Mag je baby slapen met een speen? De eerlijke waarheid

Voordat mijn oudste zelfs maar drie dagen oud was, stonden er drie verschillende vrouwen in mijn keuken die me compleet tegenstrijdig advies gaven over het stoppen van een stukje siliconen in de mond van mijn kind. Mijn oma, de schat, vertelde me dat ik een fopspeen in de suikersiroop moest dopen en in zijn mondje moest stoppen, zodat ik de was kon opvouwen. Mijn lactatiekundige siste me nog net niet toe en waarschuwde dat als ik hem voor de zes weken een speentje zou geven, mijn hele borstvoedingsavontuur gigantisch zou mislukken. En toen bekeek onze arts, dr. Miller, mijn bloeddoorlopen ogen en zei dat ik hem gewoon die verdomde speen moest geven, zodat we allemaal eindelijk wat konden slapen.

Ik wist niet meer naar wie ik moest luisteren, maar toen Hunter om 2 uur 's nachts de longen uit zijn lijf schreeuwde, won de wanhoop. Ik stopte dat kleine groene stukje plastic in zijn mond, hij viel onmiddellijk in slaap, en ik zat daar maar naar het plafond te staren, doodsbang dat ik zijn kaaklijn voor de rest van zijn leven aan het verpesten was.

Wat dr. Miller me écht vertelde over wiegendood en slapen

Bij de controle van twee weken voelde ik me net een crimineel omdat ik mijn baby met zijn speentje had laten slapen. Maar dr. Miller draaide het compleet om. Hij vertelde me dat hij het aanbieden van een fopspeen tijdens dutjes en bedtijd juist sterk aanbeveelt voor de veiligheid. Dat blies me echt omver, want ik dacht dat ik gewoon voor de makkelijke weg koos.

Voor zover ik de wetenschap begreep met mijn ietwat wazige, slaaptekort-brein, verlaagt het geven van een speentje het risico op wiegendood (SIDS) aanzienlijk — soms zelfs tot wel 90 procent. Hij legde uit dat het schild van de fopspeen het tongetje op een natuurlijke manier naar voren duwt, zodat het niet naar achteren kan vallen en de luchtwegen kan blokkeren. Bovendien houdt het ze in een iets lichtere slaapfase. Ik weet het, "lichtere slaap" klinkt als de grootste nachtmerrie van een ouder wanneer je gewoon wilt dat ze acht uur lang out gaan. Maar blijkbaar zorgt het actief houden van hun hersengolven (zodat ze blijven zuigen) ervoor dat ze makkelijker wakker worden als ze heel even vergeten adem te halen.

Hij gaf me echter wel een paar harde regels mee voor in het bedje, die ik braaf heb opgeschreven:

• Het schild moet groot zijn: Minstens vier centimeter breed, zodat er geen enkele kans is dat ze het hele ding in hun mond kunnen proppen en erin stikken.
• Nooit koordjes in bed: Geen speenkoorden, geen lintjes, en absoluut geen van die schattige kleine knuffeltjes aan het uiteinde, tenzij je er met je neus bovenop zit. Ze vormen een enorm wurgingsgevaar.
• Luchtgaten zijn een absolute must: De plastic basis moet ventilatiegaatjes hebben voor het geval het speentje op de een of andere manier plat op hun mond belandt.

Het drama rondom speenverwarring ontrafeld

Laten we het even hebben over het enorme schuldgevoel dat ik van het internet aangepraat kreeg over "speenverwarring". Ik heb wekenlang getwijfeld of mijn baby zou vergeten hoe hij moest aanhappen als ik hem een kunstvaap gaf. Maar mijn arts keek me aan alsof ik gek was en zei dat speenverwarring in feite een ontkrachte mythe is die moeders alleen maar volstrekt onnodig gestrest maakt.

Waar het volgens hem écht om gaat, is niet dat ze in de war raken van verschillende vormen. Het gaat er puur om dat je melkfabriekje volledig draait voordat je ze een kortere weg naar troost biedt. Zuigen maakt kalmerende endorfines vrij in hun hersenen, dus als ze een vol buikje hebben en gewoon tot rust willen komen, is een fopspeen goud waard. Hij vertelde me dat als je flesvoeding geeft, je hier zonder twijfel vanaf dag één mee kunt beginnen. Geef je echter borstvoeding, dan is het slim om een week of drie, vier te wachten. Zo weet je zeker dat je melkproductie goed op gang is en je kindje genoeg drinkt, voordat je het speentje introduceert.

De absolute nachtmerrie van de gevallen speen midden in de nacht

Oké, ik zal maar gewoon eerlijk met je zijn, het allerergste van deze hele constructie is wat ik liefkozend de "speensprint" noem.

Maandenlang sprintte ik voor Hunter wel tien keer per nacht naar de babykamer. Zodra hij wegzakte in een diepe slaap, viel de speen op het matras en werd hij onmiddellijk krijsend wakker alsof hij diep verraden was. Je dénkt dat je meer slaap krijgt omdat een fopspeen ze kalmeert, maar vervolgens word je gegijzeld door de missie om hem in dat mondje te houden. En zo strompel je in het donker rond in een blinde poging om dat ding terug te stoppen zonder je kind nog verder wakker te maken.

Mijn vriendin Sarah leerde me uiteindelijk een trucje van haar slaapcoach dat belachelijk klinkt, maar ik zweer je dat het mijn redding was. Terwijl je kindje in slaap sukkelt maar nog steeds een beetje zuigt, trek je zachtjes aan de speen alsof je hem eruit gaat halen. Dit triggert een bepaalde biologische reflex waardoor ze steviger toehappen en harder beginnen te zuigen. Als je dit vaak genoeg doet, bouwen ze naar verluidt de spiercontrole op om de speen langer in te houden. Na een week lang voor mijn gevoel touwgetrokken te hebben met een slapende baby, werkte dit écht.

Uiteindelijk, zo rond zeven of acht maanden, krijgen ze eindelijk de oog-handcoördinatie om dat onding zelf in het donker terug te vinden. Ik begon op een gegeven moment gewoon drie of vier glow-in-the-dark speentjes in het bedje te leggen, zodat hij het lekker zelf kon uitzoeken. En wat betreft het afwassen wanneer ze op de grond belanden... ach, gooi ze gewoon in het bovenste rek van de vaatwasser, hoor.

Overstappen op veiligere gewoontes overdag wanneer de tandjes doorkomen

Tegen de tijd dat mijn tweede kind, Wyatt, er was, besefte ik dat ik hem niet 24/7 een speen kon geven zodra zijn tandjes doorkwamen. Onze tandarts had me namelijk gewaarschuwd voor een kruisbeet en een afwijkend gehemelte. Bovendien krijgen ze vaker oorontstekingen als hun mond de hele dag is 'afgesloten', en dat kon mijn portemonnee al helemaal niet aan.

Dus begon ik de speen overdag in te ruilen voor veilige bijtspeeltjes, om het speentje echt alleen voor in bed te bewaren. Ik kocht de Siliconen Llama Bijtring met Hartjesdesign, wat eerlijk gezegd gewoon 'wel oké' is. Hij is schattig, de siliconen zijn voedselveilig en BPA-vrij, en het gaf hem in elk geval iets veiligs om op te kauwen in plaats van op zijn duim. Maar om eerlijk te zijn was Wyatt er niet bepaald van onder de indruk. Hij gooide hem vooral onder de bank, waar hij al snel onder de hondenharen kwam te zitten.

Maar de Siliconen Panda Bijtring met Bamboedetail was echt een heel ander verhaal. Dit was ongetwijfeld mijn allerbeste aankoop voor de jongste. Toen die onderste tandjes doorkwamen en ze er absoluut ellendig van werd, bleek de platte vorm van deze panda het perfecte formaat te zijn voor haar schattige mollige knuistjes. Ze kon hem zelf goed vasthouden en de verschillende texturen raakten blijkbaar exact de juiste plekjes op haar gezwollen tandvlees, zónder dat ik hem voor haar hoefde vast te houden terwijl ik het eten stond te koken. Ik legde hem gewoon een minuut of tien in de koelkast om hem lekker koud te laten worden, en vervolgens kauwde ze er vol overgave een half uur lang op in haar kinderstoel.

Het bedje veilig maken zonder dat je kind bevriest

Aangezien je die speenkoorden dus niet in het bedje mag gebruiken, en je er ook absoluut geen losse dekentjes in mag hebben liggen, is het een behoorlijke puzzel om uit te zoeken hoe je je kleintje warm houdt terwijl ze met hun speentje slapen. Hier komen slaapzakjes om de hoek kijken. Ik raad je dan ook echt aan om Kianao's baby nachtkleding te bekijken voor fijne slaapzakken. Proberen om een spartelende baby van zes maanden oud om 3 uur 's nachts in een hydrofieldoek te wikkelen is immers compleet onbegonnen werk.

Als de tandarts vertelt dat het feest voorbij is

Het afbouwen is het gedeelte waar niemand het over wil hebben. De meeste artsen zullen je adviseren om hiermee te beginnen tussen het eerste en tweede jaar, met een harde deadline bij drie jaar. Dit voorkomt dat je hun kaakontwikkeling of spraak permanent verpest.

Hunter was mijn levende waarschuwing. We lieten hem veel te lang met een speen doen omdat ik als de dood was om onze makkelijke bedtijdroutine kwijt te raken. Zijn voortanden begonnen op een gegeven moment naar voren te steken als een klein bevertje. Toen we de speen uiteindelijk weghaalden, hadden we drie dagen lang pure ellende, en ik zwoer dat ik nooit meer zo lang zou wachten.

Bij mijn jongste twee begonnen we de speen in te ruilen voor de Beer Siliconen & Houten Bijtring toen ze ongeveer een jaar oud waren en overdag gewoon behoefte hadden aan wat troost. De onbehandelde beukenhouten ring gaf ze de stevige weerstand waar ze naar snakten, en het siliconen berenkoppie was zacht genoeg om te verzachten zonder als een volledige fopspeen te dienen. Het maakte de overgang zóveel makkelijker. Ze hadden nog steeds iets veiligs om vast te houden en op te kauwen als ze gestrest waren, maar we verpestten hun gebit er in ieder geval niet meer mee.

Als je er nu middenin zit, weet dan dat je niks fout doet. Laat ze die speen lekker hebben, probeer niet over de hond te struikelen als je hem midden in de nacht gaat terugstoppen, en onthoud dat ze uiteindelijk écht wel een keer de hele nacht zullen doorslapen zonder een stuk plastic in hun mond.

Klaar om de tandjesfase aan te pakken zonder je verstand te verliezen? Haal diep adem en bekijk onze volledige collectie bijtspeeltjes voor biologische, echt veilige opties die de tandjes van je baby mooi en gezond houden.

Wat als ze de speen elke keer uitspugen wanneer ze in slaap vallen?

Heel eerlijk? Laat het gewoon gaan. Proberen dat ding weer terug te stoppen terwijl ze al slapen, maakt ze alleen maar wakker en daar worden jullie allebei hartstikke ellendig van. Mijn arts vertelde me dat het zuiggedeelte vooral belangrijk is op het moment dat ze écht in slaap aan het vallen zijn. Floept de speen er tien minuten later uit? Zie je taak dan gewoon als volbracht.

Zal een fopspeen mijn borstvoedingsroutine in de war schoppen?

Waarschijnlijk niet. De hele paniek rondom speenverwarring is sowieso grotendeels een fabeltje, dus laat je niet bang maken door het internet. Wacht gewoon een paar weken tot je melkproductie goed loopt en je kleintje drinkt als een kampioen voordat je een speentje introduceert. Dan komt het helemaal goed.

Hoe vaak moet ik die dingen nou serieus vervangen?

Ik gooide die van ons meestal na vier tot zes weken in de prullenbak, óf zodra hij er ook maar een beetje troebel of plakkerig uit begon te zien. Je wilt echt geen risico's nemen met gescheurde siliconen. Dit verandert namelijk super snel in een verstikkingsgevaar, vooral wanneer die kleine tandjes doorkomen.

Is het veilig om die schattige speenkoorden 's nachts te gebruiken?

Absoluut niet. Serieus, laat nooit een speenkoord, een lint of zo'n zware speenknuffel in het bedje liggen terwijl ze slapen, want deze kunnen zich om hun nekje wikkelen. Houd het bedje helemaal leeg, op je baby en het losse speentje na.