Waarom badstof mouwslabben mijn tapijt én mijn verstand hebben gered

Het was dinsdagochtend 11:14 uur en ik droeg een crèmekleurige trui van kasjmiermix. Ik weet het. De ultieme stommiteit. Leo was precies zes maanden en vier dagen oud, vastgesnoerd in zijn kinderstoel als een kleine, onvoorspelbare astronaut, en we waagden ons aan ons allereerste hapje van spaghettipompoen en tomatenpuree.

Ik had hem zo'n stugge siliconen slab omgedaan. Je kent ze wel. Ze zien er prachtig uit op esthetische Instagram-feeds, hebben zo'n klein pelikaanbakje onderaan om gevallen eten op te vangen, en zijn verkrijgbaar in gedempte tinten saliegroen en mosterdgeel. Mark, mijn man, had een voordeelverpakking van drie stuks gekocht omdat hij ergens had gelezen dat ze 'efficiënt' waren. Nou, Mark was er niet om 11:14 uur toen Leo met zijn beide mollige knuistjes op het blad van de kinderstoel sloeg, waardoor er een schokgolf van rode puree omhoog, opzij en rechtstreeks op mijn borst belandde.

Daar stond ik dan, bedekt met lauwwarme oranje derrie, met mijn tweede kop koffie in de hand, en keek toe hoe de puree die wél op Leo landde, gewoon van het waterdichte plastic van zijn slab gleed en zich direct verzamelde in het kruis van zijn broekje. Het nam totaal niets op. Het was eigenlijk gewoon een glijbaan voor tomatensaus. En toen, omdat baby's nu eenmaal de vleesgeworden chaos zijn, veegde hij zijn blote, met saus bedekte onderarm over zijn gezicht, waardoor hij zichzelf beschilderde als een kleine, plakkerige krijger.

Hoe dan ook, mijn punt is: dat was het exacte moment waarop ik besefte dat plastic slabbetjes een grote grap zijn en ik begon aan mijn wanhopige, door slaapgebrek gedreven online zoektocht naar iets – wát dan ook – dat de armpjes van dit kind zou bedekken en daadwerkelijk vocht opneemt.

De siliconen-misleiding

Ik ga het gewoon zeggen: de baby-industrie heeft tegen ons gelogen over afneembare slabbetjes. Natuurlijk kun je ze afnemen met een nat doekje, wat ongelooflijk handig klinkt als je zwanger en naïef bent en denkt dat het voeden van een baby een net en geordend proces zal zijn. Maar de realiteit is dat zodra je vaste voeding introduceert – en eerlijk gezegd maakt het niet uit of je traditionele purees geeft of de Rapley-methode volgt, het eindigt toch allemaal op het plafond – er zóveel vocht bij komt kijken.

Er is soep. Er is het water dat ze continu uit hun tuitbekers laten druppelen. Er is het kwijl dat letterlijk uit hun mondjes stroomt omdat ze tandjes krijgen op exact hetzelfde moment dat ze leren eten. Siliconen en plastic slabbetjes stoten dit gewoon allemaal af. Het water raakt hun borst en rolt zo naar beneden, waardoor hun tailleband, hun beentjes en het zitje van de kinderstoel doorweekt raken. Uiteindelijk moet je ze toch helemaal omkleden.

Toen ik met Leo bij het consultatiebureau was, klaagde ik over de constante stroom aan wasgoed, en onze kinderarts dr. De Jong – die ontzettend aardig is maar er altijd uitziet alsof hij maar drie minuten heeft geslapen – mompelde iets over hoe baby's vrijwel geen grove motoriek hebben en onvermijdelijk met hun mouwen door alles heen slepen wat er op hun blad ligt. Hij raadde me aan om hem gewoon helemaal te bedekken. Ik geloof dat hij zelfs voorstelde om een vuilniszak over het kind te trekken, wat natuurlijk een grapje was, maar eerlijk gezegd overwoog ik het serieus.

In plaats daarvan rolde ik in de magische, extreem absorberende wereld van badstof. Om precies te zijn, een badstof slab met mouwen, wat eigenlijk gewoon een sjieke manier is om een slabbetje te omschrijven dat aanvoelt als een dikke, luxe badhanddoek.

Mijn absolute haat voor klittenband

Laat me hier even flink afdwalen, want ik moet het even hebben over sluitingen. Wanneer je een kliederschort of slab met lange mouwen voor je baby koopt, kom je bij de nek twee soorten sluitingen tegen: drukknoopjes of klittenband.

KOOP GEEN KLITTENBAND.

Ik kan dit niet vaak genoeg benadrukken. Ik kocht een goedkoop setje slabbetjes met lange mouwen en klittenband bij zo'n willekeurige online webshop. Twee dagen later. Ik gooi de slabbetjes in de wasmachine samen met wat kleding van Maya en mijn absolute lievelings-yogabroek. Toen ik de was eruit haalde, had de harde kant van het klittenband zich losgemaakt van de slab, zich vastgegrepen aan de delicate stof van Maya's dure verjaardagstrui, en mijn yogabroek zó erg gehavend dat het leek alsof hij was aangevallen door een das. Het verpestte waarschijnlijk voor wel zestig euro aan kleding in één enkele wasbeurt.

Bovendien zit het klittenband na een maand wassen vol met pluisjes en haartjes, waardoor het toch niet meer plakt. Dan heb je een baby in een schort met lange mouwen dat aan de achterkant open wappert, wat het hele doel van het beschermen van de kraag tenietdoet.

Daarom ben ik uiteindelijk overstag gegaan en heb ik de Kianao biologisch katoenen badstof slab met mouwen gekocht. Hij heeft nikkelvrije drukknoopjes in de nek. Drukknoopjes. Het kost misschien een halve seconde extra om ze bij een kronkelende baby dicht te doen, maar het blijft tenminste dicht, Leo kan het er niet aftrekken als een kleine Hulk (wat hij bij die met klittenband constant deed), en het probeert niet de rest van mijn wasgoed te verwoesten.

Als je toch al eindeloos veel babywasjes draait, wil je misschien ook even kijken naar hun collectie biologische babykleding, want het beschermen van die zachte, kleine basics is inmiddels een beetje mijn deeltijdbaan geworden.

De wetenschap achter kleine lusjes stof

Ik ben geen textielexpert. Ik ben een moeder die te veel donkergebrande koffie drinkt en dingen op het internet schrijft. Maar van wat ik vaag heb begrepen na een nachtelijke speurtocht op internet, wordt badstof geweven met ongeknipte lusjes.

Volgens mij zijn het die kleine lusjes die ervoor zorgen dat het werkt. Ze werken eigenlijk als duizenden kleine sponsjes. Wanneer Leo zijn hele beker water langs zijn kin giet, vangt de badstof het direct op. Het druppelt niet af. Het glijdt niet op zijn schoot. De stof slurpt het gewoon op. Het is dik genoeg – zeker die van Kianao, die gemaakt is van dubbellaags biologisch katoen – zodat het vocht niet doorlekt naar zijn shirt eronder.

En omdat het GOTS-gecertificeerd biologisch katoen is, hoef ik me geen zorgen te maken over welke vreemde synthetische microplastics of chemische waterdichte coatings er stiekem langs zijn nek wrijven terwijl hij eet. Ik bedoel, we maken ons toch druk over wat we ze te eten geven? We kopen biologische zoete aardappelen en stomen ze tot exact de juiste textuur, dus ze vervolgens in een chemisch plastic vel wikkelen om het op te eten, voelde voor mij sowieso al een beetje tegenstrijdig.

Het vieze geheim van je wasmand

Hier is iets super ranzigs waar niemand je voor waarschuwt als je met vaste voeding begint.

Eten rot. Vanzelfsprekend.

Wanneer je van die afneembare plastic slabbetjes hebt met een stoffen randje, blijft er eten vastzitten in dat randje. Oude melk, geprakte banaan, stukjes kippenpuree. Je neemt het plastic gedeelte af, misschien spoel je het even onder de kraan af met wat koud water en afwasmiddel, en je hangt het te drogen. Een week later pak je de slab erbij en het stinkt naar een brandende vuilcontainer.

Dr. De Jong noemde terloops tijdens een van onze afspraken dat koud wassen van babyspullen waar eten op zit, de bacteriën niet echt doodt. Hij zei iets over ziekteverwekkers en dat je hitte nodig hebt om de vetten in melk en vlees af te breken. Ik zat instemmend te knikken, maar vanbinnen raakte ik in paniek, want ik had al die tijd die stomme siliconen slabbetjes met de hand gewassen in lauwwarm water uit de wasbak.

Badstof is een beest in de wasmachine. Dat is het mooie eraan. Omdat de Kianao slab 100% biologisch katoen is, gooi ik hem letterlijk gewoon in de wasmachine op 60 graden (dat is heet, voor mijn mede-was-analfabeten). Het hete water verwijdert het vet van welke olieachtige avocadoramp Leo dan ook op zichzelf heeft gesmeerd, het doodt de bacteriën zodat je niet die gekke zure-melkgeur krijgt, en hij komt er weer helemaal schoon uit.

Pro-tip wel: gebruik geen wasverzachter. Ik weet het, we willen allemaal dat dingen ruiken naar een bloemenweide in de lente, maar wasverzachter legt een laagje over de vezels, waardoor de badstof water gaat afstoten in plaats van opnemen. Gebruik gewoon normaal wasmiddel en trek het in vorm als het nog vochtig is, zodat de mouwen niet krimpen.

Die kleine elastische polsjes

Ik moet het even over de boorden hebben. Als je een slab met mouwen koopt zonder elastiek bij de polsen, kun je je geld net zo goed in het vuur gooien.

Voordat ik mijn heilige graal onder de slabbetjes vond, kregen we van Maya's oma dit ontzettend schattige, peperdure linnen schortje. Het had wijde, soepelvallende mouwen. Absoluut schattig. Het zag eruit alsof Leo op het punt stond een meesterwerk te schilderen in een Parijse studio.

Tijdens het avondeten reikte hij over zijn blad naar een stukje broccoli, en die wijde, linnen mouw sleepte recht door een schaaltje yoghurt. De yoghurt kroop helemaal omhoog aan de binnenkant van de mouw. Het plakte vast aan zijn echte arm. Het schortje uittrekken zonder yoghurt in zijn haar te smeren, vereiste een acrobatische routine waar Mark en ik nog steeds van aan het bijkomen zijn.

De Kianao badstof slab heeft van die zachte, rekbare elastiekjes bij de polsen. Ze zitten niet strak – ze laten geen rode striemen achter ofzo – maar ze houden de mouw stevig op zijn plek rond de pols. De stof hangt hierdoor niet in het eten. Het is zo'n klein detail, maar als je te maken hebt met een gillende dreumes die net ontdekt heeft dat doperwten gegooid kunnen worden, ga je die kleine details echt enorm waarderen.

Oh, en over gooien gesproken, we hebben rond die tijd ook de Kianao houten bijtring geprobeerd, omdat Leo tijdens het eten agressief op zijn handen liep te kauwen. Hij is prima. Het is een fijne bijtring, het hout is glad, maar eerlijk? Hij heeft er misschien twee keer op gekauwd. Hij zoog veel liever op de badstof kraag van zijn slab terwijl hij hem aanhad. Kinderen zijn raar. Bespaar je geld op de bijtring als je kind er niks aan vindt, en koop gewoon een extra slab zodat je niet elke dag de was hoeft te doen.

De overgang naar verfschort

Maya is nu zeven. Logischerwijs draagt zij al jaren geen slab meer. Maar we hebben nog steeds een van haar oude badstof schorten met lange mouwen in de knutselkast hangen.

Dat is dat andere wat ze je niet vertellen – deze dingen gaan eeuwig mee als je een goeie koopt. De leer-eten-fase is een smeerboel, maar de knutsel-met-een-peuter-fase is waarschijnlijk nog veel erger. Vingerverf, uitwasbare stiften die absoluut nergens uit wassen, prittstiften. Tegen de tijd dat ze 18 maanden zijn en willen 'verven' (wat eigenlijk gewoon betekent dat ze agressief met een kwast op een vel papier prikken), draai je de badstof slab gewoon om, klik je hem dicht en laat je ze hun gang gaan.

In plaats van een stug, plastic opvangbakje te forceren bij een peuter die een verfkwast probeert vast te houden, voelt het voor hen gewoon alsof ze een knusse, achterstevoren gedragen trui aanhebben.

Kijk, ouderschap is over het algemeen het strompelen van de ene belachelijke, kliederige situatie naar de andere, terwijl je probeert om iedereen in leven en enigszins schoon te houden. Je kunt de chaos niet controleren. Je kunt niet voorkomen dat ze spaghetti op hun hoofd laten vallen. Maar door een fatsoenlijk, biologisch katoenen kliederschort in huis te halen dat hun armpjes bedekt en de troep serieus opneemt, kun je in ieder geval stoppen met huilen over verpeste kasjmier truien en eindeloze verkleedpartijen.

Als je er klaar mee bent om het gevecht aan te gaan met stug plastic en geruïneerd wasgoed, kun je hier de badstof slabbetjes met lange mouwen scoren en jezelf een hoop hoofdpijn besparen.

Shop de Kianao Biologische Badstof Slab Met Mouwen vóór je volgende spaghetti-avond

Vragen die ik absoluut had (en jij waarschijnlijk ook)

Zijn slabbetjes met lange mouwen echt comfortabel voor baby's?
Eerlijk waar, ja. Omdat badstof in feite gewoon handdoekmateriaal is, voelt het voor hen als kleding. Leo begon vroeger te gillen en kromde zijn rug als ik die stugge siliconen slabbetjes bij zijn nek probeerde om te doen, omdat ze in zijn sleutelbeen prikten. Die met lange mouwen voelen gewoon alsof je een licht jasje aantrekt, dus hij heeft niet eens door dat hij hem aanheeft. Bovendien voelt het biologische katoen superzacht aan op hun huid, wat geweldig is als je kindje gevoelig is voor eczeem of uitslag, zoals die van mij.

Mag een badstof slab in de droger?
Oké, op het label staat meestal drogen aan de lijn om krimp te voorkomen, maar ik ben een vermoeide moeder van twee en ik heb deze dingen honderd procent zeker in de droger gegooid op een lage stand. Zijn ze een heel klein beetje gekrompen? Misschien een klein stukje bij de mouwen. Maar hij past nog steeds perfect. Als je wil dat hij er voor altijd als nieuw uitziet, hang hem dan over een stoel. Als je hem over 40 minuten nodig hebt voor het avondeten, gooi hem dan op een lage stand in de droger en accepteer dat perfectie een illusie is.

Hoeveel slabbetjes met mouwen heb ik realistisch gezien nodig?
Drie. Ik zeg het je maar gewoon, drie is het magische getal. Eén zit er in de was omdat hij bedekt is met havermout. Eén hangt er te drogen over de leuning van een eetkamerstoel. En één is schoon en klaar voor gebruik bij de volgende maaltijd. Als je er maar eentje koopt, sta je hem om middernacht met de hand uit te wassen in de gootsteen, en daar zit natuurlijk niemand op te wachten.

Geeft tomatensaus vlekken in het biologisch katoen?
Luister, het is wit of lichtgekleurd katoen dat in aanraking komt met gepureerde tomaat. Dat gaat een lichte vlek achterlaten als je het een week laat liggen. Als je je erg druk maakt over vlekken, spoel hem dan direct na het eten even uit met koud water voordat je hem in de wasmand gooit. Maar heel eerlijk? Het is een slab. Zijn enige levensdoel is het opvangen van troep, zodat er geen vlekken komen in de schattige kleding van je kind. Laat de slab de klappen maar opvangen. Dat is zijn werk.

Wanneer moet ik overstappen van een gewone slab naar een slab met mouwen?
Op het moment dat je iets anders introduceert dan moedermelk of kunstvoeding. Zo rond de 6 maanden, wanneer ze proberen de lepel of het bakje te pakken, of agressief in hun ogen wrijven terwijl ze een vuist vol zoete aardappel vasthouden. Hoe eerder je ze laat wennen aan het dragen van mouwen tijdens het eten, des te minder ze ertegen zullen vechten als ze in de sterk opiniërende peuterfase belanden.