Brief aan mezelf over de Baby Jogger City Mini GT2

Beste Marcus van zes maanden geleden. Je staat momenteel in het gangpad van een babywinkel, zwetend in je grijze hoodie, terwijl je in je hoofd de diameter van kinderwagenbanden probeert te berekenen en naar een muur van zwart canvas staart. Je ziet er belachelijk uit. Leg je telefoon nou maar weg en accepteer dat je spreadsheet met veringspecificaties je niet gaat redden wanneer je kind besluit tot een totale meltdown bij het koelschap.

Ik schrijf je dit vanuit de toekomst, waar onze zoon 11 maanden oud is en ik zo'n vierhonderd uur met hem heb rondgelopen in de kinderwagen die jij nu helemaal kapot aan het analyseren bent. We hebben uiteindelijk de baby jogger city mini gt2 gekocht. We noemen hem meestal gewoon de Baby J, want elke keer de volledige naam uitspreken als we het huis verlaten, voelt alsof je een juridische disclaimer voorleest.

Er zijn een paar dingen die je moet weten over dit stuk hardware. Het heeft briljante snufjes, maar er zitten ook wat bugs in waarvan de ontwikkelaars blijkbaar besloten hebben dat het 'features' zijn.

De naam klopt voor geen meter

Laten we dit meteen maar uit de wereld helpen. Het heet een baby jogger. Je kunt er niet mee joggen.

Toen je dit voor het eerst online opzocht, vertelde je je vrouw enthousiast dat je de kleine mee zou kunnen nemen op je ochtendrondje van 5 kilometer. Ze staarde je aan, zocht de waarschuwing van de fabrikant op haar telefoon op en legde rustig uit dat het merk nou eenmaal Baby Jogger heet. Het is een merknaam, geen werkwoord. Het is precies hetzelfde als een softwareframework "CrashFree" noemen terwijl het continu vastloopt. De brutaliteit van die marketingafdeling is ongekend.

Maar zelfs al zou je het risico willen nemen, mijn kinderarts zei dat het heen en weer schudden van de hersentjes van een baby van zes maanden op het asfalt, nog voordat ze volledige nekcontrole hebben, sowieso een verschrikkelijk idee is. Blijkbaar kunnen de G-krachten van het raken van een boomwortel op jogsnelheid rare dingen doen met een zich ontwikkelende wervelkolom, hoewel ik de exacte biomechanica nog steeds niet helemaal snap. Dus we wandelen. Stevig doorwandelen, dat wel, maar we joggen nooit.

Het inklapsysteem is een prachtig staaltje techniek

Als ik een liefdesbrief zou moeten schrijven aan één specifieke mechanische functie van deze kinderwagen, dan is het wel het inklapsysteem. Het is de enige reden waarom ik niet gek ben geworden op een regenachtige parkeerplaats.

Er zit een handvat verstopt in de vouw van het zitje. Je pakt het vast, trekt het omhoog en de hele kinderwagen klapt in één keer in elkaar. Het is eigenlijk een soort schietstoelknop. Als het regent dat het giet en de baby krijst in de autostoel, hoef je niet te prutsen met sluitingen waar je twee handen voor nodig hebt of tegen hendels te schoppen. Je trekt gewoon aan de riem en gooit hem zo in de achterbak.

Hier is een kort lijstje met plekken waar de ingeklapte baby jogger city mini perfect past:

• De achterbak van onze kleine sedan (met precies vijf centimeter speling).
• Dat rare hoekje in de gang bij de voordeur waarvan we doen alsof het een bijkeuken is.
• Onder de bank bij onze lokale brouwerij, zolang niemand ertegenaan schopt.

Het opbergmandje is een vijandige gebruikersinterface

Oké, Marcus-uit-het-verleden. Ga er even voor zitten. Het opbergmandje onder het zitje is een ramp. Ik ga hier even over klagen, want het is gewoon een regelrechte belediging voor mijn gevoel voor logica.

Ten eerste loopt er een gigantische metalen steunbalk recht over de ingang van de mand. Je kunt er letterlijk geen normale luiertas in kwijt. Je moet je tassen er onhandig onderdoor proppen, waarna diezelfde balk blokkeert dat je er nog iets uit krijgt. Het voelt alsof je een gevallen schroefje uit de behuizing van een computer probeert op te vissen met stokjes.

Ten tweede heeft het mandje een gewichtslimiet van 4,5 kilo. 4,5 kilo! Een pak vochtige doekjes, drie luiers en een fles wegen bij elkaar al bijna zo veel. Wat moet ik in hemelsnaam met zo'n limiet? Als ik een pak melk en een zware pompoen in de supermarkt koop, heb ik de structurele integriteit van de mand al overschreden. Om gek van te worden.

Ik probeerde vorige maand een overvolle rugzak langs die dwarsbalk te proppen. Ik schaafde al het vel van mijn knokkels, de tas bleef halverwege steken en het kind begon me van bovenaf uit te lachen. Het hele ontwerp van deze opbergruimte is gewoon één grote bouwkundige mislukking. Ik moest uiteindelijk gigantische karabijnhaken kopen om de boodschappen maar aan de duwstang te hangen, wat het zwaartepunt compleet verpest.

De puzzelsluiting uit de hel

Voor de vijfpuntsgordel moet je twee losse plastic stukjes in elkaar schuiven voordat je ze in de hoofdgesp kunt klikken, wat vrijwel onmogelijk is als een 11 maanden oude baby actief ontwijkingsmanoeuvres uitvoert.

Banden die mijn wijk daadwerkelijk overleven

Laten we het over de wielen hebben, want dit is waar de baby jogger city mini gt oprecht zijn geld waard is. De banden zijn van rubber, gevuld met schuim en hebben een diameter van 21,5 cm. Ze noemen het 'forever-air', wat gewoon betekent dat ze niet lek kunnen gaan. Als iemand die een hekel heeft aan onderhoud, waardeer ik dit enorm.

De stoepen in Portland zijn in feite een hindernisbaan van scheef beton, natte bladeren en willekeurige boomwortels. De vering van dit ding gaat daar verrassend goed mee om. Door het ontwerp met drie wielen is de draaicirkel ongelooflijk klein. Ik kan hem met één hand in de rondte draaien terwijl ik in mijn andere hand een kop koffie vasthoud.

We moesten een organizer van een ander merk voor aan de duwstang kopen, want – nóg een leuke verrassing – de kinderwagen wordt geleverd met welgeteld nul accessoires. Geen bekerhouder. Geen blad. Helemaal niets. Maar sinds ik een standaard organizer aan de handgreep heb vastgesnoerd, is het de vaste plek geworden voor de Siliconen Beker Set. Ik ben oprecht dol op deze beker. Afgelopen dinsdag wist de kleine hem uit de organizer te grissen en hem recht op de stoep voor een koffietentje te lanceren. Hij stuiterde gewoon. Geen scheuren, geen lekken. Hij is gebouwd als een tank, dus we zorgen dat hij altijd vol water zit tijdens onze rondjes door de buurt.

Over het comfort van het kind gesproken: we gooien meestal gewoon de Blauwe Vos in Bos Bamboebabydeken over zijn beentjes als het begint te waaien. De zonnekap op de kinderwagen is enorm en biedt goede UPF 50+ bescherming, maar zijn benen bungelen er nog steeds buiten. Ik vind het dekentje oprecht fijn omdat het patroon niet zo schreeuwerig of overdreven tekenfilmachtig is. Het past helemaal bij mijn 'ik draag neutrale kleuren om geen modekeuzes te hoeven maken'-stijl, en bamboe schijnt zo goed te ademen dat mijn vrouw niet in paniek raakt dat hij oververhit raakt tijdens dat wisselvallige lenteweer.

Medische disclaimers en de pasgeboren fase

Ik moet je even waarschuwen voor de eerste paar maanden. Je kunt een pasgeboren baby niet zomaar in het hoofdzitje van deze kinderwagen leggen. Mijn kinderarts was hier erg fel op: pasgeborenen moeten helemaal plat liggen om te voorkomen dat hun piepkleine luchtwegen bekneld raken. Hun hoofdjes zijn in feite gigantische bowlingballen op een spaghetti-nekje.

De rugleuning kan wel naar achteren, maar het is geen 100% plat oppervlak. Dus voor de eerste zes maanden moesten we autostoeladapters kopen. Je klikt het baby-autostoeltje dan eigenlijk rechtstreeks op het frame. Het zag er topzwaar en raar uit, maar het werkte wel. Toen hij ongeveer zeven maanden was en zijn nek wat sterker werd, zijn we eindelijk overgestapt op het gewone zitje. Hij lijkt het leuk te vinden, vooral omdat hij rechtop kan zitten en honden stevig kan veroordelen als we erlangs lopen.

We doen hem ook vaak de Kianao Baby Leggings van Biologisch Katoen aan tijdens deze wandelingen. Ze zijn prima. Ze rekken goed mee en het biologische katoen voelt lekker aan, maar eerlijk gezegd is hij nu zo actief dat hij door de modder kruipt zodra ik hem uit de kinderwagen laat. Ik moet ze constant wassen. Ze overleven de wasmachine gelukkig goed, maar ik weet eigenlijk niet waarom ik hem überhaupt nog iets anders aantrek dan verstevigd spijkerstof.

Als je op dit moment bezig bent met het inventariseren van je babyspullen en probeert uit te vinden wat contact met een échte baby daadwerkelijk overleeft, wil je misschien eens rondkijken in de collectie biologische baby-essentials van Kianao om te zien wat er bij jouw specifieke vorm van dagelijkse chaos past.

Het eindoordeel

Kijk, Marcus-uit-het-verleden, je gaat hem toch wel kopen. En eerlijk is eerlijk, dat zou je ook moeten doen. Ondanks mijn sluimerende woede over de opbergmand, rijdt de kinderwagen fantastisch. Hij duwt als een droom, het inklappen met één hand geeft me het gevoel dat ik een goochelaar ben, en de banden trotseren nat gras zonder vast te lopen.

Verwacht gewoon niet dat je iets groters dan een pocketboek mee kunt nemen in de onderste mand.

Voordat je onvermijdelijk op pad gaat om nog meer kinderwagens te testen en je laat overrompelen door de verkoper, doe jezelf een plezier en neem iets mee dat niet in duizend stukjes breekt als het de stoep raakt. Voeg de Siliconen Beker Set nu maar toe aan je winkelwagen. Je zult me later dankbaar zijn.

Vragen die ik 's nachts om 3 uur wanhopig heb gegoogeld

Kan ik écht niet joggen met de Baby Jogger?
Nee, echt niet. Hij heeft niet de stabiliteit van een vast voorwiel en niet de juiste vering voor hardloopsnelheden. Als je het probeert, begint het voorwiel te wiebelen als dat van een kapot winkelwagentje en lanceer je de baby waarschijnlijk zo een heg in. Gewoon niet doen.

Past de GT2 in de bagagebakken van een vliegtuig?
Nog niet bijna. Ik weet niet wie die mensen zijn die beweren dat ze full-size kinderwagens meesmokkelen het vliegtuig in, maar dit ding weegt zo'n 10 kilo. Je moet hem afgeven bij de gate. Koop gewoon een goedkope, gewatteerde reistas, zodat de bagagemedewerkers de wielen niet slopen.

Is het opbergmandje écht zo slecht?
Ja. Het is objectief gezien vreselijk. Ik heb het geaccepteerd als een hardwarebeperking en ben doorgegaan met mijn leven, maar als jij iemand bent die graag drie extra outfits, een enorme koelbox vol snacks en een gigantische luiertas overal mee naartoe sleept, dan gaat deze kinderwagen je laten huilen.

Kan de baby naar mij kijken tijdens het wandelen?
Alleen als je in de eerste paar maanden de autostoeladapter gebruikt. Zodra ze overgaan op het grote peuterzitje, kijken ze de wijde wereld in. Je kunt ze alleen nog maar zien via het magnetische kiekeboe-raampje boven in de zonnekap. Dat is trouwens prima, want meestal negeren ze je toch wel.