog dat ik naar de stoom keek die mijn keukenraam deed beslaan, en dacht: er móét toch een manier zijn om de voedingsspullen van dit kind schoon te houden zonder me een slaaptekort komende pioniersvrouw te voelen.

Mijn moeder, de schat, zat de volgende middag aan mijn kookeiland met een kopje thee me te vertellen dat ik me volstrekt belachelijk gedroeg. Ze herinnerde me er maar wat graag aan dat ze in 1991 nooit iets uitkookte en dat het helemaal goedgekomen is met mij, want ik dronk water direct uit de tuinslang zodra ik kon lopen. Maar ik zal heel eerlijk met je zijn: als kersverse moeder die draait op twee uur slaap en pure paniek, is 'ze overleven het wel' niet bepaald het geruststellende medische advies waar je op zit te wachten.

Wat mijn huisarts me écht vertelde over bacteriën

Tijdens de controle bij het consultatiebureau met twee maanden brak ik uiteindelijk, en vroeg ik de arts of ik mijn baby per ongeluk zou vergiftigen als ik niet elk stukje plastic dat zijn mond raakte zou uitkoken. Ze keek me vol medelijden aan en zei dat ik die keukentang echt mocht wegleggen. Wat ik door de waas van mijn slaaptekort heen begreep, was dat er een behoorlijk groot verschil is tussen even de opgedroogde melkresten uit een babyflesje wassen en het daadwerkelijk steriliseren om die enge bacteriën te doden.

Ze vertelde me dat je bij een gezonde, op tijd geboren baby eigenlijk alleen die eerste paar maanden heel strikt hoeft te zijn met uitkoken, wanneer hun immuunsysteem nog volop in ontwikkeling is. Volgens mij zei ze iets in de trant van dat na een maand of twee, drie heet water en een sopje meestal wel genoeg is voor de dagelijkse schoonmaak. Tenzij ze natuurlijk een griepje hebben gehad, of als je waterkwaliteit niet helemaal te vertrouwen is. Maar splinternieuwe spullen direct uit de verpakking moet je altijd even steriliseren. Best logisch als je erover nadenkt op hoeveel stoffige magazijnplanken die doosjes hebben gelegen voordat ze bij jou op de deurmat belandden.

De absolute nachtmerrie van het droogproces

Hier moet ik even mijn beklag doen, want niemand waarschuwt je ooit voor het vocht. Je kunt je flesjes nog zo vaak uitkoken of meedraaien in een luxe vaatwasprogramma, maar als het een beetje vochtig is in huis, drogen die flesjes echt nóóit vanzelf aan de lucht op je aanrecht.

Bij mijn eerste kind had ik zo'n schattig droogrekje met van die grassprietjes dat de helft van mijn aanrecht in beslag nam. Ik waste de flesjes af, zette ze op het rekje en drie dagen later zaten er nog steeds condensdruppeltjes aan de binnenkant van de spenen. Ik werd er helemaal gek van, want nat plastic is eigenlijk een vijfsterrenresort voor bacteriën. Ik probeerde ze wel eens af te drogen met keukenpapier, maar dan bleven er van die kleine witte pluisjes achter in de fles, wat het hele schoonmaken natuurlijk direct weer tenietdeed.

Daarom ben ik, toen baby nummer twee kwam, eindelijk gezwicht en heb ik een écht apparaat voor op het aanrecht gekocht. Als je dan toch geld gaat uitgeven, dan moet je echt een flessensterilisator en -droger in één nemen. Koop er niet eentje die alleen stoomt en de boel kletsnat achterlaat. De droogfunctie is de enige functie die er echt toe doet, want hiermee wordt in ongeveer drie kwartier al het overgebleven vocht uit alle hoekjes en gaatjes geblazen. De meeste nieuwere modellen hebben zelfs een soort ingebouwd HEPA-filter, wat waarschijnlijk betekent dat er niet gewoon stoffige hondenlucht op je schone spenen wordt geblazen.

Stoomzakjes voor in de magnetron zijn eigenlijk derdegraads brandwonden die wachten om te gebeuren in je keuken, dus daar ga ik je tijd niet eens aan verdoen.

Even tussendoor: over het smelten van je plastic spullen

Toen ik eenmaal een speciaal apparaat ging gebruiken, stuitte ik op een paar artikelen over microplastics waar ik compleet van in de stress schoot. Ik las ergens – en eerlijk gezegd weet ik niet meer of het een heus wetenschappelijk onderzoek was of gewoon een nogal intens forum voor natuurlijk ouderschap – dat het elke dag blootstellen van plastic babyflessen aan loeihete stoom ervoor kan zorgen dat het plastic sneller afbreekt en gekke chemische stofjes lekt in de melk.

Ik ben geen wetenschapper, maar toen ik zag hoe dof en bekrast mijn plastic flesjes na een paar maanden in de sterilisator waren geworden, was ik meteen overtuigd. Uiteindelijk ben ik bijna helemaal overgestapt op glas en veilige, voedselkwaliteit siliconen. Ze zijn in de aanschaf iets duurder, maar ze vergaan niet door de hitte, nemen die zure melkgeur niet aan en je hoeft je geen zorgen te maken over onzichtbare troep die in de flesvoeding van je baby terechtkomt.

Mijn favoriete dingen om in het apparaat te gooien

Het fijne aan een goede flessensterilisator is dat het niet alleen om flesjes gaat – het is ook ideaal voor al die andere spulletjes die je kind op de grond gooit. Ik gooi er inmiddels alles in. Fopspenen, kolfonderdelen, doseerspuitjes voor medicijnen, bedenk het maar.

Mijn absolute favoriet op dit moment is de Siliconen Lama Bijtring voor Pijnlijk Tandvlees. Mijn jongste krijgt op dit moment drie tandjes tegelijk door en deze lama is echt onze redding. Ik vind hem vooral fantastisch omdat ze hem vorige week vanuit de kinderwagen rechtstreeks in een modderplas op een parkeerplaats smeet. In plaats van hem weg te gooien of de vuiligheid van straat met een tandenborstel uit de kleine groefjes te poetsen, nam ik hem gewoon mee naar huis, waste het ergste vuil er af en gooide hem in de sterilisator. Hij is van 100% veilige siliconen, dus hij overleefde het stoomprogramma perfect zonder te smelten of raar plakkerig te worden.

Ik kocht ook de Siliconen Regenboog Bijtring, die ook prima is hoor. De kleurtjes zijn mooi en het zachte wolkje is schattig, maar mijn middelste gebruikte hem voornamelijk als wapen om haar oudere broer mee te slaan. Hij ligt dus alsnog vaak in het sterilisatiemandje, puur om hem uit haar handjes te houden.

Als je net begint met het verzamelen van hittebestendige babyspullen, raad ik je sterk aan om even rond te kijken bij de biologische en duurzame collecties van Kianao voor items die niet na één wasbeurt uit elkaar vallen.

Zodra je rond de zes maanden begint met gepureerde hapjes, komt de sterilisator wéér goed van pas. Wij gebruiken de Siliconen Baby Lepel en Vork Set de hele tijd. Ze zijn zo zacht dat mijn baby geen kokhalsneigingen krijgt als ze de lepel ruw in haar mond stopt, en de dikke handvatten zijn perfect voor die kleine knuistjes. Maar eerlijk gezegd is het állerbeste dat ik na een enorme kliederboel met zoete aardappel gewoon de oranje restjes kan afspoelen, om het bestek daarna linea recta in het sterilisatiemandje bij de avondflesjes te gooien.

In plaats van jezelf gek te maken met schrobben, pannen uitkoken en midden in de nacht huilen over nat plastic, spoel je gewoon de melkresten uit je flesjes. Laat een machine het stomen en drogen regelen, terwijl jij lekker tien minuutjes op de bank ploft.

Voordat we overgaan naar de vragen die ik hier meestal over krijg van mijn vriendinnen, moet je zeker even Kianao's siliconen voedingsaccessoires bekijken. Dan weet je in ieder geval zeker dat je spullen in huis haalt die de extreme hitte van een stoomprogramma moeiteloos overleven, zonder dat er nare chemische stoffen vrijkomen.

Antwoorden op de vragen die je nu waarschijnlijk hebt

Moet ik de flessen met zeep wassen voordat ik ze in het apparaat zet?
Ja, absoluut. Hier kwam ik op de harde manier achter. Een sterilisator bakt simpelweg alles vast wat nog in de fles zit. Als je melkresten laat zitten en het stoomprogramma aanzet, kook je de melkeiwitten vast aan het plastic en ruikt het als een vuilnisbak.

Kan ik gewoon kraanwater gebruiken voor het verwarmingselement?
Eerlijk: als je kraanwater gebruikt, ziet de warmteplaat van je apparaat er binnen drie dagen uit als een aangekoekt scheikunde-experiment. Kraanwater bevat mineralen die bij het droogkoken veranderen in harde bruine kalkaanslag. Ik koop in de supermarkt altijd een goedkope fles gedestilleerd water en daarmee blijft de machine perfect schoon.

Wat gebeurt er als ik het apparaat vergeet te ontkalken?
Als je net als ik bent en het vergeet schoon te maken, gaat die bruine mineralenlaag uiteindelijk naar verbrande toast ruiken elke keer als je hem aanzet, en het kan echt je verwarmingselement verpesten. Giet er gewoon één keer per week wat schoonmaakazijn en water in, laat het een half uurtje intrekken en veeg het schoon. Het is supersimpel.

Hoe lang blijven de flesjes nou echt steriel nadat de machine piept?
Mijn huisarts vertelde me dat zodra je de deksel opent en met je ongewassen handen een flesje pakt, de binnenkant technisch gezien niet langer steriel is. Maar zolang je de deksel dicht laat, houden de meeste machines de spullen zo'n 24 uur schoon. Meestal laat ik ze gewoon in het apparaat staan en pak ik er eentje uit wanneer ik hem overdag nodig heb.