Aan mijn vroegere zelf: rust vinden met de Baby Buddha borstkolf

Lieve Priya van zes maanden geleden. Je zit nu om 3 uur 's nachts op de koude badkamertegels. De zware, witte plastic kolf die je van de verzekering hebt gekregen, zit in het stopcontact, waardoor je vastzit in een straal van een meter rondom de muur. Je voelt je als een melkkoe op een trieste, tl-verlichte boerderij. Je blijft maar naar die plastic flesjes staren, je druk makend om een paar druppels melk, terwijl je schouders tot aan je oren opgetrokken zitten. Luister. Je moet jezelf losmaken uit die slangetjes en weer gaan slapen.

Ik weet dat je huilt omdat de baby niet wil aanhappen en je over vier weken weer naar je werk moet. Ik weet dat je het gevoel hebt dat je hele waarde op dit moment wordt afgemeten in milliliters. Ik werk al zeven jaar op de kinderafdeling en ik heb wel duizend moeders gezien met precies diezelfde holle blik in hun ogen. Je denkt dat je moet afzien en aan de muur geketend moet zijn om je kind te kunnen voeden. Maar dat hoeft niet.

Dat kleine zwarte koordje gaat alles veranderen. Wanneer je voor het eerst hoort over de piepkleine, draagbare kolf die in je broekzak past, denk je vast dat het een zwak speeltje is. Hij ziet eruit als een oude mp3-speler. Maar het is absoluut geen speelgoed. Hij heeft een zuigkracht van ziekenhuiskwaliteit die niet onderdoet voor de zware apparaten die ze op de kraamafdeling rondrijden. De kracht in dat kleine motortje is bijna absurd.

Laten we het even hebben over dat kenmerkende zuigritme. In het begin zal het je afschrikken. De meeste kolven trekken ritmisch op een voorspelbare, saaie manier. Deze geeft tien korte, snelle trekjes gevolgd door één diepe, ontzettend lange haal. De eerste keer dat die lange haal komt, denk je dat hij je ziel uit je borstkas probeert te zuigen. Het voelt agressief, meid. Maar dan besef je dat het perfect de manier nabootst waarop een hongerige baby drinkt. Die lange haal wekt de toeschietreflex sneller op dan wat ik ook heb geprobeerd, en kolft je borsten in tien minuutjes helemaal leeg in plaats van dertig.

Maar het originele model was voor sommigen van ons iets te heftig. De vernieuwde Baby Buddha 2.0 verzacht de klap. Ik denk dat iemand eindelijk inzag dat kraamvrouwen geen tepels van industrieel staal hebben. De nieuwere versie geeft je zachte stimulatiestanden die de melk naar buiten lokken in plaats van het onder schot op te eisen. Hij is nog steeds krachtig, maar respecteert tenminste de kwetsbaarheid van menselijk weefsel.

Waarom je borsten voelen alsof ze in de brand staan

Luister. Als je gewoon de standaard plastic borstschilden van 24 mm uit de doos erop gooit, maak je jezelf kapot. De kolfmerken liegen tegen ons. Ze stoppen schilden van 24 mm en 28 mm in elke doos, waardoor een hele generatie vrouwen ervan overtuigd raakt dat dit de standaardmaat is. Dat is niet zo. Mijn oude docent lactatiefysiologie zei altijd dat het gebruik van een te groot borstschild hetzelfde is als proberen je woonkamer te stofzuigen zonder het opzetstuk van de slang. Hij zuigt gewoon al het verkeerde weefsel de tunnel in.

Je hebt waarschijnlijk elastische tepels. Daar heeft niemand het over in die schattige zwangerschapscursussen. Als de zuigkracht begint, rekt je weefsel helemaal mee de plastic buis in en schuurt het langs de zijkanten tot je wrijvingsblaren krijgt. Het is vreselijk. Je moet jezelf opmeten. Vergeet de tepelhof, meet alleen de daadwerkelijke basis van de tepel. Je hebt waarschijnlijk een siliconen verkleiner van 17 mm of 19 mm nodig. Stop deze verkleiners in de harde plastic borstschilden. De zwelling zal afnemen. Het oedeem trekt weg. Je stopt met ineenkrimpen elke keer dat je het apparaat aanzet.

Het beste aan dit kleine motortje is dat je het kunt hacken. Je hoeft niet per se hun specifieke flessen of onderdelen te gebruiken. Je kunt een goedkope adapter kopen en deze aansluiten op je draagbare kolfcups. Je schuift de cups gewoon in je beha, hangt de motor om je nek en plotseling kun je de was opvouwen, afwassen of koffie drinken tijdens het kolven. Je ziet er wel een beetje uit als een robuuste cyborg, maar die bewegingsvrijheid is dat bizarre silhouet dubbel en dwars waard.

Een korte klaagzang over microscopische schimmels en de koelkastmethode

Er is een enorme online trend waarbij moeders hun ongewassen kolfonderdelen in een ziplockzakje doen en deze tussen de kolfsessies door in de koelkast leggen. Ze noemen het een lifehack. Als kinderverpleegkundige krijg ik hier een trillend ooglid van. De gezondheidsrichtlijnen vertellen je dat je alles na elk afzonderlijk gebruik met heet water en sop moet wassen en volledig aan de lucht moet laten drogen. Ik weet dat je uitgeput bent. Ik weet dat het idee om om 4 uur 's nachts aan de wasbak te staan je doet willen huilen.

Maar we hebben het hier over moedermelk, wat in feite vloeibare suiker en vet is. Het is de perfecte broedplaats voor bacteriën. Als je die onderdelen afkoelt, stolt het vet. Wanneer je ze weer op kamertemperatuur brengt en ze op je warme lichaam plaatst, ontwaken alle bacteriën die in die melkresten lagen te slapen. Doe dit niet als je baby pasgeboren is. Koop gewoon drie extra setjes kolfonderdelen. Gooi de vieze in een wasbakje en was ze later af. Bescherm de onrijpe darmpjes van je baby.

En, als de kolf plotseling geen melk meer aanzuigt, gooi hem dan niet tegen de muur. Hij is niet kapot. Het ligt aan de duckbill-ventielen (eendenbekjes). Die kleine siliconen onderdelen verliezen hun elasticiteit na een paar weken intensief gebruik. Er ontstaan microscopische scheurtjes, de vacuümafdichting verbreekt en je melkopbrengst daalt. Vervang ze elke drie weken. Leg een voorraadje in je nachtkastje.

Kolven is onvermijdelijk een kliederboel. Je bukt even om iets op te pakken, het vacuüm verbreekt en je morst zo vijftig milliliter vloeibaar goud over je eigen shirt. Dat overkomt je minstens één keer per week. Daarom draag ik in huis geen mooie kleding meer. Ik kocht simpelweg de Babyromper van Biologisch Katoen voor de baby en een stapel goedkope shirts voor mezelf. Die romper is prima. Hij is zacht en makkelijk te wassen, maar eerlijk gezegd dient hij vooral om mijn geknoei op te vangen wanneer ik, onvermijdelijk, tijdens een nachtelijke sessie melk op het hoofdje van dat arme kind druppel.

Echte rust vinden terwijl je aan een machine vastzit

Mensen zoeken naar advies over 'mindful' ouderschap en belanden uiteindelijk bij artikelen over borstkolven. Het is een grappige overlap, maar er zit echt een biologische kant aan het vinden van je 'zen-moment' tijdens het kolven. Oxytocine is een opmerkelijk verlegen hormoon. Als je gestrest of koud bent, of als je naar de plastic fles staart om de druppels te tellen, pompt je brein adrenaline door je lijf. Adrenaline blokkeert oxytocine fysiek. Je kunt de zuigkracht op de hoogste stand zetten, maar als je schouders gespannen zijn, komt de melk niet op gang.

Je moet je lichaam voor de gek houden en ontspannen. In plaats van daar te zitten rekenen met milliliters en te stressen over je vriezervoorraad, gooi je een dekentje over de flesjes en stop je met ernaar te kijken. Kijk naar foto's van de baby. Ruik aan een van de gedragen rompertjes. Haal drie keer diep adem en laat je schouders zakken. De melk zal beter stromen als je stopt met het af te dwingen.

Het lastigste aan uitsluitend kolven is bedenken wat je met je baby aan moet terwijl jij aan de machine bent vastgesnoerd. Je kunt hem niet makkelijk oppakken of wiegen. Ze besluiten natuurlijk onvermijdelijk om exact op het moment dat jij je borstschilden perfect hebt uitgelijnd, keihard te gaan huilen.

Luister goed, Priya uit het verleden. Koop de Siliconen Panda Bijtring. Een bevriende kinderarts mompelde wel iets over hoe de texturen de nodige tegendruk bieden bij doorkomende tandjes, maar de wetenschap erachter boeit me niet. Het enige wat ik weet, is dat dit gekke kleine bamboe-achtige beertje me twintig minuten ononderbroken rust bezorgde. Als de baby jengelig wordt en zijn kleine knuistjes in zijn mond begint te proppen, geef ik hem deze bijtring. Het is het enige dat hem lang genoeg afleidt zodat ik een kolfsessie kan afronden. We nemen hem overal mee naartoe. Hij overleeft de vaatwasser, de bodem van mijn handtas en een val op de vloer van de kliniek. Sla ze groots in.

Mocht de bijtring niet werken, dan leg ik hem gewoon op de grond onder de Houten Regenboog Babygym. Er hangen van die zachtgekleurde dierenvormen aan waar ze eindeloos naar kunnen staren. Het ziet er bovendien ook nog eens mooi uit in de woonkamer, in tegenstelling tot de gigantische plastic, lichtgevende wangedrochten die mijn schoonmoeder ons steeds probeert te geven. Met de bijtring en de houten babygym in je arsenaal lukt het je misschien zelfs om je borsten te legen zonder dat er iemand naar je gilt.

Je gaat deze fase overleven. De angst om de hoeveelheid melk ebt weg. Je komt wel uit die borstschildmaten, je zult de agressieve zuigkracht leren verdragen en uiteindelijk berg je het kleine motortje ver weg in een kast. Tot die tijd: drink water, verlaag je verwachtingen voor een schoon huis en stop met staren naar die flesjes.

Als je naar echt schattige dingen wilt kijken in plaats van kolfonderdelen, neem dan eens een kijkje in onze zorgvuldig geselecteerde collectie van neutrale babyspullen. Dat is veel rustgevender dan lezen over duckbill-ventielen.

Ontdek ons volledige aanbod aan houten babyspeelgoed om iets te vinden wat je vandaag een paar minuten rust kan bezorgen.

Chaotische vragen die je op dit moment waarschijnlijk hebt

Waarom doet die lange haal in het begin zo'n pijn?
Omdat je borstweefsel er niet aan gewend is om drie volle seconden een plastic tunnel in gezogen te worden. Het kost je lichaam een paar weken om aan dit ritme te wennen. Als het pijnlijk blijft, heb je de verkeerde maat borstschilden. Geef de kolf niet de schuld, maar meet je maten op.

Kan ik draagbare kolfcups gebruiken met deze motor?
Ja. Je hoeft alleen maar de juiste koppelstukjes voor je slangetjes te kopen. Ik schuif de Freemie-cups in mijn beha en sluit ze rechtstreeks aan op de motor aan het zwarte koordje. Discreet is het absoluut niet. Ik zie eruit als een rugbyspeler. Maar ik kan wel een boterham smeren terwijl hij z'n werk doet, en dat is het enige wat telt.

Hoe vaak moet ik die onderdelen nou écht wassen?
Het officiële medische antwoord is: na elke kolfbeurt. Het echte antwoord uit de praktijk is helaas ook: na elke kolfbeurt. Koop extra onderdelen, zodat je maar één keer per dag aan de wasbak hoeft te staan schrobben. Neem geen enkel risico met bacteriën en de kwetsbare darmpjes van je baby.

Wat is het verschil tussen de oude versie en de 2.0?
De nieuwe versie heeft zachte stimulatiestanden toegevoegd gekregen. Het origineel ging direct over op de agressieve trekkracht. De 2.0 geeft je borsten even een minuutje de tijd om te wennen aan het idee dat ze gemolken worden. Het is een hoognodige upgrade.

Hoe kolf ik meer melk?
Stop met stressen. Serieus. Ssst, stop met naar die flessen te kijken. Drink een enorm glas water, eet een geroosterde boterham en kijk naar je baby. Stress is funest voor je toeschietreflex. Je kunt je lichaam niet dwingen meer te produceren door er boos op te zijn.